Morgunblaðið - 02.11.1913, Blaðsíða 7

Morgunblaðið - 02.11.1913, Blaðsíða 7
MORGUNBLAÐIÐ Mjölkurleysið í bænum. Kaffið í Bankastræti nr. 4 þarf enga mjólk eða Q neinn rjóma til bragðbætis. Það er svo bragðgott sjálft, að jjjj D nokkur blöndun er með öllu óþörf. LÁ Kaupið hvergi annarstaðar! Jfans Pefersen. Nýtízkuefni 1913-14. Nýkomin í Ulstera og Vetrarfrakka blá Cheviot og svðrt. 60—70 teg. af fínum alfataefnum, afmæld í einstaka klæðn- aði með öllu tilheyrandi, alt selt með nær innkanpsverði eins og áður. Hálslín, Vasaklútar, Binding'arslifsi o. fl. Föt saumuð á 12—14 tímum. Lægstu vinnulaun. Sparið peninga og kaupið hjá mér. Guðtn. Sigurðsson Taísími 377. kíœðskeri. Laugaveg 10. Tyrir 5000 kr. Fafaefni nýkomið og allur saumur af hendi leystur vel og ódýrt í V öru f) ú sinu Svörtu gammarnir. — ^ Skáldsaga eftir Övre Richter Frich. i. K ap i t uli. Konun^asteýnan. Það var vordag nokkurn, sem lengi mun verða minnst í sögu Norð- urlanda, árið 1916. Vorið hafði skrýtt höfuðborg Norð- manna öllu því skrúði, sem fegurst finst. Loftið var þrungið af töfra- magni sólarinnar, sem heillaði hvert mannsbarn. Borginni mátti helzt líkja við unga stúiku, sem er gædd aðdáanlegri fegurð og æskufjöri. Það var hátíðarbragur á öllu. Stórar fylkingar af prúðbúnu fólki streymdu úr öllum áttum inn í mið- bæinn með óteljandi fána og marg- litar veifur, sem blöktu hægt fyrir sunnanblænum og mintu ósjálfrátt á bylgjandi blómareit. Þetta var merkisdagur. Hin fegursta hugsjón, sem fæðst hefir á Norðurlöndum, var að ræt- ast. Öll innbyrðis sundrung var kveðin niður, og allur flokkadráttur hafði otðið að víkja fyrir kröfum téttlætisins og bróðurskyldunnar. Það var sem heilladísir Norður- landa hefðu vaknað af margra alda svefni. Sú hugsjón, sem Margrét drotning hafði starfað að, var end- urfædd í dálitið breyttum skilningi. Á ríkjafundi, sem háður var i Lundi, höfðu málsvarar Norðurlanda gert með sér varnarsamband, til þess að tryggja þjóðunum frið með fyrir- hyggju og hagsýni. Ófriðarhætturnar voru marsjar og auðsæar. Það var ekki eingöngu ófriðarblik- an í austrinu sem opnaði augun á frændþjóðunum fyrir nauðsyn þessa félagsskapar. Alþjóðabandalag stjórn- leysingja hafði náð fótfestu þeirra á meðal, og skaraði nú glóðum elds að höfðum þeirra allra sem atvinnu- rekstur stunduðu, svo hinn mesti voði stóð af því búinn. Óaldarlýður þessi hafði þotið upp eins og mý á mykjuskán, án þess að því hefði í fyrstu verið nokkur gaumur gefinn. H vergi er meira og betra úrval af leirvðru, glervöru, postulini og allskonar búsáhöldum, en i Verzl. Jóns Þórðarsonar. Vörugæði og verð mælir með sér sjálft. Skilvjndan góða, „Diabolo" ávalt fyrirliggjandi. 50°|o Enginn hefir boðið slík kostakjör áður. Enginn orðið fyrir jafngóð- um happakjörum, og sá, sem á morgun kaupir i Verzluninni Edinborg, Austurstræti 9 (gengið um vestri dyrnar). Þar verður seld ýmiskonar Vefnaðarvara, Fatnaðir, Iláls- lín, Höfuðföt og Skinnavara, mest alt fyrir hálf virði. Engin uppboð jafnast á við þetta, engin uppboðssölulaun sem falla á kaupandann. Vér viljum sérstaklega benda viðskiftamönnum vorum á það, að alt á að seljast. Þess vegna höfum vér sett þessar vörur niður í það verð, sem aldrei hefir heyrst hér áður, Öllum því kleift að kaupa. Komið á morgun, 3. nóvember^ í Austurstræti 9 Verzlunin Edinborg. En nii átti að hefjast handa. Nýja varnarsambandið hafði með leynd sett sér þær reglur, sem fylgja átti, til þess að ganga milli bols og höfuðs á þessu óargadýri, sem kom- ið var á Norðurlönd. I bláa herberginu í konungshöll- inni í Kristjaniu áttu þeir konung- arnir Giistaf, Hákon og Kristján þenn- an dag að undirskrifa skjöl þau, sem tryggja áttu frið og samband Norð- urlanda. Konungar Dana og Svía voru á siglingu inn fjörðinn á sínu herskip- inu hvor, og fylgdu þeim ótal norsk varðskip. Fallbyssumar i Oscarsborg köstuðu vinarkveðju á flotann, þegar hann sigldi, fánum skreyttur, inn sundið hjá Degerud. í sama mund dró lögreglustjórinn í Kristjaníu hvítu glófana á hendur sér. Hann var dálítið fölari en hann átti vanda til, en hinn mikli svipur hans bar vott um viljaþrek og ró. Umsjónarmaður lögregluliðsins og leynilögreglustjórinn stóðu með ein- kennishúfurnar í höndunum og biðu.. — Eg vona það, mælti lögreglu- stjórinn lágt, að við höfum gert alt það, sem unt er, til þess að konung- unum sé engin hætta búin. Við höfum glögga gát á öllum þeim, hér innanlands, sem grunsamir eru, og engum útlendingi hefir verið hleypt inn fyrir landamærin þessa síðustu viku, án þess að hann hefði hin beztu skilriki í höndum. Heill hóp- ur af sænskum og dönskum leyni- lögreglumönnum verða okkur til að- stoðar þegar konungarnir ganga í borgina, tvöföld hermannaröð varn- ar múgnum þess að koma of nærri, og því liði, sem við höfum á að skipa, höfum við skift niður eins og bezt mátti verða. Eftir því sem eg frekast veit, er því engin hætta á götunum. En hvað segið þið mér um húsinf — Eg hefi fengið nákvæmar upp- lýsingar hjá húseigendunum, svaraði leynilögreglustjórinn gamli með hægð. Á allri þeirri leið, sem konungarnir fara, mun því ekki sjást í gluggunum nokkurt það sndlit, sem við ekki vit- um deili á. Skýrslur, sem við höf- um fengið frá Berlín, París og Lon- don, staðhæfa að enginn hinna hættu- legu stjórnleysingja þar muni hafa<

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.