Morgunblaðið - 25.05.1973, Blaðsíða 16

16
MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 25. MAÍ 1973
Útgefandl hf. Árvakur, Reykjavik.
Framkvæmdastjóri Haraldur Sveinsson.
Ritstjórar Matthías Johannessen,
Eyjólfur Konráð Jónsson.
Styrmir Gunnarsson.
Ritstjórnarfulltriii Þorbjörn Guðmundsson.
Fréttastjóri Björn Jóhannsson.
Auglýsingastjóri Árni Garðar Kristinsson.
Ritstjóri og afgreiðsla Aðalstræti 6, sfmi 10-100.
Auglýsingar Aðalstræti 6, sími 22-4-80.
Askriftargjald 300,00 kr. á mánuði innanlands.
I lausasðlu 18,00 kr. eintakið.
¥ gær gekkst Alþýðusamband
* íslands fyrir geysifjöl-
mennum útifundi á Lækjar-
torgi, þar sem ofbeldisaðgerð-
um Breta í íslenzkri fiskveiði-
lögsögu var kröftuglega mót-
mælt. Þessi fundur var skýrt
dæmi um þann einhug, sem
nú ríkir með þjóðinni í bar-
áttunni fyrir viðurkenningu
á augljósum rétti okkar til
yfirráða yfir fiskimiðum
landgrunnsins.
heiminum og er algerlega
einstætt í samskiptum þjóða
varðandi fiskveiðilögsögu.
Fundurinn skorar á ríkis-
stjóm íslands, að hún hlut-
ist til um að lögð verði þegar
gerðir Breta og fyrirskipi
þeim að afturkalla flota sinn.
Með árás Breta hafa þeir
lokað öllum samningaleiðum.
Aðeins með afturköllun flot-
ans getur skapazt grundvöll-
ur til framhaldsviðræðna um
bráðabirgðasamkomulag. ís-
lenzka þjóðin mun aldrei
semja undir valdbeitingu.“
Á fundinum kom greini-
lega fram, að flestir eru nú á
einu máli um að nýta sem
bezt aðstöðu okkar á erlend-
um vettvangi til þess að
fylgja málstað okkar eftir og
tryggja endanlegan sigur. Um
þetta efni sagði Geir Hall-
grímsson, varaformaður Sjálf
stæðisflokksins: „Við eigum
að nýta allar þær alþjóða-
stofnanir, sem við erum aðil-
ar að, til þess að gera heim-
koma í veg fyrir útfærslu
fiskveiðilögsögu, þótt yfir 30
aðrar þjóðir hafi tekið sér
stærri fiskveiðilögsögu en 12
mílur.
Til þess erum við og aðr-
ir aðilar að alþjóðlegum sam-
tökum að fegra og bæta
mannlífið, að treysta frið um
gjörvallan heim. Ef við vær-
um ekki aðilar að Sameinuðu
þjóðunum, Atlantshafsbanda-
laginu, Norðurlandaráði og
öðrum samtökum, værum við
einangraðir og ofurseldir
valdi hins sterka. En vegna
þátttöku okkar í alþjóðlegu
samstarfi mun rödd okkar
heyrast. Önnur aðildarríki
hinna margháttuðu alþjóða-
stofnana verða að gera upp
hug sinn, svara samvizku-
spurningum. Við þeim, sem
Þ'úsundirnar, er stóðu á
Lækjartorgi í gærdag, sam-
þykktu í lok fundarins svo-
hljóðandi ályktun: „Útifund-
ur haldinn í Reykjavík á veg-
um Alþýðusambands íslands
þann 24. maí 1973 mótmælir
harðlega flotainnrás Breta í
íslenzka fiskveiðilögsögu, sem
fyrirskipuð var af brezku rík-
isstjórninni 19. maí sl. Þótt
yfir 30 ríki hafi fært út fisk-
veiðilögsögu sína í meira en
12 mílur hefur engin þeirra
þjóða, sem hafa talið sig eiga
hagsmuna að gæta, gripið til
vopnaðrar íhlutunar. Hern-
aðarofbeldi Breta nú gegn ís-
lendingum, vopnlausri smá-
þjóð, á sér enga hliðstæðu í
M0TMÆLI GEGN BREZKU
HERNAÐAROFBELDI
í stað tillaga fyrir Allsherjar-
þing og öryggisráð Samein-
uðu þjóðanna um fordæm-
ingu á þessari ofbeldisárás
Breta.
Vér krefjumst þess, að
fastaráð NATO fordæmi að-
inum ljost, hversu alvariegt
framferði Breta er; ekki ein-
göngu gagnvart Íslendingum
einum, heldur vegna sam-
skipta þjóða á milli alls stað-
ar á hnettinum. í fyrsta skipti
er nú beitt ofbeldi til að
vilja frið í heiminum, blasir
þetta ofbeldi, ofbeldi, sem á
ekki að þolast.
Og við skulum sérstaklega
taka mál þetta til meðferðar
í þeim stofnunum, sem fjalla
um viðskipti og efnahagssam-
vinnu. Eða hvaða vit er í því,
að Bretar og Vestur-Þjóð-
verjar fiska í íslenzkri land-
helgi með því að greiða
hundruð milljóna af al-
mannafé þessara þjóða til
styrkja og uppbóta, meðan
við og okkar sjómenn geta
stundað þessar veiðar og
vinnslu á langtum hagkvæm-
ari hátt? Hvaða vit er í því
að bæta nú gráu ofan á svart
með því að auka þessi út-
gjöld stórkostlega með geysi-
miklum herkostnaði? Útgjöld
Breta mundu að sjálfsögðu
nægja og meira en það til
að halda öllum brezkum og
þýzkum togarasj ómönnum,
sem nú stunda veiðar hér við
land, á launum árið um kring
án þess að þeir gerðu nokk-
um skapaðan hlut.“
Þó að flotaaðgerðir Breta
í fiskveiðilandhelginni nú
marki ugglaust upphafið að
ósigri þeirra í þessari þrætu,
er víst, að Íslendingar verða
að heyja harða baráttu á er-
lendum vettvangi til þess að
tryggja endanlegan sigur.
Þess vegna ber að fagna
hverju skynsamlegu skrefi,
sem stigið er í þá átt.
íslendingar mótmæla nú
allir sem einn maður væri
ofbeldisverkum Breta. En í
einhuga baráttu mega íslend-
ingar ekki falla í þá freistni
að gerast sjálfir ofbeldisins
menn. Af þeim sökum ber að
fordæma skrílslæti þau og
ofbeldisaðgerðir, sem ákveð-
inn hópur manna stóð að við
bústað brezka sendiherrans í
Reykjavík í gærdag að lokn-
um útifundinum. Sá atburður
er svartur blettur á baráttu
íslendinga og getur aðeins
orðið okkur fjötur um fót í
langri og erfiðri viðureign.
Ep>. , v
■■ ; ' § yt J ||'

Wm II Íá1| {- gk 1 K;:|
Ijjósmynd þessa af útifnndiiumi á Lmkjartorgt tók