Alþýðublaðið - 10.11.1930, Qupperneq 2

e
AKPYÐOBfcAÖIÐ
Herr aValtýr —
í sumar stóð mn nokkurra
mánaða skeið hér um bíl í 'hverju
Morgnnblaði, sem út kom, að
Jónas frá Hriflu væri geðveikur.
Og venjulega fylgdi með, að út-
málað væri með stóryrðum og
ofsa, hve hneykslanlegt' og skaÖH
legt væri að hafa geðveikan
mann fyrir dómsmálaráðherra.
Eins og við var að búast vöktu
þessar sí-ámáiguðu og æ-endur-
teknu fullyrðingar stærsta dag-
blaðs. landsins eftirtekt út fyrir
fand.steinana útlendingar fóru
að halda að eitthváð hlyti að
vera satt í þessu, og má nærri
geta, að það hefir verið álits-
hnekkir fyrir þjóðina, þegar eitt
útlent blað, íueð Morgunblaðið
sem heimiid, flutti grein um mál-
ið með fyrirsögninni: Landið, þar
sem dómsmálaráðherrann er
geggjaður.
Hafi nú einhverjum dottið í
hug, að Morgunblaðsritstjórarnir
hafi látið sér segjast við að sjá
slíka grein, er hlaut að vinna
landinu- tjón, þá skjátlast þeim.
Því á svo háu stigi var íhalds-
heiftin og pólitiski óvitaskapur-
inn, að blaðið sagði frá þessum
ummælum útlenzka blaösins. þ.
e. þessúm þjóð-skaðlegu áhrifuni,
sem skrif pess voru farin að hafa,
með einstakri ánægju og var
hróðugt yfir.
En eins og kunnugt er kom
þar að lokum, að Morgunblaðið
hætti að tala um geðveiki Jón-
asar — já, hætti því svo gersam-
Iega, að þar sézt nú ekki fram-
ar minst með einu orði á hana.
Og orsökin til þess að blaðið
hætti, og það svona algerlega,
var sú, að herra Valtýr var bú-
iflm að þvæla svo um þetta, aö
alt heila íhaldið eins og það
‘lagði sig, alt frá Lúther Hró-
bjartssyni til Jóns Þorlákssonar,
vár orðið hundleitt á þessu. Því
þó íhaldsmenn hefðu margir í
fyrstu gaman af geðveikisskraf-
inu, þá sáu flestir þeirra fljótt,
að þýðingariaust var að halda á-
fram að segja þann mann geð-
veikan, sem þúsundir Reykvo'k-
inga höfðu persónulega haft tæki-
færi til þess að sannfærast run
aö væri að minsta kosti ekki
íhaldsMknrínn.
geggjaðri en herra Valtýr sjálf-
ux. Og loks kom að þvi, löngu
eftir að allir ihaldsmenn voru
búnir að sjá að ekkert vit var í
að halda geðveikisskrafimi á-
fram, að herra Valtýr sá sjálfur
hve vitlaust það var.
En herra Valtýr hafði verið
blindaður af óslökkvandi hatri á
Jónasi frá því báðir voru „Fram-
sóknarmenn“ og Jónas stakk
herra Valtý aftur fyrir rassinn á
sér. Það var þá að herra Valtýr
sá að engin framtíð var fyrir
hann í „ F r amsó k n ar “- f lok kiium
og gerðist íhaldsmaður til heilla
fyrir fósturjörðina. Það verður að
segja það herra Valtý tU hróss,
að þegar harrn sá það, sem bæði
Þorláksson, Lúther og allir aðrir
íhaldsmenn voru búnir að sjá,
þá líka steinhætti hann. Sýnir það
hvað herra Valtýr er sniðugur í
pólitíkinni, þegar hann loks sér
það, sem allir aðrir sjá.
Nú mun margur spyrja: Hvern-
■ ig stendur á þvi, að Lúther og
Jón, miðstjórn íhaldsflokksins og
állir hinir íhaldsmennirnir leyfðu
herra Valtý þennan endalausa
geðveikis-austur ? Þvi voru þeir
ekki fyrir Löngu búnir að slökkva
á honum eða segjum öllu heldur
skrúfa fyrir geðveikis-bunu hans ?
Svarið er: íhaldsflokkurinn ræður
ekki við herra Valtý. FLokkuxinn
hefir ekkert yfir „Morgunblaðinu“
að segja, herra Valtýr á það
sjálfur eða roeiri hlutann af þvi,
þó eitthvað af þeim aurum, er
blaðið var endurkeypt fyrir, munj
hafa verið af fé þvi, sem hæzta-
réttur nýlega svo fagurlega
dæmdi að væri réttilega haft af
ekkjum og inunaðarleysingjum.
Af þvi herra Valtýr á blaðið,
þá ræður hann ósjálfrátt stefnu
flokksins og getur sagt: Gerið
þið svo vél, hafið þið ykkar mið-
stjórn, Þorlákssyni, fulltrúaráð,
'ofnaeftirlitsmenn og Lúthera, ég
ræð hvað ég skrifa í miifct blað.
Og' svo. kátlegt ar ástandið núna
í auðvaldsherbúðunum, að herra
Valtýr getur með miklum rétti
sagt: ílraldsflokkurinn, — það er
ég sjálfur.
Ólafur Fri'ðriksson.
Jafnaðnrmemi
síærsti jtingfiokkQi’-
inn í Atistnrriki.
Rétt áður en blaðið vax afgreitt
tiii prentunar kom símfregn um
kosningarnar í Austurríki. Búist
er við, að jafnaðarmenn muni
verða stærsti flokkur þimgsins, en
þinigmannatála afturhaldsliðsins
stendur í stað.
Falltrúaráð — Samband{)in(j.
Verkamannafélagið ,,Dag:sbrún“
kaus fulltrúa á sambandsþingið,
verklýðsmálaráðstefnuna og í
fulltrúaráðið á fundi :sínum i
fyrra kvöld. Kosnir voru:
Héðinn Valdimarsson,
Felix Guðmundsson,
Sigurður Guðmuudss., Freyju-
götu 10,
Stefán Björnsso'n,
Jón Arason,
Guðm. Ó. Guðmuudsson,
Haraildur Guðmundsson,
Guðmundur R. Oddsson,
Kjartan Ólafsson,
Ágúst Jósefsson,
Ásgrímur Gíalason,
Eiríkur Snjólfssoh,
Siguringi E. Hjörleifeson.
I gegnum eyrun út í
Mogga.
Nói! Þér eruð afar-vel ritfær.
Það hefðu svo sem ekki allir
skrifað þetta skemtilega bréf, sem
'var í Mogga í dag. Samt voruð
þér í óvissu u.m ástandið á
Kleppi hinum nýja. Leyfi mér
því að gefa yður upplýsi|ngar. Á
Kleppi gengur alt vel. Lárus
læknir er fyrirmyndar húsbóndi
og safn er þar hjúa, hvert öðru
sannorðara. Framkoma hans við
sjúklingana er og að sögn
góð, já, ef ekki' hetri en hjá öðr-
, um iæknum. Að hann drekki’
meira e:n læknar yfirleitt gera,
verður ekki sagt án þess að það
þá verði mæit, því aidrei sér á
honum og öllum sínum verkum
simiir hann eims vel, já, ef ekki
betur,. en þeár, sem ekltí vita
hvemig vfn er á bragðið. Annars
hefi ég nú umgengist lækninn í
fimm mánuði og aldrei séð itann
öðru visií en sem hverjum siæmd-
anm,anni sæmir. Svo er ég nú
vi-ss um, ef þér heiitið Nói, þá
hafið þér nóg annað að gera en
að skrifa kjaftasögur um heið-
virt fólk. Það hefði nafni yðar
ekki gert, því
þótt hann drykki,
þótt hann drykkii,
þá samt bar hann prís.
, 9./11. ’30.
A. G. Kleppi.
Keflavik og ihaldið.
Fyrir nokkru fóru íhaldsimen*
suður í Keflavík til þess a'ð
stofna þar félag ungra íhalds-
manna. Var haldinn opinn fund-
ur, og gáfu íhaldsmenniírnÍT Kefl-
vikingum kost á að heyra hve
mælskir menn úr höfuðsítaðnum
gætu verið. Þegar íhaidsmennirn-
ir höfðu talað nóg og meira en
það, báðu þeir þá, sem ætluðu að
vera meðlimir í félagi ungra í-
haldsmanna, að gera svo vel og'
koma upp á leikpallinn og síkrife
siig. Enginn viidi gera svo vel,
þó þetta væri ítrekað. Þar eð i-
haldsmennirnir álitu að þetta:
myndi stafa af þvi, hvað Keflvik-
ingar væru feimnir við slika stór-
höfðingja sem þeir væm, tókw
þeir annað ráð. Þeir báðu menn
þá ganga út, er ekkii ætiuðu að
verða meðlimir, en hina að sitja
eftir. Hafa senniiega í og með
hugsað, að margur sæti eftir af
forvitni, eða nenti ekki að standa
upp. En Keflvikingar nentu að'
standa upp og vom búnir að fá:
sadda forviitni sína, þ\i einir þrir
sátu eftir, hver einasti hinna
stóð upp og gekk út. Samt flutti
Morgunblaðið mjög hróðuga
grein um stofnun félags ungrai
íhaldsmanna í Keflavik nokkrum
dögum seinna! TiJ hamingjn
Moggi! G.
Sjúkrahússhn eykslíð
í Vestmannaeyjum.
Af ti! viljun barst mér í hendur
50. tbl. þessa árg. íhaldsmálgagns-
ins í Vestmannaeyjum. Virðist,.
sem broddum Eyja-íhaldsins þyki
eyjaskeggjum flest samboðið.
Hvergi í víðri véröld mun ann-
að eiins hneyksli eiga sér stáði
eða vera látið viðgangast í sið-
uðu bæjarfélagi eins og fram-
koma Páls, Kolka og þjóna hans
i bæjarstjórn Eyjanna. gagnvart
héraðslækninum.
í ofangreindu blaði segir frá
siðustu samþykt meiri hluta bæj-
arstjórnarinnar í sjúkrahússmáli
Eyjanna, þai- sem Páll Kolka, for-
seti bæjarstjómar, lætur ráða sig
sem sjúkrabússlækmi. Þetta vakti
athygli mina, svo að ég afréð
að kynna mér þetta mál og
skrifa um það blaðagrein, því að
endalyktir þess sanna bezt og
skýra starfshætti og stefnu íhalds-
manna, þar sem þeir eru ein-
valdir.
Fyrir tveimur árum skyldi
semja reglugerð fyrir hið ný-
bygða sjúkrahús Vesímannaeyja.
Sérstök nefnd var kosin til þess
fetarfs, í henni áttu sæti: Héraðs-
læknir, Páll Kolká, embættislams
læknir þar í Eyjum, og þáver-
andi bæjarstjóri, Kristinn ólafs-
son. Bólaði þá þegar á ágengni
Kolka vlð héraðslækni um að-
kom'usjúklinga og ráð yfir sjúkra-
húsinu. Var þá að undirlagi
Kolka undirskriftaskjal borið út
Víðvarpsraálið.
Víðtækjdkaup verkamanna.
Á Dagsbrúnarfundmum á laug-
ardaginn var samþykt svohljóð-
aindi tillaga:
„Verkamannafél. „Dagsbrún“
mótmælir sölufyrirkomulagi á
viðtækjum Viðtækjaeinkasölu rik-
isins og skorar á atvinnumálar
ráðuneytið að hlutast til um, að
þessu verði breytt þ-egar í stað
á þá lumd, að verkamönnum verði
gerður að mun betri kostur á að ,
eignast viðtæki en nú er.“
Enn frenrur var samþykt að
fela þriggja manna nefnd að
finna heppilegustu Leiðina i þessu
málii. I nefndinni eru Arngrímur
Kristjánsson kennari, Agíist Jós-
efsson bæjarfulltrúi og Jakob
Gíslason verkfræðingur.
Nýja Stúdentafélaglð
heldur fund í kvöld kl. 8V2 í
alþýðúnúsinu Iðnó uppi. Fundar-
Kosningarréttur 21 árs. Sig. Ein-
arsson: Þrjár merkustu bækur
ársiins. Enn fremur 'tvö önnur
dagskrármál.
9