Morgunblaðið - 02.08.1986, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 02.08.1986, Blaðsíða 3
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 2. ÁGÚST 1986 C 3 - framhald af forsíðu stunduðu læknastörf nema í frístundum. - Þú hefur samið leíkrit fyr- ir útvarp, sjónvarp og svið? Er það ekki rétt munað? - Jú. Ég hef samið fimm út- varpsleikrit, þrjú sviðsverk sem áhugamannaleikfélög hafa flutt. Leikritið „Venjuleg fjölskylda" hefur verið fært upp á sex stöð- um. Fyrir sjónvarp hef ég samið ýmislegt. Allt frá smáþáttum upp í kvikmynd. - Nú hefur þú samið barna- bók, „Viðburðarríkt sumar" og varst um nokkurra ára skeið annar af umsjónarmönnum Stundarinnar okkar i sjón- varpinu. Því liggur beinast við að spyrja. Hefurður gaman af að skrifa fyrir börn og ungl- inga? fyrir sjónvarp var námskeið fyrir rithöfunda varðandi leikritagerð. Upp úr því skrifaði ég handrit að sjónvarpskvikmyndinni „Hvað er?" sem Hrafn Gunnlaugsson leikstýrði. í millitíðinni skrífaði ég þátt í „félagsheimilið" sem heitir Leitin að hjólinu. Haustið 1982 byrjað ég að vinna við Stundina okkar. - Er vinna fyrir sjónvarpið eitthvað frábrugðin öðruni rit- störfutn? - Það er gjörólíkt. Það var eins og opnaðist nýr heimur fyrir mig. Þarna er myndmálið ríkur þáttur í sköpuninni. Eða með öðrum orð- um: Mynd og mál verða að vinna saman og ekki má gleyma hljóð- inu sem er mjög mikilvægt og þar við bætist að til að koma verkinu í endanlegan búning þarf hópur. manna að koma til. Það gildir miklu að þessi hópur vinni vel steinn upp fyrir mér nokkrum sýnishornum af herferð mývargs- ins á hendur tæknimönnum og leikurum í myndaflokknum A fálkaslóðum. Vægast sagt óhugn- anleg sjón. Hann fór úr öðrum sokknum og sýndi mér merki um bitið frá mývarginum, sem dæmi um það er engin veisla með rjóma- tertum og öðru ljúffengu bakkelsi að stunda kvikmyndagerð norður við Mývatn á þeim tíma þegar mývargurinn er í stuði. - Hvað er nú framundan hjá þér, Þorsteinn? Eru að vinna að nýjiiin verkefnum og þá fyr- ir sjónvarpið eða eitthvað annað? - Við Valdimar Leifsson erum að vinna að stuttri mynd um áfengisvandamálið. Þar fyrir utan er ég að skrifa ýmislegt sem ég vil ekki tala um á þessu stigi málsins. Það á vonandi allt eftir að skýrast. Þorsteinn Marelsson: Neita því ekki að mig hefur lengi langað að fást við stærra verkefni, k vikinynd í fuilri lengd. - Já, ég hef mjög gaman af því. Mér finnst að börn og ungl- ingar séu alltof afskipt í þessum efnum. Þó það standi vonandi til bóta. Ef við viljum tryggja framtíð bókarinnar þurfa börn og ungling- ar að eiga völ á fjölbreyttu lesefni. Þeirra er framtíðin. Þegar hér var komið í spjalli okkar Þorsteins hafði Niels Henn- íng og kvartett hans lokið leik sínum. Þorsteinn setti nýja plötu á fóninn. Wolfgang Rubsam lék verk eftir Johann Sebastian Bach af orgeli. - Platan er meðal við þung- lyndi, segir Þorsteinn allt í einu og brosir. Hann kveikir í nýrri pípu. - Jæja, segi ég. Vitandi að hvorugur okkar á við þunglyndi að stríða þessa dagana. Báðir erum við að vísu spenntir og hálfórólegir. Enn hefur ekki verið úthlutað úr Launasjóði rit- höfunda þegar þetta samtal fer fram í byrjun marsmánaðar og báðir með umsóknir sem liggja fyrir sjóðsstjóm. - Hvernig líkar þér að vinna fyrir útvarp og sjónvarp? - Það er á margan hátt mjög skemmtilegt. Það byrjaði nánast fyrir tilviljun. Ég hafði nokkrum sinnum talað um það við vinkonu mína, Ásu H. Ragnarsdóttur, að það væri gaman að gera þátt fyr- ir útvarp. Einn góðan veðurdag sagði hún: - Nú er ég búin að kjafta nóg um þetta. Nú er bara að fram- kvæma. - Það varð til þess að við gerð- um svo þátt um bókina Bréf til Láru eftir meistara Þórberg. Síðan unnum við Ása í sameiningu ýmsa þætti fyrir útvarpið, þar á meðal barnaþætti. Það sem ég er nú að tala um útvarpið og barna- efni get ég ekki látið hjá líða að geta um Gunnvöru Braga, um- sjónarmann barnaefnis, sem hefur unnið ómetanlegt starf af miklum dugnaði og áhuga. Hún er ávallt uppfull af nýjum hugmyndum um barna- og unglingaefni. - En hvað með sjónvarpið? - Fyrstu kynni mín af vinnu saman ef góður árangur á að nást. Við fengum okkur meira kaffi. Þorsteinn var enn einu sinni búinn að hella uppá og enn kveikti hann í nýrri pípu. Hann skaust fram á gang að athuga póstinn og kom til baka með tóman „gluggapóst", gíróseðla varðandi greiðslur af hinu og þessu og nú valdi hann nýja plötu á fóninn, plötu með þjóðlagatríóinu Þrjú á palli, lög við ljóð eftir Jónas Árna- son og erlend þjóðlög. Það er einmitt góð stemmning á þeirri plötu og veitir ekki af þegar rukk- unarbréf berast í hús. - Nýlega var lokið yið sýn- ingar á þáttaröðinni „Á fálka- slóðum" í sjónvarpi þar sem þú skrifaðir handritið og Valdi- mar Leifsson leikstýrði. Var það ekki ánægjuleg vinna og skemmtileg? - Jú, hún var mjög skemmti- leg. Ég held jafnframt að ég hafi aldrei lent í jafn erfiðari vinnu. Eg fór að vinna af fullum krafti við handritið í lok apríl með dyggri aðstoð Valdimars Leifssonar og það var tilbúið rétt áður en við fórum í tökur. Þá byrjaði nú fyrst puðið fyrir alvöru. Við vorum í um það bil sex vikur að taka þættina upp og vöknuðum klukk- an hálf sex að morgni og vorum að langt fram á kvöld, stundum eiginlega fram að miðnætti. Þetta var mjög samstilltur hópur, bæði tæknimenn og leikarar. Þannig að þegar maður hugsar til baka þá var þetta mjög skemmtilegur tími. - Mývetningar tóku okkur ein- staklega vel og vildu allt fyrir okkur gera. Svo var þarna við Mývatn mikið af ferðamönnum þá daga sem við vorum að vinna við myndina og sumir léku fyrir okkur eða gerðu eitthvað annað skemmtilegt, en flestir þvældust nú fyrir. Voru samt ekki eins slæmir og mývargurinn sem gerði okkur lífið leitt og hafði sérstakan áhuga á linsunni i myndavélinni. Ég vil ekki telja mývarginn til Mýyetninga. Það er ólíku saman að jafna þegar kurteisi er annars vegar. . Á myndbandstæki brá Þor- Hér setti Þorsteinn á fóninn enn eina plötu. Hann valdi plötu með konungi rokksins, Elvis Presley, sem fór á kostum í „Jailhouse Rock". Hann kveðst hafa mikinn áhuga á tónlist og hlusta á hina ólíklegustu tónlist, allt frá rokki til klassískrar tónlistar. Eitthvað úr plötusafninu er í eigu sona Þorsteins. Hann á þrjú börn, Margréti sem er tuttugu og eins árs, og synina Árna Frey og Mar- el sem báðir eru rétt innan við tvítugt. Kona Þorsteins er Hólm- fríður Geirdal, ættuð úr Grímsey. Þau byrjuðu sinn búskap fyrir rúmum tuttugu árum í gömlu steinhúsi við Mánagötuna í Reykjavík. - Ég hef unnið mikið fyrir sjónvarpið á síðari árum, segir Þorsteinn og hefur nú lagt frá sér pípuna og kveikt í sígarettu. - Ég hef áhuga á því að halda því áfram. Neita því ekki að mig hefur lengi langað að fást við stærri verkefni, kvikmynd í fullri lengd. Tíminn leiðir það svo í ljós hvort sá draumur verður að veru- leika. Hvað sem öðru líður ætla ég að reyna að halda mig nær eingöngu við ritstörf næstu mán- uði og helst sem lengst. Hvernig í fjandanum sem ég fer að því, fjárhagslega? Það kunna að vera tímamót framundan í peningamálum hjá Þorsteini og félaga hans Valdimar Leifssyni ef svo heldur sem horf- ir. Sjónvarpsstöðvar á meginlandi Evrópu eru að taka við sér. Þegar hefur „Eftirminnileg ferð" sem var sýnd í Stundinni okkar árið 1984 vakið athygli víða í Evrópu, enda skemmtileg barna- og ungl- ingamynd, og nú hefur sýningar- rétturinn þegar verið keyptur í nokkrum Evrópulöndum. Það er ekki að vita nema sá tími komi að rafmagnsreikningurinn verði borgaður með glöðu geði í Unu- felli 27 og húsbóndinn geti um frjálst höfuð strokið hafi ekki lengur áhyggjur af vangreiddum orkureikningum eða öðrum gíró- seðlum. Texti: Ólafur Ormsson Fimmtánvoru Fimmtán eru hrafnarnir við veginn flögrandi skuggar úrfálátri, gama/li hugsun. Græn t þakskeggið bíðurgesta sinna, þögult Þarvorumvið ísveit segir hann, fuglar sem kvikna ívorbláum gestrisnum himni. Matthfas Johannessen Uppdrættir hversdagsleika Békmenntir Jóhann Hjálmarsson Sigurlaugur Elíasson: BRUNNKLUKKUTURNINN. Norðan°niður 1986. Sigurlaugur Elíasson yrkir af nokkurri íþrótt í Brunnklukku- turninum. Ljóð hans eru upp- drættir hversdagslegra atvika þar sem stóratburðir lýsa sér til dæm- is með þessum hætti í Einhvers- staðar einhversstaðar langt afturí hefurðu á sunnudögum bundið hnút á gardínurnar (þér var lítt um gardinur) teiknað í héluna hnýttum fingri (enginn vissi hvað) og raulað sálm (segja sumir) en þýðir að bíða lengur get varla vænst svars að utan glugg- inn auk þess alltof stór að guða á viðstöðulaust kæfir á glerið og brúnrauð sjálfsmyndin skýrist blæs raulandi á Ijósið í glugganum augnablik hvarflar samt að mér að gætir enn viljað... eða eitthvað Af töluverðri mælsku og í anda útleitinna ljóða knýr Sigurlaugur Pegasus áfram og lætur sig ekki muna um að misbjóða honum. Til þess að gerast ekki sekur um að vasast um of í hversdagsleikanum er gripið til aðferða súrrealista, stunduð hugmyndatengsl sem ekki standast rökfræðilega og nýyrðasmíði eins og „kvöldmáltíðalítið", „þjóðminja- framleiðendur" og „þotustélsgest- ir". Hjá Sigurlaugi verkar þetta allt dálítið vélrænt, svona eins og ort sé til að yrkja en ekki vegna þess að ljóðagyðjur haldi fyrir honum vöku. En hugkvæmni skortir Sigurlaug ekki og það má Sigurlaugur Elíasson hafa gaman af myndsköpun hans og því með hve ferskum hætti hann skynjar veruleikann. Þótt nóg sé um alvöru í þessum ljóðum er gáskafullt viðhorf til yrkisefna ríkjandi: „hvenær/ sem woody allen étur gúmmíhanska lífgunar- læknisins". Og: „úr ullarieistum leikur gul/ málning rólega byrjar að sjúga annan sokkinn". Brunnklukkuturninn er aðeins kver og orkar á mig sem æfing í ljóðrænni tjáningu. Þess ber að geta að Sigurlaugur Elíasson er líka myndlistarmaður eins og bók- arkápan vitnar um og sömuleiðis myndir á bls. 5 og 7. Það fer vel á því að skáld leyfi sér öðru hverju að leika sér, yrkja óhátíðlega um tíma í skugga gjör- eyðingar. Sigurlaugur Elíasson hefur lagt sitt af mörkum í því skyni að minna á að gálgahúmor- inn á rétt á sér. Brunnklukkuturn hans er að því leyti jákvæð ljóða- gerð. 1 SfMANÚMER 4I *4 flrjff,**.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.