Morgunblaðið - 16.04.1994, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 16.04.1994, Blaðsíða 1
JNfatgmiWtöib MENNING LISTIR PRENTSMIÐJA MORGUNBLAÐSINS LAUGARDAGUR 16. APRIL 1994 BLAB Morgunblaðið/Kristinn E I g leita að mörkum listarinnar og spyr til hvers, hvert er hlutverk mitt? í framlagi samtíðar til myndlistar er fengist við það sem gert hefur verið í sögunni. Listamaður skilgreinir sjálfan sig í verki og krafan um að komast áfram í hugsun beinist inn á við. Listin er ekki raun- veruleg, hún er alltaf sviösetning, önnur vitund. Hún er miðill milli listamanns og áhorfanda, verðleiki sem við gefum okkur. Ég fæ kassa nýtt hlutverk. Gildi hans er list." Ólafur Gíslason sýnir nú á Kjarvalsstöðum óvenjulegt verk. Glös undir glerhvolfi á hvítum kössum. Háreista stöpla, hreina. Og glös með þornuðum víndreggjum, sum brotin eða með varalit, nákvæmlega upp röðuð. Er þetta nú list, kann einhver að spyrja, og það er ein- mitt mergurinn málsins. Hvað er list, hvað gerir hversdags- legan hlut að list? Eða, ef út í það er farið, hvað gerir endur- tekningu hefðarinnar að list? Fyrri spurningin vekur áhuga Ólafs og er hér til umræðu. Hann segir mér frá verkinu á Kjarvalsstöðum og færir afstöðu sína í fáein orð. Stöplaverkið á Kjarvalsstöðum heitir Vernissage eða Opnun. Það er hingað komið í breyttri mynd frá Helsinki og Kaupmannahöfn. „Formið er ekki ýkja gamalt," segir Ólafur, „eitthvað um 120 ára. Á seinni hluta nítjándu aldar tóku listamenn í París þann sið að bjóða til sín fólki að skoða verk áður en þeir luku því endanlega og hófu sjálfa sýninguna. Þannig veittist vinum og kunningjum sá heiður að hafa áhrif á verk áður en það var innsiglað með lakki, vernis, eins og athöfnin dregur nafn sitt af. Ég hef sett hvíta kassa í ýmiskonar samhengi síðustu fjögur árin, hafið þá upp og gefið þeim nýja merkingu. Áhrif umhverfisins hafa vakið áhuga minn og kassamir tengst veruleikanum gegnum fúnksjón eða hlutverk." í haust urðu kassarnir nýir aftur og enn, Ólafur sýndi þrjátíu tóma kassa, stöpla, abstrakt form, í Norrænu lista- miðstöðinni í Helsinki. Hann nefndi sýninguna Vernissage og sendi út boðskort fyrir opnunina. „Svo komu gestirnir," segir hann, „stilltir fyrst, hikandi, með vínglösin sín milli Gildi kassans er list 9 ¦ ii HRni f Ólafur Gíslason hef ur gfiös 6 stall undir gler- hvolfiá Vernis- sageá Kjarvals- j stöoum. kassanna. Smám saman brotnaði ísinn og fólkið iagði glöe frá sér á þá. Sumir gengu lengra og gerðu eitthvað skap- andi með tyggjói eða sígarettu, meðvitaðir um áhrrf sín. Eftir þetta skráði ég ástandið, merkti nákvæmlega hvaða glas var hvar." Næsta Vernissage var í Kaupmannahöfn, á Globe, og þar hafði sýningin annan brag. Tólf stöplum frá Helsinki var komið fyrir með merktum og númeruðum glösum - dálítið vísindalegum. Á opnuninni bættust 50 vínglös við, sum brotnuðu, og enn skráði Ólafur atburðinn. Svo kom hann til Reykjavíkur og setti upp það Vernié- sage sem nú er á Kjarvalsstöðum. „Þetta er listasafnið i dæminu," segir hann, „ákveðin jarðarför. Útilokun eða ein- angrun frá áhorfendum með glerinu ofan á stöpluhum. Þvegnu og pússuðu. Listin hafin upp, atburður frá öðrum stað undir gleri. Á opnun sýningarinnar hér átti sér stað sams konar atburður, fólk gekk um með glas í hendi og nú gilti horfið snertið ekki." Þórunn Þórsdóttir I ¦¦¦¦ . .V* *.¦-'

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.