Vísir - 19.08.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 19.08.1916, Blaðsíða 3
v i s;i r 3 PISKI- og SÍLDARKÚTTERAR, eru til sölu (satna byggingarlag og er á kutter »Jane & Willianu, sem nú liggur hér á höfninni, seldur H.f. Kveldúlfur hér) — 30-40 tons á stærð, í góðu standi. Einn þeirra er með Alfa-vél. Af sérstökum ástæðum þurfa kaupin að vera fullgerð áður en Flóra fer héðan. Snúið yður til O, Ellingsen. Sfmi 597. CALLIE PERFECTIOJtf eru bestu, léttustu, einföldustu og ódýrustu báta- og verksmiðju mótorar sem hingað flytjast. Vanalegar stærðir frá 2—30 hk. Verksmiðjan smíðar einnig utanborðsmótora, 2—2l/2 hk. Mótoramir eru knúðir með steinolíu settir á stað með bensíni, kveikt með öruggri rafmagnskveikju, sem þolir vatn. Verksmiðjan smíðar einnig ljósgasmótora Aðalumboðsmaður á íslandi: O. Ellingsen. Bátakeðjur 5/ "___3/ >> Blakkir með járnspöngum eru endingarbeztar, Ljósker, Carbide, Bambusstangir ódýrast hjá Sigurjóni. r VATRYGGINGA ÍAR mmmmm Brunatryggingar, sæ- og stríðsvátryggingar A. V. Tulinius, Miðstræti 6 — Talsimi 254 Det kgl. octr. Brandassurance Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vðru- alskonar. Skrifstofutírrji8-12 og 2-8. Austurstræti 1. N. B. Nielsen. Hið öfluga og velþekta brunabótafél. mr WOLGA twi (Stofnað 1871) tekur að sér alskonar brunatryggingar Aðalumboðsmaður fyrir ísland Halldór Eiríksson (Bókari Eimskipafélagsins) Múrskeiðar — margar teg. — Múrhamrar — Filt og Sandsigti — ódýrast á Laugaveg 73. Sími 251. Glervara Leirvara Postulín Nýkomiö í fallegu úrvali í * verzl Jóns Þórðarsonar c_ LOGMENN ikhhJS Oddur Gfslason yflrréttarmálaflutnlngsmaOur Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5 Sitni 26 Pétur Magnússon, yfirdðmslögmaöur, Hverfisgðtu 30. Sími 533 — Heima kl 5—6 . Bogi Brynjóifsson yfirréttarmálaflutnlngsmaOur, Skrifstofa í Aðalstræti 6 [uppi]. Skrifstofutimi frá kl. 12— og 4—6 e. — Talsími 250 — Pretsmiöja Þ. Þ. Clemenlz. 1916 Dóttir snælandsins. Eftir Jack London. 42 Frh. Hún vakti ímyndunarafl haus til uýs lífs, sem hann ekki þekti áður, og til nýrrar meðvitundar. Honum datt nú í hug erindið forna: »SóI tér sortna sígr folcl í mar hverfa af himni heiðar stjörnur; geisar eimi ok aldrnari leikr hár hiti við himin sjálfan.« Hún stdð þarna, há og tignar- leg eins og gyöja, við hlið hans. Hann gat ekki lengur lagt hömlur á tilfinningar sínar. í ákafa geðs- hræringanna greip hann nú fast um hðnd hennar og sagöi: — Vert þti hin dýrölega brúður við hlið mína, Frona! Hún Ieit til hans. Augnaráðið var spyrjandi. Alt í einu varð henni Ijóst hvað hann átti viö. Hún vatt sér frá honum ósjálfrátt, — Nei, sagöi hann, þegar hann sá að hún ætlaði að taka til máls. Þér skuluð ekki segja neitt. Eg tenni grun í hverju þér ætluðuð að svara — eg var heimskingi. — Komið þér, við skulum ganganlð- ur brekkuna. Þau gengu þegjandi unz þau komu aö mylnulæknum. Hann tók þá um handlegg hennar og studdi hana yfrum. Þá mættust augu þeirra. — Mér — mér fellur þetta svo þungt, stundi hún upp. Og, eins og til þess að afsaka sjálfa sig, bætti hún viö: Þetta — þetta var svo óvænt, eg hafði ekki búist við því — núna. — Annars heföuð þér komið í veg fyrir það? spurði hann með gremju. — Já, það held eg bara, að eg hefði gert. Eg vildi ekki verðaor- sök í aö baka yður neina sorg, — En þér bjuggust þó við að aö þessu myndi reka, fyr eða síöar ? — Já, — og eg óttaðist það. En eg hafði vonað — eg —Cor- liss, eg kom ekki til Klondykc tii þess að gifta mig. Mér hefir frá því fyrsta Iitist vel á yður, og altaf betur og betur, — aldrei betur en í dag — en------- ->- En þér hafið aldrei bugsað yður þann möguleika að giftas mér, — það er það, sem þér ætluðuö að segja? Meðan að hann sagði þetta horfði hann á hana á hlið, og svo þegar ln'm nú alt í einu leit á hann, með hiuni gömlu djörfung, var eins og hugsunin um að missa hana ætlaði að nísta sundur hverja taug hans. — Já, en eg hefi gert það, svaraði hún; Eg hefi hugsað um það, en hvernig sem nú á því kann að standa þá hefi eg ekki getaö sannfært mig um þaði En hvers vegna, veit eg ekki. Þér hafið svo margt við yður, sem mér fellur svo vel í geð, svo margt og margt------- Hann reyndi að koma í veg fyrir að hún segði meira, en hún helt áfram: — Svo margt, sem eg dáist að. Alt hið innilega, sem felst í þeirri vináttu, sem stöðugt fer vaxandi, — en svo ekki meira. Og þó eg ósk- aði ekki eftir meiru, hefði eg samt tekiö því með gleöi, ef það hefði komið í Ijós. — Á sama hátt og maður tekur kveðju óvelkomins gests, sem að garði ber? — Hvers vegna viljið þér nú ekki hjálpa mér, Corliss, í stað þess að gera mér erfiöara fyrir? Það er náttúrlega þungbært >fyrtr yður þetta, en' haldið þér að það sé gleðiefni fyrir mig? Eg finntil með yður þegar sorgin særir yöur. Og enn fremur veit eg, að eg missi kæran vin. Og mér fellur það ekki létt að skilja við vini mína. — Já, það er víst um það! Það er tvöfaldur missir — vinur og elskhugi í einu. En skaðinn bætist brátt. Eg var mér þess einhvern veginn meðvitandi, áður en eg mintist á þetta við yður, að eg myndi tapa þessu máli. Ef eg hefði þagað, þá hefði, að minsta kosti, alt staðið í stað. Tíminn Iæknar. Nýir viðburöir, nýjar hugsanir, ný andlit og menn, sem ratað hafa f undursamleg æfintýri — — Hún þaggaði niður í honum, með snöggu viðbragði, og sagði: — Þetta stoðar ekkert, Corliss. Hvaö svo sem þér segið þá fer eg ekki að jagast við yður. Eg skil svo vel tilfinningar yðar — — — Ef yður finst eg vera þrætu- gjarn, þá vil eg helzt skilja þessa samfundi sem allra fyrst. Hann hætti alt í einn, því hún staðnæmdist snögglega við hlið hans.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.