Baldur - 09.01.1868, Blaðsíða 2

Baldur - 09.01.1868, Blaðsíða 2
ur komizt af eiginn rammleik til þessara valda, en er þó lítils háttar og aflágum stigum. Hann er fæddur 1821; bjet faðir hans Georgis, og var einn lítils háttar maður. Sú þjóð- saga gekk í ætt þessari, að hún ætti kyn sitt að rekja til einhverrar eþjópskrar höfðingjaættar; er það að líkindum rótin til ættfærslu konungsins. Feódórus konungur hjet Kara fyrst, var hann settur í klaustur, gaf hann sig þar við spádómum, og festi trú á þeim spádómi að upp mundi koma mikill spámaðnr, að nafni Peódór, er jnundi eyða Múhameðstrúarmönnum, þóttist hann vera sá, og tók sjer nafniö Þeódór. Síðan fór hann úr klaustri og gaf sig í borgaraóeirðir, er þá gengu, varð hann úr óbreyttum her- manni brátt foringi, og síðan iagði hann undir sig alla smá- konunga og fylkishöfðingja, og var þegar búinn 1851; tók hann sér þá titilinn »konungur allra Eþjópakonunga«. Var hann enn vel þolandi, meðan kona hans lifði, og 2 Eng- lendingar, Plowden og Bell, gátu haldið honum í taumi. En síðan er þeir ljetust hefur allt farið út um þúfur. Hann hefur, eins og fyrrum Nero keisari, kveykt í höfuðborg sinni til að hafa þá ánægju að sjá hana brenna, og ljet þá kasta flokkum kvenna á bálíð. Ef liðsmenn hans strjúka, lætur hann steikja lifandi konur þeirra og börn við hægan eld. Hann heQr yndi af að drepa fólk, og lætur hann safna sam- an mönnum í garða, og fer svo á veiðar, og skýtur þá sem dýr. Hefir hann það og opt að skemmtan að skjóta til máls, og hefir þá jafnan menn að skotspæni. Á sex vikum drap hann 3,000 manna. 61 norðurálfumanna hef- ur hann í haldi, og sýnist það lítið, þótt allir sje þeir sak- lausir, móti Öðrum grimmdarverkum hans. Hann hefur nú tekið til fanga tvo enska sendiboða og neitað að láta þá lausa og búast Euglendingar nú í herferð móti honum, og hafa þeir sent hið fyrsta af liði sínu yfir til Afríku. » — l — s—n—». (Sent aí>). ÁIN í DALNUN. 1. Það eru gamlar sögur um aldinn fjalla-dal, öllum heimsglaum fjarri það liggur dala-val, og vissa'g, hvar hann lægi og væna dalinn sæi, að vísu þá jeg segði: «ib hjer jeg una skal»! 2. Bungar beggja megin, sem brjóst á fríðri mey, blá-jökullinn kaldur, við álfröðul-þey: ó, vissa'g hvar hann lægi og væna dalinn sæi, víst þá rnunda'g segja: «nei, hjeðan fer jeg ei!» 3. Af jökul-faldi fellur þar fagran o'ní dal freyðandi áin, við bergið sem á tal í fossunum háu, og flytur svo þeim smáu blómum á bökkunum bergrisanna tal. 4. Ain er í vexti, hún er i risaleik, öskra' í bergi jötnar og hrista jörð sem kveyk; við ána sóley segir — og sig hún hnípin beygir —: «Ó, þetta' eru draugasögur, æ, jeg verð svo smeik!» Jón Ólafsson. AF JÓNI sýslumanni ESPÓL ÍN. Fræðimaðurinn alkunni, Jón sýslumaður Espólin, er fæddur á Espihóli í Eyjafirði 22. dag október-mánaðar 1769. Foreldrar hans voru: Jón Jakobsson, sýslumaður í Vaðla- sýslu, sonur Jaltobs kaupmanns við Búðir, Eiríkssonar, Steindórssonar, og Sigríður Stefánsdóttir, prests að Hö- shuldsstöðum, Olafssonar. Jón Espólín var elztur þeirra systkyna, svo Bendt, er ungur dó, þá Margrjet, fædd 13. dag janúar-mán. 1773, kona Bjarnar Stephensens, dó 2. dag október-mán. 1800; þáJafcoö yngstur,fæddur 1744, efn- ismaður, dó utanlands 1792. Launson átti Jón Jakobsson og þann, er Gísli hét; hann ólst upp á Búðum hjá móður Jóns Jakobssonar. Jón Espólín ólst fyrst upp með foreldrum sínum, og lærði í' heimaskóla. Arið 1781 kom Espólín fyrst á alþing með föður sínum, og sama haust var hann settur til læring- ar að Grenjaðarstað til sjera Einars Thorlaciusar1. Næsta 1) Einar prestur átti bróíinrdiíttijrJóds Jakobssonar,dóttur Hall- dórs Jakobssonar, a?> naufcugum Halldriri. Hún Haftli verií) meö Jóni fiiílrbróíinr sínnm áíbur en hún giptist. velur, 1782, var hann heima. 1783 var Espólín firmdur, og var þá enn heima. Árið 1784 fór hann til kennslu að Odda til sjera Gísla, og heim vorið eptir. 1786 fór hann að Núpufelli og lærði hjá sjera Jóni gamla: þangað fór og haustið eptir Jakob bróðir hans. 1788 fór Espólín utan; gekk hann á háskóla í Höfn og stundaði lög- vísi; var hann mjög lasinn áður; sótti hann þá um «regenz» og fjekk það síðan. Tók hann ann- að «examen» með «laudabilis» 1789, kom síðan aptur til íslands og var einn vetur með foreldrum sínum. Það ár (1790) fjekk Björn Stephensen Margrjetar systur hans; fór hún suður með honum að Hvitárvölhim um vorið 1791. Þaðársigldi Espólín aptur og tók þriðja, «Iatinskt, examen» í lögvísi 1792, og fjekk Snœfellsnessýslu 19. dag septem- ber-mánaðar sama ár. Kom hann hingað með póstskipinu syðra, fór síðan vestur að Ingjaldshóli, og var þar um veturinn með Stefáni Scftewnnpumboðshaldara Arnarstapa. En með því Espólín var þá enn ungur og óráðinn nokkuð svo, þá eggjaði sjera Ásgrímur Vigfússon HeMna-prestur heldur til Finn, er lögsagnari hafði verið þar í sýslunni, son Jóns byskups Teitssonar, að neyta þess, þar eð Finni var

x

Baldur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Baldur
https://timarit.is/publication/90

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.