Þjóðólfur - 26.06.1891, Page 3

119
geta með lagfæringum þingsins orðið til
mikilla bóta.
Þiugmannskosningin í Rangárvalla-
sýslu fór fram 15. þ. m. JÞar voru þrír í
kjöri: sjera Ólafur Ólafsson í Guttorms-
haga, Þórður Gruðmuudsson hreppstjóri í
Hala, og Jón Jónsson söðlasmiður í Hlíð-
arendakoti. Hlaut Þórður fyrst 56, sjera \
Ólafur 53 og Jón 9 atkv.; en kjósa varð-* |
upp aptur og var þá sjera Ólafur kosinn
þingmaður með 58 atkv., en Þórður lilaut
þá að eins 54; liöíðu þá sumir af liaus
mönnum verið komnir af fundi.
Bdkmenntafjelagsf'undur var haldinn
i deiídinni hjer 22. þ. m. Um 20 á fundi.
Forseti lagði fram reikninga fjelagsins og
skýrði frá bókaútgáfu þess. Hallgr. Sveins-
son biskup, dr. Björn Ólsen og presta-
skólakennari Þórh. Bjarnarson voru kosn-
í nefnd, til að athuga biflíuljóð eptir sjera
Valdimar Briem, sem hafði boðið fjelaginu
ljóð þessi. Samþykkt var sú tillaga frá
fjelagsstjórninni, að Skírnir, Frjettir frá
íslandi og Skýrslur og reikningar skyldu
hjer eptir vera ein bók og nefnast einu
nafni Skírnir. í ár skyldi að eins prenta
reikningana með Frjettutn frá íslandi, en
Skýrslur og reikn. eigi koma út sjer. Rætt
var um að setja niður verð á bókum fje-
lagsins og stjórninni falið að undirbúa það
mál til næsta fundar. Samþykkt var í
einu hljóði að greiða til kand. Jóns Stef-
ánssonar Skírnisskrifara ritlaun þau fyrir
Skírni, sem af honum voru dregin á fundi
í fyrra. 17 nýir fjelagar voru teknir í
fjelagið.
Eyjiifjjarðarsýsla. Frestað mun verða
um eitt ár að veita sýslumannsembættið í
Eyjafjarðarsýslu, en cand.- jur. Klemons
Jónsson er eða verður settur þar sýslu-
maður frá 1. sept., með því að aðrir bafa
eigi sótt en hann og Fisckcr sýslumaður.
Mannalát. 15. þ. m. andaðist frú Stein-
unn Melsteð í Klausturhólum, ekkja sjera
Jóns próf. Melsteðs, dóttir Bjarna amt-
manns Thorarensens. mesta merkiskona,
67 ára að aldri. Eitt af börnum hennar
i er kanidat í söguvísindum Bogi Tli. Mel-
steð.
Hinn 6. þ. m. Ijest að Fiskilæk í Borg-
arfjarðarsýslu merkiskonan Sigríður Run-
ólfsdóttir, ekkja hreppstjóra Þórðar Sig-
urðssonar, er þar bjó og andaðist 1883.
Hinn 13. þ. m. drukknaði verslunarmaður
Árni B. Knudsen á Blönduósi, cfnilegasti
maður á unga aldri (21 ars); hann var að
baða sig í sjónum við ósinn eða í ósnum,
var syndur vel, en haldið að liann liafi
fengið krampa og drukknað af þvi, en
hjálp varð eigi við komið nógu sneuuna.
Málsókn. Út af grein í ísafold i vetur
höfðaði sýslumaður Skúli Thóroddsen á
ísafirði nýlega mál gegn kennara Halldóri
Briem á Möðruvöllum. Þegar málið kom
fyrir rjett, reyndist fullmakt sú, er sýslu-
maðurinn hafði geflð manni þeim, er málið
sótti fyrir hans hönd, citthvað gölluð.
Hinn 4. júní var svo kveðinn upp dómur:
Málinu frávísað og sýslumaður dæmdur i
20 kr. málskostnað.
Póst- og straiulferðaskipið Laura kom
liingað í gærkveldi úr f'erð sinn umliverlis
landið og með þvi fjöldi farþegja, þar á
meðal alþingismennirnir próf. Sigurður
Gunnarsson, Jón Jónsson á Reykjum*
amtm. Havsteen, sjera Arnljótur Ólafsson,
Ólafur Briem, Friðrik Stefánsson, sjera
Sigurður Stefánsson og próf. Sigurður Jens-
son, enn fremur amtm. E. Tli. Jónassen
af amtsráðsfundi fyrir vestan, umboðsm.
Einar Ásmundsson í Nesi, Björn Bjarnar-
son sýsiumaður, sjera Janus Jónsson, sjera
Kristiun Daníelsson, sjera Árni Þórarins-
son, Sigurður Sigurðsson læknir og marg-
ir fleiri.
Skipströnd. Elise, verslunarskip frá kaupm.
Eyþóri Felixsyni, scm liaun liafði sent til lausa-
96
reka frá Coidóva, til hússins, þegar orðið var eins
dimmt úti eins og tjara. Karlinn var gamall og hálf-
blindur, og hafði aldrei farið þetta fyrri. Svo fór að
hvessa, svo hann lofaði að borera mjer ríflega, ef jeg
væri hjá sjer; hann var vellríkur, því að hann liafði
auðgast i frelsisstríðunum, og síðustu stríðunum á milli
Karlunga og Kristínarmanna. Hann hafði gefið tvær eða
þrjár silfurlíkneskjur til kirkjunnar í Jaen, þar sem
hann var fæddur.
Við átum vínber, ávexti og flatbrauð, því að það
var fasta. ]\íeðan við vorum að borða í aðalstofu sælu-
hússins heyrði jeg rcgnið skella á trjehlerunum (þar var
ekki gler í gluggum); jeg heyrði skruggurnar druna á
milli fjallanna, og goluna þjóta þar um akra og vín-
garða. Þetta var óskcmmtilegur staður — en jeg kærði
mig ekki; það var ekkert af mjer að liafa; en margt
datt mjer Ijótt í hug, sem jeg hafði lieyrt, einkum þeg-
ar kerlingin hans Martins — það var Baskakona, hræmu-
lega ljót og illileg — fór að spyrja gamla Barradas að
ýmsum ónotaspurningum. Hún sagði, að það væri þar
allt krökkt af ræningjum og tollsmyglum, og spurði
hann svo, Iivort hann svæfi fast.
„Nei“, sagði liann, „jeg hef lært að hafa andvara
á mjer í stríðunum við Jósef Bounaparta“.
„Hvað ætlið þjer að gera, ef ráðist verður á yður?"
93
sömum bændum og búmönnum á Vega; væri sagt að
hann væri í sambandi við alla veitingainenn á 40
mílna svæði í kringum Malaga.
Um hádegisbil tókum við okkur livíld undir kork-
eikum nokkruin, lijer um bil 10 (enskar) mílur frá borg-
inni. Þar var mjög fagurt; jörðin var mjúk eins og,
silki, og rósrunnarnir og villiblóm ljómuðu þar rjett hjá
oss. Þar liittum við fyrir bónda einn og tvo vöru-
smygla eða kauplæðinga, og gáfum þeim bita af nesti
okkar, en fengum vín hjá þeim í staðinn. Smyglarnir
liöfðu tvo fíleflda hesta, og fluttu á þeim sjókúlade, sápu,
tóbak og vindla — og byssur sjer til varnar. Það voru
snyrtimenn, og ljeku við hvern siun fingur, og ótæm-
andi af smásögum; enda eru kauplæðiugar á Spáni eins-
konar lifandi dagblöð. En nú voru allar þeirra frjettir
um nýjustu stórvirki Júans Róa.
„Jeg viidi gefa 20 kr. til þess að hitta þennan
merkilega landshornamann; það þætti ekki ónýtt að fá
um það grein í blöðuuum“, sagði Hall og hló gassa-
lega.
„Jeg held jeg ætti að þekkja hann“, svaraði jeg,
„jeg sá að minnsta kosti 20 litmyndir af houum í búð-
inni í Alameda í gærkveldi; hann er eins og grimmur
hundur í ,framan“.