Vísir - 16.09.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 16.09.1916, Blaðsíða 3
VISIR Nýkorniö; Regnkápur — Vetrarfrakkar — Sokkar Nærfatnaður — Skyrtur Ódýrtl Faiiegt! Vandaðl ||est að versla i jfatabúðinni í ||afnarstrœti 18. |§ími 269. Atvinna. Viö niðursuðu geta kvenfólk og unglingar fengið atvinnu frá 20. september til ársloka. Menn snúi sér á Hverfisgötu 46 eða í Niðursuðuverksmiðjuna Norðurstíg 4. REGNEÁPUR fyrir konur og karla. Stórt úrval nýkomið í * Verzl. M. Einarssonar Laugaveg 44. TH sölu 2 íbúðar og verslunarhús við Laugaveg, ennfremur íbúðarhús við Pingholtsstræti. S\$ft "Jpoxfc\aintvav5otv Yið stóra Yerslun á Korðurlandi getur ungur ókvœntur versíunarmaður, sem er fær um að stjórna versluninni í fjarveru kaupmannsins, fengið aivinnul Gott kaup í boðL Umsóknir, auðk. »VERSLUN«, sendist Vísi fyrir næstu helgi. VA" RYGGINGAR Hið öfluga og aiþekta brunabótafélag wolga ~m (Stofuað 1871) tekur að sér alskonar brunatrygglngar Aðalutnboðsmaður fyrir ísland Halldór Eiríksson (Bókari Eimskipafélagsins) Brunatryggingar, sæ- og stríðsvátrygglngar A. V. Tulinius, Miöstræti 6 — Talsími;254 Det kgl. octrt Brandassuranee Comp. Vátryggir: Hús, húsgögn, vðru- alskonar. Skrifstofutími8-!2 og 2-8 Austurstrætl 1. N. B. Nietsen. Hinir margeftirspuröu hjólhestar eru nú aftur komnir til Jóhs. Norðfjörðs, í Bankastræti 12. I LÓGMENN H Prentsmiftja Þ. Þ. Clementz. 1916 Pétur Magnússon, « yfirdómslðgmaOur, Hverfisgötu 30. Simi 533 — Heima kl 5—6 . Oddur Gíslason~° yflrréttarmalaflutnlngsmaöur Laufásvegi 22. Venjulega heima ki. U-12og4-5 _____________Siml 26____________ Bo&ð Brynjéifsson yflrréttarmalaflutnlngsmaður, Skrifstofa i Aðalstræti 6 [uppi]. Skrifstofutimi frá kl. 12—1 og 4—6 e m — Talsími 250 — *}Cawp\ð "\)\su, Dóttir snælandsins, Eftir Jack London. 69 Frh. Þetta hafði nú áhrif á Córliss, sem stóð hjá, kaldur og teinréttur, Hann leit hvorki til hægri né vinstri. Hersirinn var að útliti til eins og hann væri orðinn tuttugu árum yngri, og Fronu fanst nú, þegar hui» gætti betur að, að það væri ekki svo ójafnt komið á með þeim brtíðhjónunum. Henni varð ósjálfrátt á að fara að bera þá saman, Corliss og hersirinn. Og hún komst að þeirri niöurstööu, að þó hersirinn sýnd- ist tuttugu árum yngri nú,þástæði Corliss honum ekki að neinu leyti að baki. Síöan þau sáust seiuast háföi hann rakaö af sér yfirskeggið, og útlit hans var bæði hraustlegt og unglegt, 0g að ðllu leyti hinn karlmannlegasti var hann aðsjá. Hin stutta embættisþjónusta var nú á enda. Frona kysti Lucile, en hersirinn greip tækifærið til þess að tala í einrúmi við Fronu á meðan Alexander og Corliss voru að óska hinni nýgiftu frú til ham- ingju. — Hvað gengur að yður, Frona? sagði hann undir eins, hispurslaust. Mér þykir það leitt, ekki samtyðar vegna, þvf þér eigið það ekki skil- ið, heldur vegna Lucile, að þér ekki breytið sanngjarnlega gagn- vart henni. — Það hefir verið tilfinnanlegur skortur á ráðvandlegri aðferð í öllu þessu máli, sagði Frona, og skalf röddin lítið eitt. Eg hefi gert mitt bezta, — en eg held að eg myndi geta gert betur, en ég get ekki gert mér upp tilfinningar, sem eg htfi ekki til að bera. Mér þykir það slæmt, en eg — nei, þetta voru mér sönn vonbrigði. Nei, eg get ekki útskýrt það frekar, að minsta kosti ekki fyrir yður, — Við skulum nú vera hrein- skilin, Frona. Það er Vincent, sem þér eruð að hugsa um. Hun hneigði höfuðið. — Og eg get sagt yður, alveg nákvæmlega, hvað það er, sem þér eruð að hugsa. í fyrsta lagi er það nú ekki lerigra sfðan en i vikunni sem leið að Lucile barm- aði sér viö yður út af Vincent. í öðru lagi, og sem bein afleið- ing af hinu fyrra, hugsið þér að hjarta hennar og þetta hjónaband séu ekki í samræmi hvort við ann- að, og að hún ekki kæri sig vit- und um mig, — í stuttu niáli að hún giftist mér til þess að bæta aðstöðu sína í mannfélaginu og njóta góðs af því. Er það ekki rétt? — Já, en — er þetta þá ekki nóg? Ó, þetta eru mér sorgleg vonbrigöi, herra Trethaway, bæöi hvað hana snertir og yðurogsjálfa mig. — Verið þér ntí ekki með nein heimskulæti, Frona. Mér þykir alt of vænt um yður til þess að mér ekki falli illa að sjá yður haga yður bjánalega. Þetta hefir gengið lítið eitt of fljótt fyrir sig. Það er alt og sumt. Þér hafið ekki fylgst með. En heyrið þér nú! Við höfum haldið því leyndu, hingað til, aö hún er ein af þeim útvöldu sem á námalóð á French-hæðinni, og þessi lóð lítur út fyrir að verða auðugust allra lóðanna þar af guili, — eftir lauslegri áætlun er hún að minsta kosti hálfrar miljón- ar virði. Og sú lóð er hennar eign, og óskert aö öllu Ieyti. Gæti hún nú ekki tekið þessa peninga og farið eitthvað þangað þar sem henni veitir auðvelt að njóta sín? Þér megið gjarnan ímynda yður að eg hafi gifzt henni vegna peninganna. En, Frona! Eg get trúað yður fyrir því að henni þykir vænt um mig, og að hún er alt of góð handa mér. En eg vona að ókomni tím- inn slétti yfir alt þetta. En það er nú það sama — við höfum ekki tíma til að tala um þaö núna. Yður sýnist að þessi ást hafi vaknað nokkuð skjótt. Er ekki svo? En eg get sagt yður að hún hefir fariö smávaxaudi síðan eg kom hingað til lands, og þar sem við erum nú að gera gerum viö með opnum angum. Og Vincent! Já, svei! Eg hefi nú altaf vitað um það. Henni fanst nú að hann allur saman yæri ekki eins mikils virði og litli fing- urinn yðar, og svo reyndi hún að eyðiieggja fyrirætlanir hans. Þér munuð aldrei fá að vita hveinig hún lék með hann. Eg sagði henni að hún þekti ekki Jakob Welse og hans fólk. Og hún játaði síðar að það væri satt. Já. Þetta er nú alt sem eg hefi að segja. Og þér getið nú gert hvort sem þér viljið, trúað þessu, eða látið vera að trúa því. — En hvað er þá yðar álit á Vineent?

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.