Suðri - 23.02.1884, Blaðsíða 2

20
og eg liefi áður minnzt á, og 3.
óhentug lög þetta atriði áhrærandi.
|>að kann nú að vera vandaverk að
ráða bót á þessari síðast töldu orsök til
sveitarþyngslanna, enda á löggjafar-
valdið bágt nieð að koma sér að því,
en af því það er samróma álit allra
skynsamra manna, að fátækra-löggjöf-
in sé með öllu óbrúkleg og þurfi að
rífast niður til grunna og byggjast
aþtur í öðru betra formi, gegnir það
furðu, að alþing skuli enga verulega
tilraun bafa gjört til að ráða bót á
þeim afarmiklu göllum, sem nú eru á
lögum þessum. Af því eg er nú
orðinn nokkuð margorður, verð eg í
þetta sinn að leiða hjá mér, að
telja upþ galla þessa, og að segja
álit mitt um, hvernig úr þeim verði
bætt.
Aðsent.
í síðasta blaði Suðra er útleggiug
af fréttagrein einni héðan af landi, er
birzt liefur í dönsku Idaði; meðal ann-
ars, sem ranghermt er í grein þessari,
tv er það, að fþumvarþ um banka hafi
verið fellt í neðri cleild alþingis næst-
liðið sumar; þessuvareigi þannig var-
ið, lieldur var það í efri deild alþingis
að téð frumvarþ var fellt; málið var
sem sé þannig vaxið:
í efri deild alþingis kom næstliðið
sumar fram frumvarþ um stofnun
landsbanka; frumvarþið mætti þar að
vísu allmiklum mótmælum, en náði
þó fram að ganga með 7 atkv.; í
frumvarþi þessu var ákveðið, að bank-
inn skyldi vera meðal annars seðla-
hanki og að til þess að koma honum
á fót skyldi verja mestum liluta af
viðlagasjóðnum, sem só 500,000 kr., og
skyldi helmingurinn mega vera 1 veð-
skuldabréfum og hinu helmingurinn 1
konunglegum ríkisskuldabréfum. peg-
ar til neðri deildarinnar kom, þótti
öllum málið vera næsta mikilsvert og
þar mun að líkindum enginn þing-
maður hafa verið sá, er eigi vildi styðja
að því, að málið mætti á nokkurn
hátt ná fram að ganga; nefnd var
sett í málið, en nefndarmenn urðu
eigi á eitt sáttir; hæði minni hlutinn
og meiri hlutinn stungu uþþ á all-
miklum breytingum við furmvarþ efri
deildarinnar; minni hlutinn vildi þó
halda sér við það, að bankinn væri
seðlabanki, og lagði á það sérlega á-
herzlu; meiri hlutinn leit aþtur svo á
málið og þingmenn þeir, er honum
fylgdu, að in helzta þýðing bankans
fyrir landsmenn væri í því fólgin, að
þeir, sem þyrftu að fá fé að láni, gætu
fengið það með vægum kjörum, sem
og að menn, sem þeninga hafa, gætu
með hægu móti gjört þá arðberandi
hér á landi, og héfðu eigi ástæðu til
að hafa mörg liundruð þúsund króna
á vöxtum erlendis, eins og nú á sér
stað; að því er seðlana snei'ti, þá höfðu
þeir eigi á móti því, að bankinn gæli
þá út, þegar ástæður leyfðu, en áður-
nefnd atriði þóttu þeim svo mikilsverð,
að þoir vildu að bankinn kæmist á
fót, þótt eittlivað yrði því til fyrir-
stöðu að hann í uþþhafi gæti gefið út
seðla, hvort sem það væri það, að þjóð-
bankinn í Danmörku hefði sem stend-
ur einkaleyfi til þess í inu danska
ríki, eða að viðlagasjóðurinn gæti eigi
lagt fram svo mikla upþliæð 1 ríkis-
skuldabréfum, sem þörf væri á, eða
annað t. d. það, að hér vantaði menn,
sem kunnáttu og aði'a hæfilegleika
hefðu til að standa fyrir seðlaútgáfu
svo að fulltryggilegt og þó ábatavæn-
legt væri. Auk þessa mun meiri hlut-
anum liafa þótt ísjárvert að verja
mestum hluta viðlagasjóðsins til fyrir-
tækis, er að vísu getur ef vel gengur
gefið noklcuð í aðra hönd, en sem á
liinn bóginn getur einnig brugðizt von-
um manna. í neðri deidinni voru uþþ-
ástungur meiri hluta nefndarinnar
samþykktar með nokkrum breytingum
og fór rnálið svo búið uþþ í efri deild,
en þar urðu ýmsir þeirra, sem áður
höfðu fylgt því fram að koma banka
á fót, á móti frumvarþinu, og fylltu
þá flokk þeirra þar, sem engan banka
vildu hafa, og var svo frumvarþið fellt.
íslenzkar kaupstaöarvörur 1883.
(Tekið eþtir ísafold).
Eþtir því sem segir í venjulegri
árs-skýrslu þeirra Simmelhags & Holms
brakúna í Khöfn, um aðfiutning á
ýmsum varningi frá Norvegi, Islandi,
Færeyjum og Grænlandi, hefir árið
1883 flutzt frá íslandi til Khafnar hér
um bil þetta: (Til samanburðai' eru
hér einnig settar milli sviga samsvar-
andi tölur úr skýrslunni frá árinu á
undan, 1882).
Ull 1,070,000 þd. (1,375,000). Lýsi
9,300 tnr. (6,300). Saltfisluir 20,000
skþd. (14,726). Harðfiskur 481 skþd.
(147). Sauðakjöt saltað 4200 tnr.
(11400). Tólg 164000 þd. (355000).
Sauðagærur saltaðar 19600 (77218).
Æðardúnn hreinsaður 6700 pd. (5000).
En til Englands: TTll 236000 pd.
(358000). Saltfiskur 7375 skpd. (3172).
Og til Spánar: Saltfiskur 27031
skpd. (25780).
Samtals til Khafnar og Englands:
Ull 1,306,000 pd. (1,733,000).
Samt&ls til Khafnar, Englands og
Spánar: Saltfiskur 54406 skpd. (43678).
Eptir óselt í Kh'ófn i árslok: Ull
30000 pd. (790000). Lýsi 1200 tnr.
(320). Saltfiskur 3437 skpd. (300).
— Af v er ðlaginu er þetta lielzt
að segja:
þessi mikla ull, sem óseld var í
Khöfn við áramótin næstu á undan,
790000 pd. seldist meiri parturinn
framan af árinu; livít norðlenzk ull
bezta á 75—70 aura (árið fyrir 85—
82), lakari 68—65(80— 74), en sunn-
lenzk 64—65 (73—65); það sem eptir
var, var að smá-seljast frá því í júlí-
mánuði og fram í nóvember, á 721/*
—65 a. bezta hvít ull norðlenzk, og
sunnlenzk 61','/. Af inni nýju ull
seldist nokkuð í ágúst og septbr. á
75—73 a. til Svíþjóðar, en á Englandi,
aðal-markaðinum, var ekki boðið meira
en 64—65 a. J>ess vegna var megn-
ið af því sem kom í septbr. lagt fyrir
til geymslu. |>egar kom fram í októ-
ber, og kaupmenn sáu ekki til neins
að bíða lengur, fóru þeir að selja, beztu
norðlenzka ull livíla fyrir 65 '/•/ e.;
lakari 62'/'/—64; sunnlenzka og vest-
firzka á 61 '/•;—62. Meiri parturinn
var þó ekki seldur fvr en í nóvember
og desember, bezta norðlenzk þá fyrir
66 '/•/—67 a., lakari 63:iA—65, og
sunnlenzk 611 «—62. Mislit ull var
framan afárinu á 60-54a., enlækk-
aði síðar, og fyrir ina nýju var gefið
55—51 e. Svört ull 75 a. Óþvegin
haustull á 58—46' '•.> e. Loks kom til
Khafnar nokkuð af óþveginni vorull
hvítri, og seldist á 47—45 ’/•/ e. — |>að
sem kom til Englands beina leið frá
Íslandi, seldist á 68 'U—721 /'a e. pundið,
danskt (enskt pd. á 81 4 — 8 pence)
af hvítri ull norðlenzkri og vestfirzkri,
en sunnlenzkri 67' \—66. J>ar eru
umbúðirnar taldar frá í verðinu, en í
Khöfn með.
Tólg frá fyrra ári seldist framan
af árinu 39'/?—44 a., lækkaði síðan
ofan í 43, 42 og 41 e. Síðustu mán-
uði ársins seldist in nýja tólg ekki
meira en 37—38 a.
Sauðargærur saltaðar frá f. á. seldust
illa framan af árinu vegna rýrðar, 5
kr. 25 a.—4 kr. 75 a. vöndullinn
(tvær gærur). Fyrir nokkuð af skárra
tagi fekkst 5 kr. 30 a.—5 kr. 50 a.
Fyrir gærur frá þessu hausti, sern voru
almennt betri en árið fvrir, fengust 5
kr. 50 a.—6 kr. 65 a., og jafnvel 7
kr. fyrir eina sending óvenju-góða.
Sauðakjöt saltað seldist í októbr. á
65—61 kr. tunnan (224 pd. að ílát-
inu frátöldu), í nóvbr. 62'^—59' ■>, í
desbr. 61 — 64.
Af saltfiski sunnlenzkum seldust
nokkrir farmar í júlímánuði til Kor-
egs fyrir hér um bil 73 kr. skpdið
flutt á skip á íslandi, og töluvert af
norðlenzkum og austfirzkum fiski sömu-
leiðis til Noregs frá Khöfn fyrir 72
J