Morgunblaðið - 07.05.1982, Qupperneq 25

MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 7. MAÍ 1982
25
óvissan hefur ríkt um hvort yrði
sterkara lífið eða dauðinn.
Fjölskyldubond okkar eru mjög
sterk og þegar hlekkur brestur
eigum við öll um sárt að binda, en
þó Eiríkur bróðir, börn hans,
tengdabörn og barnabörn hvað
mest.
Um leið og ég, kona mín, og aðr-
ir í fjölskyldunni vottum Eiríki og
hans fjölskyldu samhryggð, þökk-
um við fyrir að hafa notið vin-
skapar og samveru Kötu í nær 40
ár. En minningarnar eru um góða,
duglega konu, sem hafði ákveðnar
skoðanir á hlutunum sem okkur
öllum likaði við. Góður samfélagi,
hugprúð, góð eiginkona, móðir og
amma.
Ég trúi því að annað líf sé eftir
þetta jarðneska líf og Eiríkur og
Kata megi hittast aftur og við öll
sem samleið höfum átt.
Ég bið Guð almáttugan að
standa við hlið Eiríks og fjöl-
skyldu hans og styrkja þau til að
komast yfir þá erfiðleika sem sál-
arlega knýja á á skilnaðarstundu.
Gunnar Asgeirsson
Katrín Oddsdóttir var fædd 17.
mars 1923 og lést í Landspítalan-
um 27. apríl 1982.
Það fór fyrir mér eins og sjálf-
sagt flestum, sem sjá á bak góðum
vini, að mér fannmst ég ekki hafa
rækt vináttuna við Kötu eins vel
og vert var meðan enn var tími til,
og þó hafa kynni okkar verið náin
í fjölda ára.
Um það leyti, sem við kynnt-
umst, fluttum við báðar í nýbyggð
hús okkar í sama hverfi, og þær
voru margar ferðirnar, sem við
hjón fórum upp á Selvogsgrunn til
þeirra Kötu og Eiríks, og ekki var
tilefnið alltaf mikið til að slá upp
veislu á því heimili og ekkert til
sparað til að gera gestum ánægju-
lega stund. Fljótlega eftir að
kynni okkar hófust, fórum við að
ferðast saman um landið á sumr-
in, ýmist með börnum okkar eða
með fleiri góðum kunningjum, og
stundum fjögur saman. Þessar
ferðir urðu margar og skemmti-
legar og gott að minnast þeirra,
ekki síður fyrir dætur okkar en
okkur hjónin, og ég er hrædd um,
að ferðirnar hefðu orðið færri, ef
þeirra hjóna, Kötu og Eiríks, hefði
ekki notið við.
Fyrir fáum árum fluttu þau í
næsta hús við okkur, og þótt við
Kata værum ekki daglegir gestir
hvor hjá annarri, var gott að vita
af henni hinum megin við götuna,
og geta litið inn hvenær sem var
og rabbað um daginn og veginn
yfir góðum kaffisopa, maður hitti
aldrei á hana öðru vísi en hressa
og káta.
Kata var ákafiega lánsöm kona
í fjölskyldulífi sínu og var forsjón-
inni þakklát fyrir það. Hún var
manni sínum traustur lífsföru-
nautur, og þau voru samhent í
starfi og í leik. Hún átti miklu
barnaláni að fagna og ekki hafa
tengdabörn og barnabörn skyggt á
fjölskyldugleðina. Hún var að
mestu leyti heimavinnandi hús-
móðir, en ekki ein af þeim, sem lét
sér leiðast. Hún hafði yndi af að
lesa og hlusta á tónlist, og hún var
vinnusöm og hafði alltaf nóg að
sýsla, því heimilið var í rauninni
alltaf stórt þótt þau væru orðin
tvö, þar sem fjölskyldu- og kunn-
ingjahópurinn var fjölmennur.
Það þurfti ekki að þekkja Kötu
lengi til þess að finna hversu sterk
kona hún var, og það kom ekki síst
í ljós þetta síðasta ár, sem hún
lifði. Með kjarki sínum gat hún
leynt aðra því, hversu veik hún í
rauninni var. Nú hefur þessi heild
„Kata og Eiríkur", sem mér fannst
órjúfanleg, samt sem áður verið
rofin um sinn, og fyrir mína hönd
og fjölskyldu minnar vil ég þakka
samfylgdina.
Hanna Veiga
Katrín Oddsdottir lézt 27. april
sl. eftir um eins árs baráttu við
skæðan sjúkdóm. Hún hélt fullum
sálarstyrk til hinztu stundar og
mun ekki hafa mælt æðruorð af
vörum í þeirri raun. Heilsteypt
skapgerð og andlegt þrek þessarar
elskulegu konu fóru með sigur af
hólmi í þeirri orrustu við efnið,
sem allir hljóta að tapa að lokum.
I löngu og nánu samstarfi við
eftirlifandi eiginmann Katrínar,
Eirík Ásgeirsson, gat ekki hjá því
farið að ég kynntist húsmóðurinni
á því heimili, sem oft varð starfs-
vettvangur þegar mikið lá við.
Kynni okkar eiga sér ekki
áþreifanlegt upphaf í huga mín-
um. I tímans rás þróuðust þau í
trausta og fölskvalausa vináttu
sem aldrei bar skugga á í blíðu né
stríðu.
Katrín varð gjarnan með nær-
veru sinni sá trausti bakhjarl sem
aldrei brást og hélt ætíð heiðríkju
sinnar sálar í moldviðrum líðandi
stundar. Ég dáðist oft að skarpri
dómgreind hennar á hinum
breytilegustu málum, og kom þar
einnig fram réttsýni hennar og
óbilandi heiðarleiki í hvívetna.
Mætti ég sjálfsagt nú, þegar
leiðir skiljast, iðrast margrar
hvatvísi og flónsku minnar á liðn-
um árum þótt aldrei léti Katrín
mig gjalda slíks. Sáttfýsi og fyrir-
gefning voru ríkir þættir í skap-
höfn hennar.
Um skeið naut ég þess munaðar
að starfa með þeim Katrínu og
Eiríki að gróðurvernd í Svartár-
torfum við Hvítárvatn. Þar kynnt-
ist ég ást hennar og umhyggju
fyrir gróðurríkinu sem hún hlúði
að og umgekkst af einstakri alúð
og nærfærni sem og glöggt mátti
sjá innan dyra og utan á heimili
hennar. Hún var ein þeirra
kvenna hverra grös gróa í hverju
spori.
Hlýtt bros Katrínar og hýrlegt
viðmót yljar okkur, samferðafólki
hennar, ekki lengur um hjarta.
Góðar minningar verða þó ekki
frá neinum teknar, þær eru sá
fjársjóður sem ekki fyrnist.
Ég votta eftirlifandi eiginmanni
og börnum mína dýpstu samúð.
Haraldur Þórðarson
Fréttin um andlát Katrínar
frænku minnar Oddsdóttur kom
ekki á óvart. Svo lengi hafði hún
háð erfitt stríð við miskunnar-
lausan sjúkdóm, sem hlaut að
sigra þrátt fyrir óvenjumikla
hugprýði og sterkan lífsvilja
sjúklingsins. En sár var fréttin.
Sárt er að sjá á eftir svo góðri,
hreinlyndri og mikilhæfri konu,
sem með vingjarnlegum, glaðlynd-
um og aðlaðandi persónuleika sín-
um var vön að varpa hressandi og
jafnframt hlýlegum blæ á um-
hverfi sitt. Sérstakt yndi hafði
hún af að taka vel á móti gestum á
fögru heimili þeirra hjóna hér í
borg og í sumarbústaðnum við
Hafravatn.
Katrín var dóttir hjónanna Sig-
ríðar Halldórsdóttur Högnasonar
og Odds Björnssonar stýrimanns,
síðar afgreiðslumanns, Hann-
essonar formanns á Akranesi.
Einn af forfeðrum Katrínar í móð-
urætt var Magnús alþm. Andrés-
son frá Syðra-Langholti. Að loknu
prófi úr Verzlunarskóla íslands
vann Katrín í nokkur ár á Rann-
sóknarstofu Háskólans við Bar-
ónstíg þar til hún giftist eftirlif-
andi manni sínum, Eiríki Ás-
geirssyni, sem síðar gerðist
skrifstofustjóri nýstofnaðs borg-
arlæknisembættis áður en hann
varð forstjóri Strætisvagna
Reykjavíkur. Eignuðust þau fjög-
ur börn.
Katrín var einstaklega mynd-
arleg húsmóðir og hún var manni
sínum ómetanleg stoð í erilsömu
og umfangsmiklu starfi hans,
enda var mjög kært með þeim
hjónum. Þau áttu miklu barnaláni
að fagna, og hún var umhyggju-
samur uppalandi barna þeirra,
sem öll hlutu ágæta menntun,
góða maka og mannvænleg börn.
Katrín var því gæfusöm kona og
þakklát fyrir hamingjusamt og
ríkt líf, — sem hún og allir aðrir,
sem til þekktu, hefðu kosið að yrði
langtum lengra.
Eiríki, vini okkar, og fjölskyldu
hans sendum við hjónin hlýjar
samúðarkveðjur.
Jón Sigurðsson
Katrín Oddsdóttir fæddist á
Akureyri 17. mars 1923 og var því
nýorðin 59 ára er hún lést, þann
27. f.m.
Að Katrínu stóð sterkur ætt-
meiður. Móðir hennar var Sigríður
Halldórsdóttir, glæsileg kona, sem
verður eftirminnileg öllum er
henni kynntust. Faðir hennar var
Oddur Björnsson stýrimaður, síð-
ar starfsmaður í Bókaforlagi ísa-
foldar, en á seinni hluta ævinnar
sneri hann sér að bókaútgáfu og
umsýslu um bókasafn sitt. Katrín
var því alin upp á menningar- og
höfðingsheimili, var það því ekki
lítill heimanmundur sem hún fór
með úr foreldrahúsum.
í september 1945 giftist Katrín
eftirlifandi manni sínum, Eiríki
Ásgeirssyni, en fimm árum áður
hafði hún lokið prófi frá Verslun-
arskóla íslands, en var við störf
hjá Rannsóknarstofu Háskólans
er þau giftust.
Katrín var gæfumanneskja.
Hún bjó alla tíð í góðu hjónabandi
og lifði að sjá öll börn sín vaxa úr
grasi, ljúka námi, stofna heimili
og eignast afkomendur.
Börn þeirra Katrínar og Eiríks
eru: Oddur, líffræðingur, kvæntur
Katrínu Finnbogadóttur, eiga þau
eina dóttur. Hildur, kennari, gift
Magnúsi Péturssyni, eiga þau tvo
syni og eina dóttur. Halldór, land-
fræðingur, kvæntur Svanlaugu
Vilhjálmsdóttur og eiga þau einn
son. Ásgeir, rekstrarhagfræðing-
ur, kvæntur Kristrúnu Davíðs-
dóttur, eiga þau einn son.
Kunningsskapur fjölskyldna
okkar varð með þeim hætti, að
1954 var okkur úthlutað bygg-
ingarlóðum sitt hvoru megin við
sömu götu, að Selvogsgrunni. Það
var ekki um „ást við fyrstu sýn“ að
ræða, heldur dafnaði kunnings-
skapurinn í gegnum árin, þar til
vináttubönd bundust, sem styrkst
hafa alla tíð síðan, ekki síst vegna
fjölda sameiginlegra áhugamála,
ferðalaga og æ nánari samskipta.
Katrín valdi sér það hlutskipti
var vera heimavinnandi húsmóðir,
þótt hún hefði bæði menntun og
reynslu til að halda áfram störf-
um utan heimilisins. Betur væri ef
fleiri konur hefðu tækifæri til og
áhuga á að velja sér það hlutskipti
á meðan börnin eru að vaxa úr
grasi. Hvers virði er það ekki fyrir
börn og unglinga að koma heim að
heitum mat á öllum tíma dags og
geta fengið mömmu til að líta yfir
námsefnið með sér þegar á þarf að
halda. Enda er það svo að gjarnan
er uppskeran eins og til var sáð, og
að því leyti má endurtaka að Katr-
ín var gæfumanneskja, því sann-
arlega sá hún ávöxt verka sinna
áður en hún varð öll.
Mér hefur lengi verið ljóst hvert
öfugmæli það er þegar sagt er að
við karlmennirnir séum hið sterka
kyn. Þessa kenningu sannaði
Katrín Oddsdóttir svo sannarlega
í sinni æðrulausu og karlmann-
legu baráttu við sjúkdóm sinn.
Einnig þá eftir að baráttan virtist
vonlaus var aldrei að sjá að henni
væri brugðið, og umræður um
sjúkdómsmeðferð og annað voru á
þann veg, að manni fannst með
ólíkindum að hún væri aðili sá er
um var rætt.
Ég bið Guð að blessa minningu
þessarar merku konu og veita að-
standendum styrk í þeirra sorg.
Karl Eiriksson
Katrin Oddsdóttir, tengdamóðir
mín, lést í Landspítalanum 27.
apríl sl. eftir langa og stranga
' Sparið '
margfalt!!!
m
I ^
1 Saumið tískufötin sjálf. .1
Strauþjál bómullarefni. Yf- I
ir 600 litir og munstur. I
Virku-gæði (lágmark 78 I
þræðir á 1"). I
VIRKA
Klapparstiq 25—27
simi 24747
sjúkdómslegu. Glíma lífs og dauða
stóð frá því í gróandanum fyrir ári
þar til nú er naprir norðanvindar
blása og fjötra mannlíf og gróður í
viðjar.
Fædd var Katrín 1923 á Akra-
nesi, komin af sjómannshjónum.
Ung fluttist hún til Reykjavíkur
og bjó þar æ síðan. Ég eftirlæt
vinum og tengdafólki Katrínar að
rekja ætt hennar þó svo ættar-
tengsl hafi oft orðið tilefni langra
samræðna okkar í milli. Öðrum
þræði er ástæðan sú að að lang-
feðratali eru við skyldmenni; hún
komin út af Kristínu Andrésdótt-
ur og ég út af bróður Kristínar,
kóngsins lausamanninum Sig-
mundi, sem festi ráð sitt norðan
heiða.
Öllum mönnum er gefin skap-
höfn, mismunandi þó. Þrátt fyrir
dulinn hug auðkenndist allt við-
mót Katrínar af næmleik og nær-
færni en fastmótaðri afstöðu til
þeirra hluta, sem afstöðu kröfð-
ust. Nærgætni hennar hvort held-
ur í hlut átti barnsungi eða gróð-
ursproti er til eftirbreytni. Hvað
dregur mann að manni ef ekki
þessir eiginleikar?
Þroska þess sambands sem
komst á milli tengdamóður minn-
ar og mín hygg ég að mörgu leyti
sérstæðan. Líkast til hefur hún
kennt mér meiri speki um órann-
sakanlega vegi, fyrst lífsins og síð-
ar dauðans, en lærð verður af
þykkum bókum; ýmist með orðum
eða þöglum gjörðum. Lífskenning
Katrínar birtist mér þannig að
hún taldi tilveruna í flestum sín-
um myndum dásamlega gefi menn
sér tóm til íhugunar um það lista-
verk sem við sjálf myndum og
hrærumst í. Staðreyndum tilver-
unnar, hvort heldur um líf eða
dauða er að tefla, tók hún af yfir-
vegun og raunsæi.
Trygg tengsl móður og barns
felast m.a. í skilningi móður jafnt
á gleði barns sem sorg, hluttekt í
dægurflugu sem alvarlegu máli og
ekki síst þeim eiginleika að geta
veitt umhverfinu þá öryggiskennd
sem viðkvæmar sálir þurfa. Við-
mót Katrinar til barna sinna ein-
kenndist rikulega af þessum
dyggðum. Barnabörnin fara mik-
ils á mis að þeim skuli ekki auðn-
ast að vaxa úr grasi og þroska það
samband sem ríkti milli barns og
ömmu.
Gróður jarðarinnar, ekki síður
en börn og vinir, nutu umhyggju,
nærgætni og kærleiksþels Katrín-
ar. Það er þessu landi eiginlegt að
búa gróðrinum hrjúfan og magran
jarðveg. Fræ í mold, blóm og
hríslur, sem sáð hefur verið í gróð-
urvin við Hafravatn í útjaðri
skarkala heimsins hafa vaxið og
styrkst. Með eljusemi og vand-
virkni garðyrkjumannsins hefur
Katrínu og Eiríki tekist að rækta
tré og runna til nokkurs þroska
ekki síður en mannlífið umhverfis
sig.
Fráfall Katrínar Oddsdóttur er
sár missir fyrir ástvini. Hennar
mestu og bestu mannkostir, sem
birtust án mælgi og framgirni,
verða öllum, sem Katrínu þekktu,
ævarandi minnisvarði um góða og
göfuglynda konu.
Magnús Pétursson
I*
RHD G
•33« &st
ERMETO
háþrýstirör og tengi
Atlashf
Ármúla 7. - Sími 26755.
IVislhólf 493 - Reykjavík.
Stýrisvélar
Wagner-stýrisvélar og
sjálfstýringar fyrir smábáta.
Hagstætt verö.
Atlas hf
- SÍMI 26755
ÆTLIÐ ÞÉR AÐ
KAUPA
IGNIS
CONCORD
KÆLISKÁP ?
TILBOÐSVERÐ
Vegna magninnkaupa get-
um viö boðið 310 It. kæli-
skáp á tækifærisveröi: nú
6.500.-
Sérstaklega sparneytinn
meö polyurethane einangr-
un.
Hljóölátur, öruggur, stl.l-
hreinn.
Möguleiki á vinstri og
hægri opnun. Gott fernu-
pláss.
Hægt aö skipta um lit aö
framan.
Algjörlega sjálfvirk af-
þýöing.
Góöir greiösluskilmálar.
RAFIÐJAN H.F.
Kirkjustræti 8 v/Austurvöll
S.19294 og 26660