Þjóðólfur - 15.10.1879, Blaðsíða 2

Þjóðólfur - 15.10.1879, Blaðsíða 2
106 Útlendar frjettir. Khöfn 25. sept. 1879. Oss pykir h]ýða að hefja frétttir Yorar á Englandi og viðureign pess við Zúlúa, Tpess raun áður getið, að Englum vannst lítið á í fyrstu, en er fram í sótti, fóru peir að pröngva Zúlúum æ meira og meira, og par kom loks, að peir fengu kringt um konung peirra Cetawayo í porpi einu, og eptir liarða líríð náð porp- inu, og tekið höndum kappann; pað er til pess tekið, hve karlmannlegur og konunglegur Getawayo hafi verið í látbragði sínu við pað tæktfæri, „Snert mig eigi, hvítur liðsmaður", sagði hann við einn óvin sinn. Nú er pá ófriðnum lokið, pó að enn sé eigi allt sem trygg- ast par um slóðir, sem nærri má geta; hvað um landið verður, vita menn eigi enn; líklegt pykir, að Englend- ingar skipti pví í smáfylki og setji innlenda menn par til stjórnar, undir sínni verndarhendi náttúrlega. En nú er ekki par með búið. Um petta leyti fréttist all- æsileg vígasaga úr allt annari átt, nefnil. að austan, úr Afganistan. Síðan er ófriðnum lauk par síðast, heíir ekki verið par allsendis tryggt, og nú fór allt í bál og brand. Sendiherra Engla í Kabúl, Cavagnari, var seint í júlímánuði drepinn af Afgönum með öllu sínu fylgdarliði, um 7 tigum manna. 1 bænum Jlerat hefir og hafizt uppreist mikil sem breiðist út yfir landið, svo að par er fullkomið stjórnleysi; pví að emírinn er annaðhvort með og í uppreistinni, eða pá dugnaðaiiaus og fær ekki ráðið við neitt; en gert hefir hann menn á fund Engla og játað peim sýknu sýna í málum pess- um og hollustu. J>að er auðvitað, að Englar taka pessu ekki með góðu, enda er peim pað ekki láandi, og að öllum líkindnm gera peir landið að ensku fylki, og svipta pað sjálfforræði. En pá kemur pað til greina, hvort Bússar leyfi pað, og láti við gangast að Engla- veldi aukist par svo stórum í grend við sig. Blöðin rússnesku fara fram á, að peir skipti milli sín bróður- lega; en hvert pau viðskipti verða bróðurleg, pað lát- um vér ósagt að sinni, og sömuleiðis hve nær málum pessum slítur að lyktum. Á Bússlandí heldur áfram nihilista-deilum; pó heyrist minna af ofsa peirra í seinni tíð en áður, hvort sem peir eru farnir að gugna eða ekki. Bússar reyna að auka' lönd sín að austanverðu í landinu milli kasp- neska hafsins og norðurhluta Persalands; par bygg- ir pjóð, sem Tekke-Turkmannar nefnast, harðvítugir menn, sem optlega hafa ónáðað lönd Eússa par eystra. Eússar sendu nú velvígan her á hendur peim undir forustu Lazareffs (kunnur frá Karsbardaganum); hann dó skömmu síðar, og fékk pá forstjórn Tergukasoff Tpað er síðast fréttist er pað, að Eússar hafi ósigur beðið fyrir peim og látið 700 manna. A Frakklandi er Napoleonssinnum allt af að förlast, annars eru Frakkar mest önnum kafnir í að bæta hag sinn á allar lundir. Akuryrkjumálaráðgjafinn, Tirard, hefir kvartað um illa tilhögun á ýmsu par að lútandi. Verzluninni hefir stórum fleygt fram, og til pess að bæta hafnir landsms hefir verið veitt 400 milljóna franka <illag, og par að auki tú pess að bæta skurði og grafa nýja. Hermálaráðgjafinn hefir skoðað varnarvirki landsins og látið reisa mörg ný. Tpjóðveldisforsetinn Grevy hefir enn náðað 65 saka- menn frá 1870. J>. 3. sept. kom heim hinn fyrsti flokkur hinna náðuðu sakaraanna; fór allt spektarlega fram, pótt menn hefðu búizt við öðru, af pví að menn pessir voru í augum margra píslarvottar. Frakkar vilja stofna pjóhátíð árlega og vilja til hennar velja p. 14. júlím. (er „bastillan" var forðum rifin) eða 21. septem- berm. (pá var lýst yfir pjóðvaldsstjórn landsins), Frá Jjýzkalandi er lítið í frásögur færandi. Eússakeisari og Vilhjálmur pjóðverjakeisari áttu fund á takmörkum ríkjanna pann 3. september; mæltu peir pá til vináttu með sér, en pó er grunn vinsemdin milli pýskra og rússneskra blaða; og sömuleiðis milli Bismarks og Gortschakoffs. — Dómkirkjusmíðin í Kolni er nú bráðum fullnuð. Eptir að hún hafði legið lengi í lama-, sessi ófullsmíðuð, var aptur tekið til smíðar hennar árið 1842, og hefir pví síðan verið haldið fram. A Tyrklandi stendur við sama, sem að und- anförnu; eymdin og volæði manna keyrir úr hófi; stjórnin dugnaðarlaus; morð ogpjófnaður dagiegt brauð. Um ástandið er svo til orða tekið í pýzku stórblaði: „eymdin er komin á hæsta stig og stjórnin, sem sjálf á fullt 1 fangi með að fara ekki á hreppinn, gctur alls eigi séð fátækum almúga borgið". Herinn er málalaus og allt eptir pessu". Landamæramálum milli Tyrkja og Grikkja er svo varið, að Tyrkir verða undan að láta; en til pess að bera af sér sliðruorð hafa peir eigi önn- ur ráð en segja: „pað er vilji Guðs og spámannsins, að purftarmönnum (o: Grikkjum) sé gefinn einn hluti auðæfa vorra, pví að með pví vinnur maður pá gern- ing, er leysir frá syndasekt". p>ó reyna jpeir að fara undan í flæmingi og draga allt á langinn. Iiinn nýi pascha Egyptalands er á ferð til Miklagarðs. Hefir Jóhann Abissyníukonungur hafið styrjöld móti Egyptum til pess að ná aptur héraði nokkru, er hann varð að sleppa um árið; hann hefir meiru liði á að skipa, en Egyptar. Hefir Khedivinn friðmælzt við hann og boðið honum 3 hafnir við rauða hafið fyrir landið. Málið er eigi útkljáð enn. Andrassy greifi, utanríkisráðgjafi í Austurríki, er um pessar mundir að segja af sér embætti sínu, pykir pað furðu gegna, og eru ýmsar getur á um eptirmann hans. Sem kunnugt er hafa íbúar Eöhmens, Czeckar, opt átt litlu láni að fagna í viðskiptum sínum við stjórn- ina; nú liefur petta breyzt til batnaðar, og keisarinn hefir berlega heitið peim að fulltúar peirra skyldi eiga setu á næsta ríkispingi, og pykir pað frjálslyndis- lega og maklega gjört. Frá öðrum löndum er lítið markvert að frétta. Spánarkonungur, hinn ungi Alfons, sem varð ekkill í fyrra, hefir nú aptur festa ser drottning, pað er erki- hertogainna úr Austurríki, pað er ekki í fyrsta sinni, að par eru mægðir á milli. Spánverjum er ekkert vel um málið gefið, en konungur fer að sinni eiginni vild. Brúðkaupið á að standa 25. okt. fæðingardag hans. í Persalandi hefir geisað drepsótt mikil, og á Italíu liefir verið ill uppskera. KornsárfuDdurinn. , Eg skal nú skýra frá fundi pessum í fám orðum; eg hefi tekið pað eptir munnlegri skýrslu frá tveimur sannorðum mönnum, sem báðir hafa séð hlutina ogann- ar verið nærstaddur, pegar peir fundust. Norður áKornsá í Vatnsdal hefir nýlega fundist forndys; hún fannst í hólnum fram undan bænum, á pann hátt, að Lárus sýslumaður Blöndal, sem par býr nú, var áð láta grafa par kjallara undir timburhús, sem par á að byggja. í dysinni fundust saman mannsbein,hestsbein og hundsbein; mannsbeinin voru mjög svo fúin, en hundsbeinin og einkanlega hestsbeinin héldu sér betur, líklega af peirri ástæðu, að pau eru harðari í sjálfti sér. I dysinni fundust pessir hlutir: 1. Járnhvolf, sem lá við hauskúpuna á mannsbein- unum, páð var mjög brunnið og bólgið af riði, en pað er auðsjáahlegt, að pað er kollurinn af stálhúfu eða hjálmi. 2. Oddur af járni, með haki öðru megin og eins og fjöður og boginn leggur upp af, en pó brotinn af. 3. Hlutur úr beini, líkt og handfang (meðalkafli) með litlum hjöltum, en brotið framan par sem blaðið mundi vera (?).

x

Þjóðólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðólfur
https://timarit.is/publication/72

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.