Alþýðublaðið - 13.10.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 13.10.1920, Blaðsíða 1
O-eíiö -At af A.lþýduflok:lcxi.iUK&. 1920 Miðvikuudaginn 13. október. 235 tölubl. t „Sannleikskorn Alþýðublaðsins" fcallar Sig. Þórólfsson grein, sem Morgunblaðið flytur eítir hann í gær. Tekur Sigurður þar upp sjö at- riði úr Alþbl. og gerir tilraun til þess að hrekja sum þeirra. Hann getur þess að hann taki sjö, ai því sjö sé helgitala, en eins og 'hann hér á dögunum fór ekki með nema hálfa vísuna, eins lætur hann þess ógetið, af hverju sjö sé helgi- tala, en það er hún af því, að fornmenn þektu sj'ó lýsandi knetti |sól, 'tungl, Merkúr, Venus Marz, Júpíter og Saturn) Sigurður hefir því — ef til vill á sama hátt og b'inda hænan fann byggkornið — komið með samlíkingu sem er til mikils hróss fyrir, Alþbl,, sem sé að staðhæfingar þess séu sera lýs- -andi hnettir, og er honum hér- með þakkað fyrir meðmælin. En það er önnur samlíking í fjrein Sigurðar, sem er ennþá smellnari. Hann getur þess, að Alþbl. hafi «agt um daginn að kóngar gerðu ekkert gagn nú á tfmum, en oft •ogagn, og að þeir væru því stund- sim nefndir botnlangar þjóðlíkam- ans. Þetta er eitt af þeim atriðum *em Sigurður reynir ekki að hrekja. Hann er auðsjáanlega á sömu skoðun og Alþýðublaðið, að ^óngarnir séu algerlega gagnslaus- ir nú á tímum, eða jafn gagns- íausir og líffæri það, sem í dag- ^egu t*li er kallað botnlanginn. Það virðist svo, sem Sigurður kafi fengið áhuga á að kynnast •tteltingarfærunum betur en áður 'í°g mun hann þ<5 hafa stdderað P»u nokkuð í sambandi við hrossa- fcetsát, sbr. það sem hann áður ^efir skrifað), þvf hann fer að Vlrða fyrir sér hverjum megi líkja v,ð endaþarminn, eða hverja megi k*H^ endaþarm þjóðlíkamans. ^ftir að hafa brotið hinn raorgun- 'aðslega heila siaa um þetta, kemst hann að þeirri niðurstöðu, að það séu jafnaðarmenn. Þarna kom verulega góð sam- líking. Hvert er starf þessa Iíffæris, sem kallað er endaþarmurr Það er í flljótu bragði sagt eitt hið þárfasta, sem sé það að losa lík- amann við mestan hluta af þeim efnum er gera honum skaöa, en slík efni eru bæði mörg og mikil á hverjum degi, því jafnvel í hinu Ijúffengasta merarketi eru skaðleg efni, sem mundu ríða líkamanum að fullu, ef ekki væri endaþarm- urinn til þess að hrinda þeim ut. Jafnaðarmenn vilja koma þjóð- félaginu þannig fyrir, að þjóðin njóti sín sem bezt. Það vilja þeir gera með því, að losa þjóðlíkam- ann við það sem tefur fyrir þvf, að þjóðin geti sjálf tekið atvinnu- málin í sínar hendur, til hags- muna fyrir heildina, í stað þess að þau eru nú rekin með hags- munum fárra einstaklinga fyrir augum. Og sérstaklega er þeim umhugað um að losa þjóðarlíkam- ann undan áhrifum þeirra leigu- sveina, sem auðvaldið otar fram fyrir sig, og sem fyrir borgun þá er þeir fá fyrir frammistöðuna, æða sem grimmir hundar, geltandi á ritvellinum gegn öilu sem merkir framför í kjörum verkalýðsins. Það er því ástæða til þess að endurtaka það, að samlfking Sig- urðar sé smellin. En þar sem jafnaðarmenn og málgagn þeirra, samkvæmt líkingu Sigurðar, er endaþarmur þjóðlíkam- ans, hvað er þá Sigurður Þórólfs- son sjálfur, samkvæmt sinni eigin líkingu? Það er sízt ofsagt, að samlíking hans hafi verið smeliin í , Steingrímnr Arason kennari var meðal farþega á Lagarfossi. Hann hefir um nokkur ár dvalið í Amerfku til þess að kynnast þar skólahaldi. €rknð simskeytL Kfaöfn, 12. okt. Borgarastyrjðld í Ukraine? Bændur í Ukraine sitja um Kiev og hafa marga bæi á valdi sínu. [Þessi fregn er mjög ósennileg og líklega uppspuni.'j Pólsk-rússneski friðarinst. Samkvæmt bráðabirgðaffiðnum mill Pólverja og Rússa, er verk- lýðsveldi hvítrússa viðurkent sják« stætt. Krassin og Englánd. Símað er frá Londðn, að Kras- sin hafi gert uppkast að afborg- unarfyrirkomulagi Rússlands á skuld þess við England. töeirðirnar í frlandi. Nýjar óeirðir Sinn Feina f Bel- fast og Londonderry. Bifreiðarslys. Tjarnarbakkinn hrynur. , í gær um kl. 4 kom stór flutn- ingabifreið, er Steinolfufélagið á„ hlaðin 10 steinolíufötum, vestur eftir Vonarstræti. Þegar hún kom miðja vegu milli Iðnó og Báruna- ar, kom maður á.móti henni og ætlaði að vífcja úr vegi fyrir henni, en gerði það svo seint, að bif- reiðarstjórinn þóttist ekki óhultur um manninn nema hann viki bif- reiðinni snögt við fram á Tjara- arbakkann. En bakkinn var á þessum stað farinn að gefa sig og þoldi ekki þunga bifreiðarinnar jafnvel þó hún væii um meter frá brúninni; sprakk bakkinn fram á 12—15 «n. svæði, en bifreiðio hvolfdist með öllu saman út f' Tjörnina. Tveir menn voru i bif- reiðinni, og stökk annar þeirra ót «r hénni'um leið og hún valt, upf*

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.