Morgunblaðið - 06.03.1936, Page 8
8
MORGUNBLAÐIÐ
Jíaujts&apuv
Mótorhjól óskast til kaups.
Upplýsingar í síma 2687, frá
kl. 12—2.
Vil kaupa hæsta verði Les-
bók Morgunblaðsins árin 1926
—1930 (helst óbundin) A.S.I.
UUarprjónatuskur og gamall
kopar keypt á Vesturgötu 22,
sími 3565.
Kaupi íslensk frímerki, hæsta
yerði. Gísli Sigurbjörnsson,
Lækjartorgi 1 (opið 1—4 síðd.)
Nýlegur ferðagrammófónn til
siflu. Upplýsingar í síma 4825.
Otlend frímerki í miklu úr-
vali, frímerkjabækur fyrir ís-
lensk frímerki, frímerkja-
hengsli, frímerkjatengur o. fl.
fslensk frímerki keypt hæsta
verði. — Gísli Sigurbjörnsson,
Lækjartorgi 1, opið 1—4. Sími
4292.
Stserst úrval rammalista. —
Innrömmun ódýrust. Verslunin
Katla, Laugaveg 27.
Kjöt og fiskfars daglega nýtt
4- Kaupfjelag Borgfirðinga.
Kaupi gamlan kopar. Vald.
Poulsen, Klapparstíg 29.
Trúlofunarhringar hjá Sigur-
þór, Hafnarstræti 4.
Kjötfars og fiskfars, heima-
tilbóið, fæst daglega á Frí-
Kirkjuvegi 3. Sími 3227. Sent
heim.
VBggur eru hentugustu rúm-
stæðin fyrir börn, fást í Körfu-
gerðinni.
Kaupi frímerki hæsta verði.
Erlendur Blandon, Leifsgötu 23
Hefi úrval af nýtíska dömu-
frökkum, mismunandi stærðir.
Einnig vetrarkápur. Guðmund-
ur Guðmundsson, Bankastræti
7, 2. hæð.
Kaupi gull hæsta verði. Árni
Björnsson, Lækjartorgi.
Kaupi gull og silfur hæsta
verði. Sigurþór Jónsson, Hafn-
arstræti 4.
Veggmyndir og rammar í
fjölbreyttu úrvali á Freyju-
götu 11.
Hnefaleikarar Ármanns. Mætið
vel og rjettstundis á æfingu í
kvöld kl. 9 í fimleikasal Menta-
skólans. Pjetur Wigelund verð-
ur á æfingu.
Friggbónið fína, er bæjarins
besta bón.
Vita grenningarvjelin eyðir
óþarfa fitu og styrkir. Lækkað
verð. Hárgreiðslustofa Lindís
Halldórsson.
Borðið í Ingólfsstræti 16 —
sími 1858.
Sapað-jatuiiS
Tapast hefir fyrir viku, leð-
ur kvenveski og var í því gler-
augu og nokkrar krónur í pen-
ingum. Skiívís finnandi er beð-
inn að skila veskinu að Lamba-
stöðum á Seltjamamesi, gegn
góðum fundarlaunum.
6imi 1380 Litla Bilstððin sólárhringinn.
JJjer var í blaðinu um daginn
*• lýst frásögn Konungsskugg-
sjár um „óáran í mannfólkinu“.
Nii skal tilfært hvernig þe'ssi
merka bók lýsir „hæversku".
*
Enn það er hæverska, að vera
blíður og lítillátur, og
þjónustufullur og faguryrður;
kunna að vera góður fjelagi í
samsæti og viðræðum \úð aðra
menn. Kunna á því góðan skiln-
ing, ef maður talar við konur
hvort sem eru ungar eða meira
aldri orpnar, ríkar eða nokk-
uð óríkari, að þau orð kunni hann
til þeirra að mæla, að þeirra tígn
hæfi, og þeim sómi vel að heyra,
en honum komi vel að mæla ...
Enn ef það skal gamanyrði heita,
þá gegnir það vel, að þau sjeti
hvorttveggja, fögur og sæmileg.
Það er og hæverska ... hversu
hann skal haga klæðum sínum,
bæði að lit og öðrum hlutum;
svo og nær maður þarf að standa
eður sitja, eða nær rjettur standa
eða á knje falla.
Það eT og hæverska að kunna
að vita, nær er hann skal hendur
sínar niður fyrir sig rakna láta
og kyrrar hafa, eða nær er hann
má sínar hendur hræra til einnar
hverrar þjónustu, annaðhvort
sjálfum sjer eða öðrum að veita ...
Það er og hæverska, að halda
sig frá spotti öllu, og öllu háð-
ungargabbi, og kunna vd að skilja
hvar þorparaskapur er, og flýja
hann allan vandlegaf*.
*
T^e.ssa sögu um dýran nestisbita,
, ' segir ísafold fyrir 50 áx-
.jim, 1886.
„Sveitamaður, sem var á heím-
leið frá Keykjavík fyrir skömmu,
fór af baki k .... völlum, og fekk
sjer bita af nesti sínu og smjör-
sköfu við. Hann varð var við
pappírsdræsur í smjörinu, helt
það væri ekki annað en umbúð-
irnar og át alt lxolt og bolt. Tek-
ur samt út úr sjer síðasta snep-
ilinn og lítur á. Það var þá horn-
ið af 50 króna se'ðli, sem hafði
einhvernveginn flækst innan um
nestið“.
*
Lauslyndum er lukkan sjaldan
trú.
*
Stjóm skemtistaðarins Tivoli í
Höfn hefir afsalað sjer því, að
þar yrði fegurðardrotning Evrópu
xitnefnd í sumar. Útnefningin er
síðan ákveðin í Barcelona.
*
Þá lukkan fylgir löstunum,
eru þeir kostir kallaðir.
•
Þegar Balbo var á ferðinni um
sumarið, kom hann með nokkrar
smáplöntur af döðlupálmum til
írlands. Sagt er að pálmar þessir
þrífist þar við laugahita.
*
Lárviðarskáldið enska, John
Masefield eT kominn tíl Englands
til þess að yrkja lofsöng, sem
syngja á við krýningarhátíð Ját-
varðar konungs.
*
Margur girnist betra, þá hann
gott hefir.
*
Kona ein kom um daginn inn x
skóbúð í Árósum. Hún sagði við
afgiæiðslumann að hún ætti mjög
erfitt með að fá skó við sitt hæfi,
þeir mættu ekki vera of stórir, og
heldur ekki of litlir.
Je'g skil það vel, sagði afgreiðslu
Föstudaginn 6. mars 1936*.
-LgnBH. - m
Ituibauntui
Lokastíg 5.
Oraviðgerðir afgreiddar fljótt.
og vel af úrvaís fagmÖnnumi
hjá Árna B. Björnssyni, Lækj-
artorgi.
Sokkaviðgerðin, Tjarnargötu
10, 2. hæð, gerir við lykkjufölll
í kvensokkum, fljótt, vel og
ódýrt. Sími 3699.
Viðgerðarverkstæði mitt ger-
ir við allskonar heimilisvjelar
og skrár. H. Sandholt, sími
2635, Þórsgötu 17.
Tek að mjer vjelritun. Friede
Pálsdóttir, Tjarnargötu 24.-----
Sími 2250.
Otto B. Arnar, löggiltur út-
varpsvirki, Hafnarstræti 11. —
Sími 2799. Uppsetning og við-
gerðir á útvarpstækjum og loft-
netum.
£€iísrue£i
Sólrík þriggja herbergja í-
búð til leigu 14. maí, fyrir
bamlaust fólk. Suðurgötu 29.
Neðri hæðin í húsi mínu, Sól-
vallagötu 12, er til leigu fíá
14. maí n.k. Upplýsingar í sím-
um 1076 og 4076. Magnús Guð-
mundsson.
Sólrík 5 herbergja íbúð, í nýju
húsi til leigu 14. maí. Tilböð>
merkt: „5 herbergi", sendist A.
S. 1.
maðurinn. Skórnir eiga að vera.-
stórir að innan og litlir að ut,an..
Fimm menn um miljón. 48.
Mr. Wendel Cook var ekki sá eini, sem varð
hissa.. — Mr. Stephenson, sem hafði varla nokk-
umtíma talað við Dutley, og taldi hann aðeins
vera í stjórninni til málmaynda, varð aldeilis for-
viða, og Mr. Woofington, er var þeirrar skoðunar
*ð Dutley gæti ekki hugsað sjálfstæða hugsun,
og gerði eins og honum væri sagt, var nærri bú-
iáð fá tilfelli. Armitage ofursti, þriðji stjórnar-
meðlimurinn, hafði verið að tala við Sir Matthew
í hálfum hljóðum við hinn borðendann. Hann hall-
*ði sjer aftur á bak í stólnum og einblíndi á Dut-
ley, eins og hann tryði ekki sínum eigin eyrum.
p
„Þjer verðið af afsaka“, hjelt Dutley áfram.
,íEn þjer hljótið að sjá, að þetta er sama og segja
frá öllu saman. Þetta er altof svartsýnt. Það þarf
■aeiri Yorkshiiæ-anda í það, finst mjer“.
Mr. Wendel Cooke leit á vjelritaða pappírs-
blaðið, sem hann hjelt á í hendinni. „Þegar jeg
samdi þetta uppkast", sagði hann virðulega, „áleit
jeg það skyldu mína að láta viðkomandi aðila fá
alla vitneskju um allar staðreyndir viðvíkjandi
yfirvofandi fjárhruni fyrirtækisins“.
„Við getum alveg slept fjárhruninu", sagði Dut-
ley ofur rólega. „Að ári liðnu er okkur borgið aft-
ur. Jeg er viss um, að við fáum uppskriftina áður
<sn margar vikur eða mánuðir eru liðnir, annað
þvort gegnum lögregluna, eða með því að kaupa
Mana. Þá getum við byrjað á nýjan leik og unnið
okkur upp. Við látum vinna í aukavinnu og tök-
um eins marga verkamenn og rúm er fyrir. En
i(ver sem les þetta plagg Mr. Wendels Cook, hlýt-
ur að telja Boothroyd gjaldþrota. En það er öðru
n$er. Ef ykkur er alvara að vilja birta þetta skjal,
Ieyfi jeg mjer að halda því fram, herrar mínir..
að þið líðið af þunglyndi, vegna þokunnar, sem er
í dag“.
„Hafið þjer nokkra ástæðu fyrir þessari hress-
andi bjartsýni, Dutley lávarður?“ spurði Armi-
tage ofursti.
„Álíka mikla og Mr. Wendel Cook hefir fyrir
sinni svartsýni. Jeg geri fastlega ráð fyrir að
skjölin sjeu í höndum þeirra manna, sem stálu
þeim, og jeg þykist viss um, að þeim gangi erfið-
lega að losna við þau. Við höfum álitið, að Scot-
land Yard ynni okkur ekkert gagn. En það er
jeg ekki viss um. Þeir hafa gætur á öllum verk-
smiðjum í Evrópu og Bandaríkjunum, og jafn-
skjótt og nokkur verksmiðja sýnir þess merki að
vilja færa út kvíamar eða breyta um starfsháttu,
eru þeir viðbúnir. Mín skoðun er sú, að innbrots-
þjófamir ali eiturslöngu við brjóst sjer, þar sem
uppskriftin er, og vilji heldur en gjarna sleppa
henni í dýragarðinn í Marlingthorpe — vel að
merkja, gegn einhverri þóknum--------“
„Erum við nú ekki — hm — farnir að fjar-
lægjast aðalkjarna málsins?“ skaut Mr. Wendel
Cook inn í.
„Ef þjer eruð óánægður með skilgreiningu
mína, Dutley lávarður, viljið þjer þá ekki koma
með aðra betri?“
„Jeg gæti ekki samið slíkt skjal, þó að jeg ætti
lífið að Ieysa“, andmælti Dutley. „En hafið meira
fjör í þessu. Vekið einhverja von hjá hluthöfum.
Látið þá t. d. komast á snoðir um, að við stjóm-
armeðlimir, höfum ekki selt hlutabrjef okkar,
heldur jafnvel keypt í viðbót“.
Málafærslumaðurinn hristi höfuðið þunglyndis-
legur á svip. „Því miður kvisast það víst fljótt,
að stjórnin hefir einmitt hugsað um sinn eigin hag
og fjölskyldna sinna, og losað sig við töluvert af'
hlutabrjefum sínum“.
Þeir tautuðu allir eitthvað til samþykkis. Dut-
ley þurkaði einglyrni sitt vandlega. „Að vísu þyk-
ist jeg ekki vera neinn fjárreiðumaður“, sagði
hann. „En jeg get sagt ykkur það, að jeg hefi
ekki selt eitt einasta hlutabrjef ennþá, þvert á
móti hefi jeg keypt milli 20 og 30 þúsund síðustu,
10 daga, og jeg held áfram að kaupa“.
Nú gat víst engum dulist það lengur, að Dutley
ætti helst heima á geðveikrahæli. — Mr. Wendeli
Cook ræskti sig, en áður en hann gat komið upp
nokkru orði, stóð Mr. Bessiter á fætur.
Til þessa hafði hann setið þegjandi í djúpum
þönkum. Nú laut hann fram og studdi lófunum
á borðplötuna. „Þið verðið að afsaka, þó að jeg
sje dálítið utanvið mig eftir þenna merkilega dag“'
tók hann til máls. Jeg veit ekki, hvort jeg hefi
skilið Dutley lávarð rjett. Dutley, jeg hjelt, að
við værum víxlarar þínir, jeg á við mitt firma?
Er ekki svo? Ekkert hefi jeg heyrt u'm þessi
kaup?“
„Jú, þið eruð víxlarar mínir í öllum venjulegum
viðskiftum“, svaraði Dutley kurteislega. „En þar
eð mjer var kunnugt um, að firmað hefir haft
með höndum allstóran verðfallsreikning á móti
Böothroyd, taldi jeg heppilegra að fara anriað
undir þessum kringumstæðum. Þessi viðskifti hafa
farið fram gegnum banka minn“.
Enginn mælti orð af munni. Þögnin fór að, xrerða
óbærileg. Mismunandi tilfinningar og hugsaHir
spegluðust í svip þessara manna, sem sátu þaftia
umhverfis borðið, en allir horfðu þeir ávmannit»n^
sem stóð fyrir borðendanum, hár og granmtr, *ðl-
brúnn á hörund. Hann stóð þarna ofur rólegvu' »g
handljek einglymí sitfc. Hann var sá eini, sfem