Fjallkonan


Fjallkonan - 20.06.1887, Blaðsíða 1

Fjallkonan - 20.06.1887, Blaðsíða 1
Kemr út þrisvar a tuán- uði, 36 blöð um árið. Arg. l;ostar 2 krónur. Borgist fyrir júlilok. FJALLKONAN. Vitltlimnr Á.tinuutlarson íiistjori þanaMaAtbýr I Þiagholtaatrati og er aíi hitta kl. H—4 e. ni. 17. BLAÐ. REYK.TAVÍK. 20. JÚNI L887. Embætti. 9. f. m. var Stefán (iíslasoii. lnkuaskðlakandídat, settr aukalæknir í Dyrhðlahreppi og Eyjafjallahreppum með 1000 kr styrk úr landssjóði. Páll Briem, sýslumaðr í Palasýslu, liefir fengið lausn frá em- bætti B& f. m. frá 1. júli þ. á., og er Bettr inálatlufiiiimsinaðr við landsynrréttinn frá sama tíma. 7. f. m. var Stefáni Jonssyni dbrm. á Sveinsstoðnin veitt lausn frá umboðssýslan ..stærri og niiimi Eyjafjarðarsýslujarða" frá 1. se.pt í liaust. ['mboðið fyrir „stærri og niiiini Eyjafjarðarsyslujr.rðum" verðr pví veitt írá 1. sept. Uniboðsinaðr liefir í laun sjiittuno'(' '„ stft K;-"."'„) af uniboðsfekjuiiuin. Bönarbréf uin þetaa sýslan skulu st\luð iil landshöfðingja, eiin send anitniaiiiiiiiuiii i novðv- Ofl austramtinu fyrir 12. Agftst [>. á. 8. þ. ii). itu Ásar í Skaítártnngu veittir sira Bvandi. ei ]>ar var prestr áðr, sainkv*int ósk >atnaðar, áu þesa koiningsr fieru tram. Óveitt prestakiill era: Helgastaðir (20. maí) (786). — Hítar- nesl>ing (2; maí) (1200). — Uykkv,ih;vjarklaustr (9. júuí) (687). Lasfiisynjiiii. LUðgj&fi Island.s liefir í bréfi til landshöfðingja 18. apríl þ. á. skýrt frá jiví, at' hvaða ástæðuin lög alþtngifi L88§ uin fiskiveiðiir í landlielgi liafa eígi íniö staðf stingu kon- ungs. I þessum liiguiu var BVO kvoðið a, að fiskveiðar í land- helgi megi einungis reka þeir iiiciin, siin eru húsettir í laudinu gg iuuleud hlutafélijg. Sleð þessum Iðgum átti því að reiaa skorður við yfirgangi utlendra fiskimanna nér við land. aem lengi liefir við gengizt og ekki sízt síðan útlendingar tókn að stunda bátaveiðar inni á fjörðum. — Srjórninni diiiisku Jiykir þetta vera íerin meinbægni af Ulendingum, |iar sein danskir þegnar eiga lilut að máli, og álítr að með þessum liigum sé raskað „jaí'nrétti ríkisþegnanna til atvinnu". Raðgjafinn getr þess einnig.að foringinn á danska gsealuskipinu, er hér var í fyrra, hafi skýrt frá, að fiskmexgðin sé bvo mikil á miðunum kriiigiiin ísland, að ]iað geri ekkert til, þðtt danskir þegnar bæt- ist við að stunda þá veiði. Loks getr ráðherrann þess, að amt- inaðr Færeyinga liafi lagt a mðti þvi að liig jiessi yrðu staðfest og nð Færeyingar hafi áðr gent iiílugar bsenarskrar til stjðrn- ariunar um að liig alþingis 1883, er lutu að sania, yrðu okki staðfest, og Jietta virðist hafa orðið þyngra á metunum hjá ráð- gjaíanum enn vilji þings og þjððar á [slandí. Salii ií kii'kjujiirð. Halt' jörðin Þðrólfsdalr í L6ni frá Stafafell.skirkju Sveini bústjóva Bjarnasyni i Volaseji. Hallærlsfé. Sýslunefndin í Strandasýslu hefir s6tt til lands- hötðlngja um gjafafé handa sýslubúnm til að afatýra hungri og uiaiinfelli, enn ekkert fengið. með þvi að slikt fé er nii gersam- lega þrotið. Pðstar (norðan og vestan) komu 17. þ. m. Norðanpóstr tafð- ist í 4 daga við Hvítá og síðan ó daga í Norðrárdal í norðan- hretinu í t. m., enda var ófært að lialda áfram í ]iví veðri, af ]ivi að hvergi var bjiirg að fá lianda hestum. Segir póstr ]iessa norðrferð hina verstu og óskeuitilegustn, er liann heflr f'arið, þðtt nienn gerðu konum allan greiða, >oin þeir gátu; víðast hafi verið að kalla bjargarlaust bieði f'yrir ineiin og skepnur. H bestar póstsins gáfust upp á norðrleið, enn lifðu þ6 af. 'riðarfiir er nú alstaðar um land hið æskilegasta. Fénaðarhöld eru voðaleg í llúnavatns og Skagafjarðar sýsl- um. Þar drapst fé ]iúsundum saman í hretinu í f. m., og eftir það ýmist úr hor eða hungri eða af slysum eða kvillum. — í Sveinstaðahreppi i Húnavatnssýslu hefir t'arizt og falliðum 1000 fjár og 40 hross. Þurfamenn fjölguðu þarjatiiframt um 30—40. Líkar þessu eða engu betri eru ástæðurnar í mörgum sveitum Hímavatnss. (Skagaströnd, Laxárdal, Viðidal, Miðfirði, Hríitafirði), og engu betra er í Skagafjarðars., sem sjá má af' karta dr brétí þaðan, sem hér er prentaðr á eftir. Allabrögð eru allgóð bæði nyrðra og vestra; bezti afli við tsafjarðardjaj og aUgöðr nndir Jokli. Þoi'skarti og sildararti A Eyjafirði. Þar náðist og talsvert aí höfrungnm. Hviili þrjá rak Dyrðra; tvo a XjOrnesJ og einn á Bög staðasandi við Eyjafjörð. lliifis var tyrir öllu norðrlandi uniiii Horns og LanganeM) er póstr fðr suðr um. Að eins Eyjatjorðr auðr innan til. lijni-srnrskorlriiiii nyrðva er voðalegr, einkuin í llúiiaviiius og Skagafjarðar sýslum og á útkjiUkuin Eyjaijavðar og Þing- eyjar iýalna,og kveðT iro ramt að, aö I ramumaveit- uni sýkzt af hungri. L&tíns ei •-'. roai J6a (bðmn&daaoD fcMörkiHunavatnssýslu, 28 ára að aldri. atgevvismaðr og vel að siv. Ilann hafði geng- ið a Miiðruvallaskúlann. og vav \v,\r talinn einn nieðal binna ct'nili'giistu náinsiniinna. Skagafjtndttrsijxlx, 1. ji'ini. „Hiðan eru uð tiviia ineivi barð- indi enn elztu ineiin niiina. Þegar afellið gerði, v;iv fé viða óvist, og veit eiiginn li\e inargt lietir hiii ut féogheatnm. \'íð- asr vav beylaust. einnig fyrfr kyv. og eru |i;er mi viða að talla uinstaðar tallnar. Féð, sem dautt er lnr i ^yslu. ni'inr |nis- uuiluiii: sumir sauðlausiv. Aiiuað eigi íjáanlegt, efi.....i se veru- leg barðindi tyrir lniuiluni ¦><; jafnvel iiianinlauði. iienia sj.iviun nynist |iví avðsaniavi, eiia nú ev uin enga bjiivg af lioiuiin að tala, enda lokar isinn tiiðiiiuni enn og nar gvo langt inn& liann, að engin veiðivon er fið Drangey, sem lölda inaiina". Suðr-Þingeyjarsýshi, 6. jinií. ,. V <\ ers hél enda er SuðT-Þingeyjar&ýsla oestí blettrlnn, tem eg hefl Créttir af norðan og austan lands". Búnaör og landstjórn. Eftir Mnt/iiús Jónsaon. (Niorl.) í£eiri árangr lu't'<)i þóeflaustsézt, ef féðtil liúiiailiiri'tliiig'ar licf'Oi verið nicira. og Bér í lagd hefði |iví verið var'n) n!) einhverju leyti ákveðið til bfinaö«r- íni'iiiiinar. baeði til gagnlegra búnaðarekóla og prtkt- iskra bánaðarrita, sem aiþýða hci'Oi eflaustgetað lart at'. Þftð sýiiist svo scni tjárstjóni lainlsins lé ckki hagfróð, þegar iiti«i ar tii þeea hvernig tekjan lanilsins er vario. ilér um liil að cins ' .,„ hlnta af tekjuin [icss cr varið til að þeaa efla atvinnuvegina og til þesa að menta alla landains bændr (þá mena, sem öll yelferð þess hvílir ái. og gera þá hæfa til að stunda vel Stöðö sina. Það cr |ió VÍðrkent. o(r það með rétta, að menn knnni hvorki að hagnýta aér frjóvgunarkraft landsína eða fara rétl meðafurðir þeas. iJar á nióti aýnisl itjórnin hafj f'ullkom- Lega augu t'yrir ]tví, að oota tekjur landsina, ]»ó "kki verði nú aagt, að það aé að ðlln l<'.yti til arðvam- legra dtgjalda, eg vil ég í því efni a<i cins neína r btgjaldagreinir, það er: ðlmnsnstyrk lærisveina og eftirlaun embættismanna. Kyrir fast »!) ' 4ll liluta at' landstekjunuin cru nienn keyjitir iim á einha'ttis- manna sinii)jurnar, og liér uin bil ' ,,. liluta at lands- tekjunum er varii) til eítírlauna handaþeimmðnnnm, sem fullkomin laun fengu tyrir starf sitt meðan þefa

x

Fjallkonan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fjallkonan
https://timarit.is/publication/122

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.