Vísir - 29.03.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 29.03.1916, Blaðsíða 3
VÍSTR Kelvin-mótorarnir eru einfaldastir, léttastir, handhægastir, bestir og ó- dýrastir í notkun VerðiðertlltöTulega lægra en á öðrum mótorum, Fleiri þús seljast árlega og munu það vera bestu meðmælln reng vantar til að bera Vísi út um bæinn. Aðalumboð íyrir Island heflr T. Bjarnason Sími 513. Templarasundi 3. Drekkið CARLSBERG PORTER Heimsins bestu óáfengu t drykkir. Fást alstaðar Aðalumboð fyrlr ísland Nathan & Olscn ovrlsblrg m % vMærKE: m W rrE3£«aií?3t»'-:rt:'-i Til leigu nú þegar eða 14. maí lítið hús í Hafnarfirði á fyrirtaks góðum stað fyrir kaffi- eða matsölu. — Semjið sem fyrst við eigandann Talsími 10 eða 13. Líkkistun Miklar birgðir fyrirliggjandi. Séð um jarðarfarir ef óskað er. Sími 93. Hverfisg. 40. Helgi Helgason (Yale) fást í Bankashæti 11. Jón Hallgrímsson í LÖGM ENN Oddur Gfslason yfirréttarmálaflutningsmaður Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5 Simi 26 Pétur Magnússon yflrdómslögmaður, rundarstíg 4. O Sími 533 Heima kl. 5—6. Bogl Brynjólfsson yfirrjettarmálaflutningsmaður. Skrifstofa Aöalstræti 6 (uppi.) Ski ifstofutími frákl. 12-1 og 4-6 e. hj Talsími 250. VANDAÐAR og ÓDÝRASTAR Likkístur seljum viö undlrrltaðir. v Kisturnar má panta hjá >. ^" hvorum okkar sem er. ^* Steingr. Guðmundsson, Amtm.st. 4. Tyggvi Arnason, Njálsg. 9. VATRYGGINGAR 1 Vátryggið tafalaust gegn eldi vörur og húsmuni hjá The Brit- ish Dominion General Insu rance Co. Ltd. Aðaiuinboðsm. G. Gíslason Sæ- og strfðsvátrygging' Det kgi. oktr; Söassurance Komp Miðstræti 6. Tals. 254. A. V. TUMNIUS. Aðalumboðsmaður fyrir ísland Det kgl. octr. Brandassurance Comp Vátryggir: Hús, húsgögn, vörur alskonar. Skrifstofutími 8—12 og 2—8. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. ¦ . i iiiiaaa Prentsm. Þ. Þ. Clementz — 1916 Trygð og slægð. Eftir Guy Boothby. 102 Frh. — Hann er smáskrítinn þessi heimur, sem við lifum í, finstyður það ekki? sagði Andrew eftir stund- arkorn. Tökum m'g til dæmis. Lífið brosti við mér og alt lék í lyndi. Elzti sonur, fyrirtaks herrasetur í sveitinni. Ekkert virtist sjálfsagðara en að eg endaði líf mitt sem með- limur parlamentsins. En forlögin voru því andstæð. Þess vegna sit eg hér í kvöld, dulbúinn sem rúss- neskur loðfeldasali. Það væri fróð- legt að vita hvað ættfólk mitt segði um slíka töfrabreytingu. — Og mér þætti gaman að vita hvað sumir vinir mínir segðu, ef '. þeir sæju mig! sagði Browne. Ef mér hefði verið sagt fyrir liri síð< an, að þetta ætti fyrir mér að liggja, þá hefði eg engan trúnað á það lagt. Við vitum lílið um hvað fram- tíðin ber í skauti sínu. En meðal annara orða, hvað líður tímanum? Hann leit á úrið sitt og sá að klukkuna vantaði aðeins tíu mín- útur í tólf. ' — Að tíu mfnútum liðnum skjót- um við fyrsiu eldflugunni, sagði Browne. Við skulum vona að veðr- ið verði bjart, bara að ekki sé neitt annað skip úti fyrir, sem færi að sletta sér fram í þetta. — Þér eruð alveg viss uffl að skútan sé þarna? spurði Andrew. — Eins viss og unt er að vera, svaraði Browne. Eg bað skipstjór- ann að vera á sveimi á næturnar og athuga strandlengjuna um mið- nættið og vera viðbúinn þegar viö gæfum merki. Auðvitað er ekki gott að segja hvað fyrir getur kom- ið. En við verðum að vona alt hið bezta. Hvernig líður vini okkar þarna? Andrew gekk um þvert gólfið og laut yfir rúmið. Hann var steinsofandi. — Veslings ræfiilinn! Hann er alveg yfirkominn, sagði hann. Hann verður lengi að gleyma þessu ferða- lagi með mér. Síðustu þrjár míl- ufnar varð eg aö bera hann á bakinu, eins og dauðan hlut. Og það er spauglaust í þessum þétta kjarrskógi, skal eg segja yður. Þó að Browne væri ekki sem ánægðastur með tal^hans, þá gaf hann því engan gauffW Hann var að hugsa um Katrínu, um það þegar hún hitti föður sinn. Loks- ins "voru vísirarnir komir á tólf. Browne tók eldfiugu og gekk út. Þokan var horfin og stjömurnar lýstu í myrkrinu. Ekkert hijóð heyrðist nema vindþyturinn ítrján- um fyrir ofan kofann og skrjáfið í ísnum norðan við fjörðinn. Að sunnanverðu var auður sjór og þangað ætlaði Mason að senda bátinn. — Hvað sem verða vill, tautaði Browne um leiðCog hann kveikti á eldspýtunni og bar hana að eld- flugunni. Alt var hljótt og kyrt. Alt í einu leiftraði eldtunga í myrkr- inu. Hún steig hærra og hærra 'þangað til hún leystist sundur í biljónir af alla vega litum sma'ljós- um uppi í loftinu. Meðan Browne beið og skimaöi í kringum sig, fanst honum að hjartsláttur sinn hlyti að heyrast míiur vegar. En alt í einu sá hann Ijós leiftra langt úti á sjó, og vissi hann þá, að tekið hafði verið eftir merki hans. — Þeir sjá okkur, hrópaði hann frá sér numinn. Nú eru þeir að setja bátinn á flot. Áður en klukku- tími er iiðinn verðum við komnir um borö. Það er bezt að við bú- um okkur sem skjótast. Og enn eina sinni fóru þeir inn í kofann, og Andrew hristi manninn sem svaf í rúminu. — Vaknaðu, karltetur, kallaði hann á rússnesku. Það er komið mál til að þú kveðjir Saghalien. ¦ Maðurinn var svo lengi búinn að venjast við að hlyða tafarlaust hverri skipun og hann reis þegará fætur, en Browne sá að hann myndi ekki hafa hugmynd um hvers var krafist af honum. — Við verðum að hraða okkur að komast héðan, sagði Browne. Dóttir yðar bíður yðar með óþreyju.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.