Morgunblaðið - 22.06.1914, Síða 4

io68
MORGUNBLAÐIÐ
0 L I Ð
frá
ðlgerðarhúsinu Reykjavík
er langbezt.
Biöjið um það.
t>eir sem nota blaut-
asápu til þvotta kvíða
einlægt fyrir þvotta-
deginum.
Notið Sunlight sápu
og hún mun flýta
þvottinum um helming.
Preföld hagsýni—
tími, vinna og penin-
gar.
Farlö eftlr fyrirsögninol, sem
er á öllum 5unllgbt sápu
umbúðum.
Nýtt líf.
48 Saga eítir
Hugh Conway.
Framh.
Já, guði sé lof fyrir Jað að hiin
gerði það ekki. Þegar eg hafði lesið
bréf Priscille greip mig óstjórnleg
þrá til þess að snúa heimlelðis — á
fund konu minnar. En eg lét ekki
undan, þótt eg væri sannfærður um
það að mér væri það óþarfi að fara
á fund Ceneris.
— Pauline! Elsku konan mín I
Við skulum verða hamingjusöm.
Daginn eftir lagði eg af stað til
Síbiríu.
11. k a p í t u li.
JarÖneskt helvíti.
Það um Jónsmessuleytið að eg fór
frá Pétursborg. Hitinn var næstum
óþolandi og hafði eg þó sízt búist
við því. Eg fór fyrst með járnbraut-
inni til Moskva. Sú járnbraut er
alveg þráðbein og lögð þannig eftir
fyrirmælum keisarans, sem ekki vildi
heyra það nefnt að á brautinni yrði
nokkur krókur eða bugða. Þegar
verkfræðingarnir spurðu hann eftir
því um hvaða borgir brautin ætti
að liggja, tók hans keisaralega hátign
reglustiku og dró beint stryk á land-
kortið — milli Moskva og Péturs-
borgar. — Þannig á járnbrautin að
liggja, mælti hann og því var hlýtt.
Og þessi braut er talandi tákn þess
hve lítið tillit rússneska stjórnin
tekur til þarfa þjóðarinnar.
Eg dvaldi tvo daga í Moskva. Eg
hafði ráðstafað því þannig að eg
fengi þar túlk og leiðsögumann. Ern
eg kunni reiprennandi tværeðaþrjár
aðrar tungur en ensku, og þess
vegna var mér ekki nauðugur einn
kostur að taka þann fyrsta túlk, sem
mér bauðst. Að lokum valdi eg mér
til fylgdar ungan mann og efnilegan,
sem fullyrti það að hann væri ná-
kunnugur allri hinni löngu leið.
Við kvöddum þá Moskva og héld-
um til Nijnei Novgorod, en þar
endaði brautin.
Leiðsögumaður minn vildi éndi-
lega að við dveldum þar nokkra
áaga. Hinn mikli árlegi markaður
DÖGMBNN ^IB Svcinn Björnsson yfird.lögin. Hafnarstræti 22. Simi 202. Skrifstofutimi kl. 10—2 og 4—6. Sjálfur við kl. 11—12 og 4—6. VÁfPI^YGGINGAI^ Vátryggið hjá: Magdeborgar brnnabótafélagi Den Kjöbenhavnske Söassurance Forening limit Aðalumboðsmenn: O. Johnson & Kaaber.

Eggert Claessen, yfirréttarmála- fiutningsmaður Pósthússtr. 17. Venjulega heima 10—11 og 4—5. Simi 16. Carl Finsen Austurstr. 5, Rvík. Brunatryggingar. Heima 6 J/4—Talsími 331.
Bogi Brynjólfsson, yfirréttar málafiutn.m. Hótel Island. (Aðalstr. 5). Venjulega heima 12—1 og 4—6. Talsimi 250. ELDUB! -®| i Vátryggið i »General«. Umboðsm. SIG. TH0R0DDSEN Frlkirkjuv. 3. Heima 3—5. Talsimi 227.
Anglýsið i Morgnnblaðinn Kaupið Morgnnblaðið.
éárœnar Baunir frá Beauvais eru ljúffengastar! Morgunblaðið nr. 92, 152 og 159 eru keypt háu verði á .afgreiðslunni.
Kaupendur Morgunblaðsins
eru vinsamlegast beðnir um að borga blaðið á
skrifstofu blaðsins, Austurstræti 8.
^a]LE7=J Ttlorgunbíaðið 1=^3] [5^
kostar ekki nema 65 aura á mánuði
fyrir áskrifendur (34—35 blöð).
Sent heim eldsnemma
á h v e r j u m
morgni.
stóð þar nú sem hæzt og hann
sagði að þá ætti borgin engan sinn
líka. Eg var ekki í þeim erindagerð-
um að líta eftír rússneskum mörk-
uðum eða skoða borgir, svo eg
skipaði fylgdarmanninum að búast
við bráðri brottför.
Við tókum okkur nú fari með
gufuskipi og sigldum eftir hinni
miklu Volgu þangað til við vorum
komnir framhjá Kasan og þangað
sem áin Kama rennur í Volgu.
Snerum við þá af leið og sigldum
upp eftir Kama unz við komum til
Perm.
Á þessari för vorum við i fimm
daga og mér fanst eg aldrei hafa
lifað eins langa daga. Fljótið var í
ótal bugðum, sem hver liktist annari
og það var eins og okkur miðaði
ekkert áfram. Mig fýsti þess helzt
að fara á land.
Við nálguðumst nú takmörk
Evrópu og Asíu. Frá Perm eru ekki
nema hundrað milur til Úralfjallanna
og hinu megin við þau eru Asíu-
lönd Rússa.
Perm var seinasta áfangastöðin.
Þaðan urðum við að ferðast i vagni.
Leiðsögumaðurinn minn, hann ívan,
Eina b 1 a ð i ð,
sem enginn
má án vera. Gerist
áskrifendur þ egar í d a g.
Það margborgar sig, — munið það I
keypti handa okkur Tarantass (rúss-
neskan vagn), eftir mikið þjark og
þref. Síðan hlóðum við vagninn
farangri okkar, beittum hestunum
fytír (i Rússlsndi eru þrí hestar
fyrir hverjum vagni) og héldum svo
á stað í hina löngu Asíu-för
Við komum til Úralfjallanna, sem
ekki eru neitt sérstaklega há. Þar
sáum við steinvarða mikinn og sagði
ívan mér að hann væri reistur til
minningar um Kósakka-höfðingja
nokkurn, Yermak að nafni. Á þeirri
hliðinni, sem blasti við okkur, sáum
við höggvið nafnið »Evropa« en á
þá hliðina, er austur vissi var nafnið
»Asía« letrað. Fyrstu nóttina, sem
eg dvaldi í Asíu var eg i Jeka-
terinenburg og varð mér þar ekki
svefnsamt. Eg var að hugsa um það
hvað margar mílur mundu nú til
dvalarstaðar Centeris. Það voru nú
liðnir margir dagar síðan eg fór frá
Pétuisborg og þó hafði eg haft eins
hraðan á og mér frekast var unt,
pn þó er eins og ferðalagið sé nú
fyrst að byrja. Og eg veit ekki einu
sinni hve langt eg þarf að fara fyr
en eg kem til Tobolsk.