Vísir - 25.02.1946, Blaðsíða 4

Vísir - 25.02.1946, Blaðsíða 4
4 V I S I R Mánudaginn 25. febrúar 1946 VISIR DAGBLAÐ Otgefandi: BLAÐAtíTGAFAN VlSffi H/F Ritstjórar: Kristján Guðlaugsson, Hersteinn Pálsson. Skrifstofa: ¦ Félagsprentsmiðjunni. Afgreiðsla: Hverfisgötu 12. Símar 1660 (fimra línur). Verð kr. 5,00 á mánuði. Lausasala 40 aurar. Félagsprentsmiðjan h.f. Verkfallið. Tfcagsbrúnar-verkfaHið er algert, eiida cr þeg- " ar farlð að gæta afleiðinga þess. Búizt er við að bifreiðaakstur stöðvist með öllu næstu daga, en lögregla, læknar og slökkvilið í'á bó afgreitt benzín á bifreiðar sínar. Skip Uggja óaffermd við hafnarbakkann og er ckki vit- að hvernig þau vandkvæði verða leyst. Er þ<> gert ráð fyrir að skipað verði um borð farmi nauðstöddum mönnum til hjálpar á megin- landi Evrópu, en annarri afgreiðslu yerður ckki sinnt. Sáttascmjari ríkisins hefur málið með höndum og mun hann hafa átt viðræðui' við atvinnurekcndur i gær, en um árangur al' þeim viðræðum cr ekki vitað. Ríkisstjórnin mun leggja allt kapp á að fá deiluna leysta, og er ekki gerandi ráð fyrir að verkfallið standi lengi. » Þjóðviljinn leggur mikið upp úr að kröf'um verkamanna sé mjög i hóf stillt. Þeir geti ekki komizt af með því kaupi, sem þeir njóta nú. Kann það að yera rétt, en hitt er augljóst, að snúa verður yið á þeirri óhcillabraut, sem haldið hefur verið eftir allt lil þcssa. Þó að verkamenn fái einhverja kauphækkun að þessu sinni, er það skammgóður vcrmir, mcð- an ekki er unnið gegn aukinni verðþenslu, og þeim mun ,lcnguj*'vsem Alþingi og ríkjsstJQrn skýtur sér undan þeirri skyldu, að vinna gcgn verðþenslunni, þeim .rnun crfiðara mun reyn- ast seinna að rísa gegn hennp. Erfiðleikarnir aukast stöðugt. Hverjum manni er ljóst, að öllu lengur getur þetta ckki gengið. Þegar alþjóð ,heí'ur öðlazt slíkan skilning. á nauð- syninni, ætti stjórnarvölduiuun að r.eynast auðveldara að fást við vandann og greiða í'ram úr öngþveitinu. Kauphækkanir auka að- eins á verðþensluna, og að því rekur fyrr cn varir, að frandeiðsla ÖU stöðvast, með þvi að reksturinn ber sjg ekki. Er því augljóst, að skcra verður fyrir rætur meinsins og hefja xaunhæfar aðgerðir gegn fyrirsjáanlegu hruni. Við borð hefur legið að útgerð stöðvaðist mcð öllu, og vitað er, að innan skamnis lækkar verð nrjög á erlcndum markaði. Verður útveg- urinn þá ekki rekinn nema með halla og stöðvast fyrr en varir. Ct úr ö'llu þessu öngþveiti er aðeins ein leið og hún er sú, að vinna gegn verðþensl- timji. Má segja, að hægara sé að kenna heil- ræðin en halda þau, og auðveldara sé um að ræða en í að komast. Fyrsta skilyrði til þess að vinna bug á vandanum, er að viðurkenna hann, en þegar þjóðin öll skilur nauðsynina, ætti að vera auðvclt að ráða fram úr honum. Framleiðslukostnað verður að lækka til stórra muna, þannig að við getum tekið upp sam- kcppni á crlcndum mai;kaði, en af því lciðir siftur að vöruvcrð á innícndum markaði lækk- ar stórlega. Kaupmátt krónunnar á að auka" ¦og er, það affarasælasta kaupha'kkun, sem launþegar geta fcngið. Meiri krónutala og minni kaupmáttur er cngin kjarahót. Minni krónutala og meiri kaupmáttur getur verið miklu meira virði, enda reynzt sá grundvöll- ur, sem öll framleiðsla hlýtur að byggjast á. Þegar allur almenningur viðurkennir þessa staðreynd, ættu forystumenn þjóðarinnar að öðlast kjark til að hefja raunhæfar aðgerðir gegn verðþcnslunni, í stað þess að skjóta öll- uni að|erðum á;.írest,i s.yo, sem þóft hefur igóður siður til þessa. ^)iöti uauf: f /tÓvi J^iaiiroóóon, óhLpótjóri. 1 Jón Sigurðsson, skipstjóri, frá Blónisturvöllum, verður sjötíu ára gamall á morgun. í þessum fáu línum mun eg ekki rifja Ujpp starfsferil Jóns, enda hefir það verið gert i siðasta lölublaði Vík- ings. Jón er fæddur 26. febrúar 1876 í Ivarshúsum i Garði. Han.n vandist á unga aldri sjómennsku og má um bann segja: „hvað ungur nemur, gamall temur", því óslitið öll þessi ár hefir Jón helg- að sjónuni, bæði befnt og ó- heint, starfskrafta sína, — fyrst sem óbrotinn liðsmað- u.r og siðar sem skipstjóri, bæði á þilskipum og togur- um. Jón er eiun af fyrstu braut- ryðjendum togaraútgerðar- innar hér á landi. Hann er einn af stofncndum Alliance- félagsins hér í bæ og hefir lengst af setið í stjórn þess félags. , Eins og öllu fulltíða fólki er vel kunnugt, hefir afkoma þessa bæjar — og landsins — að langmestu leyli byggzt á afkomu stórútgerðarinn- ar hin síðari ár, og verður þei'm mönnum , seint full- þakkað, er fyrstir urðu lil þess að brjóta ísinn. Arið 1899 kvæntist Jón Elínu Sigríði Ólafsdóttur, hinui mestu ágætis konu, scm látin er fyrir nokkurum áruiii. Þcim vai*ð ekki barna auðið, en ólu upp 4 börn, 2 stúlkur og 2 pilta. Jón Sigurðsson hefir, i oiðsins beztu merkingu, ver- ið gæfuinaður. Honum auðn- aðist að skapa scr og sínum gott og friðsælt heimili, eignast góða og trygga sam- eignar- og samstarfsmenn, og stóran hóp skyldra og vandalausra vina, sem munu minnast hans á morgun á þessum m'erkisdegi hans, sem eins hins tíy^pasía sam- fcrðamanns. Ef eg væri spurðiir eitt- hvað á þessa leið: „Hvernig líkar þér við liann Jón Sig- urðsson?" Þá myndi eg svara með einu orði — vel — und- antekningarlaust vel. Eg gæti ckki annað, þvi það er sann- leikur, sem auðvelt er arð standa við. Jón er að eðlisfari tilfinn- ingamaður mikill, seiu ekk- ert má aiuiit sjá, án þess að gera sitt bezla ti-1 þess að rétta hjálparhönd, bæði í orði og vérki. Fáa þekki eg, sem ,m,eira yndi hafa af að gleðja, en hann, enda er Jón með afbrigðum léttlyndur, fyndinn og hnyttinn i svör- um, en ávalt græskulaus. Það er í rauninni óþarft, að segja meh-a uni Jón,bann er cinn af þeim .niönnuin, sein lýfa scr be.zt sjálfir. Þið samstarfsmenn hans, þið hinir, sem .hafið átt hann fyrir húsbónda, lengri eðfl skemmri tíma, uppeldisb.örn, sj-stkini og venslafólk. Já, þið hinir fjölda mörgu Reykvikingar, sem kyniií!t hafið Jóni frá Blómslurvöll- u*m, það væri ástæðulaust að ætla sér að fara að gefa ykk- ur lýsingu af bonum, til þess þckkið þið hann allt of vel. Jón Sigurðsson, þú befir nú tifað áfram þessi 70 ár, létlur og glaður i lund — og aldrei látið hugfallast, þótt ýinislegt hafi á bjátað, já stundum orðið fyrir þung- ,um brotsjóum í lífinu, sem þú ávallt hefir staðið af þér með karlmennsku og kjarki. Þrátt fyrir allt ertu ungur enn. Mcgi hin lctta lund þin og lífsgleði lýsa upp ófarna æfi þina og gera þig hamingju- sa.man, hér eftir sem hingað til. Þú lengi lifir glaður og reifu.r til siðasta kvelds. Helgi Kr. Jónsson, frá Vatnsenda. i Pyrstu Það eru nú fjórir dagar, síðan Dags- áhriföi. bri'yiarvgrjttaliið skalj. á, ef snnn.udag- urinn er meðtalinn. Fyrstu áhrifin af verkfallinu voru ekki lengi að koma i ljós. Þau voru fólgin í þvi, að allt benzín, sein til var í benzínstöðvunum bér, seldist upp um hádegið á fimmtudaginn, dagiiin sem yerkfallið hófst. Þegar það var ljóst, að verkfallið væri hafið, flýttu menn sér að kaupa benzin á bila sína, til bess að hægt væri að nota l»á eins l.engi og unnt væri. En margir urðu of seinir. Benzínið í Ýmsir gerðu sér þá vonir um, að Hafnarfirði- þeir mundu geta fengið einhvern leka saður í Hafnarfirði og fóru þangað eða spurðusl fy.rhr i síma. Jú, benzínið var tii, en það var ekki selt á bíla hx>ðan úr Keykjavík, það var einiuigis æjtlað bíluni í. HafnarfiríSi eða sýsjunni. Svo .var nú það. Og margir urðu að gera sér að góðu að hætta að aka, þegar mælirinn var korainn í botjn — venju- lega hætt.a menn annars, þegar mælirinn er fuJJ- ur. Benzín .verða menn að fá, hvort sem þeir geta lifað án lofts eða ekki. *, Fleir,i En það cr hætt við að fjeiri verði að ganga. ganga, en híjaeigendurnir einir, ef ekki gengur saman i annarri deiJu, sem nú er í uppsiglingu. IireyfJJJ hefir sagt upp samn- ingum fyrir hönd strætisvagna^tjóra, sem íiiyiida deild í félaginu. Sá samningur er ú.t- runninn á miðnætti aðfaranót.t fyrsta marz og verði ekki búið að semja þá, er hætt við að fjöldi úthverfabú;i yerði að ganga tí.1 og fa-á vinnu. Vagnarnir v.erða ekki hreyf.ðir. Þótt þetta sé sunium meinóþægilegt, hafa aðrir gott af að ganga meira en þeir gera. * Loforð ,Tá, svo var það loforðið, scm eg gaf Qfnt. kominum á Jaugardaginn. Eg ætla að byrja á því að birta bréf frá „Stein- impi". Hún cr ómyrk i máli: „Nú finnst mér að kaihiieniiirnir, sem sitja í öllum þingsætum þjóðarinnar, ættu að sýna, hvað réttlætiskennd þeirra er mikil og virðingin fyrir konunum, scm þeir komast ekki af án — hvort sem þær eru giftar cða ckjii. Það-verður gaman að sjá, hvernig þeir hregðast við tillögunni hans Jón- asar frá Hrifhi um1 frúrnar. * Samtök. Við koiujrnar eigum sterk síimtök á ýmsum sviðum, og þau ciga það sameiginlegt,, að þau berjast fyrir r.cttjndum kvenna. Mér fyndist réttast að þau láti til. sín heyra i þessu máli, en þar sem eg hefi ekkert heyrt, sera bendir til þess, að svo yerði, ætla eg að nota gott boð um að senda Bergm|ili nokkrar iínur, ef vera kynni, að það yrði að einhverju l.eyti til að reka á eftir þessu réttindamáli. Þvi að eg tel, ag óréttar hafi gætt á þessu sviði. 9 * Atkvaeða- Eg geri nú ekki ráS fyrir, að jafn- greiðsla. sjájfsagt mál og þetta þurfi að fara í mai;gar unu'æður tíða nefndir að fjalla lcngi uin það. Að mínum dómi virðist ckkJ vera önuur fyrirhöfn við' að veita konum þessa réttarbót en að þingmenn fáist tiJ að rétta uiH) hcuclina á hinu rétta augnabliki. Það ætti ekki a.ð vcra íólginn svo mikill kostnaður í handaupprcttiiigu, og mér þykir senniiegt, að karlar þeir, scm á þingi sitja, hafi cinhvern tim- ann. lagt mcira á sig fyrir minna." * Áhrif „Hildur" segir: ,.Konur íslenzkra kvenna. þingmánna munu ekki gera iiiikið að þvi að •beita áhrifum sínum á eigin- menn sina í þjóðmálum. Eg er því lika mótJ'aJJ- in, því að eg tel, að flcstar koijur sc ekki nógu vel heíma í þeim. En mér finust þær gætu yel látið til sín taka í þetta sinn. Eiginkonur þingr' manna! Segið mann^iinm yðar fyrir verkum i þetta sinn vegna kynsystra ykkar!"

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.