Tíminn - 01.07.1947, Síða 3
116. blað
Ti
10 11
\IV, þrigjndaginn 1. júlí 1947
3
Aðalfmdur Flugfé-
lags íslands
Aðalfundur Flugfélags íslands
var haldinn í Kaupþingssalnum
í dag.
í upphaíi fundarins minntist
framkvæmdastjóri félagsins
þeirra er létust í flugslysinu
þann 29. maí, og aðstandenda
þeirra. Fundarmenn risu úr sæt-
um til að votta hinum látnu
virðingu og aðstandendum
þeirra samúð.
Guðmundur Vilhjálmsson for-
stjóri var kjörinn fundarstjóri,
en Jakob Frímannsson fundar-
ritari.
Framkv.stjóri flutti skýrslu
um starfsemi félagsins á liðnu
ári. Félagið hafði átt fjórar
flugvélar I byrjun ársins en
keypt þrjár til viðbótar á árinu.
Voru það tveir Catalina fi,ugbát-
ar, sem sezt geta bæði á sjó og
land, og eln Douglas landflugvél.
Auk þessa festi félagið kaup á
tveim Douglas flugvélum í nóv-
embermánuði, en þær flugvélar
komu ekki hingað til lands fyrr
en eftir síðustu áramót. Félagið
missti enga flugvél á árinu.
Flugvélar félagsins héldu uppi
reglubsndnum flugferðum inn-
anlands allt árið og ein þeirra
annaðist síldarleit. Félagið starf-
rækti millilandaflugferðir frá
27. mai til ársloka með flugvél-
um, sem teknar voru á leigu.
Leiguflugvélarnar fóru 49 ferð-
ir milli Reykjavikur og Kaup-
mannahafnar, allar um Prest-
wlck, og auk þess 30 ferðir milli
Reykjavíkur og Prestwick og
tvær ferðir til New York.
Þá minntist framkv.stj. þeirra
athugana, sem félagsstjórnin
hefði gert í sambandi við starf-
rækslu félagsins á millilanda-
flugferðum framvegis, og þeirra
framkvæmda, sem 1 undirbún-
íngi væru á því sviði.
Flugvélar félagsins fluttu alls
12,113 farþega á árinu, að með-
töldum 2,435 farþegum, sem
fluttir voru milli landa með
leiguflugvélunum. Árið 1945
fluttu flugvélarnar 7,143 far-
jþega.
Flugvélarnar fluttu tæpl. 21
tonn af pósti, en um loy2 tonn
árið áður.
Alls voru farnar 1665 flugferð-
ir lnnanlands, en 1246 árlð áður,
og voru flugvélarnar 2221 klst.
á flugi. Flugdagar (innanlands)
voru 266* en 240 árið áður.
í lok ársins störfuðu 51 maður
hjá félaginu.
Er framkvæmdastjóri hafði
gefið skýrslu sina, var árrsreikn-
ingur félagsins lesinn upp.
Brutto tekjur félagsins á árinu
námu kr. 4,766.056,84 en tæpum
1.600 þús. árið áður, og höfðu
þær því hérumbil þrefaldazt.
Netto hagnaður nam krónum
'71.770,05 og samþykkti fundur-
inn tillögu stjórnarinnar um að
hluthöfum yrði greiddur 5%
arður. Félagið afskrifaðl eignir
sínar um kr. 566.623.05.
Formaður bar síðan upp til-
lögu frá félagsstjórninni um að
fundinum yrði frestað, og að
haldinn yrði framhaldsaðal-
fundur, sem boðaður yrði síðar,
og skyldi þá fara fram stjórnar-
kosning. Var þetta samþykkt.
Wjínnumi;£{
ihuldar uorrar yíJ landih
j
JJeitii d oCanlgrceJilaiióJ.
JJliripitopa JKlappariUy 29.
Gunnar Widegren:
Rábskonan á Grund
við allt og alla. En reiðust var ég þó sjálfri mér. Þvl
að ég hafði óneitanlega hagað mér smánarlega.
Ég skreiddist úr ódámnum, fleygði mér á svefnbekk
Hildigerðar og grét og snökti 1 silkisamfestingnum
mínum einum klæða.
— Farðu upp og hypjaðu þig I einhverja leppa, urr-
aði Hildigerður, sem nú hafði leitað aftur í eldhúsið.
Sittu ekki þarna si-sona hálf-ber og viðbjóðsleg, eins
og madonna eða magdóna eða hvað þær eru kallaðar,
þessar lauslætisdrósír. Ég er fátæk og ekki annað en
venjuleg kotastelpa, en ekki þurfti þó neinn að gefa
mér tuskurnar utan á mig, þegar ég fór í vist. Dragn-
astu burt héðan, segi ég, og komdu þér I eitthvað,
hvort sem þú átt það nú sjálf eða einhver önnur.
Farðu, segi ég, því ég þoli ekki að sjá þig hér i mínu
eldhúsi!
— Þínu eldhúsi? endurtók ég og sótti i mig veðrið
til nýrrar atlögu.
— Já — ég sagði mínu eldhúsi! hrópaði Hildigerð-
ur og keyrði hnefann í eldhúsborðið. Hér var það ég,
sem réði, áður en þú komst og settir allt á annan
endann, andans Láran þín!
Þetta var ægilegt tundurskeyti. „Andans Láran
þín“ — það sagði ekki svo lítið. Geturðu hugsað þér
annað eins? Mér féllust hendur. Ég tók þann kostinn
að hlýða henni og drattaðist upp í herbergið mitt.
Þegar ég kom niður aftur, var Hildigerður horfin,
en á eldhúsborðinu lá svolátandi tilkynning:
„Jeg er faren að tala við Artú eða mömmu hans þi
Jeg þoli eggji leingur andans abbríðisemina I þjer.
Ev þú seiir eggji húsbóndanum að þú havir leivt mjer
að fara, seii Jeg húsbóndanum að þú havir brotið
grautarskálina og sokkinn firi honum þi jeg er vond
við þig. Hildigerður.“
Guð mátti vita, hvernig Hildigerður segði Arthúri
og móður hans söguna. Horfurnar voru því allt annað
en ánægjulegar, en nú hafði ég þó nóg að hugsa um.
Ég þvoði fyrst gólfið, ruddi valinn eftir Hildigerði og
gerði mig líklega til þess að sjóða nýjan ávaxta-
graut. Ég fór hamförum, eins og mér riði lífið á að
hamast nóg.
Ég skal játa það, að mér létti stórum, þegar ég
heyrði mannamál niðri i trjágöngunum — rödd hús-
bóndans, rólega og hversdagslega, og rödd Hildigerðar,
háværa og titrandi. Hann hafði verið á heimleið á hjól-
inu sínu og mætt henni.
— Þetta var reglulega leiðinlegt, sagði húsbóndinn.
En Hildigerður má ekki hlaupa að heiman, þegar
henni sjálfri dettur í hug, og 1 kvöld ætluðti Hólm
og kaupmaðurinn að skreppa hingað, svo að það
verður nóg að gera handa ykkur báðum. Svo vildi ég
fá eitthvað 1 svanginn sem allra fyrst.
— Já, en húsbóndi, þrumaðl Hildigerður. Þetta
þolir enga bið — það er svo hræðilegt, sem komið heflr
fyrir.
— Þar að auki var það hreinasta fásinna að ætla að
hlaupa svona 1 kaupstaðinn, hélt húsbóndinn áfram
og lét sem hann sæi ekki, hvernig Hildigerður skalf
og pataðl. Hildigerður veit ekkert, hvort unnusti henn-
ar muni vera heima né hvenær hann kemur heim.
Hildigerður ætti heldur að síma til hans, ef þetta er
svona aðkallandi. Til þess hefir fólk síma ....
— Þetta er þannig lagað, sagði Hildigerður, að mað-
ur getur ekki talað um það i síma.
— E-há og einmitt, sagði húsbóndinn. Hvenær skyldi
Anna geta komið með mat handa mér?
Ég kom út á dyraþrepið i þessari andrá, og húsbónd-
inn sá undir eins, að augnatillitin, sem við Hildigerð-
ur sendum hvor annarri, voru ekki þrungln neinni
blíðu.
— Þið eruð hálf-skrítnar í dag, stúlkur minar, sagði
hann. Hvað héfir ykkur borið á milli?
— Ekkert, sögðum við einum rómi og strunsuðum
sin 1 hvora áttina. En húsbóndanum varð að orði:
— Ja, þetta kvenfólk!
Það var venju fremur dauft við matborðið, en hús-
bóndinn, sem sennilega hefir haldið, að Hildigerður
væri úrill vegna þess, að hún fékk ekki að fara 1
kaupstaðinn, lét sig það litlu sklpta og spjallaði um
alla heima og geima. Uppástunga mín um bruggun
ávaxtavíns hafði fallið í góðan jarðveg. Hólm hafði
útvegað allt, sem þurfti að fá að, til bruggunarinnar,
og í kvöld ætlaði húsbóndinn að kynna sér stóran hlaða
af leiðarvísum og handbókum, sem hann hafði keypt.
Þar að auki átti ég að miðla af þekkingu minni —
Anna er sannkölluð undrakerling, e-há.
Við Hildigerður beittum bakhlutanum hvor að ann-
arri, meðan við þvoðum og þurrkuðum meiri hlutann
af diskunum. Þetta fjandsamlega vopnahlé var orðið
illþolandi, þótt það væri talsvert spaugilegt í aðra
röndina, og loks kom samvizkan til skjalanna og vitn-
aði 1 ummæli Hálfdánar i Friðþjófssögu Tegnérs:
J. deilu vorri er beztur drengur sá, er býöur fyrri ssett."
Auglýsing um útboð á ríkisskuldabréfum
Samkvæmt I. kafla laga um eignakönnun, nr. 67 1947, býður ríkissjóður hér með út
ríkisskuldabréf með þeim skilmálum, sem hér fara á eftir. — Heildarupphæð skuldabréf-
anna verður ákveðin með forsetaúrskurði síðar.
Skuldabréfin eru í 2 stærðum, 5.000 kr. og 1.000 kr. Vextir af þeim eru 1% á ári og
greiðast eftir á gegn afhendingu vaxtamiða 1. ágúst ár hvert meðan lánið stendur, i fyrsta
sinn 1. ágúst 1948.
Bréfin innleysast á nafnverði samkvæmt útdrætti á árunum 1948—1972 með 1/25 hluta
hvem 1. ágúst þessara ára.
í 6.—8. gr. laga um eignakönnun eru sérstök ákvæði um skattfrelsl o. fl., sem fylgir
skuldabréfunum, og fara þær hér á eftir orðréttar:
6. gr. Ríkisskuldabréf þau, er gefin verða út samkvæmt 1. gr. laga þessara, skulu
eigi talin með skattskyldum eignum skattþegns í hinu sérstaka framtali, sem 1 II.
kafla laganna greinir. Þau skulu og ásamt vöxtum vera skattfrjáls til 31. des.
1952, en þá skal eigandi þeirra sýna þau skattyfirvöldunum tll skrásetningar, ef
hann vill halda vöxtum af bréfunmn, enda verða þau skattskyld frá þeim tíma. Ef
eigandi sýnir ekki bréfin til skráningar á tilskildum fresti, verða vextir ekki greidd-
ir, en þá haldast skatthlunnindin, sem að framan greinir.
Verði lagður á sérstakur eignarskattur í eltt skipti, má, þrátt fyrir framanskráð
ákvæði, skattleggja bréfin í samræmi við aðrar eignir, enda sé þá eiganda þeirra
heimilt að greiða skattinn með hlutfallslegum afslætti af nafnverði bréfanna.
7. gr. Þegar innlausnar er krafizt á útdregnu bréfi, skal sá, er við greiðslu tekur,
greina skriflega frá nafni og heimilisfangi svo og því, hver verið hafi eigandi bréfs-
ins, þegar það var dregið út. Stofnun sú, er greiðslu innir af hendi, tilkynnir við-
komandi skattayfirvöldum um greiðslu bréfsins og nafn og heimilisfang eiganda
þess.
Þegar bréf hefir verið dregið út og greitt, skal sá, er bréfið áttl, telja fram 1
næsta framtali sínu til eignarskatts fé það, er fyrir bréfið kom, svo og þá vexti af
því, sem safnast kunna að hafa fyrir, enda telst þá það fé með skattskyldum eign-
um hans.
8. gr. Ef skattþegn telur, að hann hafi eftir 1. ágúst 1947 varið fé til kaupa á
skuldabréfum, sem í þessum kafla getur, skal honum skylt að greina frá þvi i
framtali sínu, hver verið hafi hinn fyrri eigandi bréfanna. Ef það fæst ekki upp-
lýst, skal fé það, er skattþegninn kveðst hafa goldið íyrir bréfin, talið til skatt-
skyldra eigna hans.
Nú kemur fram eignarauki hjá skattþegni eftlr 1. ágúst 1947, sem hann telur
stafa af sölu ofangreindra rikisskuldabréfa, og skal hann þá skýra skattayfirvöld-
unum frá, hver sé kaupandi og hvert söluverð hafi verið. Ef þessi atriði fást ekki
upplýst, skal skýrsla hans um söluna eigi tekin til greina, þegar honum er ákveð-
inn skattur.
Útboðið hefst þriðjudaginn 1. júli 1947 og stendur til 15. ágúst. — Eftirtaldir aðilar í
Reykjavík og Hafnarfirði annazt sölu skuldabréfanna:
Búnaðarbanki íslands,
Eggert Claessen og Gústaf A. Sveinsson, hæstaréttarlögmenn,
Einar B. Guðmundsson og Guðlaugur Þorláksson, málafl.skrifstofa,
Sveinbjörn Jónsson og Gunnar Þorsteinsson, hæstaréttarlögmenn,
Kauphöllin,
Landsbanki íslands,
Lárus Jóhannesson, hæstaréttarlögmaður,
Málaflutningsskrifstofa Lárusar Fj eldsted og Theódórs Líndal,
Samband íslenzkra samvinnufélaga, ;
Sjóvátryggingarfélag íslands h.f.,
Sparisjóður Hafnarfjarðar, Hafnarfirðl,
Sparisjóður Reykjavíkur og nágrennis,
Útvegsbanki íslands h.f.
Utan Reykjavíkur verða skuldaþréfin til sölu hjá útibúum bankanna á ísafirði, Akur-
eyri, Seyðisfirði, Eskifirði, Vestmannaeyjum og Selfossi, og enn fremur hjá sparisjóðun-
um á eftirtöldum stöðum: Akranesi, Borgarnesi, Stykkishólmi, Patreksfirði, Þingeyri,
Hvammstanga, Blönduósi, Sauðárkróki, Siglufirði, Ólafsfirði, Húsavík, Kópaskeri, Norð-
firði, Vík í Mýrdal og Keflavík.
Bréfin seljast á nafnverði gegn greiðslu í peningum, opinberum verðbréfum og skulda-
bréfum með veði í fasteign, sem til þess eru metin gild af Landsbankanum. Opinber verð-
bréf, sem bera minnst 4% vexti, takast á nafnverði, en séu vextir af þeim þar undir, eru
þau tekin á tilsvarandi lægra gengi.
Skuldabréf með veði í fasteign er því aðeins hægt að nota til greiðslu ríkisskuldabréfa,
að þau hafi verið þinglesin fyrir 1. júlí 1946, og að þau séu íulltrygg að dómi Landsbank-
ans. Veðskuldabréf, sem uppfylla þessi skilyrði og bera minnst 5% vexti, eru tekin á nafn-
verði, en séu vextirnir lægri, lækkar gengið tilsvarandi eftir mati Landsbankans á hverju
einstöku bréfi. — Þeir, sem óska að greiða ríkisskuldabréf að einhverju eða öllu leyti með
veðskuldabréfum, afhenda hin síðar nefndu einhverjum ofangreindra umboðsmanna gegn
móttökukvittun, og gildir hún sem greiðsla upp í kaupverð ríkisskuldabréfa, þegar Lands-
bankinn hefir úrskurðað, hvort veðskuldabréfin skuli tekin gild, og ákveðið verðmæti
þeirra, ef þau bera lægri vexti en 5%. Kaupin á ríkisskuldabréfum geta, þegar svo stendur
á, ekki farið fram fyrr en umboðsmanni hefir borizt úrskurður Landstoankans um þetta
hvort tveggja.
Þeir, sem hyggjast greiða ríkisskuldabréf með veðskuldabréfi, skulu láta fylgja því nýtt
veðbókarvottorð um viðkomandi fasteign. Verða veðskuldabréf ekki tekin til úrskurðar,
nema þessu skilyrði sé fullnægt. ,
Athygli er vakin á því, að kaupendur ríkisskuldabréfa verða að haga greiðslu þeirra
þannig, að ekki þurfi að gefa til baka af verði verðbréSa eða veðskuldabréfa, sem þelr
greiða ríkisskuldabréf með.
Ríkisskuldabréfin seljast án þess að reiknaðir séu dagvextir af þeim.
Umboðsmennirnir við lánsútboðið gefa nánari upplýsingar um allt þvf viðkomandi.
Reykjavík, 27. júni 1947. [
F. h. UÍKISSJÓÐS fSLANDS
LMDSBANKI fSLANDS.
Yautlaðir gúmmískór
til sölu.
Sigurgeir G. Askelssou
Ægissíðu
við Kleppsveg, Reykjavik.
Þahharávarp.
Hjartanlega þakka ég öllum þeim, er heimsóttu mlg
með samtölum, ræðum og gjöfum, á áttræðisafmæli mínu
29. apríl þ. á. Guð minnist ykkar og blessi öll, ævinlega.
Grænanesi, 24. maí 1947.
SIGRÍÐUR BJÖRNSDÓTTIR.
V