Tíminn - 03.05.1950, Blaðsíða 6
6
TÍMINN, miðvikudaginn 3. maí 1950
95. blað
TJARNARBID
Á Væiigjum
Viiidanna
(Blaze of Noon)
Ný amerísk mynd, er fjallar um
hetjudúðir amerískra flug-
manna um það bil er flugferð-
ir voru að hefjast.
Aðalhlutverk:
Anne Baxter
William Holden
Sonny Tufts
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
N Y J A B I □
í
sAmi>átt Araba-
höfðingjans
íburðamikil og skemmtileg ný
amerísk mynd í eðlilegum lit-
um.
Aðalhlutverk:
Yvonne de Carlo
George Brent
Andy Devine
Bönnuð börnum innan 12 ára.'
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
TRIPDLI-BID
jGissnr og Rasmínaj
fyrir rétti
Ný, sprenghlægileg amerisk
grínmynd um Gissur Gullrass
og Rasmínu konu hans.
Aðalhlutverk:
Joe Yule
Renie Riano
. Sýnd kl. 5, 7 og 9
Sími 1182
Ævintýralietjan
frá Texas
(The Fabulous Texas)
Mjög spennandi, ný, amerísk
cowbay-mynd, byggð á sönnum
viðburðum. Aðalhlutverk:
John Carroll
Catherine McLeod
William Elliott
Bönnuð börnum innan 16 ára. j
Sýnd kl. 5, 7 og 9.
í
*
ÞJÓDmKHÚSID
f dag, miðvikud. kl. 8.
TVýársnóttin
eftir
Indríða Einarsson.
[ Leikstjóri:
Indríðz Waage.
|f Musik,
Árni Björnsson.
Stjórnandi:
Dr. Urbantschítsch.
r £ ★
Á morgun kl. 8.
íslandskluhkan
*
5. maí kl. 8.
| Listamannaþing 1950.
i KAMMERMÚSIK
— LISTDANS
★
VIO
SKÚLAfiOTU
Ástin sigraði
(Innri maður)
[ Spennandi, ensk stórmynd í eðU
legum litum, byggð á sam-
! nefndri skáldsögu, sem nýlega
j hefir komið út á íslenzku.
I Bönnuð börnum innan 16 ára.
Sýnd kl. 7 og 9.
Fjórir kátir karlar
Hin bráðskemmtilega sænska
gamanmynd. — Sýnd kl. 5.
BÆJARBTD
HAFNARFIRÐI
Lauit syndarinnar
Mjög áhrifamikil og athyglis-
verð finnsk-sænsk kvikmynd.
Aðalhlutverk:
Kirstin Nylander
t
Leif Wager
Bönnuð börnum innan 16 ára.
Sýnd kl. 7 og 9.
Slml «1938.
DALALÍF
Stórfengleg sænsk mynd, byggð
á frægri sögu eftir Fredrik
Stron. — Aðalhlutverk:
Eva Dalbeck
Edvin Adolphsson
Karl Henrich Fand
Sýnd kl. 5, 7 og 9
vegna fjölda áskorana.
GAMLA B I □
; Sjón er sögu ríkari
(smámyndasafn)
| Litmynd í 20 skemmtiatriðum,
tekin af Lofti Guðmundssyni.
í þessari mynd eru hvorkf ástj
eða slagsmál, en eitthvað
fyrir alla.
Aukamynd
Frá dýragarðinum í Kaup-]
mannahöfn.
Myndin verður sýnd
kl. 5, 7 og 9.
Aðgöngumiðar seldir í dag
frá kl. 13,15—20
Pantaðir aðgöngumiðar
sækist fyrsta söludag hverr-
ar sýningar.
Aburðardreifari
fyrir tilbúinn áburð óskast
til kaups.
ÞORSTEINN BJARNASON,
Freyjugötu 16.
Bergur Jónsson
. Málaflutnlngsskrifstofa
[ Laugaveg 65, sfmi 5833
ii Heima: Vitastlg 14.
N.s. Dronning
Alexandrine
Næstu tFær ferðir frá Kaup-
manna höfn verða: 3. maí
og 19. maí.
Flutningur óskast tilkynnt
ur sem fyrst á skrifstofu Sam
einaða í Kaupmannahöfn.
Frá Reykjavík fer skipið 10.
maí til Færeyja og Kaup-
mannahafnar.
Þeir, sem fengið hafa lof-
orð fyrir fari sæki farseðla
n. k. þriðjudag 2. og 3. maí,
annars seldir öðrum.
Skipaafgreiðsla Jes Zimsen
Erlendur Pétursson
Ástand og horjur ..
(Framhald af 3. síðu.)
sem nú eru framundan, ríður
mest á þvi, að allir lands-
menn skilji nauðsyn þess að
spara sem mest, aö takmarka
við sig kaup á erlendum varn
ingi, og auka útflutnings-
framleiðsluna, að láta í té
meiri og betri vinnuafköst,
til þess að vér verðum betur
samkeppnisfærir á erlendum
markaði, og að kauppkosta að
afla allra nauðsynja, sem
unnt er að framleiða i land-
inu, til innanlandsþarfa. Öll
„bjargráð", hversu góð sem
þau kunna að vera á pappírn
um, hljóta að renna út í sand
inn, ef eyðsla og ráðdeidar-
leysi verður ekki látið víkja
fyrir sparsemi og iðjusemi.
JOHH KHITTEL:
FRÚIN Á
GAMMSSTÖÐUM
---- l.DAGUR ----
I.
Skömmu fyrir ijósaskiptin sást til ferða ungrar stúlku
í grennd við Gammsstaði. Hún nam staðar við og við og
'renndi forvitnisaugum til mjórrar og hlykkjóttar götunn-
ar, sem lá heim að stórum og reisulegum útihúsum. Það
bjó ríkt fólk í þessum dal — það hafði henni verið sagt....
íólk, sem átti víðar lendur og hundruð kúa, tvö hundruð,
kannske enn meira.... fólk, sem ekki vissi, hvað skortur
var, heldur lifði við allsnægtir.
Stúlkan stóð kyrr og hugsaöi ráð sitt. Hún leit um öxl
|í áttina til dalsins, sem hún hafði lagt leið sína um. Græn-
ir, bungubreiðir hjallar undir bröttum grenihlíðum lokuðu
!útsýn, en til beggja handa gnæfðu grábleikar klettahyrnur
og graníthamrar, sem sköguðu fram úr hinum miklu tinda-
jfiöllum upplands Bernar. Fólkið uppi í þessum dal hafði
sagt henni, að hún myndi varla hitta neinn, sem tæki hana
í vinnu, en Anton Möller væri sá maður, sem hyggilegast
væri að leita til í þeim erindum.
Hún rölti af stað heim að útihúsunum. Stór kúahópur stóð
þar í hnapp umhverfis langt steinker, sem var barmafullt
af tæru drykkjarvatni. Dálítið neðar í hallanum var stúlka
að strokka smjör, og það mátti sjá hvernig áfirnar seytl-
uðu út um rifurnar á sólbökuðum strokknum. Frá heystöng-
unum heyrðist samtal karlmannanna, sem voru að bera
fóður inn i gripahúsin. Einhvers staðar heyrðist dynur
rafmagnsvélar.
— Joggi, heyrðist maður kalla. Farðu og spurðu hana,
hvaða erindi hún eigi.
— Hvaða erindi hver eigi? var svarað hásum og gamal-
legum rómi inni í gripahúsunum. Ertu lappalaus sjálfur? Og
hvar í fjandanum eru Kosímó og Lénhar^ur? Á ég að gera
allt samtímis? Ég er að smyrja júgrið á Línu, og svo á ég
hlaupa út um hvippinn og hvappinn og gera allt annað!
— Ég verð einu sinni enn að færa þig i tal við Kristján,
svaraði sá, sem fyrr hafði kallað.
En nú var strigatjaldinu allt í einu svipt frá einum dyr-
unum, og maður vagaði út á hellulagt hlaðið. Þetta var
gamall karl, nakinn að ofan, magur og kófsveittur. Við
þjóhnappana á honum dinglaði fastspenntur mjaltastóll.
Kann horfði reiðilega á manninn, sem hafði verið að
ónáða hann.
— Hún er áreiðanlega með ofsahita, og ég verð að smyrja
júgrið á henni með nýrri og volgri mykju! Á ég að lækna
hana eða ekki? spurði Joggi reiðilega.
— Lina er víst dauðans matur, hvað sem þú gerir, sagði
hinn.
— Dauðans matur! Ég skal bjarga henni — bara ef okk-
ur tekst að ná úr henni þessum vindi.
— Hún drepst að minnsta kosti, ef þú heldur áfram að
kukla þetta viö hana, Joggi.
Fjóskarlinn ygldi sig, hnykkti höfðinu i áttina til gest-
konunnar ungu og hrópaði: Hver ert þú?
Hún sagði til nafns síns: Teresa Etierme.
— Hvað vilt þú?
— Fá vinnu, ef hægt er.
Joggi teygði langan hálsinn.
— Ne-ei, hún er ekki héðan úr sveit, og ekki ofan af fjall-
inu heldur, sagði hann.
— Nei, sagði unga stúlkan. Ég er frá Valais.
— Hananú! hrópaði Joggi gamli til heimamanna. Jesús
minn! Hún er frá Valais.
— Jæja — er hún frá Valais? Ekki heyrist það þó á mæli
hennar, sagði ungi maðurinn, sem fyrst hafði kallað á
Jogga.
Þeir gengu nú báðir í áttina til stúlkunnar, og |oggi sagði
þumbaralega: Ja-svei, Valais. Það er hinum megin við
Wildstrubel og Blómalpa. Það er nær Ítalíu en Bern!
Ungi maðurinn gekk alveg til stúlkunnar.
— Hvað geturðu gert? Við fyrstu sýn virðist þú ekki vera
til stórræðanna.
— Ég hefi verið á ferli frá því snemma í morgun.
— Þarna kemur Röthilsbergqr, hrópaði Joggi og haltraði
aftur inn í fjósið. Hávaxinn, maður, dökkur yfirlitum, gekk
til Teresu Etienne.
— Hvað er á seyði? spurði hann. Hvers vegna standið þið
hér eins og glópar? Hvaða stúlka er þetta?