Vísir - 15.02.1955, Blaðsíða 7

Tarzan hljóp á eftii-' flugvélinni,
sem brunaffi fram skógarrjóðrið.
Ogwa sá ekki, að Peggy fylgdist
með ferðum Tarzans með eftirvænt-
Um leið og flugvélin hófst á loft,
reyndin Tarzan að ná fil hennar.
Þeta misóks, en ekki voru
þumlung'ar á .miili.
..•iaffiS

lip&.v.itt&áQ ísg
.;> í.iIsíTnri%* .ttlea
ii-i
Þriðjudagmn 15. febrúar 1955
vlsm

LEIKSDPPUH
Eftir ROBIN MAUGHAM

-jvm

„Viljið þér gera svo vel að hafa yður á brott .— eða eg'
kæri yður!“
„Verðið þér raunverulega reið yfir því, þegar maður segir
við yður, að hann sé ástfanginn af yður?“ Þessi aðferð hafði
oft borið góðan árangur.
„Nei, en nú látið þér mig í friði.“ Hún hraðaðd göngu sinni
enn.
„Þér haldið auðvitað, að eg sé ekki betri en allir aðrir. En
yður er óhætt að trúa því, að eg hefi ekkert illt í huga.“
„Hvað hafið þér þá í huga?“
„Mig langar til að bjóða yður að borða með mér — það er
allt og sumt.“
Hún leit á hann, og þá vissi hann, að hann hafði sigrað.
Þau gengu þegjandi áfram, en hann fann, að hún gaut á hann
augunum við og við.
„Viljið þér gera það fyrir mig að trúa því, að eg sé_ekki í
þeim hópi manna, sem bíða jafnan við leikaraútganga leik-
húsanna. En þegar eg sá yður á sviðinu, fannst mér, að eg
yrði skilyrðilaust að kynnast yður . . . Og það er allt og sumt!
Viljið þér láta mig ganga undir próf? Þér komið með mér i
Café Royal og borðið þar með mér, og ef þér treystið mér ekki
eftir það, þá leitið þér á náðir næsta lögregluþjóns, og látið
hann taka mig fastan."
„Gott og vel,“ svaraði hún. „Þér hafið sigrað í fyrstu lotu.“
Þau snæddu á fyrstu hæð og hann lét færa þeim flösku af
kampavíni, þótt hann hefði varla nóg fé til þess. Hann var
alveg sannfærður um, að nú mundi allt ganga eins og i sögu.
Þegar stúlkan þagði, virtist hún dálítið þunglyndisleg á
svip, en hún varð yndislega vel vaxin.
Hann komst á snoðir um það, að hún var tuttugu og þriggja
ára gömul og hét Gracie. Hann þráði hana nú svo, að hann
hafði varla viðþol. Hann kunni fjölda skemmtilegra sagna, sem
hánn sagði á fjörlegan hátt. Hún hló innilega að þeim og hann
fyllti glas hennar jafnótt og hún tæmdi það.
En gleði hans náði hámarki, þegar listamaður, sem hann
þekkti, kom að borði þeirra til að óska honum til hamingju
með hversu vel bók hans hefði verið tekið. Hann kynnti þenna
mann fyrir Gracie, og listamaðurinn settist við borðið hjá þeim.
Þegar Patrick og Gracie fóru úr veitingastaðnum, vorti þau
bæði góðglöð. Þegar komið var út á götuna, hneigði hann sig
fyrir henni, tók ofan og mælti: „Yðar náð, lögreglan er við-
búih.“
„Dæmalaus kjáni eruð þér!“
„Eigum við kannske að fá okkur eitthvað meira að drekka?"
„Það getum við ekki, því að það er búið að loka alls staðar.“
„Við gætum til dæmis farið heim í íbúðina mína.“
„Nei.“
„Treystið þér mér kannske ekki ennþá?“
„Eg treysti yður alls ekki, hvorki yður né hinum írska
þokka yðar.“
„Þér ætlið þá að móðga mig enn éiriu sinni!“
„Já!“
„Ágætt, þá förum við til íbúðar minnar.“
offíiiif t tlttg nýjtt deild
ttö Butttttjtt t’t>gi 116III hteö
iritnt
KJÓLA og ÐRAGTIR
NÝTT úrval af
amerískum
KJÓLUMá
aðeins kr. 395.00
♦
NÝTT úrval af
þýzkum
KJÓLUM
♦
NÝTT úrval af
enskum og frönskum
DRÖGTUM
Jeldur
íaufaúeyi 116

augiýsa i
Beztu úrin hjá
Bartels
Lækjartórgi. — Sími 6419.
C Bunwýkái
1753
/