Tíminn - 20.12.1959, Blaðsíða 12

Norðaustan kaldi,
léttskýjað.
Reykjavík — 1 stig,
annars staðar -}- 2 — 13
SunnudaKur 20. desember 1959.
Við erum stödd í Kapítól
í Rómaborg 15. marz árið
42 fyrir Krists burð. Það
er fundur í öldungaráðinu
og hinir tignu Rómverjar
reika um súlnagöngin í
síðum skikkjum, en lýður-
inn þvælist um á götunni.
Fótaburður hinna göfugu
öldunga er þó ekki í alla
staði tiginmannlegur, þeir
stíga í faldinn og hnjóta,
bölva í h'jóði og kippa upp
um sig 'ddkkjunni eins og
gömul kona sem stvttir sig
áður en hún fer yfir læk.
Og skvndilega stekkur fram
kviklegur maður í kuldaúlpu,
bendir á lýðinn og hrópar:
— Þarna vantar einn mann.
Mig minnir það hafi verið
Públíus ^áðherra sem varð
fyrir svö/um:
. — Það vantar strætisvagna-
bilstjórann. Þennan sem keyrir
Austurbær—Vesturbær hrað-
ferð.
1 sömn svifum er strætis-
vagnabílstjórinn kominn á sinn
stað í mannþrönginni klæddur
stuttum kufli og girtur breiðu
leðurbelti Og maðurinn í
kuldaúlpunni hverfur ánægður
á braut.
Öll þín sigursæld
Og nú birtist Júlíus Cæsar
sjálfur í öllu sínu veldi og
horfir þóttafullur á svip yfir
hópinn. í fylgd með honum
eru ráðherrar og aðrir tignar-
menn. Siíömmu síðar gengur
Metellus Simber fyrir einvald-
w&adtirj tftáMQigfeJB
inn og faiJur á kné og biður
bróður sium vægðar en Cæsar
hafði flæmt hann i útlegð.
Cæsar ve’’ður ekki þokað, hann
harðneitar að gefa bróðurnum
upp sakir jafnvel þótt Brútus
sjálfur, hans einkavin, grát-
biðji hann að láta að óskum
Metellusar. En Cæsar kveðst
vera óhagganlegur eins og Pól
stjarnan og Ólympsfjall. Og
þar með hafa samsærismenn-
irnir fengið sitt langþráða
tækifæri. Casca er fyrstur að
stinga Cæsar í hálsinn. Þeir
ryðjast að einvaldinum hver á
fætur öðrum og lpks veitir
Brúlus honum banasárið.
CÆSAR: Et tu, Brute? — Þá
fall Cæsar.
(Hann deyr. Ráðherrarr.ir og
lýðurir.n hörfa á ringulreið.)
CINNA: I.ýðræði. Frelsi. Of
ríkið á enda. Hlaupið um stræti
og hrópið frelsisboðskap.
Því liggurðu ekki kyrr?
Samsærið hefur heppnazt.
Cæsar liggur dauður og okinu
er velt af lýðnum. Innan
s'kamms birtist sendiboði frá
Antoni, tryggðavini Cæsars.
Hann hafði hevrt um víg vin-
ar síns, spvr hverju þetta sætir
og æskir Jeyfis um að koma á
vetfvang og sannfærast um
sekt Cæsars'. Það er auðsótt
mál og send'boðinn flýtir sér
að sækja húsbónda sinn.
BRUTUS: Eg veit hann gerist
góður bandamaður.
CASSIUS: Þú segir vel um .
það. Eg óttast þó
. að þar sé háski á ferð;
og grunur minn
er sjaldan gripinn mjög
úr lausu loffi.
Leikstjórinn í kuldaúlpunni hefur á sér yfirbragð Cæsars.
ANTON: O, jnikli Cæsar.
Liggur þú svo lágt?
Gat öli þín sigursæld, þín
valdadýrð
og hátign mjög svo hjaðnað?
farðu vel.
Situr á palli
Og þá gerast þau undur og
stórmerki að líkið stynur þung
an, bvltir sér til og bröltir á
fætur, haltrar á brott og skilur
syrgjandann eftir hálfboginn
yfir morðstaðnum. Enn á ný
er maðurinn í kuldaúlpunni
kominn : vettvang og kallar:
— Haraldur. Hvað á þetta að
þýða? Því liggurðu ekki kyrr?
HARALDUR: Eg var alveg að
kafna undir þessum bévítans
kyrtli. Vildirðu láta mig drep
ast í alvöru?
Það verður úr að líki Cæsars
er gefið frí frá slörfum í bili
þangað til Haraldur Björnsson
er farinn að veniast hinum
rómverska kyrtþ. Þetta er
nefnilega í- fyrsta" sinn í kvöld
sem þessir göfugu Rómverjar
hafa íklæðst skikkjum og kyrtl-
um, og þó þeir geti brugðið
sér í margvísleg gerfi er þeim
‘amast að ganga í jakkafötum
og frakka. Það var bví engin
furða þótt þeim yrði það á að
stíga í faldinn. En ef að Jík-
um ■ Iætur ættu þeir allir að
vera orðrir hagvanir annan í
jólum, þegar frtimsvning fer
fram og þá. er Jíka eins; gott að
Haraldur liggi kyrr.
Eins og landnámsmenn
Maðurinn í kuldaúlpunni
hefur nóg á sinni könnu, þótt.
hann þurfi ekki að venjast ann
arlegum flíkum, það er leik-
stjórinn I.árus Pálsson Honum
hefur verið falið það stórvirki
að selia á svið harmleik Shake-
Framhaid á 2..síðu.
Eiginkonur Brútusar og Cæsars fá sér kaffisopa í systerni eftir víg Cæsars.
I hófinu sem gestum við opnun
rafstöðvarinnar nýju við Efra-Fall
var haldið í'gær, var glatt á
hjallá, enda allir ánægðir yfir vel
unnu verki. Þó voru verkamenn,
sem unnið höfðu að verkinu síð-
asta áfangann, hvað ánægðastir og
iétu það óspart í ljósi. Einkum
voru þeir ánægðir með ræðurnar
sem haldnar voru, risu úr sætum
eftir hverja ræðu hrópuðu húrra
cg skáluðu. Aðeins var þó að
heyra, að sumum þætti fagnaðar-
lætin helzt til mikil, því inn á
naBi húrrahrópanna heyrðist úss
mikið, er hinir ráðsettari hös'tuðu
á hina opinskáu félaga sína.
Brútus kveikir í sigarettu fyrir Cæsar.
æt si
á h er
Mli Keflavfk^rbáfa msS betra mðfi. Grind-
vskmgar hætta’ reknetaveiðum
Síldarlöndun á Akranesi liófst
ld. 5,30 í gærinorgun. Fyrsti
hringnótabáturinn, Keilir, kom
inn ki. 3 um nóttina meö 450
tunnur. Höfrungur fékk 222
tunnur og Sigurvon 225. Hæsti
reknetabáturinn var Björgvin
Jóhannesson með 400 tunnur
og Ólafur Magnússon fékk 290
tunnur, Sigrún 258. Aflamagn
ið var samtals 2700—2800 tunn
ur og er þetta einn jafnbezti
dagur Akranesbáta.
í Keflavík komu 22 bátar
að landi með 2903 tunnur alls,
Arnfirðingur hæstur af hring
nótabátum með 437 tunnur, en
af reknetabátum var Óia.fur
Magnússon hæstur með 270
tunnur. Dagurinn í gær var
því einnig með þeim betri í
Keilavík. Flestir rcknnetabát-
anna voru farnir út kl. 18.
Fimm bátar komu til Grinda
víkur í gær með 408 turmur
alls. Ilrafn Sveinbjarnarscn
hæstur með 183 tunnur. Flest-
ir reknetabátar frá Grindavík
eru nú að hætta v.eiður. Akur
nesingar og Keflvíkingar gera
sér vonir um góða síldveiði
fram í janúar.
i