Vísir - 23.07.1940, Blaðsíða 3

Vísir - 23.07.1940, Blaðsíða 3
VISIR SUMARFOT Það verðá allir í sólskinsskapi, sem eru í ÁLAFOSS SUMARFÖTUM FRÁ ÁLAFOSS. i»ingnoitsst*«>ti 23» Njdsnarai' og" Quisl- ingar í FrakklandL : Þegar franski forsætisráð- herrann, M. Daladier, koni aft- ur með flugvél frá Múnchen til Parísar, þann 9. okt. 1938, skeði einkennilegur atburður á flug- vellinum í París, eða öllu held- ur fyrir ofan hann. Gleðilætin við burtför Dala- diers frá Múnchen, — þegar ár- angurinn af samningstilraunum hans við Hitler og Mussolini bafði verið birtur, — ómaði ennþá fyrir eyrum hans, þegar flugvélin var komin yfir flug- völlinn í París. Þegar hún var i þann veginn að lenda, sá Dala- dier þétta mannþröng fyrir neð- an flugvélina. Hann var fullkomlega sann- færður um það, að fólkið hafði safnast saman til þess að hrópa ögrunarorð að honum, og að innan fáeinna augnablika myndi loftið fyllast hrópum frá þúsundum manna i mót- mælaskyni við Munchen-samn- inginn og mistökin í stuðningi gagnvart samningsaðilum þeirra, Tékkunum. Eftir nokk- urt hik skipaði forsætisráð- herrann flugmanninum að fljúga nokkrá hringi yfir flug- vellinum, til þess að hann gæti, i nokkrar mínútur séð betur yf- ir hópinn. Þegar hann svo lenti, að lok- um, og steig út úr flugvélinni, risu upp geisimikil hróp og óp. En það var ekki í mótmæla- skyni við Daladier eða Mimch- ensamninginn, heldur þvert á irióti; það voru dynjandi fagn- aðarlæti yfir komu ráðherrans og yfir vissunni fyrir því, að friður væri trygður. Daladier ætlaði varla að komast út úr hópnum, sem umkringdi hann. Hann var bókstaflega orðlaus yfir þessum, óvænta atburði, og hann hristi aðeins höfuðið yfir öllum þessum látum, þegar hann snéri aftur til skrifstofu sinnar, gegnum fagnandi mann- fjöldann. Það er sannleikur, að það var mikill léttir, að þessu stríði; — sem virtist óhjákvæmilegt, — skyldi verða afstýrt á síð- asta augnabliki og að miljónir manna, sem, þegar voru komn- ar til Maginot-línunnar, skyldu geta farið heim til fjölskyldna sinna og vinnu áftur. En ef nán- ar væri á þetta mál litið og Frakkar fylgdu skyldum sín- um gagnvart Tékkunum út í ystu æsar, myndu án efa koma upp háværar og gramar raddir um það, að hér væri um, svik- semi að ræða. En það fór á annan veg. í Paris áttu sé'r stað sömvi hróp og fagnaðarlæti og í Miinchen. En það voru, samt sem áður, nokkrir slyngir menn, sem urðu ckkert undrandi á þessum at- burði. Menn, sem voru í franska njósnarliðinu — The Duexiéme Bureau — andstæðingar nasist- iskra njósnara og Gestapo-lög- reglunnar, höfðu séð þennan at- burð fyrir. Þeir vissu, að Þjóð- verjar myndu kunna að nota sér ósk frönsku þjóðarinnar um að halda frið við stórveldin. Það mundi samt ekki vera réttlátt að segja, að það séu einungis þýskir meðmælendur, sem ollu þessúm tilfinningum fólksins gegn Tékkunum. En þeirra hluti í fagnaðárlátunum var mjög þýðingarmikill. Strax eftir hervæðingu Tékkanna þ. 21. maí, sá Hitler, að Dr. Benes og Tékkneska þjóðin myndi ekki beygja sig strax undir vald nasistanna, án þess að mótmæla og sendi þess vegna út skipanir til þýsku leyniþjónustunnar i Frakklandi, Englandi og ekki hvað síst í Tékkóslóvaldu um að auka nú framtakssemi sína. Margir „specialistar" voru send- ir til þess að sameina þessa menn, sem þó voru fyrir mjög í'ramtakssamir í þessum lönd- um, — „specialista", sem feng- ust við pólitisk málefni jafn- hliða mútum og þessháttar. Til þessa tíma höfðu Frakk- arnir skoðað ógnir Þjóðverja í garð Tjekka sem árás á sitt eig- ið land. En nú fanst þeim það vera hreinasta heimska, að steypa Evrópu í bræðilegt strið, aðeins vegna „glæpsamlegs þráa" bjá Dr. Benes. Það var „glæpsamlegur þrái" að neita Þjóðverjum um Sudetahéruðin þýsku, sem voru að reyna að vernda sjálfstjórn sína, til þéss að uppfylla mjög svo eðlilegar óskir sínar. Hefir Hitler beðið Tjekkana um nokkurn hlut? Ekki það minsta. Var hanji að leita eftir því, að verða foringi Tjekka? Hann hafði ekki sýnt bina minstu tilraun í þá átt .... Málsvararnir reyndu ekki að draga hina minstu dul á það, að þeir hefðu mikla peninga- f úlgu frá Þýskalandi til ráðstaf- ana sinna. Barónessa von Ehiem frá 'Vín og fylgimaður hennar hr. Leon Hirsch, sem einnig var frá Vín, sögðu 'hverjum sem vildi hlusta á, að þau hefðu fengið sex miljónir franka frá Berlin. Auðvitað sögðu þau ekki, að þau hefði fengið þessa peninga frá hr. Himmler. Það var þeirra hlutverk að skýra frá þvi, að peningasendingin kæmi frá Göring, og ætti að notast til persónulegrar útbreiðslustarf- semi fyrir yfirhershöfðingjann. Leon Hirsch kom á hverju kvöldi á gistihúsið „Marignan" og skemti sér með því að segja frá hvernig hann og barónessan léku á „þýska Falstaff". Hann sagði að Göring væri óður og uppvægur yfir því, að Göbbels hefði ekki fært hann nógsam- lega innundir forsælu lindistrés- ins utan lands. Hann hefði þess vegna ákveðið að fara þessa út- breiðsluherferð aðeins fyrir sjálfan sig. En hann hefir lík- lega ekki verið fullkomlega á- nægður með árangurinn af starfinu, vegna þess, sagði Hirsch, að barónessan og hann sjálfur hefðu ekki á einu augna- bliki ákveðið að eyða pening- unum í svona hlægilegu augna- miði. Það var þegar í stað ris- inn upp hópur manna á meðal frönsku þjóðarinnar, sem ósk- aði leynilega hinum útlendu Austurrikismönnum tvöfaldrar hamingju. Þeim fanst það glæsileg hugmynd, að neyða peninga út úr þýsku rikisstjórn- inni, og eyða þeim svo til eigin þarfa i Frakklandi. Þeim fanst þetta ekki að eins vera glæsi- leg hugmynd, heldur væri hún einnig í fylsta samræmi við sið- gæði og góða háttu. En það voru aðrir menn og það er þeirra vegna, sem þessar sögur eru sagðar, — sem sáu í gegn um þetta háttalag. Þeir héldu, að fyrst svona almennar um- ræður um, þýsku peningana færu fram á gistihúsinu „Mar- ignan", hlyti eitthvað meira að liggja á bak við það, og þar væri kannske möguleiki fyrir því, að þeir gætu eitthvað hagn- ast. Ef einhver þessara manna hitti barónessuna eða hr. Hirsch, kæmist hann fljótt að raun um það, að honum hefði ekki skjátlast. Þarna var vissu-' lega tækifæri fyrir þá. En ekki í sambandi við útbreiðslustarf- semi fyrir hr. Göring eða Hitl- er, heldur útbreiðslustarfsemi fyrir miklu háleitara málefni, — fyrir „friðinn". Á móti stríði, gegn hinni glæpsamlegu Gyð- ingaklíku, sem studdi Dr. Ben- es, sem var ákveðinn í því, hvað sem það kostaði, að steypa Evrópu i nýja heimsstyrjöld, með það fyrir augum, að hagn- ast stórlega á blóðbaðinu, hörm- unum og óskapnaðinum, sem af því leiddi. Engum mundi hafa dottið það i hug, að hr. Hirsch væri þýskur njósnari. Því opinskáar sem hann talaði um að hafa ráð yfir þessum sex miljónum franka yfirhershöfðingjans, þvi minni urðu líkurnar fyrir því, að hann yrði grunaður. Sér- staklega, af því að hann átti i öðrum rekstri, sem menn héldu að væri mjög ábatasamur. Hr. Hirsch fékk svo landflótta- mönnum frá Þriðja ríkinu tekj- urnar í hendur, þegar þeir komu til Frakklands. Fyrir milligöngu hans hafði mikið af þeim peningum, sem Gestapo- lögreglan hafði vonað að ná í, horfið, og í stað þess að fá tals- verðar prósentur af þeim, höfðu eigendurnir fengið þá til um- ráða, sem strax létu það í veðri vaka, að búið væri að eyða þeim einhversstaðar á hnetlinum, eft- ir þeirra eigin. frásögn. l'f irburöir í lofti. Um nokkurn tima var þessi atvinna mjög arðsöm. Hún gaf barónessunni tækifæri til þess að halda áfram að lifa óhófsömu lífi, eins og hún hafði hingað til gert. En svo flæktist hún inn í mikið hneykslismál viðvíkj- andi eignum Josiasar prins af Koburg, sem var umfangsmik- ið mútumál. Af þessu komst svo barónessan í mikil vandræði og var tekin föst fyrir fjárkúgun. Nýja Blót „ÞEGAR LJÓSIN LJÓMA Á BROADWAY". Nýja Bíó sýnir um þessar mundir mynd, sem nefnist „Þeg- ar Ijósin ljóma á Brodway". — Myndin er amerisk skemti- mynd, sem lýsir vel, hvernig milljónamæringar og fraígir menn verða fyrir barðinu af háð- fuglum leikhúsanna. Eru mörg skemtileg atriði í myndinni. — Ung stúlka er á leikhúsi ásamt föður sínum, þar sem sýnd er revía, sem heitir „Róleg kvöld- stund hjá ríkustu stúlku í Ame- ríku", en það er einmitt hún, sem er það. Er þar gert mikið grín að föður hennar og henni sjálfri. Hún verður æf af reiði og hleypur inn í leikarasalinn og ræðst á leikarann, sem lék f öður hennar og gefur honum vel úti látinn löðrung. En henni er fleygt þaðan út. Síðan, daginn eftir, býður hún leikaranum með sér út til kvöldverðar og ætlar að hefna sín á honum, en .... Það er annars best, að þið sjáið myndina sjálf, þið verðið ábyggilega ekki fyrir vonbrigð- um. Dick Powell leikur leikarann, Madeleine Carrol ríku stúlkuna, en Alice Faye unga leikkonu, sem fellir hug til leikarans (Dick's). Ennfremur taka hinir afburða skemtilegu Ritz-broth- ers þátt i myndinni. Mynd þessi, sem tekin er i þýskri vophaverksmiðju, þar sem unnið er með mjklum hraSá aP flugvélasmíði, hefir komist í gegnum þýsku myndaskoðunina, en ekki er þess getið hvar verk- smiðian er. Chamberlain fyrverandi forsætisráðherra Breta, lýsti yfir því, að yfirbtirðir ÞjóS- verja í lofti hefðu ráðið úrslitum í viðureigninni í Suður-Noregi á sínum tírha, en Bretar haldat því nú fram að flugher þeirra slandi fyllilega þeim þýska á sporði. Gullbrúðkaup eiga í dag f rú Guðný Guðmunds- dóttir og Matthías Eggertsson, fyr- verandi prestur í Grímsey. Heimili þeirra er á Freyjug. 36 hér í bæ. RÆÐA HALIFAX LÁVARÐAR. Frh. af bls. 1. elska sannleika og réttlæti og frelsi. Þeir munu aldrei fallast á hina nýju skipun, sem Hitler vill konia á. Vér getum verið vongóðir, þegar vér hugleiðum horfurn- ar. Hitler getur sett niður haka- krossfána sinn hvar sem hon- um sýnist, en því aðeins að bann hafi sogið allan kraft úr Bretaveldi. Mun það sannast að stórveldisdraumar hans eru á sandi bygðir. Sá dagur múri koma, er hin brjálæðiskendu áform Hitlers hrynja til grunna, hrundið af þeim, sem óbilandi frelsisþrá knýr til sigursællar baráttu. Halifax lávarður lýsti bar- áttunni sem krossferð krist- inna manna. Vér, sagði hann, og samveldisþjóðir vorar, stöndum enn og munum ávalt standa í fylkingarbrjósti í bar- áttunni gegn hinu illa. Við sjá- um hið dýrðlega, en einnig hættuna, sem bundin er við hlutverk vort, en i fullu trausti og með guðs bjálp, munum vér sigra, í baráttunni fyrir hans málefni. } íréWtr Guðlaugur Brynjólfsson, alkunnur dugnaðarmaður og formaður i Vestmannaeyjum er fimtugur í dag. Leiðrétting. Sú villa slæddist í frásögnina um afmæli Þorsteins Finnbogasonar á laugardaginn, að hann hefÖi verib' hvatamaður að' stofnun JarÖræktar- félags Reykjavíkur. Það var hann ekki, enda félagið stofnaÖ löngu áð- ur en hann kom til Reykjavíkur. En hann hefir verið í stjórn þess síðan 1923 og formaður þess síÖan 1929. Næturlæknir. Jónas Kristjánsson, Grettisg. 67, sími 5204. Næturverðir í Reykja- víkur apóteki og Lyfjabúðimii 18- unni. Útvarpið í kvöld. Kl. 19.30 Hljómplötur: Lög' úr tónfilmum og óperettum. 20.00 Fréttir. 20.30 Erindi: Um gildi ell- innar (Björn O. Björnsson prest- ur). 20.55 Hljómplötur: a) FiÖlu- konsert eftir Spohr (nr. 8, Op. 47). b) Píanókonsert eftir Liszt (A- dúr). 21.45 Fréttir. ÍTM Konan mín og móðir okkar, Sesselja Sigur3ai»d6tt£x>t andaðisi á Landakotsspílaíanum 22. júíí. Guðmundur GuðmundaksíDirt, og börn, Grettisgiiitt 45.. Jarðarför íwóður okkar, Guðjpúnar Steindórsdóttmr,... fer fram frá dómkirkjunni fimtudaginn 25« þ. jm ¦ Athöfnin hefst með bæn á heimili hinnar Iátnu,,KáSk- gerði við Sellandsstíg kl. 2 e. b. María J. Einarsdóttir. Steindéir EiJEiarssom:. 1 I Konan min, móðir, tengdamóðir og amma, Vilborg Magnúsdóttír, verður jarðsungin frá heimili sínu, Freyjugöíu 7, miðvika- daginn 24. júlí, kl. 1 e. h. Jarðað verður í gamla kirkjugarðinum. Njáll Símonarson, börn, tegndabörn ojg fearnabörn» Hjartans þakklæti vottum við ölJum þeiiii, er aUðsýxiitfii okkur hluttekningu og margskonar ómetanlega hjá!|> vMS andlát og jarðarför minnar elskulegu konuv móður og tengdamóður okkar, Ragnheiðar HalldórsdöttvEr. Einar Jónsson. Þórsgötu 15, börn og ieEgdabörn.. Hjartanlegar þakkir fyrir auðsýnda saméðviðfráfalíísg jarðarför Ólafs Jónssonar, fyrv. lögregluþjóns. Dótth' ©g stjúpbörn.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.