Vísir - 07.02.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 07.02.1916, Blaðsíða 3
VÍSIR JDteMúð S&^as QúJJen^a svfron 09 fiamp&vvYi §{m\ ^ö Chairman og Vice Chair Ci gár ettu r eru bestar. J&est aV aw^sa v *M v s \ REYNJJ^ ÞÆR. Þœr fást í öllum betri verslunum og í heildsölu hjá T. Bjarnason, Umboðsverslun Templarasundi 3 Sími 513 Húsnæði. 3ja herbergja íbúð með eldhúsi óskast 14. maí eða fys. Upplýsingar í Brauns Verslun LOGM E NN VATRYGGI.NGA ED Oddur Gíslason j yfirréttarmálaflutnlngsmaður, | Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5. Simi 21 Bogi Brynjólfsson yfirrjettarmálaflutningsraaður. Skrifstofa Aöalstræti 6 (uppi.) Skrifstofutími frá kl. 12-1 og 4-6 e. h. Talsími 250. Pétur Magnússon yfirdómslögmaður,\; Grundarstíg 4. Sími 533 Heima kl. 5—6. Skrítlur. Húsmóðirin: Viltu margarine eða flot á brauðið? Lœrlingurinn : Mér stendur á sama — eg fæ hvort sem er svo lítið af því, að eg finn ekki bragðið. Móðirin (hlustar hrifinn á org- ið í barninu): Hvað hún hefir yndisleg hljóð I það getur þú verið viss um elskan mín, að hún verður ágæt söngkona. Við verðum að láta hana fara til ítalíu til að temja röddina. Maðurinn (önugur yfir því að vera truflaður við lesturinn): Já, blessuð sendufhana helst strax. Dómarinn: þér eruð ákærð- ur um að hafa barið þennan mann. Ákœrði: það er satt, en eg hef málsbætur fram að færa. Dómarinn: Hverjar ? Ákœrðí: Við sátum saman í Vátryggið tafalaust gegn eldi vörur og húsmuni hjá The BriU ish Dominion General Insu ance Co. Ltd. Aðalumboðsm. G. Gíslason Sæ- og stríðsvátrygging Det kgl. oktr. Söassurance Komp Miðstræti 6. Tals. 254. A. V. TULINIUS. Aðalumboðsmaður fyrir ísland Det kgl. octr. . Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vörur alskonar. Skrifstofutími 8—12 og 2—8. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. Prentsmiðja Þ. Þ. Clementz. veitingahúsinu og hann lagði fyr- ir mig þessa spurningu: Ef hálfðnnur hæna verpir hálfu öðru eggi á hálfum öðrum degi, hvað mörgum eggjum verpa þá þrír fjórðu úr hænu á 17 tímum? Dómarinn: þér eru sýknaður. í Kanada hafði enska stjórnin þegar í striðsbyrjun látið það boð út ganga, að taka skyldí höndum alla útlendinga úr óvina flokki. Frá þorpi einu, litlu, barst sljórninni svohljóðandi skeyti: »Höfum handtekið 6 Þjóðverja, 4 Austurríkismehn, 8 Rússa, 2 ítali, 4 Rúmena og 14 Bandaríkjamenn. Biðjum upplýst, hverja vér eigum í ófriði við.« Kennarinn í sveitínni spyr Friörik litla: »Geturðu sagt mér, sfúfur- inn: Ef kindurnar þínar erull.og 6 þeirra hlaupa yfir túngarðinn, hve margar verða þá eflir?* »Engin«, svaraði Frikki. »Ha! Hvað? Nú er þér að fara aftur.« >Ne-e-ei, kennari góður. Þér kunnið auðvitað hugareikning betur en eg. Aftur þekki eg betur kind- urnar mínar heldur en þér.« 51 Trygð og slægð Eftir Guy Boothby. Frh. Á ferðalaginnu var það einu sinni að þið af hendingu rákust til Noregs. Þá hittumst yið. Sex mán- uðum síðar kemur þú til London. Qg allan þann tíma hugsaði eg varla um annað en hvar eg.myndi hitta þig næst. Forlögin höguðu því þannig að við sáumst aftur. Mér fanst þú vera enn elskulegri en þú hafðir verið síðast. Því elti eg þig til Parísar, bað þín ogfékk já. Og nú er svo langt komið, að þessi saga hlýtur, eins og annað æfintýri, að enda á því, að brúð- kaupsklukkunum verði hringt. — Það er ómðgulegt, svaraði hún. Þú ættir að sjá það af því, sem eg þegar hefi sagt þér, að það má aldrei koma fyrir. Ef líf mitt hefði ekki verið þanníg, þá hefði eg glaðst, — þú veist ekki hve mjög eg hefði glaðst — af því.aö fá að verða konan þfn, en nú er því ekki þannig variö. Og það er því ekki til neins að tala um það. Þú sérð það bráðum sjálfur og þá verður þú mér þakklátur fyrir að hafa forðað þér frá slíku kvonfangi. Browne sá, að henni var alvara. Hann vkr að hugsa um að fara að ræða þetta við hana, en hannhætti við það, þegar honum varð litið framan í hana. Hann varð hrædd- ur eitt augnabíik og gat ekki aun- að en stamað: Eg sé það aldrei. — Þú verður að sjá það, svar- aði hún. Eg hefi áselt mér aö framkvæma verk, sem eg verð að frarnkvæma, hvað sem á dynur. — Þá vinn eg aö því meö þér, hvað svo sem það er, sagði Browne. Þú hlýtur að efast um ást mína, Katrín, ef þú leyfir mér ekki að hjálpa þér. — Eg efast ekki um, að þú eiskir mig, svaraði hún, en það er ekki hægt fyrir mig aö leyfa þér að aðstoða mig. Það kemur ekki til mála. — Eg trúi þvfekki, hélt hann áfram. Þú segir þetta einungis til þess að flækja mig ekki inn í mál- ið. En eg vil nú flækjast inn í það, hvað sem á dynur. Segðu mér, hvaða mál þetta er og svo skal eg hjálpa þér af fremsta megni. Hjálpa þér, þegar þú þarft hjálpar við, og gefa þér góð ráð, þegar þess þarf. Með öðrum orðum, eg fæ þér, 'ástin mín, bæði mig sjálf- an og alt sem eg á upp í hend- urnar og bið þig að gera við það hvað sem þér þóknast. — Þú ert alt of göfugur, svar- aði hún, of göfugur og of sannur. Hver annar maður myndi gera annað eins og|þetta? — Það myndi hver einati mað- ur gera sem elskaði stúlku eins og eg elska þig, svaraði hann. — Það geta ekki verið margir, sem elska eins mikið, sagði hún blíðlega, því að hún hafði komist við meira en lýst verður. En samt sem áður, hve góður, sém þú vilt véra, þá get eg ekki tekið á móti þessu boði þínu. Þú veist ekki, hvað eg ætla "að gera. — Mér er alveg sama hvað það er, sagði hann, það breytir engu um ákvörðu mína. — En það myndi gera það síð- ar, sagði hún. Því hugsar þú ekki til þess, að eg er dóttir glæpa- manns, og að faðir minn var send- ur til Síberíu, til þess að þrælka þar æfilangt í hlekkjum. Hann var þar í mörg ár, síðan var hann flutt- ur til eyjarinnar Shagalin og þar er hann nú. Við höfum fengið fregnir af því nú síðustu daga, að hann er veikur og að hann muni ekki lifa árið *út, ef hann fær ekki að fara þaðan. — Hvernig veistu það? spurði Browne. — Gegnum frú Bernstein, svar- aði Katrín. Hún hefir með ein- hverju-móti getað fengið fregnir af honum altaf, síðan hann var tekinn. — Og ,hvað er það, sem þú ætlar að gera? — Hjálpa honum tii þess að komast undan, svaraði stúlkan. — En það verður ekki mögy- legt, svaraði Browne, skelkaður af orðum hennar. Þú mátt ekki láta þér detta slíkt í hug.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.