Vísir - 22.07.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 22.07.1916, Blaðsíða 3
VÍSIR CALLIE PEEFECTION em bestu, léttustu, einföldustu og ódýrustu báta- og verksmiðju mótorar sem hingað flytjast. Vanaiegar stærðir frá 2-3Ó hk. Verksmiðjan smíðar einnig utanborðpmótora, 2—21/, hk. Mótórarnir eru knúðir með steinolíu settir á stað með bensíni, kveikt með öruggri rafmagnskveikju, sem þolir vatn. Verksmiðjan smíðar einnig ljósgasmótora Aðalumboðsmaður á íslandi: O. Ellingsen, fttangaveiði fyrir eina stöng fæst leigð í Elliðaánum. Uppl. í verslun Sturlit Jónssonar. "}taup'Æ ^Dv^u VA" MHBMBSS) VATRYGGINGAR 1 Brunatryggingar, sae- og stríðsvátryggingar. A. V. Tulinius, Miðstræti 6 — Talsími 254 Det kgl. octr. Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vöru- alskonar. Skrifstofutímí8-12 og -28. Austursíræti 1, N. B. Nielsen. L_ LOGMENN !? 41 m I Oddur Gísiason yflrréttarmálaflutnlngsmaOur Laufásvegi 22. Venjulega heimá kl. 11-12 og 4-5 Simi 26 Pétur Magnússon, yfírdómsiögmaöur, Hverfisgötu 30 Simi 533 — Heima kl 5—6 . Bogi Brynjóifsson yfirréttarrr álaflutningsmaöur, Skrifstofa í Aðalstræti 6 [uppi]. S rifstofutimi frá kl. 12— bg 4—6 e. — Talsími 250 — , Prentsmiðja Þ. Þ. Clemenlz. 1916. Dóttir snælandsins. Eftir Jack London. 14 Frh. Því næst tók hann upp úr rnat- arkassanum þykka pönnuköku, en þegar hann sá hvernig hún var orðin útlits, leizt honum ekki á og fleygði henni út. Svo tók hann upp skjóðu með skipskéxi. Var það nú komið í smámola og gegnvott af rigningunni. — Þetta er nú allur brauðforð- inn, sem til er í kotinu, sagði hann. En setjist þér niður, og svo skul- um viö reyna að gera okkur gott af þessu. — Bíðið þér dálítið við, — og áður en hann fékk tfma til að átta sig var Frona búin aö koma kex- inu á pönnuna, saman við kjötið og feitina. Svo helti hún dálitlu af vatni saman við og hrærði vel í. Eftir dálitla stund Iét hún salt og pipur saman viö, og fínasti krydd- ilmur fylti nú tjaldið. — Já, eg held þetta sénúbæri- Frá bæjarstjór narf undi eO. þ. m. 'V: —o— Fundurinn hófst nokkru eftir á- kveðinn tíma meö því að forseti endurtók tílmæli sín eða áskorurj frá síðasta fundi, til bæjnrfulltrú- anna um að mæta stundvíslega á tundunum. /. mál var byggingarnefndargerðir frá 15. júlí. Stjórnarráðinu veitt leyfi til að byggja hús yfir listaverk Einars Jónssonar við framlengingu Frakkastígs, 80 metra fyrir vestan Skólavörðustíginn. Nokkur fleiri byggingarleyfi voru veitt, flest inn- göngu og geymsluskúrar. 2. mál, fasteignanefndargerðir frá 17. júlí. Meðal annars var frú Jónassen og Eggert Claessen selt á erfðafestu landspilda í Valnsmýrinni 0. 6 hektar að stærð. Þetta þykir mönnum ef til vill lýgilegt nú á tímum, þegar bæjarstjórnin er farin að kaupa aftur óræktuð erfðafestu- lönd dýrum dómum, en hér stend- ur svo sérstaklega á, að spilda þessi liggur á milli tveggja erfða- festulanda, er umsækjendurnir höfQu áður fengið í mýrinni, traðir, sem bænum eru alveg ónýtar. 3. málið, fnndargerð gasnefndar frá 17. júlí var aðalviðburðir fund- arins: , , ¦ Gasverðið hœkkar. Qasnefndin leggur til, að gasverð- ið verði hækkað, þegar farið verð- legur matur, sagði hann, um leið og hann hámaði i sig af diskin- um, sem hún hafði látið á og.rétt honum. Hvað er nú svona réttur kallaöur? — Samtýningur, svaraði hún stuttlega, og svo héldu þau áfram að snæða þegjandi. Frona skenkti nú kaffið. Hún veitti tjaldbúanum. nákvæma eftir- tekt á meðan. Og hún komst aö þeirri niðurstöðu að hann byði af sér góðan þokka. Þegar hpn virti fýrir sér augna- ráð hans, ályktaði hún að hann myndi vera bókamaður. Hún þekti sVo vel hvernig að augnaráð þeirra manna, sem lesa mikið við lampa- Ijós fram á nætur, verður frábrugð- ið augnaráði alls almennings. Aug- un voru mórauð og fögur. Þaö brá fyrir í þeim einhverjum ein- kennilegum litblæ, sem minti hana á augnalit vinkonu hennar einnar og skólasystur. Hárið var jarpt og dálítið hrdkkið. Hann \tar burða- legur og vel vaxinn. Hún gizkaði á að hann væri ná- lægt þrem álnum á hæð og frá tuttugu og fimm til þrjátíu ára að aldri. — Eg hefi ekki margar ábreið- ur hérna, sagði hann, um leið og hann lauk úr kaffibollanum. Eg býst ekki við Indíánunum, mínum ur að nota kol þau, sem síðast voru keypt. Þau kol eru svo miklu dýr- ari en þau sem áður hafa verið not- uð, að gasstööin mundi skaðast á að selja gasið sama verði og áöur, en þar viö bætist, að kol, semsíö- ar hafa verið pöntuð, og nægja eiga þangað til í ágúst 1917, verða enn dýrari. Meðalverð kola sem ráðgert er að eyðist til þess tíma er um 90 kr. á smálestinni. Til þess að gasstöðin geti staðist þau kolakaup, telur nefndin nauðsynlegt að hækka gasverðið þarinig: Ljósagas upp í 40 a. tm. Suðugas — - 30 - — Autom.g. — - 35 - — Mótorgas — - 30 - -4 Götuljós — - 5 - f. hverja logstund. þorv. Þorvarðarson vakti máls á» því hvort ekki álitist fært að láta það gasverð sem nú væri, haldist óbreytt framvegis. Hallann sem gasstöðin hlyti að verða fyrir af því mætti svo bæta henni upp síðar, með því að lækka ekki gasverðið frá því sem það er nú, þo aö kol lækkuðu í verði, fyr en hann væri unninn upp. — Áleit ræðumaður, að það myndi kom^ sér betur fyrir fjölda bæjarbúa, að taka þannig lán hjá gasstöðinni, meðan alt er í því geypiverði sem nú er, og endur- greiða það aftur á þennan hátt þegar verð á öðrum nauðsynjum lækkar. Borgarstjóri áleit þetta ekki ráðlegt, þó það væri ef til vill ekki til baka frá Lindermann-vatninu fyr en á morgun. Þeir hafa, þorpar- arnir, flutt alt burtu nema tvo mjöl- poka og það af tjald-áhöldum, sem vart verður án veriö. En eg hefi hérna tvo þykka yfirfrakka. Þeir verða að duga fyrir ábreiður. Hann snéri að henni bakinu, cins og hann ekki byggist við neinu svari, og Ieysti upp ábreiðu- bagga, sem olíudúk var vafið ut- an um. Síðan náði hann í yfir- frakkana og fleygði þeim hjá á- breiðunum. — Þér eruð víst söngkona frá einhverju fjölleikahúsinu? sagði hann. Hann spurði að þessu svo blátt áfram, eins og það væri það vana- legasta að hiita slíkt kvenfólk á þessum slóðum. En Fronu varð eins við og hann hefði rekið henni Iöðrung. Hún mintist nú hverjum orðum Neépoosa hafði farið um hvíta kvenfólkiö, og henni varð það Ijóst hvað illa hún stóð að vígi, og hvert álit hann hafði á heuni, sem nú var þarna stödd. En áður en hún gat komiö fyrir sig orði hélt hann áfram: — í gærkvöld komu hingað til míri tvær slíkar söngkonur, og þrjár í fyrrakvöld. En þá hafði eg meiri rúmföt hérna. Og allar sögðust þær vera söngkonur í fyrstu röö Minna má nú aldrei gagn gera. Þér eruð víst líka söngkona. Frona roðnaði, og henni féll það illa, því hún var hrædd um að hann myndi misskilja það af hverju hún roðnaði. — Nei, svaraði hún kuldalega, eg er alls ekki söngkona frá neinu fjölleikahúsi. Hann lagöt nu tvo mjölpoka á gólfið á bak við ofninn. Átti að hafa þá fyrir undirsæng. Fyrir fram- an ofninn lét hann á sama hátt aðra tvo mjölpoka. — En þér eruð þó einhvers konar listakona, sagði hann. Og ekki var laust við að fyrirlitningar- keimur væri í röddinni. — Nei, eg er því miður, ekkiá nokkurn hátt af því tagi. Hann lagði frá sér ábreiðuna, sem hann héit á. Hingað til hafði hann naumast litið á hana, en nú virti hann hana nákvæmlega fyrir sér í krók og kring. Jafnvel að sniðinu á fötunum hennar gáði hann grandgæfilega oghvernighún greiddi hárið. En hann fór hægt og rólega að öllu.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.