Alþýðublaðið - 05.01.1940, Qupperneq 2

Alþýðublaðið - 05.01.1940, Qupperneq 2
ALÞÝÐUBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 5. JAN. 1940 ;B.C.AN'ÐI;BS£N Næturgalinn 92) Þakka þér fyrir, litli fugl, sagði keisarinn. -- Þig þekki ég. 93) Ég hefi rekið þig út úr ríki mínu og þó hefir þú sungið hinar ljótu sýnir frá mér. Hvernig get ég launað þér? 94) Þú hefir þegar launað mér, sagði fuglinn — ég hefi séð tár drjúpa af hvörmum þínum. Og tárin eru söngvaranum dýrustu gimsteinarnir. En nú skaltu-sofa og verða heilbrigður. Ég skal syngja fyrir þig. 95) Og fuglinn söng og keisarinn svaf vært og rólega. Peningagjaflr til Vetrarhjálpar- lnmar. Starfsfólk hjá Martei'ni 5 kr. P. M., E. B. G. & G. Þ. kr. Starfsfólk hjá Vigfús Guðbrands- son & Go. 9 kr. Finnur Einarsson 25 kr. Frá gömlum vinum 20 kr. Jón Brynjólfsson 20 kr. Ölafur Þórðarsoin 20 kr. N. N. 10 kr. E. Ó. 20 kr. N. N. 10 kr. Starfs- fólk í Reykjavíkur Apóteiki 56 kr. Starfsfólk hjá L. G. L. 70 kr. N. N. 25 kr. h.f. „Hamar“ 100 kr. h.f. „Hé'ðinn“ 100 kr. Starfsfólk hjá Sjóklæðagerð fslands 61 kr. Remedía h.f. 25 kr. Þ. J. 2 kr. B- S. E. 200 kr. Axel Ketilssom 100 kr. Lilla & Bubbi 10 kr. Starfsimenn hjá Kexverksm. Esju 20 kr. O. V. J. & Oo. 90 kr. Kær- ar þakldr. F. h. Vetrarhjálpar- innar. Stefán A. Pálsson. Trúlofun. Á gamlaárskvöld opinberuðu trúlofun sina lungfrú Helga Helgadóttir, Laugavegi 20B, og Sveinn Ingvar&son, Óðinsgötu 4. Ungbamavernd Líknar er opin hvem þriðjudag og föstudag kl. 3—4. Ráðleggingar- stöÖ fyriir barnshafandi konur er opin fyrsta miövikudag í hverj- um mánuði fcl. 3—4 i Templara- sundi 3. Ríkisútgjöld Noriegs á árinu 1940 hafia verið áætl'uð 750 mi'lljónir króna. Stjórnin legg ur til að skattar séu stórlega hiækkaðir og ný lán tekin. Norska verz'lunarráöið hefir fcomið með þá tiilögu að ríkið kaupi óseld- ar birgðir af saltfiski og þurfiski sem nú liggja í Noregi. F.O. Norðmenn hafa nú selt 18 hundruð smá- lestír af þurkuðum fiski til í- talíu og gert samning við Þýzka- land um sölu á 200 þúsund hekt- ólitrum af frystri síld þangað. F.O. Á viðhafniarmálverkasýningu, .sem bráðlega verður haldin í Grönniugen í Kaupmannahöfn, hefir Jóni Stefánssyni listmálara verið sérstaklega boðið að senda málverk eftir sig. FO. Danskur kaupsýslumaður, sem ekki vill láta nafns síns getið, hefir arfleitt ríkisspítaliann dansfca að hálfri milljón króna tlí þess að koma upp hressingar- hæli fyrir börn. FO. Gamanvísur um danslieik Héðins og bomm- únista kom út í gær. Höf. er ungt og efnilegt skáld, sem er nýk'Omið til bæjarins. JOHN DICKSON CARR; Morðii í faxmyuiasafBiDB. 21. færður um, að leynigöng væru milli samkomuhúss Galants og vaxmyndasafnsins, för ég í símann, eins og þið munið, sagði hann við okkur. — Ég tíafði séð Galant í næturklúbbnum, og mér fannst dvöl hans þar dálítið grunsamleg. Það er ekki venjulegt að sjá hann, háskólagenginn lærdómsmann, við drykkju 1 næturknæpunum. Ég hringdi þess vegna til manns og bað hann að veita honum eftirför og grennslast eftir því, hvað hann hefði fyrir stafni. Hérna kemur maðurinn. Við höfðum numið staðar í skugga trés nokkurs og mað- urinn kom til okkar. — Jæja, Pregel, hvað er þá í fréttum? — Ég hitti hann á næturkránni, sagði maðurinn. — Þá var klukkan nákvæmlega tuttugu mínútur gengin í eitt. Hann dvaldi þar í fimmtán mínútur eftir það og fór því næst. í fyrstu áleit ég, að hann væri drukkinn, en það voru aðeins látalæti. Hann fór út úr Gráu gæsinni og gekk fyrir næsta húshorn. Þar skammt frá var vagn nr. 2x—1470. Ekillinn beið hans og mér sýndist kona sitja í sætinu hjá honum. í fyrstu var ég ekki alveg viss í minni sök. Galant fór inn í vagninn, en ég fékk mér annan vagn og fylgdi. — Þeir óku til númer 28 á Rue Pigalle á Montmartre. Þar var numið staðar við lítið hús. Það var margt fólk á götunni. Þegar fólkið fór út úr bílnum, sá ég greinilega, að það var Ónotaðar mmjónir .. ..■»—-. Rafmagnsnotkimin nam 24 millj. kíló- wattsto árið sem leið, en Sogstöðin og Elliðaárstöðin geta afkastað 105 millj. «> REYKVÍKINGAR hafa nú um tuttugu ára skeið haft rafmagn í þjónustu sinni. Þessi voldugi máttur móður náttúru er til taks hvenær sem rétt skipun er gefin á heimilunum, að hita og lýsa, elda matinn og hjálpa til að matreiða, hreinsa gólfin og þvo þvcttinn, þurrka hann og slétta. Með aðstoð þessa undramáttar horfa lækn- arnir gegnum líkami manna, rannsaka hjörtun og nýrun, lækna og lina þjáningar á marg- víslegan hátt. Á vinnustofum og í verksmiðjum gerir það mörg og fjölbreytt verk, ótal margt, sem óhugsandi væri án raf- magns. Þetta allt og margt fleira hafa Reykvíkingar og margir aðrir landsmenn sjálfir reynt, það er staðreynd, sem enginn véfengir. Er því líklegt, að þeir hafi allgóðan skilning á gildi rafmagnsins við hin margvís- legu störf og þarfir í daglegu lífi manna. Mætti því telja lík- legt, að íbúar höfuðstaðarins hefðu veitt grein, er kom í Moi'gunblaðinu 31. desember s.l., „Rafmagnsnotkunin ört vaxandi“, allmikla athygli. Það er að vísu ekkert í þessari grein, sem beinlínis kemur á óvart þeim, er’eitthvað fylgjast með á þessu sviði. En þarna eru töl- ur komnar frá beztu heimild- um, sem gefa tilefni til umhugs- unar hverjum þeim, er notar rafmagn, og mörgum fleirum. Það er haft eftir rafmagns- stjóranum, Steingrími Jónssyni, að rafmagnsnotkunin frá raf- magnsveitu Reykjavíkur hafi verið 24 milljónir kilowatt- stunda árið 1939. Líklega eru þeir ekki margir, sem þættust geta gert sanna grein fyrir hvað mikið bjargræði, lífsþægindi og lífsgleði þessar 24 milljónir kwst. hafi verið þeim, er nutu, og allra í heild. Það myndi vafa- laust vera álit flestra, að hér sé um að ræða ein þau mestu lífs- gæði, sem hægt er að kaupa fyrir peninga. Þessar 24 milljónir kwst. eru mikils virði, um það eru allir sammála. En hvað eru margar kilowattstundirnar, sem eru ó- notaðar, hvað mikils virði eru þær og hvernig á að koma þeim í notkun. Sogsstöðin getur framleitt 8800 kilowatts, margfaldað með stundafjölda ársins gefur það röskar 77 milljónir kilowatt- stunda. Það er reikningslega mestu afköst, sem stöðin getur gefið. Með sömu aðferð eru reikningsleg mestu afköst Ell- iðaárstöðvarinnar 28 milljónir kilowattstunda á ári. Samtals 105 milljónir kilowattstunda. 24 milljónir er,u notaðar árið 1939, 81 milljón eigum við til góða. Það er að sjálfsögðu öllum skiljanlegt, að raunverulega er aldrei hægt að nota til fulls þann kilowattstunda fjölda, sem slíkar stöðvar geta fram- leitt miðað við að þær gangi fullhlaðnar allar stundir ársins. En það er óravegur frá 24 upp í 105. Það verður engin tilraun gerð til þess hér, að sýna fram á hvers virði þetta er 1 krónum og aurum. Það getur hver sem vill, eftir sínu höfði og ástæð- um. en það dylst víst engum, sem athugar, að hér eru falin gífurleg verðmæti. í áðurnefndri grein er þessi setning: „Svo ekki er bilið orð- ið langt, þegar notkunin er mest, til þess að stöðvarnar báð- ar séu fullnotaðar.“ Einhverj- um gæti virzt þetta mótsögn við það, sem að framan segir, en svo er ekki. Stöðvarnar eru nærri fullhlaðnar nokkrar mín- útur á dag, aðrar mínútur sól- arhringsins eru þær svo létt hlaðnar, að meðaltalið er ekki 14 af því, sem þær geta fram- íeitt.. Það var tilgangurinn með þessum línum, að vekja athygli á og draga þetta svo skýrt fram, að ófróðir á þessu sviið gætu séð sem gleggsta mynd af þessu ástandi og skapað sér um það sjálfstæða skoðun. En það ætti að vera hverju góðu máli hag- ur, að það sé sem ljósast hverj- um þeim, er eitthvað vill um það hugsa. Eiríkur Hjartarson, kona með þeim. Hún leit mjög vel út, var ljóshærð, með loð- kraga og brúnan hatt. — Það er sú sama, sagði Bencolin. — Jæja, haldið áfram. — Ég er nærri því viss um, að ég þekki hana aftur. Ég spurði dyravörðinn, hver þessi kona væri. Hann sagði mér, að þetta væri nýja söngkonan við Moulin Rouge — hún er álitin vera ameríkönsk — og gengur undir nafninu Estelle. — Þarna er máske ráðningin á því, hvers vegna Galant er svona vel þekktur á Moulin Rouge. Jæja, haldið þér áfram. — Hann dvaldi inni í húsinu í klukkutíma eða svo. Svo kom hann út úr húsinu og steig inn í vagninn sinn, ók að vagnstæði ofar við götuna, fór þar út úr vagninum og gekk heim til sín. Hann hækkaði röddina lítið eitt og hélt svo áfram. — Það vill svo til, að ég dáist mjög að söng ungfrúarinnar. Ég hefi hér mynd af henni úr einu blaðinu. — Ágætt, sagði Bencolin. — Vel af sér vikið, Pregel. Ég hefi aldrei séð þessa konu að því er ég bezt veit. Við skulum líta á myndina. Skyldi það geta verið sama stúlkan og lög- regluþjónninn sá úti fyrir vaxmyndasafninu í gærkveldi, þessi leyndardómsfulla stúlka í loðfeldi með brúnan hatt. Kveikið á eldspýtu. Pregel kveikti á eldspýtunni. Því næst bar hann ljósið upp að myndinni. Augun voru blá og stór, varirnar þykkar og blóðríkar, nefið beint og hakan formfögur. Hárið var alsett perlum. Við horfðum þögulir á myndina þangað til ljósið slokknaði. — Bíðið andartak, hrópaði Chaumont allt í einu. — Kveik- ið á annarri eldspýtu! Ég þarf að athuga myndina betur. Röddin bar þess vott, að maðurinn var töluvert truflaður. Sigmundur Guðmundsson. Minningarorð. Sigmundui' Guðmundsson. SIGMUNDUR GUÐMUNDS- SON, fimleikakennari, var fæddur í Stykkishólmi, 8. nóv. 1911. Foreldrar hans voru: Þor- | gerður Guðrún Sigurðardóttir t og maður hennar, Guðmundur Þórólfsson, trésmiður. Var hann bróðir Sigurðar Þórólfssonar, rithöfundar og skólastjóra. Þau hjónin, Þorgerður og Guðmundur, eignuðust átta börn, og lifa hér fjögur þeirra, Hinrik og Margrét, bæði erlend- is, Bjarni, nú til heimilis í Borgarnesi og frú Jónína, kona Frímanns Ólafssonar, verzlun- arstjóra í Reykjavík. Sigmundur var á ellefta ári, þegar hann missti föður sinn. Fór hann þá að heiman og að Brimilsvöllum. Sextán ára kom hann í Hvítarbakkaskólann og stundaði þar nám einn vetur. Veturinn eftir var hann far- kennari. Eftir það gekk hann í Laugarvatnsskólann. — Síðar stundaði hann nám í Kennara- skólanum og útskrifaðist þaðan árið 1933. Enn fullkomnaði hann sig í fimleikum og naut kennslu hjá Birni Jakobssyni að Laugarvatni. Þegar hann var sestur að í Reykjavík, stundaði hann þar smábarnakennslu og forfalla- kennslu í barnaskólunum. Árið 1937 fekk hann fasta stöðu við Miðbæj arbarnaskólann. Hinn 18. desember síðast- liðinn vann hann síðast í skól- anum. En aðfaranótt 19. veikt- ist . hann alvarlega. Lá hann fyrst heima, en var svo fluttur í nýja sjúkrahúsið í Landakoti. Tókst ekki að hjálpa honum, og andaðist hann að morgni 27. desember. Blóðeitrun varð honum að bana. Sigmundur var geðþekkur maður og prúður í allri fram- komu. Gegndi hann starfi sínu með alúð og dugnaði. Vertur sæll, vinur og sam- verkamaður. Vér biðjum þér heilla, er burtu þú fer og blessum öll minningu þína. í öðrum heimum vor andi sér, að ástvinir horfnir fagna þér, — og dásemdir drottins skína. • Hallgrímur Jónsson. Hjönaband. Þann 27. þ. m. voru gefin sam- an í ihjónaband í Kaupmanna- höfn ungfrú Pálína Þórunn Jóns- d'óttir iog Sigvaldi Þórðarsion arkitekt frá Lj'ósalandi. Heimili þéirra er Olfert Fischergade 52 TITT t. h. Köbenhavn K. Dvöl. 3. hefti 7. árg. er nýkoimið út og filytur að vanda nokkrar stuttar skáldsögur eftir þekkta úrvalshöfunda eins og W. W. Jaikobs, Maupassant, 0‘Henry, Coppee o. fl. Nokkur kvæði, þar á meðal eftir Guðmumd Böðvars- son, Guðmund Inga og Richard Bech. Þá er verðlaunaritgerð um sveitastúlkuina eftír Þórodd frá Sandi og önnur eftir Karl Strand, er heitir Ný tengsl yfir hafið, og ritgerð eftir Baldur Bjamason stúdent, sem nefnd er: Norski einbúinn, en fjalilar um hinn mlerka leiðtoga norskrar alþýðu, Martín Tranmæl. Þá má ekki sízt nefna margar og góðar lausavis- ur eftir Bjama Ásgeirsson og ýmsa aðra, ritdóma, fcimnisögur o. s. frv. — Heftið er hið eigu- legasta. Mun sjaldgæft, að nokk- urt tímarit hafi unnið sér jafn- miklar vmsældir hjá bókamö'nn- um eins og Dvöl hefir gert nú á síðustu árum. Ódýrt Hveiti, bezta teg. 0,50 kg. — 7 lbs. pokum, 2,0#. — 10 Ibs. pokum, 2,5#. Flórsykur. Skrautsykur. Möndlur. Súkkat. Kókosmjöl. Gerduft. Gerið innkaup yðar í BREKKA SSmar 1678 og 214S. TJARNARBÚÐIN. Sími 3570. Hann tautaði: — Það getur ekki verið. Prggel kveikti á ann- arri eldspýtu. Það fór hrollur um Chaumont. Stundarkorn var þögn og Chaumont dró þungt andann. Svo tók hann til máls: — Herrar mínir! Ég verð víst að gefa skýringu. Þér minnist þess, að þegar við vorum að ræða um Odette áðan, þá sagði ég, að hún hefði átt tvær vinkonur, og að þær þrjár hefðu verið óaðskiljanlegar. Það voru Claudine Martel og Gina Pré- vost — sem langaði til þess að komast á leiksviðið, en fjöl- skylda hennar vildi ekki leyfa henni það. Ég er sannfærður um, að þessi Estelle er Gina Prévost. Hamingjan góða! Er hún nú farin að syngja í Moulin Rouge! Hún hlýtur að vera . . Aftur slokknaði á eldspýtunni. Eftir stundarkorn sagði Pre- gel rólega: — Herra minn, þér hafið á réttu að standa. Ég spurði dyra- vörðinn. Eins og ég sagði yður þá er hún álitin vera amerík- önsk. En ég komst að sannleikanum, þegar ég var að ræða við dyravörðinn. Hún er frönsk og heitir Prévost. Hann dró djúpt andann og sagði: — Þurfum við að halda lengra áfram 1 nótt? — Nei, sagði Bencolin. — Ég held, að við þurfum ekki að gera fleira í nótt. Þið ættuð að fara heim. Ég þarf að hugsa mig um. Hann sneri sér við, stakk höndunum 1 vasana og gekk burtu í áttina til Champs Elysées. Ég sá harin ganga í þungum hugs- unum milli skuggsælla trjánna, eins og hann ætlaði að reika þar um til morguns, í fjarska heyrði ég klukkuna slá þrjú.

x

Alþýðublaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.