Morgunblaðið - 24.07.1924, Side 2

MORGUNBLAÐIÐ

þeir, sem eittlivafi láta sjerstak- dálítinn Júdasarbrag á greininni,
lega að sjer kveða. Frá þeirri þareð 'hún er eftir fyrv. stjettar-
hlið skoðað er það hið besta, sem þróðnr ininn, Magnús Stefánsson
fyrir stjórnmálamann kemur, að bóllda j F]ögu, sem til skamms
fá skammir andstæðingannaþþað f íma kvað hafa verið óháðnr Tím-
er vottur um að þeir finna, að
Höfum fynirliggjandi s
Rúgmjöl,
Hálfsigtimjöl,
Gerhveiti,
Haframjöl,
Maismjöl,
Bl. hænsnafóður,
,Vi to( Skurepulver.
þarna er maður á ferð, sem þeir
hafa beig af“.
ET5
KnystaRsápuy — Sóda.

anum, en gat nú ekki lengur staðist
freistinguna, og birtir um mig
illkvitnislega grein, fulla svigur-
pótt jeg geti alls ekki skoðast mœlurn> ósannindum og rógi
stjórnmálamaður, lítur svo út, að'Greinin kvað hafa gen„ið ámim
ritstjóri Tímans setji mig á bekk biaðanna gíðan j janúarmánuði, en
:með þeim mönnum, sem hjer er 'Wgi annarsstaðar fengi6 inni.
átt vI5, svo oft hefir hann eytt'Má þyí œtla> að Magnús hafi get.
j svertu og pappír mín vegna, án að orðið jjbillegri- við prestinn
^þess þó að heitið geti að jeg sje en fyrirmyndin { fornöld, enda
mjög mikið „í bók hjá þeim fje- vonandi að bann fylgi ;ekki dæm-
lögum. Og oft hafa þeir verið inu nema á hálfa leið_ Hann á
iHa sviknir á Þeim nsyndum“ | auðvitað von á góðum sárabótum
mínum, sem þeim hefir áskotnast.lhjá Tímannmj því svo segir hann
Annars er mjer ekki kunnugt j upphafi greinar ginnar um sam.
um, hvað jeg hefi til saka ranið, verkamann sinn j níðritum _
I því bemar ásakanir -eru sjaldnast Theðdór Arnbj
; fram bornar, heldur dylgjur og
blekkingar, ósannindi og rógur.
pað er máske illa gert af mjer að
' ætla það, að „bændavinurinn' ‘
: leggi þ'essar völur sínar í götu
'mína, til þess að spoma við því að hann keypti sjálfur hross til
| að viðleitni mín, að bæta markað útflutnings hjer á árunum, og
fyrir afurðir bænda og gjöra þær mun enginn ’hafa heyrt 'að hann
'sem verðmestar, komi að gagni. • hafi borgað meira fyrir þau en
Máske kann þó Tímarit^tjóran- x;pp var sett eða um var samið. 1
jum að þykja það nógar sakir, að f öðru lagi lítur ekki út fyrir
Hárbunstar
«0
Hárgreiður
mikið úrval
jarnarson —
„að Tíminn vafalaust muni leggja
mjúka plástra á kaun hans.“
An þess að jeg vilji spilla því
að Tíminn græði einnig kaun
Magnúsar, má' minna hann á það
iiHiavigs iplltl.
Hljóðffærahúsið
er flutt i Austurstraeti I,
beint á móti Hótel ísiand.
Lítið í gluggana!
N A
U C A
Cigarettur
bestar.
e r u
1
J
| jeg skuli vera íslenskur kaupmað-
að hann hafi sjálfur átt kost á
ur og halda fi*am annari skoðun; hærra verði lijá öðrum, en mjer,
l en hann presturinn, í verslunar-1 fyrir hr0Ss sín síðastliðið sumar,
jmálum þjóðarinnar, án þess jeg'er hann seldi markaðshaldara
jvilji kannast við, að domgreind mínum 7 hesta í tvö skifti fyrir
:mín í þfým efnum sje lakari en það verð, er hann sjálfur ákvað,
^ans- og lýsti þá ánægju yfir viðskift-
Jeg hefi fleirum sinnum rieynt unum, voru þó vinir hans á ferð-
að ræða þetta mál við Tímann' inni í hrossakaupum um sama
;með rökum, því sú aðferð sæmir leyti. Líklega vill hann þó ekki
jbest siðuðum mönnum; en því kenna glópsku sinni um þessi
miður hefir mjer ekki hepnast að viðskifti.
fá önnur svör en skæting og
f þriðja lagi get jeg óhikað sagt
iSkammir. Tel jeg því þá leið að kaupmannastjettinni íslensku
ófæra, þar sem Tíminn á í hlut.
Krónprins Olav
einkasonur Hákonar ÝII. Noregs- j og náð miklum vinsældum, og eigi
konungs og Maud drotningar, varð j síður drotning hans, sem var ensk
21 árs þann 2. þessa mánaðar og prinsessa.
hefir aldrei þótt neinn sómi að
því myndugur.
Notuðu öll blöð 1 Noregi þetta
tækifæri til þess að skrifa heilla-
óskagreinar. „Tidens Tegn“ bend-
En krónprins Olav hefir alist
upp í Noregi frá ungbarnsaldri.
Hann hefir fengið holla mentun,
til dæmis gengið í skóla með öðr-
ir á, að þegar krónprins Olav ^ um unglingum, uns hann náði
taki við konungstign, muni hann stúdentsprófi. Eins í her og flota.
<eiga við minni erfiðleika að stríða, Krónprins Olav er góður íþrótta-
en Hákon faðir hans, er hann maður og maður vel gefinn. Mun
settist á konungsstól Norðmanna. j eigi ofmælt, þó sagt sje, að öll
Hákon var útlendingur, danskur J norska þjóðin unni honum hug-
prins, og lýðveldissinnar voru þá' ástum. Bera menn gott traust til
allmargir í Noregi. En Hákon hef-jhans og vænta mikils góðs af
ir komið vel fram, farið gætilega honum.
Flflátssala lítnans
Tíminn hefir gert að eigin orð-
wm og lagt út af svolátandi texta
28. f. m.:
„Hver sem segir mjer til synda
kaupmannanna, fær af mjer mikla
syndalausn sjálfur“.
Má af þessari tilkynningu ráða,
að nú skorti Tímann óhróðurs-
sögur um kaupmenn, eða að hann
standi betur að vígi að þægja fyr-
ir þær, síðan hann fjell í faðm
Sambandsins.
Annars kvað meistarinn Jónas
halda bók yfir allar slúðursögur,
líem hann getur tínt saman, með
íhjálp nokkurra lærisveina sinna
-og sjerstakra njósnara út um
land, um alla þá, sem helst þarf
að skamma og þeirra nánustu
fram í ættir. Að bók þessari mun
kitstjóri Tímans hafa frjálsan að-
gang
efni.
Væntanlega verða nú margir,
sem ráð hafa á syndum kaup-
manna, til þess að nota boðið og
taka sjálfir syndalausn; allra
helst ef þeir mega eiga von á
höfðinglegri þóknun líka. Og ef
ritstjórinn breytir sjálfur eins og
hr.nn vill að aðrir breyti, t. d. í
hrossakaupum, borgar hann vafa-
laust miklu m'eira fyrir syndirnar
en upp verður sett. En til þess að
ekki sje verið að ónáða hann með
syndum atkvæðalítilia manna og
athafnalausra, er nánar ákveðið
um það í 27. tölubl. Tímans, hverja
þurfi að sækja með þessum vopn-
um, jafnframt sem þeir eru
prestslega hughreystir áðurenráð-
ist er á mannorð þeirra.
þannig hljóða þau orð:
„Vitanlega verða ekki aðrir
menn fyrir pólitískum árásum en
Aðal „syndin“ mín, sem Tím-, Magnúsi; horfir hún því sakn-
inn hefir haft á milli tannanna í aðarlaust á eftir honum yfir í hinar
marga mánuði, er ,„hrossaVerslun- 'herbúðirnar. Og aldrei hefi jeghitt,
in“. Hana hefir hann fengið í þann kaupmann — hvorki innan
ýmsum myndum frá vinum sínum, J iands nje utan _ ,er lýst hafi á-
nægju yfir viðskiftum við hann.
Sjálfur hefi jeg orðið að lög-
gækja hann fyrir svilc og pretti (
og varð hann fyrir þá sök að
borga mjer á sjötta þúsund krón-
ur samkvæmt hæstarjettardómi. í
stað þess að játa yfirsjón sína
og biðja afsökunar, sem góðum
dreng hefði sæmt, hefir hann síð-
an ekkert tækifæri látið ónotað
til þess að ófrægja mig og aug-
lýsa vonsku sína. Nú fær hann
vafalaust mörg tækifæri til þess
hjer á eftir, fyrst hann fjekk
inngöngu í arfagerði Tímans.
tír því jeg fór að tala til Tím-
hlut („stærri helming“), sem ans, vil jegekki ganga fram hjá að
er hafa ásakað mig fyrir að hafa
eigi borgað nógu mikið fyrir hross
síðastliðið ár, eða lægra verð en
Sambandið, sem keypti leinnig
hross um líkt leyti. Svo frámtma-
lega fáránleg er þessi ásökun og
auðsær tilgangur hennar, að á-
stæðulítið er að andmæla henni.
pó vil jleg benda á, að það er
Ivitanlegt öllum, sem þetta mál
| snertir, að hestaverðið hækkaði
eftir að jeg fór að kaupa, sem
þakka má samkepninni. Og þó
Sambandið h'efði sína kaupendur
|á þeim mörkuðum, sem jeg boð-
og þar kvað vera mikið aði til, fjekk jeg fyllilega minn
sannar best, að verð mitt var vel
sambærilegt. Annars er nákvæmur
* verðsamanburður ómögulegur af
^ýmsum ástæðum, enda er sletti-
1 rekum Tímans algjörlega óvið-
komandi hvaða verð jeg borga
'fyrir þær vörur, er jeg kaupi.
Ekki get jeg skilið, að sá róg-
ur, sem Tíminn hefir vakið út af
þessn efni, reynist Sambandinu
jafngott hjálparmeðal og til var
ætlast, enda kvað nú hafa dregið
af því á þessu sviði. En máske
verður hægt að blása betur að
kolunum, og nú hefir Tímanum
hlðtnast nýr liðsmaður. Komahans
var boðuð með miklum fögnuði
28. f. m„ og ritsmíð hans birtist
dróttunum, sem hann beinir til
„kaupmanns eins hjer í bæ,“ 28.
f. m. í grein „um afurðasölu
bænda“ í sambandi við kindagarn-
ir. Segir þar:
„Annaðhvort hefir verið sVO
illa unnið að varan hefir ekki
sekt, eða hjer hefir verið að
verki kaupmaður einn hjer í bæ,
sem er þektur að því, mega
aldrei sjá neina atvinnugrein
ganga vel hjá öðrum, svo hann
sje ekki kominn þar i slóðina,
en jafnframt er svo þollaus, að
hann breytir til á nýjan leik, ef
hann finnur auralykt í einhverri
annari átt, og gerir því engum
gagn með öllu sínu versiunar-
bramli.‘ ‘
í Tímanum 5. þ. m., með vanalegu þareð það var jeg sem fjekk
yfirskriftiimi: „HrossavershnT
í þetta sinn er gleði Tímans ó-
útlending fyrir 10 árum, eins og
Morgbl. gat um, til þess að kenna
garna, svo þær væru bóðleg versl-
unarvara, liggur nærri að halda
að þessar hnútur sjeu mjer ætlað-
ar, án þess jeg kannist við að
hafa verið tiltakanlegp mikill
sporgöngumaður um dagana, nje
kvikull í atvinnurekstri, þareð jeg
nú hefi rekið verslun mína í 23
ár, með líku fyrirkomulagi, nema
hvað leitt hefir af stækkun og
framförum eða breyttuip tinnim
og kringumstæðum, Sú ásökun að
kaupmaðurinn, sem átt er við,
versli eftir því, sem hann sjer
haganlegast og ábatavænlegast,
mun stafa af því, að rógberinn
sjálfur hefir auðsjáanlega ein-
hliða þekldngu í „faginu,‘“ og
verslar með þá vörú, sem auð-
velt er að framleiða og algengust
er í heiminum. Samt er sagt að
hann hafi jafnnæma auralykt eins
og hv-?r annar, og gæti jeg aýnt
dæmi þess, ef hann óskar þess.
Af því að ritstjóri Tímans er
sagður sögufróður, mun hann má-
ske kannast við mann sem tók há-
tíðlega prestsvígslu fyrir nokkrum
árum og var útsendur af kirkj-
unni til þess að flytja fagnaðar-
erindi Krists, glæða kærleika til
Grúðs og manna, efla frið og far-
sæld, sýna dygð og drengskap,
hógværð og lítillæti og — bera
sannleikanum vitni. Ekki leið á
löngu áður en hann hvarf frá
þessum starfa; býst jeg þó ekki
við að það hafi verið vegna þess
að svo illa hafi verið tmnið, eða
verk hans hafi eigi borgast, held-
ur að arðvænlegri staða hafi verið
í boði og meiri mannvirðinga von.
Nú kvað hann vinna af kappi
gagnstætt sínu prestsvígsluheiti
með því að kveikja óvild oghatur,
spilla friði og mannorði, og strá
ósannindum og blekkingum í ýms-
ar áttir, sjerstaklega þó um þá,
sem sæmilegt mannorð hafa og
eitthvað láta að sjer kveða í
þessu vesæla þjóðfjelagi.
Meira að segja gerir hann sjer
alt far um að „skemta skrattan-
úm“, og semur leikrit í þeim til-
gangi. Iffll
pað hneykslar menn mest, að
honum skuli ekki hafa verið hjálp-
að úr hempunni, áður en haun
fór í nýju vistina, svo hann villi
þar ekki á sjer heimildir.
Hver vill næst fá syndalausn
hjá Tímanum ? Nóg er til af papp-
ír og svertu, — því Kaupfjelögin
horga.
Garðar Gíslason.
vanalega mikil, af því hann sjer hjer hirðingu og hreinsun kinda-