Vísir - 07.10.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 07.10.1916, Blaðsíða 3
VISIR Húsaæðisskrifstofa tæjarstjórnariníiar * opin kl. 3—6 virka daga í bæjarþingstofunni. Skorað er á alla þá sem enn ekki hafa fengið hús- næði til 14. maí n. k., að mœta á skrifstofunni í dag og á morgun — föstudag og laugardag — svo nákvæm skýrsla fáist yfir ástandio, eins og þao nú er. Ungur Bæjarfréttir. sem er vel að séí í reikningi og skrift og hefir nokkra mála- knnnáttn, getnr fengið gðða framtíðaratvinnn. Eiginhandar-nmsóknir með afriti af vottorðnm eða prófskjjrteinum, ef til eru, sendist rit- stjóra þessa blaðs í lokuðn umslagi anðkendu „B" eigi síðar en 7. þ. m. Sjálfstœðisfélagið heldar fund í kvöld i Gfoodtemplarahúsinu kl. 8*/^ e. h. Kristinn alþingism. Daníelsson talar um STEFNUR Allir sjálfstæðismenn velkomnir. Benedikt Sveinsson. Bjarni Jónsson írá Vogi. Gísli Guðmundsson. Jörgen Hansen. Pétnr Lárusson. Messað á morgun í Fríkirkjunni i Bvík, kl. 12 á hád. síra Ólafur Ólafs- son og kl. 5 siðd. BÍra Haraldur Níelsson. Knattspyrna Knattspyrnumót Reykjavíkur hefst á ný á morgun, kl. 4. Fram og Valur keppa. „Bæjarstjörnarmyrkrið" á götunum á kvöldin stafar af því, að ljóskerin eru í ólagi, en enginn maður fáanlegur til að gera við þau. Bærinn sparar. „Ceres" kom norðan um land í gær meS fjölda farþega. Skipið fer héðan norður um land á mánudaginn- „Gullfoss" fór frá New York 2. þ. m., en ekki 1. eins og ætlað var. BÓÍanppboð var haldið í G.T.-húsinu í gær og beldur það áfram í dag kl. 4; margar ágætar bækur. Til kjósendafundar. boða þeir Msgnús Blöndahl og Sveinn Björnsson aftur i kvöld meðal Sjálfstæðismanna. Fundur- inn er í Bárubúð. — „Þversum"- menn hafa fund í G.T.-húsinu á sama tíma. Bæjarútg-erðin. Hlf. „Ægir" hafði gert hæjar- stjórniniii kost á að fá botnvörp- nnginn „Rán" leigðan nm mánað- Fermingar- og brúðkaups- KORT með ísl. erindum, margar teg., fást hjá Helga Árnasyni í Safna- húeinu. artíma til flskveiða fyrir bæinn, fyrir 17—18 þús. krónur (með kolum). Leigan er talin mjög sanngjörn, jafnvel í lægsta lagi, en tilboðinu var hafnað vegna þess að áhættuminna þótti að fá, „Marz" með þeim kjörum að kanpa aí honum fiskinn fyrir ákveðið verð, 10—11 aura pandið. Hnsaleigan. Á bæjarstjórnarfundinum í fyrra dag, sagði Ágúst Jðsefsson frá þvíi að maður nokkur hefði ný- lega falað tvö kjallaraherbergí til íbúðar í húsgreni sem varla geti talist byggilegt vegna raka. Eig- andinn létherbergin M fyrir 35 krónur ámánnði með því skilyrði að leigjandinn gerði við þau á sinn kostnað fyrir 100 krónur, — Ieigan hefði því orðið fullar 43 krónur á mánuði til næsta ílutn- irigsdags. „Þór", botnvörpungur félagsins „Defen- sor" 6r nýfarinn tíl Englandf fullur af ísfiski er hann aflaði á 5 dögum. Erlend mynt. Khöfn 6. okt. Sterlingspund kr. 17,51 100 fraakar —, 62,75 Dollar — 3,69 Dóttir snælandsins, Effir Jack London. 77 Frh. — Get eg ekkert hjálpað ykk- nr, sagði Frona, um Ieið 0g \ftto. leit til þeirra þarna Dppi á þak- inn. — Ómögulegt, sagð.i Del. Skyr- bjngur! Ekkert getur læknað þá nema guðs græn jörð og hráar kartöflur. En hvað eruð þér að annars að gera hér. Eeynið þér að komast á þurt land. í sama bili heyrðist hár brest- nr og ísmúrinn klofnaði. Afar- stór jaki hruhdi fyrir kofadyrnar °8 hann hristist og nötraði við. Þe» Goubertin og Jakob Welge voru þar iuni. En litlu seinna tróðu þeir sér nt á milli jakans og kofaveggsins og koma nú hlæjandi til hinna. — Heyrðu Bill, sagði nú mað- nrinn með tóbaksilátið við félaga sinn, ef ísruðningnrinnþarna niðnr frá heldur þá druknum við. — Já, og hann heldnr, svaraði hinn. — Þetta gengnr ekki. Við verðnm að bera mennina yflr í kofann yðar,Coubertin, sagði Jakoh Welse. Hvar er Mc Pherson, sagði hann wo. — Hann heflr setið eins og steingjörfingur klofvega á tjald- súiunni nú um tíma. Jakpb Welse bandaði með hend- inni. — Hana ná, nú springur ís- veggurinn! Svona! Þarna fer hann! — Já. ójá, svaraði Del. Pað var eins og áin hækkaði öll í einu og ismúrinn brotnaði á ótal stöðum í senn. Alstaðar fram með árbökkunum heyrðist brakið og brestirnir og trén rifn- uðu upp með rótum. Þeir Corliss og ^Bishop tóku nú Bill á milli sín og gengu í átt. ina til kofa Mc Phersons, en þeir Jakob We'se og baróninn voru að tosa félaga hans fram aí þak- skegginu þegar stór isjaki skall á kofanum að framan. Frona sá, þetta og kallaði aðvarandi til þeirra, en nú ruddust jakarnir áfram, hver á eftir öðrum. Hún sá að Coubertin og sjúki maður- inn slöngvuðust burtu frá kofan- nm, en að faðir hennar varð und- ir honum. Hún hljóp tíl hans, en hann stóð ekki upp. Hún togaði í hann til þess að reyna að halda höfðinu á honum upp úr vatninn, en henni gekk það illa. Svo slepti hún honum og þreifaði fyrir sér með höndunum niðri í vatninu þangað til hún fann að hægri handleggur hans var klemdur fast- ur milli ísjakanna. Hún gat ekki bifað þeim, en svo náði hún sér í raft úr þakinu og rak hann eins og fleyg á milli jakanna. Svo lagðist hún með öllum þunga sín- um á raftinn, og hnykti á, þangað að til eítthvað lét 'undan og föður hennar skaut upp, öllum leirugum og forugum í framan og frá hvirfli til ilja. Hann dró þungt andann nokkr- um sinnum og sagði síðan: — Já, það gæti nú verið að það væri bragð að þvi! Frona, hann Del Bishop er mjög ósannsögull maður. — Hvað áttu við, spurti hún undraadi. — Af því hann sagði einu sinni við mig að þú yrðir ágæt. Svo kysti hanri dóttur sína, og í sama bili kom Coubertin fyrir hornið á hrunda kofanum. * — Hafið þið nokkru sinni þekt annan eins mann, hrópaði hann í aðdáunarróm. Hann er tryltur — brjáiaður! Það er ómögulegt við h'ann aC fáíit. ' Hauskúpan á hon- um er öll mölbrotin og tóbakið hans týnt. Það er einkumtóbak- ið, sem bann ergir sig ót af. En þetta var nú samt sem áðnr ekki rétt. Hauskúpan var óbrot- in, en að eins skorður á enninn héif um bil fimm þumlunga lang- nr., s — Þeir mega til að bíða þang- að til hinir koma aftur. Eg get engan borið nú, sagði Jakob Welse og benti á hægri handlegginn á sér, sem dinglaði máttlaus. Hann er bara undinn, bætti hann svo við, en alveg óbrotinn. Baróninn hreyktí sér upp frammi fyrir Fronu og benti á fótinn á henni. Ójá! Vatnið er runnið burtu og eftirskilur dýrmætan gim- stein, fegurstu períu. Sokkarnir hennar voru sem sé í sundur og stóra táin stóð út úr gatirtu á öðrum þeirra. — Þá er eg sannarlega vell- auðug, barón, sagði hán brosandi, því að eg á níu í viðbót. — Hver skyldi neita því, sagði hann mjög hrifinn. Ó, eg vil kyssa hönd yðar, bætti hann við og féll á kné niður í bleytuna. Hún drö að sér hendina, en þreif svo með þeim báðam i hárið á honum, og hristí á honum höf- uðið fram og aftur.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.