Vísir - 02.02.1950, Blaðsíða 7

Finimtudaginn 2. febrúar 1950
V I S I R
3
pegar bam
LINDBERGHS
éar rant
EFTIR ELMER IREY.
bergli og kona lians löluðu í útvarp og lofuðu ajf sjá um,
að bariisrœningjanum yrði ekki hegnt, ef barninu yæri
skilað aflur, og fuílvissuðu liann úiih, að lionum yrðu ekki
aflientir merktir peningaseðlar. Þctta gerði okkur T-inömir
um mjög erfitt fyrir. Eg sagði við Lindbergh} að nauðsyn-
legl væri að skrásetja húmer livers seðils, og gæti hami
svo gert sem hann áliti réttast um málsliöfðun. En Lind-
hergh vildi ekki ganga á hak orða sinna, jafnvel Jkitt við
harnsræningja væri að eiga.
-—o—
Daginn eftir var liringt í sima til Maddens. Sá, er
lningdi, talaði fyrir ráu'iin Breekinridge. Ef Madden færi
i skrifstofur Morgans gætuin við fengíð aðra seðla, eins
og við höfðum farið fram á? og öllu komið fyrir eins og'
við vildum. Madden og Wilson fóru þangað þegar, ]>eir
lögðu til, að hehningur fjárins yrði i seðluin innleysan-
legum með gulli, og 20.0ÍK) dóliárar í 50 dollaraseðlum inn-
leysahleguni xneð gulli, og voru þeir mjög' áUðþekkfir.
Nota á'lti sérslaka tegund pappírs og garns utan uni seðl-
ana, og höfðuin við synishorn af þessum tegundum. Kass-
inn, seni íausnarféð var sett í var búið til úr ýmsum við-
artégundum, sem við einnig höfðuin sýnishorn af. Þar
næst uhnu 14 bankamenn að þvi i 8 stun'dir að skrásetja
númer seðlanhá, en engir tveir seðlanna af 5150 liöfðh
saina númer. Kassinn með seðlunum i var-nú settur í um-
húðir og pákkinn sendur í Bronxhankann.
Það voru þessar varúðarráðstafanir, sem leiddu til
handtöku Hauptmanns. Og það voru sýnishorn paþpírsl
umhúðagarns og viðartegunda, sem tekin voru gild sem
sönnunargögn fvrir sekt Iians. Listinn yfir seðlanúmerin
var fjölritaður í 100.000 eintökum og Wilson fékk það
erfiða lilutverk, að fá banka landsins til þess að fyrirskipa
gjaldkerum sínum að Iiafa listann Iijá sér til samanburðar,
ef nokkur grunsemd vaknaði hjá.þeim um, að séðlar skrá-
seltir á hopum hefðu komið í hankann.
29. marz fékk Lindbergh hréf og var lionum hötað, að
lausnarféð yrði liækkað upp í 100.000, ef féð væri ekki
greitt fyrir 8. apríl, en engar frekari upplýsingar voru
gefnar í bréfinu.
Hinn 1, apríl, niánuði eftir livarf barnsins, kom orð-
sen.clingin sem við höfðurn beðið eftir. Peningana átti að
afhenda á laugarclagskvöld, daginn eftir. Condon átti að
aflienda féð.
í New York American átti að birtast auglýsing á Iáug-
ardagsmorgun, svo hljóðandi: „Já, allt i lagi“. — Klukkan-
sjö á laugardagskvöld afhenti clrengur nokkur Jafsie miða,
sem á yar letrað að Condon skyldi aka í bifreið til 3225
East Treniont Avenue, en þar væri hlómabúð, þar úti fyrir
væri borð hægra megin við dyrnar, og undir bor'ðinu væri
hréf og steinn ofan á, með nánari fyrirmælum. Varað var
við að gera lögreglunni aðvart, og Condon átti að fá %
stundar til þess að koma á vettvang. Lindhergh ákvað að
fara með honum. Þeir; fundu miðann: „Farið yfir götuna
og a;ð næsta lionii Whitfemore Ave. tit suðurs. Ilafið pen-
idsftdta nleðfer.ðis. ;Kidiiiið''-einn, gaiigahdi.iEg imui bitta
ýður.“
Jafsie fór og hitti sania mann og lialm hafði hitt i Wood-
lavn kirkjugarði og Van Cortlandt Park. Enn liafgi ni.að-
ur þessi va.lið kirkjugarð, að þessu sinni vái- það St. Rey-
jnonds kirkjugarðúr. —- Jafsie skildi peningana iéf.tir í; hif-
rciðinni hjá Lindbergh, og eftir -stulta viðræðu koin liann
aftur, og aflienti „Jobn“ peningana, og var limgirðing
milli þeirra. Jafsie fckk í staðinn miða, sem á var letrað:
„Barnið er á bátnuni Nellj’r, sem er lítill, 28 feta langur.
Tveir menn eru á bátnum. Þeir eru saklausir. Þér muiiuS
finna hátinn milli I Iorseneck Beach og Gay Head nálægt
Eíisabetheyja“.
Að kalla livert orð í bréfunum ölluiii var brenglað.
Lindbergh og Jafsie óku þegar til íbúðar l'rá Morrow
við 72. götuna, þar sem við öllu biðum. Er við höfum litið
á miðann sagði Jafsie og veifaði hreykinn seðlabúnti;
„Jæja, eg fékk bann til að sleppa tilkalli til 20.000 doll-
ara.“
Eg, Madden og Wilson öskruðum að honum og spurð-
um hvað hann hefði gert?
En hann sýndi okkur hreykinn á svip 400 finimtíu doíl-
ara seðlana, sein auðþekktastir voru, og við hygðum mest-
ar yonir á. Nú hafði ræninginn i hönduiu aðeins seðla. sem
konxu i þúsundalali í flesta banka á tlegi hverjum. —i
Þetta hafði þau áhrif á okkur, að.við hefðum getað skotíð
karlfauskiiin upp á stundina fyrir bjálfaskapinn, ef við
hefðUm gefið reiðinni lausan taimiiiin.
Lindbérgh fékk flugyél til að leita að hátnum, en sú leil
bar engan árangur, og varð hann að lokum að segja konu
sínni frá þessum raunalega árangri.
Tveimur dögum síðar var komið með lausnarfjárseðil í
banka á Manhatlan, en enginn veitti lionum athygli sér-
staklega fyrr en þremur dögum síðai'. Við Iétum liú alla
hanka landsins fá listann og lögðum rikt á, að farið væri
lej-nt mcð þá, en daginn eftir birtist listinn. i blaði í New-
ark. Bankastarfsmaður hafði selt hlaðinu listaun, fyrir 5
dollara að eg held. 11. maí var Lindberih á sjó úti, vegna
upplýsinga sem komið höfðu frá John Curlis, skipasmið'
í Norfolk, sein hafði haft loftskeytasamband við Svia á
ónafngreindu skipi. En nú er Lindhergli kvaddur lieim —
með Ioftskeyti. Lik liins rænda s.onar Iians Iiafði funclist
í skógimun um 8 kilómetra frá heimili hans í Ho iewell.
Sumarið 1932 gerist það,. að Violet Sharjie, sein var
heimilisstúlka hjá Lindbergh-hjónunum, fremur sjálfs-
morð, meðan Wilson heið iiiðri til að ýfirheyra hana. Við
vissuin. að framburður Iiennai’ var ósannur, en við vissum’
einnig, að hún hafði ekki tekið neinn þátt i ráninu. Þrátt
fyrir það vildum við vita, hvers vegua hún hafði logið að
okkur. Eftir þetta fór Madden heim, en Wiison vann á-.
frain að málinu. Alltaf voru peningaseðlar að koma í ljós,
en dreift, óg Wilson gerði- allt sem hann gat til þess að fá
hahkastjörá, lil þcss.að láta starfsíið sitt vera vel á verði.
Við reynditm að fá fjármálarðherra til þess að innkalla
vissa flokka af 5,10 og 20 doílara seðlum, en beiðninni var
ekki sinnt, vegna þess, að raenn óttuðust að það niundi
skapa ókvrrð í f jármálalifinu, en 6. april næsta ár leysli
Frauldin D. Roosevelt vandamál Wilsons, með því að á-
kveða að aílá gullinnláusnarseðla skvlcli taka úr umferð
fyrir 1. maí 1933. Eg hugsa, að Wilson hafi ekki sofið
mikið frá 0. apríl til 1. ihaí. Hann Iiafði stöðugt samband
við bankana, lieimsótti bankastjóra o. s. frv. Enn var fram-
ið sjálfsmorð. Og um svo margar einkennilegar tilviljanir
var að ræða, að sjálfur Sherlock Holmes eða hans jafningi
hefði komist í bobba.
r.»
sjomanna
minnzt á Alþingi,
Forséli1 ' sameinaðs þings
minníist sjómanha, er 1‘órust
með togaranum Verði, í upp-
hafi fundar í Sþ. í gær.
Nú er skamrnt voveiflegra
liðinda og stórra liögga milli.
Fyrir rúmum þremur vik-
lim, eða 7. janúar, fórst vél-
báturinn Ilelgi við hafnar-
mynni Ves tmannaeyja með
allri áhöfn — 10 vöskum
mönnum, — Siðastliðið-
sunnudagskyöld varð annað »
stórslys all-langt út af Vest-
mamiaeyjum, þegar botn-
vörpungurinn Vörður frá
Palreksfirði fórst í rúmsjó á
leið til Englands með fisk-
farm. Af áhöfn Varðar, 19
manns — var 14 hjargað af
botnvörpungnum Bjaraa Ól-
íifssyiii. Mun þar hafa verið-
unnið eitthvert mesta björg-
unarafrek á sjó —; en 5 af
skipver j unum drukkiiuðu.
Slík tíðindi vekja ávallt sorg
og söknuð í brjósli allra Is-
lendinga. Hér fórust 5 úr-
valsmeim úr hinni djörfu og
dáðríku sjómannastétt þjóð-
ar vorrar, menn, er voru að
gegna skyldustörfuin fyrir
'ættjörð s-ina. — Fjórir af
þessum ágætu sphurii þjóðar-
innar voi'u frá Patreksfirði,
og einn úr næstu sveit við*
Patreksfjörð. Tapið er þvi
mest og sárast fyrir þessi
byggðaripg á allan hátt. Vér
sencium þessum sveitum og
öllum ibúum þeirra hlýjar
hluttekningarkveðjur. Öllum
aðstandendum hinna föllnu
sjómanná vottum vér dýpstu
samúð. Þótt eklcert geti bætt
þeim harm þeirra og tap, er
það þó ávallt liuggun að vita..
að ástvinimir hafa falhð sem
lietjur og hafa staðið á verði
til liinztu stundar fyrir land
sitt pg þjóð.
Eg bið alla liáttvirta al-
þingismenn að risa úr sæt-
um og með því heiðra minn-
ingu liiima látnu sjómánna
— uni leio og vér vottum
ölluih, sem hlut eiga áð máli,
dýpstu samúð vora og hlut
telcningu.
C. & SumuífhA:
Randy tókst að losna úr klóm Molats
og liljóp til sjávar.
En úti i sjó barðist Tarzan upp á lif
og dauða Ví'ð hákarlinn.
Hann ætlaði ,að bjarga Dcanc, on
apinn hljóp á cftir honum.
Á meðan var Lúlli að rakna úr rot-
inu, eftir högg Molats.
SZS