Tímarit Máls og menningar


Tímarit Máls og menningar - 01.04.1959, Síða 95

Tímarit Máls og menningar - 01.04.1959, Síða 95
UMSAGNIR UM BÆKUR óþekkjanleg frá lausu máli; flest stutt og spanna eina hugdettu; öllum greinarmerkj- um slátrað, nema tvípunkti, en upphafsstaf- ir settir á. Ekki virðist þessi litla bók líkleg til þess að verða eftirminnilegur skáldskapur, en þó glittir víða í neistann. Hann á trúlega eftir að hitta sitt tundur, þótt síðar verði. Höf- undurinn er ungur, hefur áður gefið út bók sem nefnist „Aungull í tímann", hlaut fyrir hana mikið lof og tæplega verðskuldað allt; hann er áreiðanlega einn þeirra manna, sem þarf að biðja guð að gæta sín fyrir vin- um sínum. Tvenns konar háski steðjar að ungum og vígreifum formbyltingarskáldum. Annars vegar seinunnið tómlæti og skilningsleysi alls þorra lesenda, hins vegar skilyrðislaust og gagnrýnislaust hól fárra aðdáenda og skáldbræðra, og er síðari voðinn verri hin- um fyrri. Auðvitað getur atómljóð, eða hvað menn vilja kalla það, verið gott eða vont eins og hvert annað Ijóð eða hver ann- ar texti, og þeim sem vilja veg þessa ljóð- forms mestan, ætti að vera það kappsmál að hisminu sé ekki hampað. Það er sannar- lega fullerfitt að átta sig á nýtízkum list- formum, hvort sem er í ljóði, tónum eða mynd, þótt menn séu ekki afvegaleiddir af þeim, sem sízt skyldi. En í hita orrustunnar er ekki ævinlega valin sú bardagaaðferðin, er skynsamlegust virðist eftir á. Það er göm- ul og ný saga. Að lokum tvær velmeintar aðfinnslur. Höfundurinn hefur gaman af að strá sterk- um litum í setningarnar; rautt, grænt, gult, hvítt og svart veður uppi. Stundum fer þetta vel: Grænn himinn græn tré og hljóður vindur í rauðu hári en stöku sinnum freistar það hans til fárán- legasta samsetnings: „Fjöllin gagnsæ og sólin ótrúlega græn“. — Hin aðfinnslan varðar lítið „sem“ í upphafi ljóðsins hér að framan. Þótt kommur séu ekki notaðar, er „sem“ tilvísunarfornafn engu að síður og stofnar til aukasetningar. Orðið „Við“ sem kvæðið hefst á, eignast því miður aldrei neitt framhald, hluti aðalsetningarinnar týnist, hugsunin í erindinu nær aldrei landi. Það má ekki henda atómljóð fremur en annað ljóð eða lausan texta. Þ. G. Guðmundur Ingi Kristjánsson: Sóldögg Bókaútgáfan Norðri 1958. Hefðbundnaiía skáld en Guðmund Inga er naumast hægt að ímynda sér. Ljóð- form hans eru aldrei nýtízkuleg, og rím og stuðlar eru honum jafn-sjálfsögð og matur og drykkur. Yrkisefni hans hafa sjaldnast verið langt sótt. Ilann hefur kveðið mest um fyrirbæri daglegs lífs og starfa í sveit, skepnurnar, gróðurinn, félagslífið, fólk sem hann þekkir úr heimabyggð eða fornum sögum. Hann yrkir einnig um konur og ást- ir og hefur reyndar ort sum beztu Ijóð sín um það efni. Ég tek sem dæmi „Sál mín er hjá þér“ úr bókinni „Sólstöfum“. Þetta er þriðja bók höfundarins og sú jafnbezta. Hann er nú þroskaðra skáld en fyrr, sjóndeildarhringurinn víðari, yrkis- efnin fjölbreyttari og almennara eðlis, vinnubrögðin yfirleitt vandaðri. Kímnin verður honum tiltækari með hverri nýrri bók, jafnvel að stjórnmálabrölti sjálfs sín leyfir hann sér nú að henda góðlátlegt gam- as: 85
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92
Síða 93
Síða 94
Síða 95
Síða 96
Síða 97
Síða 98
Síða 99
Síða 100
Síða 101
Síða 102
Síða 103
Síða 104
Síða 105
Síða 106
Síða 107
Síða 108

x

Tímarit Máls og menningar

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Tímarit Máls og menningar
https://timarit.is/publication/1109

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.