Vísir - 29.03.1916, Blaðsíða 2

Vísir - 29.03.1916, Blaðsíða 2
VÍSIR Tiwwi VISIR A f g r e i ð s 1 a biaðsins á Hótel Island er opin frá kl. 8—8 á hverj- um degi, Inngangur frá Vallarstræti. Skrifstofa á sama stað, inng. frá Aöalsir. — Ritstjórinn til viðtals frá kl 3-4. Sími 400.— P. O. Box 367. Morgunkjólar. Svuntur. Kvenn 8e Telpukájþur. Barnakjólar. Álnavara. Cheviot.Silki. Slifsi o.fl Saumastofcn á Laugavegi 24 Sagan um Stóra-Björn og andarnefjuspikið Eftir J. F. Rönne Kvaney er afskekt og liggur svo langt norður í hafi, að þangað kemur þvínær aldrei fregn um grindur. Þótt hleypt sé upp vita á næstu ey, þá sjá Kvaneyingar það ekki, því þeir sjá aðeins út á regin- haf. Þegar Færeyingar á hinum eyjunum skemta sér við hvalveiðar og koma heim hlaðnir rengí og spiki, þá verða .Kvaneyingar að gera sír gott af .þorskalifur og sauöa- tólg til viðbitis og geta aldrei gef- ið börnunum spikbifa aö sjúga. Þeim þykir það súrt í broti, þvi þeir þurfa ekki síður á feitmeti að halda en aðrir, sem búa í sudda og þoku noröur í ginnungagapi. Það var einhvern góðan veður- dag aö eina skipið sem til var á eynni var á fiski. Skipið hét Gín- andi, og var StóriBjörn formaður á því. Veður var óvenjugott um daginn, svo aö þeir réru langt suð- ur í haf. Þegar þeir voru í besta gengi aö bráka, sigldi að þeim snekkja. Hún seig hæg't áfram í -byrleysinu, svo að þeir höfðu gott næði til að fá fréttir frá umheim. inum. Meöal annars spurðu þeir það aö daginn áður hefði verið drepið mikiö af andarnefjum í Hval- bæ á Suðurey. Þegar snekkjan var komin svo fjærri að hvorugur heyrði lengur til annars, sagði Zebedeus: Er það ekki undarlegt hvernig Drottinn gerir sér mannamun. Þarna skal hann á hverju ári senda þeim Hvalbæingum andarnefjur, og hafa þeir þó nóg af öllu góðu fyrir, en aðrir fá ekki svo mikið sem að sjá þær. Er andarnefjan stærri en grind- ur, spurði Þrándur litli. Já, langtum stærri. Afi minn hefir sjálfur séð andarnefju. Hann sagði aö hún heföi verið á stærð við hús. Ne-i, sagöi Þrándur og setti hljóðan við að hngsa um það hví- líkt dgnarspik hlyti að vera á þeirri skepnu. Og allir í bátnum þögn- uðu og hugsuðu um þetta sama. Ait í einu brá Stóri-Björn færinu um hönd sér, leit upp og mælti: Heyrið þið piltar, eigum við ekki að halda þangað rakleiðis? Hinir sjö horfðu undrandi á hann og þögðn, loks varð Zebedeus að orði: Það er býsna langt þangað. Svo sem 15 mílur. Héldurðu að þú ratir? Björn leit upp stygglega og fór að blístra. Mamma verður hrædd ef við kom- um ekki heim í kvöld, sagði Þránd- ur litli og leit heim á Ieið. Þess fegnari verður hún þegar þú kemur heim rneð fullbyrði þína af spiki. Nú þögðu allir um hríö. Björn tiafði upp færið og lykkjaði það. Hinir gerðu þáð líka. Síðan bjuggu þeir sig steinþegjahdi til ferðar, lögðu út árar og reru knálega í suður. í heilan sólarhring reru þeir og sigldu; Björn fór aö verða hræddur um að þeir mundu ekki finna þetta ókunna land, en hann lét ekki á þvf bera, euda fann hann líka Hvalbæj- arfjörð morguninn eftir. Mennirnir vóru orðnir svangir og sugu að sér. lýsislyktina sem lagði á móti þeim Frh. Ósæmileg blaðamenska. Eitthvert ógeðslegasta athæfi blaðamanna er það, að ráðast með. rakalausar sakargiftir og brigsl, að sérstökum stéttum manna, og skiftir raunar ekki miklu máli hverjar rœtur er að sækja til þessháttar blaðamensku, en þó er ekki unl að verjast því að manni hlýtur að finnast hún enn þá viðbjóðslegri ef það er auðsætt að ekkert ræður annað en illgirni og öfund, heldur en ef sýnilegt er að mestu veldur einfeldni, gorgeir og framhleypni blaðamanna. Tvö blöð hér í bænum hafa nú að undanförnu hvað eftir ann- að ráðið upp á tvær stéttir bæj- arins, 'sift blaðið á hvora, með aðdróttunum og brigslum. Ætla eg að fara nokkrum orðum um blöö þessi og atferli þeirra, og þó ekki nema annað þeirra að þessu sinni, en það er blaðið »Dagsbrún« og árásir hennar á botnvörpungaskipstjórana; á eg hér einkanlega við tvær greinar, er önnur nefnd »Tollstjóradýrk- un« og stóð í »Dagsbrún«, 22. tbl.,v .4. desember f. á., en hin nefnist »Allir jafnir fyrir lögun- um« og stóð í sama blaði nr. 9 og 10, 26. febr. og 5. mars þ. á. —Er hin fyrnefnda grein þrung- in af öfund og illgirni, en síðari af illgirni og geðvonsku einhvers »bannvinar« f garð ýmsra manna og full af ósannindum, svo sem eg mun benda á. Báðir rita höf- undarnir með dulnefnum, eific, og siður er níðinga. í hinni fyrri grein er'ráðist á botnvörpunga-skipstjórana fyrir drykkjuskap og fleira, en á al- menning fyrir að hann dýrki þá, en auk þess er veitst að konu- efnum og konum skipstjóranna svo svwirðilega, að ekki veröur um rætt, og öll er grein þessi 1 svo illgjarnleg og blásin úpp af . öfund að hana getur enginn hafa ritað nema heimskt;fúlmenni og þarf öldungis sérstaklega smekk- lausan og; einfaldan ritstjóra til þess að láta blað sitt flytja slík- an pistil, en við hverju má og búast af manni, sem telur Bíóin og Apótekin »framleiðslu- tæki« (sbr. ritstjórnargrein í »Dagsbrún« 10. tbl. 5. þ. m.), og sem kennir þá náttúrufræði, að hvergi verpi n e m a 1 á I p t við nokkurt vatn hér á landi (þetta stóð í >Dagsbrún« í. haust). gí hinni síðarnefndu grein eru aftur borin brigsl á skipstjórana um drykkjuskap, og því bætt við, að þeir geri sér það að féþúfu að selja vínhneygðum Reykvíkingum áfengisflöskuna fyrir 6—15 kr. Öll þessi brigsl eru með einu marki, sem eitt er raunar nóg til að sýna það, að þau eru stað- laust fleipur og uppspuni einn. — Markið er það að þau" eru óákveðin; enginn sér- stakur maður nefndur, heldur er öllu þessu dróttað að allri þessari stétt í heild sinni, og hún öll borin þessum brigsl- um. Ekki er talað um hvernig skipstjórarnir hafi staðið í stöðu sinni, hvort þeir hafi vaurækt hana eða Jékki vegna drykkju- skapar o. s. frv. enda erjþað hent- ast blaðinu, því sannleikurinn er víst sá að þeir eru hvor öðrum duglegri menn, og standa eins vel í stöðu sinni og best verður ákosið, og sést það jafnt í þvf hve örsjaldan og lítið botnvörp- ungunum íslensku hefir hlekst á, eins og því hverjum feiknum TIL MINNIS: Baðhásiö opið v, d. 8-8, ld.kv. lil li Borgarst.skrifjt. í bruriastöð opin v. d 11-3 Bæjarfóg.skrifst. Hverfisg. op, v. d. 10-2 og 4-7 Bæjargjaldk. Laufásv. kl. 12-3 og 5-7 v.d Islandsbanki opinn 10-4. K. F. U. M. Alm. samk. sunnd. 81/, siðd Landakotsspít. Sjúkravitj.tími kl. 11-1. Landsbankinn 10-3. Bankastjórn til við- tals 10-12 Landsbókasafn 12-3 og 5-8. Utlán 1-3 Landssímínn opinn v. d. daglangt (8-9) Helga daga 10-12 og4-7 Náttiirugripasafnið opið lVi-21/, síðd. PÓ8thúsið opið v. d. 9-7. sunnd. 9-1 Samábyrgðin 12-2 og 4-6. Stjdrnarráðsskrifstofurnar opn. 10-4 v. d. Vifilsstaðahælið. Hcimsóknartími 12-i Þjóðmenjasafnið opið sd. þd, fmd. 12-2 Ókeypis lækning háskólans Kirkjustræti 12: Alm. lækningar á þriðjud. og fóstud. kl. 12—1. Eyrna-, nef- og hálslækningar á föstud. kl. 2—3. Tannlækningar á þriðjud. kl. 2—3. Augnlækningar i Lækjargðtu 2 á ir.ið- vikud. kl. 2—3. Landsféhirðir kl 10—2 og 5—6. þessi skip hafa mokað upp úr sjónum af fiski og síld, og hve útgerðarfél. dafna vel og græða mikið. Pað mun vera satt að fáir eða engir skipstjóranna munu vera bindindismenn eða bann- vinir, en hvað kemur það »Dags- briín* eða öðrum við? Heldur blaðið kannske að útgerðarfélög- in vildu skifta á skipstjórum sín- um, og fá í staðinn menn með prófi, sem ekki hafa getað þrifist, hvorki sem stýrimenn né skip- stjórar, en sem eru, og hafa ver- ið, bindindismenn. Sem hafa, með öðrum oröum >aldrei unn- ið sér annað til frægðar, en að vera ódruknir*, eins og Gröndal sagði einhverntima. Eg held ekki. Eg held botnvörpungaútgerðar- félögin séu ánægð með skip- stjórana sína, en þau eru fráleitt ánœgð mað pað, að á þá sé ráðist með álygum og brigslum eins og »Dagsbrún« gerir. Og enginn réttdæmur maöur getur unað slíku. Eg þori að fullyrða að botnvörpungaskipstjórarnireru ekki drykkfeldari en aðrir þeir menn, sem víns neyta. Einnig er eg fullviss þess að enginn þeirra héfir gert sér það að afy vinnu að ^elja vín, hvað þá að okra á því, enda þurfa þeirþess ekki. Mér er nær að þora að fullyrða að »Dagsbrún« mundi ekki geta fært Iíkur fyrir, hvað þá sannað að nokkur botnvörp- uagaskipstjóri heföi selt nokkra flösku af víni. — Árás blaðsins á skipstjórana er skammarleg. Frh. ^ i

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.