Vísir - 19.08.1957, Blaðsíða 7

Vísir - 19.08.1957, Blaðsíða 7
 Siíánudaginn 19. ágúst 1957 -*_-S_-£--¦•-.".'¦-ír. '..: 't E_W_I_¥N s ÆVI_VÁ Lfiorenó* feann með athygli og skrifaði í v__abbk $ina, „Aðs'toðarstúlka mín, Eva Edmönd, hefur loíaðað hringja til ¦jsiih undir eins og Stella' keniur," sagði hann að lokum. Hoyt stakk bókinni í vasann Qg hallaði sér.aftur i stólnum. „Þér þurfið ekki að ásaka yður fyrir neitt, Witt læknir," sagði hann. „Ég held, að i yðar sporum mundi ég hafa hagað mér eins og þér. f þessu landi hafa ménn leyfi til þess að kalla sig hvaða nafni, sem þeir vilja, — hitt er svo annað mál, að það er eitthvað gruggugt varðandi fyrrverandi konu yðar, hvort sem hún er saklaus eða ekki. Eitthvað ólöglegt héíur átt sér stað.* Kona finnst drukknuð og er talin hafa verið fyrrverandi kona yðar. Svo er ekki. Hver er þessi kona, sem íannst? Það vitum Við ekki og það verður að reyna að komast að því. Sennilega fellur þaö í minn hlut að reyna að leysa þessagátu, því það mál er í raun og veru tengt þvi máli, sem éghefi með höndum." . Allan sagði honum nú hvað Stella hafði sagt honum um kon- una, sem fannst drukknuð, og ehmig. hvemig hún heíði lýst því hvernig dauða Larrimans bar að. „Það kemur heim viö þær athugani'r, sem lögréglan hefur gert, en þar með ér vitaniega ekki hægt að fullyrða, áð hún hafi sagt satt. Hvað sem þessu liður verð ég að tala við hanri." ,iNú skal ég hringja til ungfrú Edmond og spyrja um hana." ' En Stella var ókomin og Eva vissi ekkert. — kannske húri verði þá komim" •— kannske hún verð þá komin.",', ..... .. _ Þegar hannvar farinn hringdi Allan til Evu, svo að hún væri víðbúin komu Hoyts; - I „Ég hefi sag-t allt af létta," ságði hann, „svo að þú þárft engu að-leyna;" •.' - ¦• ¦ - '. -. ¦¦ f> | Jane vaknaði við það, að Susahna frærika hennar beygði sig yfir hana. í fyrstu var hún eins og rugluð — það var eins og hún __taði sig ekki á umhverfinu, én svo rankaði hún við sér ogl mundi allt. Hún hafði legið andvaka frarn undir mörgun, en sofnað fast, er hún loks sofnaði. | „Það er einhver í símanum, kona, sém kveðst nauðsynlega verða að fá að tala við þig. Hún segir, að það sé mjög áriðandi,' ¦'ög hún virtist alls ekki taka neinar skýríngar til greina, þar serrír ég hefði sagt henni, að þú værir heima. Hún hefur víst ekki: trúftð því, er ég sagði henni að þú svæfir enn —" En Jane var þegar sest á rúmstokkiim og fiýfti sér að'simán- u'm. „Frú Witt, það er ég. Ruth Dawson. Mér riður á að fá að tala við yður. Ég kem í bíl, eftir svo sem tutíugu míriútur, og bið yður að vera tilbúnar, því að ég neyðist til að biðja yður að koma með mér." „¦En...." •• ¦ „Þetta er ákaflega áríðandi — það varðar Ailah. en við verðum að tala saman, þér og ég — ég get ekki skýrt þetta nánara í síma." „Ég skal vera tilbúin eftir tuttugu mínútur," sagði Jane. Susanna frænka kom inn í þessu ogmælti i ávitunartón: „Þú ofkælist í þessum þunna náttkjól, barn," sagði hún. — „Hérna er sloppurinn þinn." ,,Nei, ég fer að klæða rhig,: og ég borða ekkert. Ég verð sétt eftír rúman stundarf jórðung." •. , . : ¦ . Daginn áðuf, — þegar hún varbúin að skrifa Alian hafði hún hriiigt til Stellu, sem þá var á heimili Evu, en það hafði lagst i Jane, áð hún væri þar, og kom það líka í ljós. Hún hafði beðið Steílu að tala við sig, en Stella kvaðst ekki hafa tima til þess. Jane lét hana þá; fá simanúmer Súsönnu frærtku. Jane hafði ekki sagt Súsönnu hvernig í málunum lá — hyað komið. hafði fyrir, og að hiín ætlaði að skilja við' Allan. Það beið sins tíma, en mundi verða all erfitt, því Súsanna var af gámla skólanum. Hún lifði enn í anda Viktoríutimabils, þrátt fyrir að hún hefði lifað tvær heimsstyrjaldir. Þaö voru ekki.nema tæpar tuttugu mínútur liðnar frá því er Stella hringdi, er Jane var komin út í garðinn. Hún gekk,þegár út á gotuna ,og brátt kom blár Mprrisbíll í ljós og stöðvaðist við: gangsiéttarbrúnina. Jane sá, að það var JRuth, sem sat við stýrið. ; , .¦ „Gerið svo vel og fá yður sæti," sagði Stella og opnaöi bíldyrnar.- Jane séttist við hlið hennar.. Stella virtist óstyrk, því að bíllinn, fór af stað með. rykkjum. ?rátt voru þær komnar á aðalgötu. „Ég verð að biðja yður að gera mér greiða," sagði hún — „hifct tölum við um seinna, og þá skýri ég allt f5*rir yður. Það er mikilvægt, að mér verði ekki veitt' athygli — og ég fer efth* stuttan tíma, og.þá getið þiö Allan verið arveg áhyggjulans. Þar sem þér vitið hyer ég er —" „Vitið þér, aí?....." , ; „Já, Eva Edmond sagði mér það. eftir að Ailan. hafði sagt henni það." . íbuar BfistiSÍrá-vérfis: ' £f þið buríiá qd' 'kom.a smáauglýsingu »,'Vísi þá þurfið þið ekki að fará lengra en i BÓKABÚ£>INA, H^LMGAR©!. <? - •/_. 1/-. ' >.v.j„ óiq bast. BKTAÐAUGLtSAlVlSI jÞetta var nýtt reiðarslag fyrir Jane. Einnig Evu treysti Allan betur en henni — konunni sinni. >rEn hvað viljið þér, að ég_ geri?" spurði hún. „Þér eigið að aka þessum bíl á. akveðinn stað og sækja manh nokkurn. Haun fær vitneskju um buruimerið og mun setjast yið hlið yðar. Svo eigið þér að aka þangað, sem -ég bíð yður. Eftir á f áið þér skýringar á öllu." Kannske var þáð þess viröi, að hlusta á þær skýringar, sem fynrverandi kona Allans boðaði. Kannske gæti ræst úr öliu — kannske lá eitthvað til grundvallar, ^itthvað, sem húrí ekki skildi— og allt gæti lagast? En hvað sem pessu leið þá yrði héðan af:ekki aftur snúið. ., t...-„ ... , ,- - Stélla sagðl henni hvert húh ætti að aka, þegar maðurinn væri búinn áo táka sér síeti i bílnum yið hliöina.á henni. Stella.ók að gangstétt ígðtu, þár sem umfefð var mlkii, stéig út úr bifreið- inni, kvaddi Jane og hvarf í þröngina. Jane ók inn í CJty, Hún var lengur á leiðinni enhún/hafði^ért ráð fyrir og var orðin smeyk um, að hún muhdi komá ofs%irit. Hún stöðvaðibílinn i nánd við Holborn og beið. Þegar hun hafði beðið á tiitéknum sta'ð í tuttugu.mínútursannfærðist húnum,:að hún héfði komið of seint. Hálf klukkustund vár liðin, Nú vafð hún þéss vör, að bíll stöðvaðist handan götunnar. Það var mið- aldra maður með gléraugu, sem sat við-stýrið. Nú steig maður út úr bílnum og kvaddi þann með gleraugun með handabandi, og* gekk svo hægt yfir göturta, eins og hann ætlaði inn í næsta'hús, en er bíílinn, sem hann kom í yar á burt, leit hann í kringum sig'og'fór svo yfir götuna, og lagði svo hægt a'f stað i áttína tii .hennar. Hami vaf meðallagi hár og hélt á frakka á handleggnum. Fötm sem hann var í.virtust ætluð gildari manni og hann var'óhraust- legúr á svip, næstuin gulleitur, og horaður. Nú var hann komhin að bláa Morrisbílnum og barði hægt á rúðuna. Jane opriaði og m.aðuririn brosti — en það var ekkért bros i hinum brúnu augum j hans. Tillit þeirra var hörkulegt. | „Góðán.dag," sagði hann, „tja, ég verð að segja, að ég heti verið heppinn. Það kefnu'r ekki fyfir alla, að fagrar konur kom! 1_ akándi í bíí»til að flytja þá á áfangastað. Eg heiti Vincént Colin." Og hann 'rétti henni hönd sína. Chevrolet með stóru húsi til sölu. Verður til sýnis við Leifsstytturia í dag kl, 5—7. f Ný tóétiiat ég maláa. Þingh'oltssi.ræti .15, ¦ Sími 1?-2S3. I Nýsending : *;¦•-"' "¦¦' ¦ . ¦'. ít> :y . Bajia'riar &r. Í$M, ,_T_íma.iar k'r. íl.Sð Indríðatiáð Þingholtsstræti 15, .¦Sími-17-_8'3. sög'es til der* dáa.ské ambassade fra 1. oktofoér. Pérsonlig ¦'¦hejsvendelsé. hverdage mellem 10 og 12. Allan sat húgsi og horfði á síiriann. Allt var orðið ömurlegt, tilgangslaust, fannst honum. Þaú'nig haíði hárin setið 'stundun- \ Málfiutning^sskitífsíöfa MAGNÚS' THORlLA'CItrs hæstaréttariwgmaðtír, Aðalstrætí 9,' Sim'i 11375. ¦ ". i€. SmpwuqIm -TAKZAM Wii Þessi undarlega vera ly:'ti ö_fiÉS_uifrö& ¦á^s^sbi við að-þetúa var :hvít'.u:nuaðux, n harm sa^kí • Ví.'ra-.sejáöruf'a'f estáSifi kk-'r. kcr_rab_»u_rs Krakai?•Þessi'hvíti rsáiMf'-tGk' tÍl-Hná&'dg" sagði: Kri'ica skrþ-' a_i;-''!$ye ¦ fýi-r að-'þíö' ¦vatna-svertíifigí&'f' ¦'k^rfftíð7t!*-'''^ð:;Víi1ria:¦.y'rir 'mí-g'; 'á.ifiá.fs"' ýÆtísí>í_ -l-.l.ir jað'"deyja. Þessi uadarlega mahnysra .'stak'k sér. syo -úðuf"i yaSni- bg^ofri-ie'k^i af't.úf uþþ a - 'yfífb'orðíð og KVárf bkkti'r fea¥"m_S;^

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.