Ármann á Alþingi - 01.01.1832, Page 54

54
strbifi: ctb »erfl gognflcebt JjjðbarflnbAmtm, og ^eíbc
oirbift flb fpiíla enn bœta, fþetta fegi eg enganoeginn
tit ab Iö|tft bcearmenn, fmfflb f efS er etí »on ab
!peit meeti q ffna túngu, og ()flft ffna eigin ftbtt,
@(fft þib fama munbitm »ér gera ef flb »ér bi;gbs
itm of§ b« f framanbi íanbt, og ttoffr bugt »ceri f
of§; og eigi geta peir abgjort, póab lanbámenn leits
ift »ib ab apa eptir $eim, fiab fem peim er fjálfum
til ógag'\3 enn engranota; ett eg »arb ab fegja fiab
fem »ar, f»oab fiab famta eígi bi)(bi(t. 9tf otíu
fjefsu er Jjab aubfcert, ab l)»erfi gett SíepfjarfP
Iffgab fobrtanbéált 09 Jjjóbaranba fulltrúanna, og
eigi aufib !pcim átit { augtntt lanbámanna, eba cfít
trúnab til Jjeirra; fiitt er t>etbr tffara ab 9fei)fja»ff
immbi táíma fmorutoíggju.
Sn ft)r(t eg Ijefí tut fýnt, ab 9íet)fjn»ff fjafí
eigi $a eigintigteifa er eg nefnbi, Já mumtb ftér
oetta|lr tit, ab eg »fft ijbr ftá á annantt betri (tab.
fþpfift eg gera pab, fegar eg 11 ú »ffa t)bt á Jjennann
ffab fent »ér (tonbum á; tjann fjeftr atta Jiá eigittí
ligleifa ti( ab bera fem eg talbi ában.
(for»iba og t)á!fbi|fr). fþenna(fab!
Jpéma, { fjrattninu p»f arna »i(ttu (áta ()alba ^)rós
oinbfiaftonbin ? 9iei, nú ertu gat, Sírmann! 9iú
»ií eg ef'f’i tata meb fjig (engr. 9iei Jjab »erbr at*
brci, fab ffal atbrei oerba! fþab fjarf engra be»íf«
nfnga »ib, Jjab fprirjienbr pg af ftg fjátfu, jpó ffaí