Morgunblaðið - 26.03.1941, Blaðsíða 8

í t
•fctJilLi '41 \ijS WVl
Hín vandláta húsmóðir notar
BLITS
í stórþvottum.
BLANKO
fæfir alt. — Sjálfsagt á hvert
heimill.
BARNAVAGN
óskast keyptur. Upplýsingar í
sima 1448.
VIL KAPA
góðan barnavagn. Upplýsingar
í síma 5342.
KINDUR — HÚSMUNIR
Vegna burtflutnings vil jeg
eeljá nokkrar kindur og einnig
íiokkuð af húsmunum. — Björn
Vigfússon, Sogahlíð, Sogamýri.
NOTAÐ OTVARPSTÆKI
óskast keypt. Uppl. á útvarps-
viðgerðarstofu Otto B. Arnar.
MEÐALAGLÖS og FLÖSKUR
keypt daglega. Sparið millilið-
ina og komið til okkar, þar sem
þjer fáið hæst verð. Hringið í
eíma 1616. Við sækjum. Lauga-
vegs Apótek.
KAUPUM FLÖSKUR og GLÖS
háu verði. Sækjum samstundis.
Eími 5333. Flöskuversl. Kalk-
ofnsvegi við Vörubílastöðina.
KAUPUM FLÖSKUR
etórar og smáar, whiskypelá,
glös og bóndósir. Flöskubúðin,
Bergstaðastræti 10. Sími 5395.
Sækjum. Opið allan daginn.
VEGGALMANÖK
selur Slysavarnafjelag íslands.
Hafnarhúsinu, eins og að und-
anförnu.
KÁPUR — FRAKKAR
og Swaggers, ávalt fyrirliggj-
andi í Kápubúðinni, Laugaveg
35.
NÝA FORNSALAN
Áðalstræti 4. Sími 5605. Kaup-
ir hæsta verði alls konar not-
aða og nýa muni. Karlmanna-
fatnað o. m. fl. Sækjum alt
heim. — Hringið sem fyrst í
eíma 5605.
v *

, JXjStúýjls\
'>A>jnmsu£jQ. 1?.
Sækjum. Sendum.
Vönduð vinna.
— Sími 419 6. —
DUGLEG, HRAUST
og siðprúð stulka getur fengið
vist í Vífilsstaðahæli. Upplýs-
ingar hjá yfirhjúkrunarkon-
unni. Sími 5611, klukkan 9—1.
HÚSMÆÐUR!
Tökum að okkur hreingern-
ingar úti og inni. Sími 3749.
STÚLKA
vön sveitarstörfum óskast frá
eumarmálum á fáment heimili
nálægt kaupstað. Mætti hafa
með sjer barn. A. v. á.
REYKHÚS *
Harðfisksölunnar við Þvergötu,
tekur lax, kjöt og fisk og aðrar
yörur til reykingar.

Miðvikudagur 26. mars 194I„
HAMINGJV
HJÓIIÐ
Eflir GWGN BKISTOW
82. dat*ur
Diley og Bessie tóku á móti
henni í anddyrinu og sýndu henni
mikla umönnun. Dilcy færði henni
strax skó, sem hún hafði hitað
við eldinn og vildi fyrir hvern
mun færa henni heitan kvöldverð.
Bleanor kvaðst ekki hafa neina
lyst á mat, en Dilcy gráthað hana
um að drekka að minsta kosti
heita mjólk, og Eleanor ljet að ósk
hennar, aðallega til þess að losna
við hana.
Hún settist við arineldinn í dag-
stofunni og horfði á silfurhnífinn
í hendi sinni. Hún hafði ekki unn-
ið neinum mein með honum, en
hún var hrædd við tilhugsunina
um það, að henni skyldi hafa dott-
ið það í hug.
Hún sat enn og einblíndi á hníf-
inn, er Dilcy kom inn með mjólk-
ina og kex á fati. Og þá flýtti
hún sjer að stinga hnífnum undir
vikublað, sem lá á borðinu. Ilið
hlýlega bros á góðlegu andliti'
Dilcy hafði mjög sefandi áhrif á
hana. Dilcy hlaut að vita, að hún
hafði leitað skjóls hjá ísabellu. En
Dilcy gat ekki lesið lmgsanir henn
ar og Eleanor brosti til hennar á
móti. Þetta hafði verið langur og
erfiður dagur. og hún þráði
að komast í væran nætursvefn.
„Drekkið þetta nú, Miss Elea-
'fy'ielacjslíf
SKÍÐAMÓT REYKJAVÍKUR
verður haldið í Bláfjöllum
næstkomandi sunnudag. Keppt
verður í svigi karla í öllum
flokkum. Þátttaka tilkynnist
Þorsteini Bjarnasyni, Körfu-
gerðinni fyrir annað kvöld.
I. Ö. G. T.
ST. MINERVA NR. 172.
Fundur í kvöld kl. 8Y^- Dans-
leikur byrjar klukkan l01/2. —
Fjögra manna hljómsveit spil-
ar. Einsöngur: Ólafur Friðriks-
son.
ST. SÓLEY NR. 242.
Fundur í kvöld á venjulegum
stað. Rædd aukalagabreyting.
Unga fólkið stjórnar fundinum
og sjer um hagnefndaratriði. —
Æ.t.
BARNASTÚKAN SVAVA
Fjelagar 14 ára og eldri eru
hjer með boðaðir á fund í Bind-
indishöllinni fimtud. 27. mars
klukkan 8— Fundarefni:
Kosning fulltrúa til Þingstúku.
gRAMTÍÐIN 173
ÆFINGASKÓLI
tekur til starfa í næstu viku.
Byrjað verður á kenslu í fram-
sagnarlist og ræðulist. — Þeir
fjelagar stúfcunnar, sem óska að
njóta kenslunnar, gefi sig fram
í dag og á morgun við æt. Árna
Óla. Sími 1600.

STÓR STOFA
með þægindum og eldhúsi ósk-
ast fyrir 1. apríl. Tilboð merkt:
H L í, leggist inn á afgreiðsluna.
nor, og borðið kex með“, sagði
Dilcy í bænarróm. „Og síðan ætt-
uð þjer að fara beina leið í rúmið.
Hræðilegt, að þjer skylduð vera
úti í þessu óveðri“.
„Já“, svaraði Eleanor. „Hvern-
ig líður börnurmm ?“
„Agætlega. Þjer þurfið ekki að
hafa áhyggjur út af þeim. Þau
borðuðu kvöldverðinn sinn með
bestu lyst og fóru síðan að hátta“.
„Nei, jeg liefi engar áhyggjur
út af þeim, þegar þú gætir þeirra,
Dilcy“, sagði Eleanor brosandi.
„Ekki veit jeg, hvernig jeg færi
að án þín“.
„Jeg hugsa eins vel um blessuð
börnin mín og jeg get. En drekk-
ið nú mjólkina, áður en hún verð-
ur köld“.
★
Eleanor hlýddi orðalaust og
borðaði líka kex. Það var auð-
veldara en að andmæla Dilcy. Síð-
an fylgdi Diley henni upp og
hjálpaði henni í rúmið, því að
Eleanor var svo örmagna, að hún
gat varla afklætt sig. Síðan ljet
hún hitapoka við kalda fætur
hennar og sagði, að enginn myndi
trufla hana, fyr en hún vaknaði
af sjálfu sjer á morgun.
„Og ef til vill ættuð þjer að
liggja í rúminu á morgun og hvíla
yður“.
„Nei, á morgun verð jeg orðin
hress“, tautaði Eleanor. „Þakka
þjer fvrir hjálpina, Dilcy“.
„Það er tími til kominn, að þjer
farið að hugsa um sjálfa yður,
Þjer eruð óvön því“. Diley klapp-
aði á öxl hennar, og Eleanor
hjúfraði sig niður.
Aður en Dilcv var búin að
slökkva ljósið. var Eleanor sofnuð.
Þrettándi kapítuli.
1.
orguninn eftir var hætt að
rigna, en blautt um. Dilcy
vildi ekki láta Cornelíu og Philip
fara út og ljet ]>au leika sjer niðri
Þegar Madame de Maintenon
giftist Lúðvík XIV. árið 1684, ljet
hún lækni sinn taka sjer blóð
tvisvar í viku, til þess að hún
roðnaði síður, er hún þurfti að
hlusta á sögurnar, sem sagðar
voru við hirðina og þóttu mjög
svæsnar.
★
Margir hinna innfæddu kyn-
flokka í Afríku hafa þá trú, að
fólk hafi tvær sálir. Á önnur að
búa í sjálfri manneskjunni, en
hin í einhverju dýri. Yi'ði annað-
hvort, mannesk.jan eða dýrið, sært,
hafði það sömu áhrif á hit^.
Þannig vildi það til einu sinni,
að Breti einn var dæmdur í 25
dollara sekt fyrir að hafa valdið
dauða konu einnar, sem var mjög
feitlagin. En sú var orsökin, að
nokkrum klukkutímum áður en
hún dó, hafði hann skot.ið flóð-
hest í nánd við þorpið þar sem
him bjó, en líklegt þótti að sú
skepna væri hennar „sálarfjelagi“
★
Einu sinni var sagt, að Kínverj-
ar greiddu læknum sínum borgun
fyrir að sjá um, að þeir væru heil-
á neðstu hæðinni, svo að móðir
þeirra fengi að sofa í friði.
Börnin voru hálf óánægð. Veðr-
ið var slæmt, erfitt að klippa út
pappadýrin, og Dilc.y mátti ekki
vera að því að hjálpa þeim, því
að hún var að ræsta barnaher-
bergið.
Cornelía horfði angurvær á svip
út um gluggann. Mamma hennar
var búin að lofa þeim að fara með
þau til bæjarins að kaupa föt, en
það var svo sem rjett eftir full-
orðna fólkinu að segja að veðrið
væri of slæmt til þess ferðalags.
„Kliptu út þenna fíl“, sagði
Philip og kom til hennar.
Cornelía setti á sig strút. Hún
óskaði þess, að hún hefði leikfje-
laga á sínum aldri. Hún var sex
ára, en Philip ekki fjögra ára
enn. Og hún varð altaf að hjálpa
lionum, ef hann gat ekki gert eitt-
livað sjálfur.
Hún tók við pappaspjaldinu og
fór að klippa út fílinn, og Philip
horfði á með eftirtekt. Það var
vandi að klippa stóru tenn-
urnar og skærin voru ekki
nógu beitt. En Cornelía vildi ekki
játa að stór stúlka, sex ára gömul,
gæti ekki gert annað eins og það.
Hún gekk því að borðinu og
kveikti á lampanum, eins og hún
þyrfti að sjá betur til, og Philip
elti. En skærin voru ómöguleg,
hún mátti til með»að fá eitthvað
oddhvast verkfæri. Hún stóð um
stund og velti þessu fyrir sjer.
Hún ýtti blöðunum á borðinu til
hliðar, eins og annars hugar, og
eitt vikublaðið datt niður á gólf.
Þá kom hún alt í einu auga á
vasahníf, sem lá á borðinu. Og
hún lagði skærin óðara frá sjer
og greip hnífinn.
★
„Með þessnm get jeg skorið
tennurnar út“, sagði hún.
„ílváð fanstu ?“, spurði Philip.
„Yasahnífinn hans pabba. Ilanu
hlýtui' að hafa gleymt honum
brigðir, en hættu að borga, ef
þeir urðu veikir. Aftur á móti
mun það sanni nær, að fáir Kín-
verjar vitja læknis, nema þeir
sjeu sárþjáðir.
★
Það má kallast kaldhæðni ör-
hjerna. Jeg er viss um, að hanu
saknar hans. Mamma ætti að senda;
hann til hans“. Philip horfði á
Cornelíu er hún sneri hnífnum á
allar hliðar mjög hreykin. „Jeg er
viss um, að þú getur ekki lesið,
hvað stendur á hnífnum, PIiilip",
sagði hún.
Philip hristi höfuðið. Hann
kunni alls ekki að lesa.
„En jeg get vel lesið það“, sagði
Cornelía. „K-e-s-t-e-r, Kester, Kest-
er Larne, stendur á lionum. Pabbi>
verður víst liissa, þegar liann kem-
ur heim og heyrir, hve dugleg jeg
er að lesa. Nú ætla jeg að skera
tennurnar út með hnífnum“.
,,Lofaðu mjer að gera það“,
sagði Philip.
„Nei. Þú snertir ekki hnífinn.
Þú ert alt of lítill til þess. Jeg
skal skera fílinn út“.
Cornelía opnaði annað blaðið’
varlega.
„En hvað liann er skemfilega
oddhvass“, sagði Philip. ,,-Teg gefc
vel gert þetta sjálfur“.
„Nei, Philip. Jeg skal gera það
fyrir þig. Þúl eyðileggur allan fíl-
inn, ef þú snertir á þessu“.
„Jeg vil fá hnífinn!“, hrópaði
Philip og reyndi að taka Iiann af
henni.
Cornelía kipti að sjer hendinni,,
en Philip náði í huífinn. Hún
reyndi að taka hann af honum aft-
ur, og þannig stimpuðust þau um
stund, uns Cornelía rann til á
gólfábreiðunni. Ilún rak upp sárfc
vein. Stúlkurnar í eldhúsinu urðu
dauðskelkaðar. Dilcy hevrði það
upp í barnaherbergið, og Eleanor
vaknaði við það.
Framh.
EtíGEKT CLAES8EN
h**Bta rjsttanattái aflu tnmg»m»5u * „
akrifstofa: Oddfyúowhfwið .
Vcmnritrwti 10
(I'Mgíinffur nnx au»turdvr)j ;
laganna, að fyrir um 4000 árurn
bjuggu Babílóníumenn í steinhús-
tim, með baðherbergjum. En það
herrans ár 1014 búa ‘25% af íbú-
um jarðar — yfir 500 miljónir —
í moldarkofum, tjöldum, grenum
og húsum, með engum þæginduirm
Flutningur tillíslands
Reglulegar hálfsmánaðar ferðir frá vesturströnd Bret-
lands til Reykjavíkur. 3—4 skip í förum. Sjerstaklega
hagkvæm flutningsgjöld ef um stærri vörusendingar er:
að ræða.
Tilkynningar um vörur sendist
CulIifordf& Clark Lut
Bradleys Chambers,
London Street, Fleetwood,
eða
Geir H. Zoega
er gefur frekari upplýsingar.
Símar 1964 og 4017,
'nw5 'mM^uAJiG^hjTiLL j