Vísir - 18.07.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 18.07.1916, Blaðsíða 3
VlSIR Titoing írá MlbrigðisMltrúaniuii, Hérmeð áminnast allir þeir, er mjólk selja, eða hafa útsölu á mjólk fyrir aðra, hér í bænum, að skila til heilbrigðisfulitrúa vott- orði frá dýralækni um kýr og fjós framleiðenda mjólkurinnar, inn- an 5 daga. — Að öðrum kosti verða þeir tafariaust lögsóttir. Heilbrigðisfullírúinn í Reykjavík, 16. júlí 1916. i Arni Einarssön. £6$ atauuia W'r Gott kaup í boði Duglegur óg vanur múrari getur fengið atvinnu við hleöslu á stýflugarði við rafmagnsstöðina á Seyðisfirði. Þyrfti að fara austur með Gullfossi nú. Menn snúi sér til Vegagerðarskrifstofunnar á Klapparstíg 20, milli kl. 2—3 síðdegis. mmmmmmmmmmmm Nyir kaupendur Vísis 4 « sögu Kvenhetjunnar frá Loos ókeypis fyrst um sinn mmmmmmkmmmmmm i Rjóltóbak fæst iiú ódýrast í versl. Guðm. Egilssonar, Laugav. 42f Fljótir nú áður en það þrýtur! I LÖGMENN I Oddur Gfslason yflrréttarmálaflutnlngsmaOur Laufásvegl 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5 ________Simi 26____________ Pétur lyiagnússon, yfirdómslögrffaöur, Sími 533 Hverfisgötu 30. Heima kl 5- Bogi Brynjólfsson yflrréttarmálaflutnlngsmaður, Skrifstofa í Áðalstræti 6 [ujjpij. Srifstofutimi frá kl. 12— og 4—6 e. — Talsimi 250 — I VATRYGGINGAR | Brunatryggingar, sæ- og stríösvátryggingar. A. V. Tulinius, Miðstræti 6 — Talsími 254 Det kgl. ootr. Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vöru- alskonat. Skrifstofutími8-12 og -28. Austurstræti I. N. B. Nlelsen. Dóttir snælandsins. Eftir Jack London. 10 ------ Frh. Þeir kölluöu upp méö hárri röddu hverjir munirnir voru, um leið og þeir skrifuöu alt hjá sér. Voru það blaut og hálfrifin sendibréf og kvittanir, sem lágu þar á dreif í sandinum, einnig nokkrir gullpen- ingar vafðir innan í hvítan vasa- klút. Menn, sem réru fram og aftur um ána, á stærri og smærri bát- um, létu eins og þeir sæu ékki Þetta né heyröu. Þeir skiftu sér ekkert af því. Skandínafarnir virtu Iíkið fyrir sér. Þeir urðu mjög alvarlegir á svipinn. — Hvar er samferöamaður hans? Ætli að enginn hafi verið honum samferða? spurði sami maðurinn og áöur, með enn meiri ákafa. Þeir, Skandínafarnir hristu höf- uðin, því þeir skildu ekki ensku. Þeir lögöu út í ána og óöu kná- lega. Einhver á árbakkanum hinu megin hrópaði til þeirra, með aðvarandi röddu, og staðnæmdust þeir þá um stund og ráðguðust um. Svohéldu þeir áfram. Mennirnir, sem voru að skrifa upp eigur druknaða mannsins, snéru sér við og horfðu á eftir þeim. Áin dýpkaði. Hún náði þeim í mitti. Og straumurinn var afar- Þungur. Þeir riðuðu á fótunum og hjólbörurnar snérust undan straumn- um. En nú var það versta búið. Vatnið var nú aðeins upp í hné. En þá slitnaði önnur burðarólin hjá þcim, sem næstur gekk börunum. Bagginn kastaðist þá til og hann misti jafnvægið. Á sama augnabliki hrasaði sá, sem næstur honum var. Og nú drógu þeir hvor annan íkaf. Tveir þeir næstu mistu nú einnig fótfestu og börurnar ultu um og ráku með straumnum niður frá vaðinu og út í hylinn. Þeir tveir sem næstum voru nú komnir yfrum, snéru þá við og reyndu að bjarga. Það var karl- mannlega gert, en kom fyrir ekki. Hringiðan sogaði þá einnig í kaf. Baggarnir héldu þeim í kafi, — öllum nema þeim sem ólin hafði slitnað hjá. En hann reyndi ekki að komast yfrum, heídur lét berast með st'raumnum á eftir félögum sínum. Nokkrum hundruðum feta neðar var hvasseggjað klettarif í ánni, og eftir augnabliksdvöl komu þeir ntí þar í Ijós/ Fyrst strðnd- uðu hjólbörurnar á rifinu, og þar brotnaði hjólið af þeim. Mennina rak alla á rifið, og af þvf aftur, nema einn. Frona, sem sat í einum ferju- bátnum, sá að maðurinn þreif dauðahaldi utanum klettasnös með blóðugum höndunum. Hún sásvo glögt hið föla andlit hans, og hvernig hann reyndi að halda sér föstum. En straumurinn varð hon- um yfirsterkari og reif hann burtu. Það skeði á sama augnabliki og félagi haiis, sem synti knálega til hans, rétti út hendina til að ná í hann. Nú fóru báðir í kaf. Og fáum augnablikum sfðar skaut þeim upp rétt fytir ofan fossinn, sem þar var i ánni. Þar hepnaðist ferjubát að bjarga þeim, er á sundi var. En hringiðan svalg hina. f fjórðung stundar réru ferju- bátar þarna fram og aftur, og fundu loks hina druknuðu menn, og fluttu þá á land. Frona leit á lík þessara fimm ungu kappa, sem lágu nú þarna á eyrinni, áður en hún slóst í förina með þeim, sem eftir Iifðu og nú héldu áfram. Dyea-árdalurinn er þröngur og votlendur. Og var nú alþakinn götuslóðum og troðningum. Á einum af þessum götnslöðum fann Frona mann, sem Iá endi- langur í bleytunni. Maðurinn lá á hliðinni og gat ekki reist sig við með hinn þunga bagga, sem var bundinn á bak hans. En ekki virtist hann iáta það fá svo mjög á sig. Og þegar hann kom auga á Fronu sagði hann glaðlega: — Það var mál til komið að þér kæmuð. Eg er búinn að biða hér eftir yður í meira en klukku- tíma. Og þegar Frona nú beygði sig niður að honum, til þess að hjálpa honum, hélt hann áfram: Það er ágætt. Leysið óhræsis ólina þarna, eg hefi altaf verið að reyna að ná í hana og ekki getað. — Hafið þér ekki meitt yður? — Ekki vitund. Eg er alheiil og kvarta ekkert yfir þessu. Það er bara vanalega hepnin mín, — en eg hefi fengið góða hvíld, og yfír hverju ætti eg svo að kvarta Sjáið þér til! Eg hrasaði um trjástofn- inn þarna og niður í bleytuna.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.