Vísir - 02.02.1950, Side 4

V T S I R
Fijninludaginn 2. fubrúar 1950
'W1ÍSXX&
U A 6 B L A « ;
Ötgetandi: BLAÐAOTGAFAN VTSíH H/F,
Riístjórar; Kristján Guðlautísson, Hersieinn Páisson,
Skrífsíofa: Austuratneti 7.
Aígreiðsia: Hverfisgötu 12. Simar 1660 (fiimn linur).
Lausasala 50 aurar.
Félagspren tsm iðj an b.f.
Nokkurir þankar
úr
„Línan" eitir ásigurinn —
Hátiðai' oru lircssandi lil-
breyíiírg; f>á vai'pai' muður
af sér iiin slund syndaijoka
virtca dagsins bregður á ieik
eins og kálfur, seni hleypt ér
út úr fjösi á
unglaiub í haf
■ikifSj
vordegi, eða
». Danska vetr-
amki'Oí er enginn fjörvaki;
það er grátt og gleðisnaiitl,
evkur freniur þunglyndi eir
I Léltlyndi, íi eimu' íliygíi en
andagift. Að þessu sinni
ákváð eg að njóta jóla í Xor-
egi. og að kvöldi liins 20. des-
ember héll eg ai’ stað með
j leslinni frá Höfn lil Osiéiar.
, Ardegis 21. var eg
()slo ber ekki eins
stórborgarsvip og
í Osló.
inikinn
Kaup-
Þjóðviljinn berst lítt ai' vegna ósigurs þess, sem konnnun-
istaflokkurinn Jieið við bæjar- og sveitastjórnarkosn-
ingarnar, scm fram fóru uni helgina. Komnumistar reyna
að vísu að leyna vonlirigðiun sínuiu ineð því að lirópa upp
'slagorð, svo sem „sameinaðri alþýðn er sigur vís“. Er
þelta að vísu elcki sérlega spámannlega niæit einkum þar
sem útreikningar blaðsms sýna, að hér í Reykjuvík hefði
þrir andstöðuflokkar bæjarstjórnarmeirihlutans aðeins
fengið 19.2% af atkvæðamagninu og ekki liiotið nema 7
fúlítrúa i liæjarstjórn, Jx'»ll allir fiokkarnir iieiðu borið mannahöfn, iiún er ekki orð-
fram síuneiginlegan lista. Einnig tékur Þjóðviljinn lielzt til jn nógu stór til að lirista af
mikið upp í sig þegar bann vill eigna þessum þrenmr sév; þennan siðvénju-Jiröng-
floklaim allt alþýðufylgið og sýnist atkvæðatalan vitna sýnis-afskiptabrag, sem er
gegn slílaim barnaskap. Svo er það annað atriði, liverja
eig’i að telja lil alþýðu þessa lauds og hverja ekki, en vel
kann að vera að hugtakabrengl koinmúnista sé þar ekki
Verra en vant er.
Ósigur sinn í bæjarstjómarkosniúgúnum liér i liöí’uð- ^ Osló var gnægðjjn niun miiuú
staðnum nota kömmúnistar 1 og með til þess að hefja eu ánægjan meiri; Norðiuenn
áróður fyrir samfylkingu samkvæmt fyrirsldpun frá Kom- eru ekki sikvartandi. Fatnað-
inform, en vafalaust verður slíkum áróðri haldið áfrairi ur er mjög naumt skanunt-
eitthvað fram á kjörtímabilið og meðan „æðri máttarvöld“ aður; sania máli.gegnir um
lelja það benta. Þjóðviljiim viðurlcennir, að ílokkur biaðs- srn.jör, osta. kaffi o. fl. í veit-
ins. sem kennir sig við sameinaða alþýðu, hafi lieðið heifi- ingalnisum í Osló fékkst
legán kosningaósigur, sem aðeins sé hægt að bæta upp naumast riókkur kjötiiiti. en
með því, að þríflokkarnir gangi sameinaðir til kosninga í fiskur var nógur. Þeir, sem
einkenni smábæ.ja, en lnin er
á góðum vegi nieð ]iað.
eftir íbúð. Ilúsnæðisvandræði
eru eitt mesta vandamál Ev-
rópuþjóða eftir stríg og má
þáð teljast allgóðiir ínæli-
kvarði á luefni yfirvalda
hvort þeim tekst að ráða
sómasamlega frám iir Jieiiu
málum eða ekki. Athyglis-
vert ei- það, ag I'innar virð-
ast ekki búa við nieiri inis-
na’ðisvandræði en hinar
Xorðurlandaþ.jóðirnar. Þó
lú'ðu þeir ag flytja hálfa
miLljón manna frá Kyrjála-
botnum að striðimi lokriu og
litvega þeim húsiueði annars-
staðar i Finnlandi; auk ]>ess
voru mörg luis evðilögð í
loftárásuin og loks fjölgar
fólkinu eðlilega i Finnlandi
eins og annarsstaðar. Við. ís-
lendingar eriim líklega eklci
alger fyrirmynd hvað lausn
húsnæðisvandræða snertir,
en þess ber þó að gæta, að við
í Kaupmannahöfn var allt verðum að livggja á áratug-
| fiillt af vörum fyrir jólin;
um það, sem aðrar
byggja á öldimi.
Þegar eg var liúinn að
koma föggum minum fvrir á
stiidentagarðinum, s.em Krist-
inn Rjöi'iisson, ráðunaului'
barnaverndarnefudar,
sendilierrans sá eg, nð aii-
{gestivyæmt er á Jieitriilinu ög
koma þángað ir.eði íslenrí-
ingar 'og Norðriienny er slík
risna virðingarverð iand-
kynning. Eg varþ þess varúð
Norðmönnuin þykir vænt um
að Islendingar skuli liafa sent
sendiliérra eu ekki konsúi til
Norégs, en þáð ínun ináia
sarinast, að níargir Norð-
menn haldá okkur inun íueiri
menningargarpa en við erum
og telja því sóma að ]m áð
Imi'a isleiLzkan sendilierra í
höf uðs taðmini.
Á þrettándanum lieidur
Gísli Sveinsson ölluin íslenzk-
um námsmönnum veizlu
lieima lijá sér. er þá rælt og
snætt, darísað og dreypt á. Af
I ófyrirsjáanleguni ‘ orsökum
auðnaðist mér ekki að siíja
hóf þetta og þótti miðnr, því
mjöður, menn og meyjar er
manns gaman.
I Norðménn eru yfii'leitt
beldur bjartsýnir um þessar
nxundir, þeir liai'a þegar uun-
ið iiug á miklum erfiðleilviini
og þessi jól voru þau björl-
ustu síðan 1939. Þeir bera
eins og áður er sagt mjög
þjóðir Iríýjan liug til olclcar íslend-
inga; en Danir eru einnig au-
fúsugestir í Norégi. Skapgerð
íslendinga og NÖrðmanna er
alllílc, báðar þjóðirnar eru
fremur hlédrægar og scinar
iiafði a® kjnmast, en iryggar þegar
iiolað mér niður á, fór eg
l.jiika erindiun mínum i ís
lenzka seudiráði nu
Sveinsson sendiherra og
g trygg(S er telcið. Íslendingar,
sem eldd fara til Norður-
Qjsjj landa til Jiess að kaupa ein-
hverjja agnarögn í búið
heima, geta notið ríukiilar
vinsémdar og unaðslegrái'
náttúrufegúrðar í Noregi.
i Ólafur Gunnarsson.
Stirðar gæftir.
franitíðinni, og „inargur vinnu-hnefinn kreppist við' þá efnaðjr eru og eiga nægan
licitstrengingu, að betur skuli ilndirbúin orustaii næst og erlendan gjakleyri. gela starisíólk háns lcysli fljótt og
l'astar gcngið fram“. En þetla er ein af mörguni sjálfs- kevpl dásainlega skartgripi i vei úr öllu.. skildist mér að
blekkingúm, sem kommúnistar hugga sig viö þogar sú Noregi. Norðmenn sjálfir og liann væri einskonar ösló-
staðréynd cr orðirí deginum Ijósari, að fylgið er telcið vatalaust velflestir gestir, fóstri allra Islendinga. t-m
að hrynja af þeim þótt eim sé það aðeins upphafið að vcrða að láta sér næg.ja að jólin sendi liann náinsmanna-
því, sem verða vill. j virða þá fyrir sér í Iniðar- hópinn Lil f.jalla, liafði úiveg-
Dálítið broslegl er að sjá lcommúnista hlakka yfir því, gluggu'nuni; þeir fást ekki að þeim kofa lil altra inmáða
jafnt'ramt ciningárhugleiðingum sínúm, að Framsóknar- lyrir norslca
ílokkurinn hat'i í Reylcjayík tapað 662 atkvæðum á jiremur nr só láíið
ríiánuðuni og að fylgi Alþýðufiokksins við bæjarsljóniar- j Húsnæðísvandræðin eru ail- en þó ekki
kosuingámai' hafi aldrei verið lægra, eða aðeius 14.3% j mikil í Osló og skipulag ekkj íslendingar
af atkvæðariiagninu. Kommúnistar löpiíðu ftefniiega sjálfir ( sérstaklega gott bvað þau inenn. Sama kvöldið bauð nema endrum og eins.
á þoiin þremnr mánuðUm, sem um er rætt nokkru meira in®l sriertir. Þeir, sem nógan Gisli Syeinsson mér heim til Hinsvegar^ hel ir aíli veriri
atkvæðamagni en Framsókn og hluti'allslega þefur hann Wa auðinn, geta hrifsað sín |>ar var bæði íslcnzkur sæmiiegur þegar bálarni.r
tapað fylgi á við AlþKðuflokkinn hér í höfuðslaðniim. Má 'nndil' siS lakmarkaiitið bús- matur og íslenzk gestrisni og iiafa komizt tU veiða. Ur ver-
seg.ja, að „litlu 'verði Vöggur feginn“ er hrakiarir ammrra u«*ðb en aUlir almenningur húsbóndirin sj'álfur hrókur
geta orðið til huggunnar. Má það.e. I. v. vera einhver sárá- verðnr bíða ánuu saman alls fagnaðar. { geslabolc
]>ól í'yrir kommúnistana að málgagn Fram3Ókuarflokks
peninga nema og munu landarnir liafa not-
í. staðinn. ið lifsgæða ]>ar í rikuin inæ"
Gæftir hafa verið fremur
i stirðar að undanförnu og
i óhófi; OsLóar- hafa bátar í verstöðvum við
eru ekki óreglu- Faraflóa ekki komist Lil veiða
!.
stöðvuni liér við Fáxaflóri
róa um 90 bálar.
'I
ins tekur ósigrinuni á svipaðan hátt og fullvrðir, að það
sé „sundrung og ósamkomulag vinslri aflamia, scm hafi
tryggt Sjáli'stæðisflokkmun sigur.“ Ef (aka mætii uumueli,
Tímans að öðrn le.yti alvarlega er svo að sjá, sem Fram-
sóknari'lokkurinn sé þess albúinn að rugía reitum sínuni
saman við koinmúnista, meður þvi að ekki væri ástæða til
að harnta sundrung viustri flokkanna, ef ekki fælist jafn-
frauit í ]>ví einh.verskonar iyrirheit unt að uunið skyldi
gegn henni. Hitt er affur vafasamt hvort I!’ramsólcnaiv
l'lolckurinn gefur grætt á slílcu samfylkingartilboði, enda
kunna. bændur iandsins að haí'a nokkra aðra afstöðu, en
þeir „])æjar-radikölu“.
Alþýðublaðið ræðir um samfylkingartilboð með nokkuð
öðrum hæiti en Timinn og Þjóðviljinn., Það lýsir því hrein-
lega yfir, *að gnutdvöllur samfylkingar við kommúnista
sé ekki fyrir Iiendi, „enda hafi þeir að öðru inarki stefnl
með stai'i'i síiiu og áróðri“. íjeir hafi ekkcrt jákvætt haft
að leggja til iiæjarmálei'nanmp cn lagf hinsyegar
kapp á að reyna .að sundra liðsötyi k Alþýðiiflokksins þótt
þeim hafi ekki tekizt það.. Nú verði þeir að horfast í augu
við þá staðreynd að i'ylgishrumð sé byrjúð og að það baldi
áfram, því að öfgafiokkur þoii ekki fylgisstöðvun, Íivað’
þá Iireinl tap. Þetta er vitanlega alveg létt, enda mun
Þjóðviijinii bera það með sér næstu daga að hann
-örlögin, sem 'kommúnistaflokksins bíður.
♦BERGMAL*
„Það er ekki andskota-
laust“, hvað fólk getur á
stundum verið ómerkilegt í
smáhlutum. Maður nokkur,
sem býr í Hlíöahveríi kom
að máli við mig og skýrði
frá því, að nú hefði mjólk-
inni, i y2 lítra, verio stolið
við húsdyrnar í 5 skipti á
um það bil mánuði. Hann
var gramur í bragði, eins og
að líkum lætur, og láir eng-
inn slíkt.
an lcoiui fullar flöskur \ stað-
inn. Ilefir þetta þótt sjálísagð-
ur tfúnafiur, sem cnginn ætti aS
misiiota. Þó eru nokkur brögð
að ]>cssu. að því er mýr
tjáð maður, sem kutniur ci
rannsókn sakaniála hérí bæ'ýen
eg hringdi hann upp vegua
þessarar iimkvörtunai- vinar
mins, Hlíðabúans.
•xVH.fi
íslendingar
fyrtr
hiilúm y(ii'-i
vera lieiðar- S
megin- iJfÚþ orö í-yrir að
1 légt íólk, og Jjjiú’ar haía jafnanj
óvinsælir á landi hcr.
js,.
ééri'ð ovmsæiu- a
ýjlæpamennska hér í -Réykjavík
(eoa kriininalitel.. eíns c>g' það
er kallað á , skandínavisku) er
■ hér litil, eítir atyikum. Þaö
, í h.efir tmkazt lengi hér í bæ, að
ottasl j£fa tómá'r mjóíkurflöskur
] standa 'utan viö húsdyr og gfe-
Þessi rannsóknari tjáði
mér ennfremur, að þetta
væri ekki ótítt um auðnu-
leysingja, svanga og hroll-
kalda drykkjumenn, en
stundum gerðu krakkar
þetta, án þess að gera sér
grein fyrir, hvað þeir væru
raunverulega að gera.
Barnabrek rná fyrirgefa, nær
því von úr viti, en þegar
þetta kemur fyrir 5 sinnum á
svona skömmum tíma, fer
maður að efast um, að í þessu
tiltekna tilfelli 'geti verið um
óvita að ræða.
'f’etta- á. að Sjálfsög'ðu tæpast
hefir j erindi til margrá, og því vafa-
í mái, liyort eg hef'öi átt að birla
þa'ð í Hergmáli, éri þó þyfcir mér
hlýða, aS láta þetta koma -fram
hér ; dálkunum, et" svipaö hefir
komi'ö l'yrir fleiri en 111 iðahú •
ajm. Nú íyndist niér vel lil fallr
iö, að fólkið i.-næsta húsi. veitti
þvi athygli, :ei grunsamlegir og
bfersýniíesra óviðkoniandi me.tifi
væru að fhekjast. við út'idýr ríá-
grannans á tilteknum tírna, þ.
e. milli kl. la ug, 1 í þessu til-
felti, pg segðu siðan trá þvi.
Svona þjófnaður er ef til vili
'ckki' stórvægilegmv en „irriterr
andi'' eng'ti að síðjir. Og hann
gerir ennfremur það aö verk-
tim. að manul fimist hér sé ver-
ið að brjóta sjálísagt traust, er
maður sýirir samborgurum sín-
uírí.