Pilsaþytur: kosningablað Kvennalistans 1995 - 01.06.1995, Síða 8

Pilsaþytur: kosningablað Kvennalistans 1995 - 01.06.1995, Síða 8
Pilsaþytur 1995 Ritstýra og ábyrgðarkona; Ragnhildur Vigfusdóöir. Að blaðinu unnu: Anna Ólafsdóttir Bjömsson, Bergþór Bjamason, Anna Kristín Ólafedóttir, Snjólaug Guðmundsdóttir, Hrund Ólahdóttir,Jóna Valgerður Kristjánsdóttir, Ingileif Oddsdóttir, Sigrún Stefánsdóttir, F.lín Stephensen, Iira Hllingsen, íris Másdóttir, Ingibjörg Hallgnmsdóttir, Kyrún Ingadóttir o.fl. oil. Prófarkalestur. Sigurrós Erlingsdóttir. Ijósmyndir Bára. Prentvinnslæ ísafoldarprentsmiðja hf. ll'J-i’JMlljfíKKJ KVENNALISTINN VERÐUR AD VERA STERKUR Kvennalistakonan Ingibjörg Sólrún Gísladóttir var ein þeirra sem á sínum tíma stóð að stofnun Kvennaframboðsins. Síðastliðið vor gerðist hún borgarstjóraefni Reykjavíkurlistans og eftir glæsilegan sigur hans borgarstjóri. Framhald þeirrar sögu er óþarft að rekja hér. En hvernig sér Ingibjörg Sólrún fyrir sér stjórnmál framtíðarinnar? „íslensk stjórnmál eru núna í miklu hugmyndafræðilegu tómarúmi og hafa verið um nokkurt skeið. Þetta á ekki bara við hér á landi heldur víða um heim. Stóru hugmyndakerfin eins og frjálshyggjan og sósíalisminn eru hrunin. Þau áttu að vera heildstæð og rúma allt, útskýra allt og vera leiðarvísir í stóru og smáu. Ekkert hefur komið í staðinn en það eru margir vísar að því sem koma skal.“ Ingibjörg Sólrún nefnir kvennapólitík og umhverfismál sem mikilvæga þætti í stjórnmálum framtíðarinnar. „Til þess að kalla sig femínista verður maður að skynja og vilja útrýma þessu kerfisbundna misrétti sem fyrirfinnst í samfélaginu og beinist að konum. Hinir hefðbundnu stjórnmálaflokkar skynjuðu ekki sinn vitjunartíma hvað varðar kvenfrelsi og umhverfisvernd sem varð til þess að það urðu bæði til sérstakir kvennaflokkar og kvennahreyfingar utan fiokka og svo þessir grænu flokkar úti í Evrópu. Þetta var nauðsynlegt til að fá þessi mál á dagskrá. Hér á landi er það Kvennalistinn sem hefur gert bæði kvennapólitík og umhverfismál að umræðuefni í þingræðispólitík. Kvennalistinn er kannski græni flokkurinn á íslandi og þess vegna var aldrei jarðvegur fyrir sérstakt græningjaframboð. Ég er sannfærð um að bæði þessi mál, kvennapólitík og umhverfismál, munu móta stjórnmál framtíðarinnar." Hafa flokkarnir nokkurn raunverulegan áhuga á kvennapólitík og umhverfismálum? „Þeir hafa ennþá mjög takmarkaðan áhuga á kvennapólitík. Þeir hafa áhuga á og hafa skynjað að þeir verða að setja konur á sína lista og tryggja að konur komist til áhrifa en flokkarnir hafa lítinn áhuga á kvennapólitík og þeim hugmyndum sem hún felur í sér. Að því leyti hafa þeir ekki skynjað sinn vitjunartíma og það er því enginn vandi að útskýra eða réttlæta þörfina á kvennaframboði. Enn er mjög langt í land þó svigrúm hafi auðvitað aukist mikið fyrir konur. Ég er heldur ekki á því að við eigum að bíða eftir því að hinir flokkarnir taki þessi mál upp á sína arma og þá getum við hætt. Ég vil sjá meiri uppstokkun í hinu pólitíska kerfi þannig að kvenfrelsishugmyndir verði samofnar stefnu stjórnmálaflokka en liggi ekki utanátilskrauts." Flokkakerfið gengur ekki upp En ef þú lítur lengra til framtíðar hvað sérðu fyrir þér? „Það hlýtur að verða einhver uppstokkun á stjórnmálaflokkunum. Þeir endurspegla hagsmuni og hugmyndir sem voru við lýði í upphafi aldarinnar. Þeir endurspegla með engum hætti íslenskt samfélag í dag og það er þess vegna sem þeir líkjast svo mikið hver öðrum og í hverjum flokki eru tveir flokkar. Mér finnst stundum eins og flokkarnir í dag séu til utan um þrönga flokkshagsmuni frekar en almannahagsmuni. í þessum gömlu flokkum eru líka víða rótgróin tengsl inn í kerfið, sem veita aðgang að völdum og áhrifum. í mínum huga gengur flokkakerfið ekki upp og þarfnast grisjunar. Ég bind vonir við að konur, og þeir karlar sem sjá sóma sinn í því, geti komið femínisma inn í stjórnmálin svo hann verði samofinn nýjum pólitískum flokki framtíðarinnar." Kvennalistakonur bafa heilmiklu dorkað Getur þú ímyndað þér stjórnmálin án Kvennaframboðsins 1982 og Kvennalistans? „Nei, ég held að það hafi verið algjör nauðsyn að fara út í þessa aðgerð. Ég er auðvitað ekki að segja að allt sem hefur gerst frá 1982 sé Kvennalistanum að þakka. Þar hafa komið konur að verki innan og utan flokka. En ég held að við höfum ýtt við þessari þróun og hraðað henni. Mér finnst svigrúm kvenna hafa aukist og þær eiga fleiri kosta völ en áður. Umræðan hefur breyst þó femínismi og kvennapólitík sem slík sé.ekki orðin samofin neinum flokki. í raun finnst mörgum sem þessi pólitík sé til hálfgerðar óþurftar og leiðist að þurfa að þvarga um hana. Engu að síður eru málefni sem henni tengjast komin á dagskrá og inn í miðju stjórnmálanna, sem ekki var áður. Þetta eru m.a. mál sem tengjast skólum, leikskólum og kjörum kvenna. Ég held að það sé ekki síst kvennalistakonum að þakka, sem gripu til ákveðinna aðgerða og hafa fengið heilmiklu áorkað." Skil ekki lítilþægni þessara sjálfstœðu kvenna Núna eru hægri konur búnar að „finna upp“ kvennabaráttuna, hvað finnst þér um málflutning þeirra? „Mér finnst mjög jákvætt að þær séu búnar að uppgötva að þær þurfi að reka kvennabaráttu í sínum flokki því það hefur sárlega vantað að konur í Sj álfstæðisflokknum styddu hver aðra til áhrifa. Þetta sýna prófkjörin. Ég er hins vegar ósátt við að þær skuli ekki leggja neitt nýtt inn í umræðuna. Sjálfstæðar konur eru að vísu að leggja áherslu á konuna sem einstakling og frelsi kvenna sem slíkra. Þetta eru aldargömul skilaboð sem lesa má hjájohn Stuart Mill. Fyrst og fremst beina sjálfstæðar konur sjónum sínum að því sem aðrar konur hafa verið að gera og gagnrýna þær fyrir að hafa ekki náð meiri árangri en raun ber vitni. Þær útskýra eigin fjarveru frá kvennabaráttu með því að þeim og öðrum hafi verið talin trú um að kvennabaráttan væri í góðum höndum. Mér finnst þetta ekki vera nokkur einasta fjarvistarsönnun. Ef maður er ósáttur við hvernig komið er fyrir þeim málstað sem maður ber fyrir brjósti er ekki hægt að saka aðra, sem þó hafa staðið í baráttunni, fyrir að hafa ekki staðið sig nógu vel. Þá er bara að taka til hendinni og leggja sitt af mörkum. Ég hef ekki heyrt eina einustu gagnrýni frá sjálfstæðum konum á þeirra eigin flokksforystu og það karlstýrða kerfi sem ríkir í þeirra eigin flokki og gegnsýrir öll stjórnmálin og veldur því hvað konur eiga erfitt uppdráttar. Sjálfstæðar konur hafa verið auglýstar upp á .fundum um allt land þar sem þær hafa verið að kynna þingmenn kjördæmanna sem nær undantekningalaust eru karlmenn og mér vitanlega hafa aldrei stutt konur eða kvennapólitík. Mér finnst þær vera að láta nota sig í þessum kosningum til að draga að konur til fylgis við flokkinn. í staðinn fáþær hvorki þingsæti né áhrif. Dapurlegast af öllu er að sjáþegar sætið hans Maikúsar Amar losnar skuli engum detta í hug að setja þar unga og efhilega konu. Foiystan velur karl sem hefur verið á þriðja áratug í stjómmálum og maður hélt að væri hættur. Þetta er flokkur sem ekki þekkir sinn vitjunartuna og ég skil ekki Mþægni þessara sjálfetæðu kvenna að það skuli ekki hafa heyrst orð fráþeim út af þessu.“ Kvennalistinn vtsar veginn til framtíðar Hveis vegna ætti fólk að kjósa Kvennalistann? „í mínum hugaskiptirþað verulegu máli til þess að hafa áhrif á flokkakeifi framtíðarinnar. Kvennalistinn veiður að hafa sterka stöðu til að hann geti tekið þátt íþvf að vísa veginn til framtíðar f íslensku flokkakerfi og það finnst mér mjög mikilvægt núna Ef tryggja á að kvennapólitík eigi sér málsvara í flokkakeifi ffamtíðarinnar veiður Kvennalistinn að vera sterkur meðan sú umiæða fer fram. Auk þess sýnist mér að konum muni ekki fjölga á Alþingi miðað við framboðslistanasemliggjafyrirnemameð sigri Kvennalistans. f ræðu sem Magdalena Schram flutti á tíu ára afmæli Kvennalistans fyrir tveimur árum benti hún okkur á allt það sem við höfúm fengið áorkað á undanfömum árum. Hafði hún það til marks að þar sem áður vom troðningai; illfærir konum, væm að myndast sæmilega gneiðfærar götur. En vegalagningunni er ekki lokið. Framtíð Menskrakvennaogkarlaræðstekki afþví hvort við náum hraðlestinni tii Brussel eða sitjum fóst á lestarstöðinni heldur því hvort okkur tekst að finna leið til þess að bæði karlar og konur fái notið sín og séu metin að verðleikum í íslensku samfélagi en mæti ekki hindrunum, smíðuðum úr foidómum og fyrirframgefrium kynhlutverkum. Þessa leið verðum við að finna, þennan veg inn í framtíðinaverðum við að leggja“

x

Pilsaþytur: kosningablað Kvennalistans 1995

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Pilsaþytur: kosningablað Kvennalistans 1995
https://timarit.is/publication/1232

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.