Heimskringla - 11.08.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 11.08.1898, Blaðsíða 1
XII. ÁR Heimskringla WINNIPEG, MANITOBA, 11 ÁGÚST 1898. NR 44 Skemtiför til Islands árið 1900 eftir E. H. JOHNSON. Hrra ritst. "Hkr." I blaði yðar sem út kom 21. júlí siöasl. Btendur dálítil ritstjórnar grein. sem eingöngu fjallar um það málefni, sem fyrirsögn þessarar greinar minnar bendir ti), og þar eð þór. herra ritstjóri mælist þar til að heyra tillögur almenn- ings um þetta niAl, þá dettur mér i hug að lofa yður »g öllura löndum vor- um vestan og austan hafs, að heyra á- lit mitt um það í fúum orðum. Það fj-rsta sem mér datt í hug, eftir að ég hafdi lesið téða gre'm, var: að tillaga Mr, Thorvaldsons og yðar væri bara merkileg ov umleiðafar þýð- ingarmikil að skoðahana fráal-íslenzku þjóðernis sjónarmiði hér vestan hafs Hún sýnir ljóslega. að þeir menn, smíða svona lagaðar uppástungur og tillögur íhugasíoum, berainnan brjósts mikla og ómetanlega þjóðernis og ætt jarðarást, og eiga þeir í öllu falli mikið hrós og heiður skilinn af almenningi fyrir það, hvort sem nokkuð getur orð ið af frámkvæmdum eða ekki. Að fara skemtiför tilgamla föðirr landsins, núna um aldamótin, eða ár>ð yrði eitt af þrennu hinu þýðingar mesta, sem íslendingar hér vestan hafs hafa fundið upp k til menníngar og frama, fyrir oss í einni heild sem þjóð- flokk, og þar næst til ævarandi endur- minningar fyrir niðja vora k næstu öld eða öldum, síðan þeir fyrst byriuðu að flytja sig til þessa lands. Já, eitt "&( þremur, segi ég, og meina ég með því fyrst og fremst hinn mikla og merkilega kirkjnfélagsskap vestur Tslendinga sem allatíð blómgast og belduT áfram að vaxa sjálfum oss og þjóðflokki vorum til sóma, og að ðllum Biidlagrmf og líkamlegrar blessunar, þrátt fyrir alla þá mótspyrnu sem sá félagsskapur hefur haft, og mun hafa eins og allur annar félags- skapur sem raunar er ekkert óeðlilegt, því heiminum er svoleiðis varið. að fátt getur í honum lifað og þriflst fyrir utan mótspyrnu úr einhverri átt. Hið annað sem ég tel afar-merkilegt og þýðingarmikið hjá oss sem sérstök- um þjóðflokki, er þjóðminningardags- félagsskapurinn vor á raeðal, sem eins og kirkjufélagið teigir rætur sínar út um byggðir allra íslendinga hér í álfu og er öllum kært, að svo miklu leyti sem menn geta verið einhuga og væru ekki eilíflega að þrátta um, hvenær á árinu að sú hátíð skyldi haldast. Þetta tvent segi ég, aðséhiðmerki- legnsta, sögulegastaog annálsverðasta, þó fleira mætti tilnefna, sem ísleiid- ingur í Ameríku hafa aðhafst, síðan þeir hingað komu. Verði þvi nokkuð af framkvæmd um, með þessa skemtiför til Islands um aldamótin fjnnst mér óhætt að telja það hið þriðja af þVí alha merkilegasta sem ísl. i Ameríku hafa starfað hér. Sjálfum sér og þjóðflokki sinum til á- nægju, blessunar og ævarandi sóma. Ég er yður, herra ritstjóri, þar fyr- ir samþykkur um þetta mál og fæ ekki betur séð, en að framkvæmdir ættu að gpta tekist með almennum samtökum, og eins hinu, að þaðætti ekki að þurfa að verða að neinu ágreiningsmáli, því vér erum allir íslendingar og unnum allir að meira og minna leyti þjóð og föðurlandi voru, og margir munu þeir an efa vera, sem óska í hjarto sínu að þeir fengju tækifæri til að sjá móður- jörðina aftur, þótt ekki væri nema fáa daga eða vikur, og því þá ekki hlynna að því raeð almennum samtökum að fá þá för farna s >m allra billegasta og í sem mestri einingu og >;félagsskap, sjalfum oss til ánægju, en þjóðflokki vorum til sóma. Það er þar af leiðandí enginn efi á því. eins og þér látið í ljósi, að heppi- legast væri, aðkjósa nefud manna tii þess að gangast fyrir samtökum og sjá um allan undirbúning í þessu máli, og ætti sú nefnd að samanstanda af ein- um til þremur mönnutn í hverju ís- lenzku bygðarlaci.bæðl i Bandarikjum og Canada. En þar eð hætt yrði við. að sú nefnd gæti ekki nnnið vel í sam- einingu sokum fjarlægðar, sem yrði á milli manna, væri maské heppilegast að kjósa eina aðal-forsröðunpfiid, sem ætti heima í Winnipeg og Dakota, og að sú nefnd setti svo aftur aukanefndir af þremur, að minsta kosti, í hverju ís- lenzku bygðarlagi. Og til þess að hrinda þessu máli svolítið áfram og koma því á stað — því ég ætla að verða því hlyntur eftir megni—, vil ég hér með stinga u Að 9 mcnn séu kosnir í aðal for- stöðunefnd, sem allir eigi heima í Winnipeg' og Dakota, og að bú níu manna nefnd kjosi og setji aftur aukanefndir eftir þörfmn víðsvegar um byggðir íslendinga. Og þar eð ég býzt við að þessi upp- ástunga mín verði studd. og að vilji meirihluta altnennings samþ. hana, þi vil ég eínnig og enn fremur stinga upp á Mr. S. Thorvaldssyni fyrir forseta aöal-nefndarinnar og ritstjóra Hkr. fyrir ritara. Varaforseta. gjaldkera og aðra með- ráðamenn tíðrar nefndar, læt ég öðrum eftir að stin&a upp á, og geta þeir gert það bréflega eins og ég hefi nú gert, og sent íslenzku blöðunum, helzt Hkr. það til birtingar fyrir almenning. Eg hefi svo ekki meira um þetta mál að segja að þessu sinni, og vona fastlega að það fái hinar beztu undir- tektir, og að vér komum því áfram og til leiðar, án alls sundurlyndis og þrætu. Fyrir hönd íslendinga í TJtah þori ég óhikað að lofa fylgi vor allra, upp á þann máta, sem málefninu hentar, sem allra bezt og verður þjóðflokki vorum í Araeríku til hins mesta heið- urs og sóma. Spanish Fork, TJtah, 1. Ágúst 1898. STRIDID. Hægt og seint ganga friðarsamn ingarnir milli Bandaraanna og Spánar; Þó er nú komið svar frá Spánarstjórn í hendur McKinley forseta, en almenn- ingur hefur ekki enn fengiö að vita efni þó talið sé víst að þeir muni ganga að þeim kostum sem þeim verða settir. Seinustu fréttir frá Manila, segja Spánverjar hafi gert áhlaup raikið á Bandamenn. Spáuverjar höfðu fleiri þúsund manns, og réðust ú hina í voða óveðri og alveg óviðhúna, Fyrsta her- deildin sem fyrir þeim varð var fúmenn sjálfboðaliðsdeild, en það gerði ekkert til, Spánverjar fóru aldrei lengra; þessi lifandi steinveggur var óbifanlogur. og áður en langt leið kom hjslp. Spán- verjar mistu um 300 manns í bardHfran- um en Bandamenn 12 eða 13. Tvær smáatrennur gerðu þeir síðar en enginn skaði hlaust af. Tvær smáorustur hafa Bandamenn háð í PortoJRico, og er það alveg samn sagan, sigur og frægð fyrir hina ósigr- andi merkisbera, frelsis og mannúðar. Frjettir. Markverðustu viðburðir hvaðanæfa. Fullyrt er að Judge Day. sem hefir verið utauríkis ráðherra Bandaríkjanna siðan MðKinley tók við embætti, muni segja af sér bráðJega. Óvíst er hvort liann gerir það áður en friður verður saminn eða ekki, því sjálfsagt þykir að nefnd verði sett til friðarsamninga þá verði hann einn nefndarmanna. Sem eftirmaður hans í ráðaneytinu er fyrst nefndur Col. John Hay sendiherra Bandaríkjanna á Englandi, og þar næst Charles Etnory Smith. McKinley kvað hafal'itiðí ljósi. að Col. Hay mundi s-ruida framnr flestum ððrum bvað hætileika snertir fyrir þá vandasttmn stöðu, Mr. \V. W. O.'ilvie, hinn mikli millu eigandi í C mada, kom mjög nærri því að missalífið í Montreal á manadaginn. Hann var að keyra yfir járnbraut, en stór lest af vögnuiu rakst á kerru hans með voðalegum hraða. Hann kastaðist sjálfur um 15 fet burtu og knm nær þvi ómeiddur niður. Hesturinn komst einnig af, en kerran fór í þusund mola. Voðalegur eldur gej'saði i bænum Bismarck, höfuðstað Norður Dakota- ríkis, á mánudaginn, Fleiri hundruð byggingar voru eyðilagðar, þar a meðal akaflega stórt vöruhús, sem Northern < National og 1 bánkarnir, | húsið og skrifstofur blaðanna: Tribune oj; Eteview, oggvofjöldi af buðum og öðrun byggingum. Búist er við að skaðinn nemi yfir million dollais. "i vart við eldinn í skrifstofu járnbrautar agentsins. Stjórnin í VVashington hefur fengið skeyti frá Sautiago, undirskrifað af öll- um hershöfðingjunum og læknum eru við hetinn. Skeytiðer þess efnis að þeir mælast til að herinn só flnttur sem ailra fyrst burt af Cuba, nema þær her- deildir sem hafa áður verið í Cuba eða suðut löndum og þvi vanar við veikina, sem gengur þar yfir alt um þenna tíma árs. Þessir menn álíta það skyldu stjórnarinnar, aðforðahernum frá þeas- um drepsóttum; og ekki sízt. |>ar sem engin þörf er á hermönnum á Cuba nú. Það er þegar búið að reisa spánska herskipið Maria Teresa, svo að það flýtur sjálft. Það verður tekið til Norfolk eins fljótt og mögulegt er og byrjað á viðgerð þess samstundis. Cristobol Colon verðurnæsta skipið sem reynt verður að koraa á flot. - Ef þessi tvö skip fást í svo góðu ásigkomulagi aðþaðborgi sig að gera við þau, þá verða þau ljómandi viðbót við flota Bandaríkjanna. Það er talið mjög ó- víst, hvort það muni borga sig að tíeyta hinum tveimur herskipunum og um torpedo-bátana er liklega ekki að tala, þeir voru svo illa útleiknir eftir snókkj- una (.- louchester. Herdeild sem mynduð va r í Chi- cago og sem samanstendur eingöngn af canadiskum mönnum, sem nú eru orðnir borgarar Bandaríkjanna, býður sig fram til herþjónustu á Cuba. Nær því allir í herdeild þessari hafa áður verið í brezka hernum ýraist í Afríku, Suður Amerfku eða í Indíalöndunum. og eru því ekkert hræddir við Cv 'þsótt irnar í Cuba, þar þeir hafa áður gengið i gegnum þær allar, Það er talið víst að stjórnín taki þessu boði, ef hún á annað borð ætlar að hafa nokkra her- men syðra. Stjórnarformaðurinn í British Col umbia, Hon. J. H. Turner, var settur frá ráðsmenskunni núna þessa dagana afjfylltisstjóra Mclnnes- Astæðan er sú, að hinir pslitiskn flokkar þar standa alveg jafnt að vígi á þinginu og áleit því fylkisstjórinn aðkjósendurnir hefðu ekki sýnt næga tiltrú til hinuar fyrr- verandi stjórnar, til þess að þeir gætu með sanngirni setið við völdin og raðið lögum og lofum í fylkinuhvað embætta veitingar og fleira þesaháttai snerti. Hefir hann nú kvatt annan mnnn ilon. Robt. B"aven, til þess að mynda nýtt ráðaneyti. Búist er eins vel við samt að til nýrra kosninga verði gengið aðnr en langt liður til þess ef mögulegt væri að skera betur úr hver flokkuriuu sé eiginlega í meirihluta. Franski sendiherrann í Washington M. Cambon, hefur ínafni stjórnar sinn- ar heimtað að Bandaríkin létu Inust franskt skip eitt Olinde Rodri'. uez sem Bandarikja herskipið New Oileans tók fast 17. júní fram undan San Juan a Porto Rico, og sem sið-ir var sent til Charleston í Suður Caroh'nu. Sendi- herrann ber það fram, að skipið hafi verið ólöglega tekið, og engin heimild sé til þess að halda því og þar að auk sé póstflutningur og þýðingarmikil stjórnarskjöl á skipinu. Fróðlegt verður að vita hverju Bandamenn svara þessari kröfu; því mjög líklegt er að skipið hefði verið lát- ið laust fyrir löngu og án þess að Frakkar hefðu þurft að heimta það, ef ekki hefðu verið nægar ástæður til þess aðhalda því. Sagt er að erkibiskup Duhamel sé líklegur 5il þess að verða eftirmaður Taschereaus kardínála. Kona ein í New York, sem var ve.r ið a^yflrheyra, til þess að komast eftir hvort hún vseri með öllil viti. viður kendi að hún hefði oft og etnatt drukkið pott af whisky og re.^kt i ni ur á einni nóttu. Kona þessi var fyrir nokkrum árnm síöan álitin eín af helstu konum borgarinnar, ogánefaein hin fríðasta kona í New York. Hún kenn 'irií sínum um alt saman, segir að hann hafi komið sér til að drekka á- drykki og reykja sígarettur. — Læknar þeir sem skoðuðu konuna álitu að vínnautn og tóbaksbrúkun hefðu e.xðilagt heilsuna, iii segir, að tilraun hafi verið gerð til að myrða Senor Sa- laneytisforsetann á Spáni.— rnns kvað liafa verið í félag- inu, eu svo var kastað hlutum til að sjá iðskyldi vinna. Sá sem hlaut stai-faun var gamall óoirðarseggur frá . sem áður hafði verið þar í 1 upphlaupum, og setið fleiri ár í faógelsi fyrir. NAkvæmar fréttir um þetta er ómognlegt að fá. því stjórn in leyflr ekki neinu þesskonar að kom- i á Sj>:ini, Eeinkennile^ heimsókn. Af því munu allir sjá að þér eruð minir lærisveinar, ef þér elskið hver annan. J. Kr. [Hi'i-ra ritstjóri "Hkr". í réttvís- innar og mannúðarinnar nafni bið égyður aðljá eftirfylgjandi línum rúm í blaði yðar.] F.g álít það siðferðislega skyldugt að benda ókunnugu fólki sem kynni að vilja ílytja til Selkirk bæjar á hvernig einn af leiðarrdi mönnum hins íslenzka lúterska safnaðar í Selkirk feraðkenna aðkomandi fólki að ' 'elska og hlýða sér og börnunum sínum". Ef hér ætti við sem oftar málshátturinn: "Eftir höfð- inu dansa limirnir", væri þetta sýnis- horn alt annað en vel lagað til að k»-nna fólki að bera virðingu fyrir slík- 'tm félagsskap. Heimsóknin sem fyrir- sögniri liendir til, var á þessa leið: Á sunnudaginn 24. júlí eitthvað 'milli kl. 10 og 12 kom herra Klemens Jónassdu inn í hús mitt með þeim fúk- yrðum að mighryllir til að hugsa, sj'nishorn af komplimentumhans mætti telja upp þessar setningar: "D..___ friðarspillir, andskotinn sjalfur kom i þetta hús með þér. Ég er vanur að kenna fólki að elska og hlýða mer og börnum mínum. Þú skalt rýma, ekki einungis þetta hús. heldur allan Selkirk bæ. Eg skal stíga á hálsinn á þér og láta þig spýta gorinu ef þú gjörir þetta aftur," En þetta sem hann talar um var ekkert til Ég átti sumsé áð hafa sent eina dóttir hans skælandi heim kveldinu áður, Úr allri þeirri illinda spýju sem hann- með steittum hnefum þrumaðiyfir mérskildi ég þetta sakarefni. en sakarefni það var tilhæfu- laus tillu'tningur annaðhvort úr honum sjálfum eða þessari vel vönduðn dóttur sem hann ætlast til að fólk elski og hlýði Asamt sjálfum sér. Fyiir þann tíma hafði ég ekki meðeinuorðistuggað við börnum hans, né á nokkurn hátt gert á hluta þeirra, og þó hann hefði í heitingttm við 6 Ara gamlan dreng sem við eíguro saraa daginn og við fluttum í liúsþetta. Eg ætla ekki að reyna að útiuála það hve hrædd ég varð við þenna raann. Mér var ð fyrst fyrir að kalla á manninn minn sem var uppi ;i lofti.'kom hann bráðlega ofan. ætlaði ég þá að flýja mg> á loft en náunginn tróð sér á milli mannsins mins og mín og elti mig upp og ínn í svefuherbergi mitt og stjakaði mér nokkrum sinnum með hnefanum, er honum þótti ég í vegi sínum. Þarna settist hann niður og reykti pípu sina og skammaði mig í sífellu á meðan. Fólki kann að þykja undarlegt að maðurinn minn skyldi ekki taka þrælinn og henda honum út lðngu áður en hér var komið en beim sem er kunnugt iira heilsufarjmitt þykir það valla. enda hef ég verið í og við rúmið af krampa í höfðinu sam én ma þakka heimsóku l>essa lúterska leiðtoga. Hversvegna lira. Kl. Jónasson hef- ur veitt mér þessn árás er mér óskiljan- legt. Ég get valla hugsað að hann hafi verið að taka U]ip þykkjuna fyiir starfs bróður sittn, séra Odd Gíslason enda þótt hann notaði þann tíma k þenna Iiátt sem klerkur var í kirkju, en trauðla trúi ég því að klerki hofði verið nein þægð í slíkri þjónustu. En eitt er vist, og það er, að ekki raissir sjern Kl. Jónasson herapuna fyrir það að skelfa og ofsækja hjartveikar konur, af því að heropu hefur hann ekki en fongið svo kunnugt sé að minnsta kostí ekki í þeiro, skilningi sem lærðir og vigðir prestar hafa. En vera má að hann yerði þess einhvern tíma var að þetta sé ekki vissasti vegur til mannvirðinga moðal heiðarlegs fólks. Það tekur vissa sort af fólki til að lrafa slíka monn fyrir andlefta og félagslega leiðtoga til að olska otí virða þá og börnin þeirra; en fretnur hefur þessi heiðurs uiaður hótað mér því, að hann skyldi sverja mig bijálaða og koma mér á vit- lausra spitalann. Ég hef verið undir liokna hendi en enginn sagt mig neitt nærri brjálsemi, en ég er mjög heilsu- litil það er satt. Nú vildi éa að einhver góður maður gæti sagt mér hvert nokk- ur líkindi séu til að eiður sliks mans yrði tekian gildur um heilsuástand mitt. svo að ég í tíma geti leitað mór lagalegrar verndunar gegn þannig lag- aðri ofsókn hans. KJemens getur stært sig af því að vera orsök í langvarandi lasleik mínum ef liann vill, ég öfunda hánn ekki af þvi, en aldrei fær hann fólk til að trúa því að ég hati gert börnutn hans neitt • >kki þekt að neinu *'. etr hann er þektur að ý m s u . En vita urá hann það. að svo marga virri átti Gunnar heitinn hjá þeim nýt óg hans svo að einhver þeirra verður til að endurgjalda honura l slika heimsókn ef á þarf að halda. Eg vona hann fyrtrgefi dráttinn, scm Iieilsu minnar vegna, hefur orðið á að minnast veglyndis hans mór' til handa, Selkirk, Man. 30. júlí I Kristín Lilja Gunnarsdóttir. [Ef þessi ofanritaða grein er öll sönn og i engu íkt, þá er þetta fram- ferði hra. Kl. Jónassonar sannarlega skammarlegt og ósamboðið siðuðum manni með -fullu viti. Vér ætluðum í fyrstu ekki að taka þessa grein, þvi oss þótti hún að sumu leyti ótrúleg, en' kunningi vor og fréttaritari í Selkirk fullvissaði oss um. aðhér væri í engu ikt, en sagan sögð blátt áfram eins og hún gekk til. Vér tókum því greinina í blaðið, því sé svo sem þar er frá skýrt; þá fynst oss engin ástæða til að breiða yfir aðferð þessa náunga. Ef að kona þessi getur sannað það, að hr. Kl. Jónasson hafi hótað að kæra hana fyrir brjálæði að ástæðulausu. þá viljnm vér ráðleggja henni að leita verndar lag- anna nú þegar. því slíkar hótanir eru saknæmar og varða við lög. — Ef hra. Kl. Jónasson er hér röngu beittur, þá skal oss það ánægja að gefa honum rúm í blaðinu til varnar.— Ritst. Hkr.] The more you go The more you know. •L*n því meira sem þú veizt um búðina okkar, því minna kær- ir þú þig um að fara víðar. Ef þú vilt fá góðar vofur, þá er þetta búðin þín. Ef þú vilt fá regluleg kjðrkaup, þá er þetta búðin þín. Það er engar sviknar eða gamlar vörur í Commonwealth Við brukum engar lyg- ar eða fals til ;ið selja viirur okkar. Þessa viku seljum við dren- gjaföt svo ódýrt að það má fremur heita gjðf en sala. THE Cor. Main St. & City Ilall Square. Hoover & Co. Frá löndum. Hnausa, P. O, 3. Ágúst 1893 (Frá frettaritara "Hkr.") ÍSLENDINGADAGURINN okkar var haldinn hér í Breiðuvík 2. ágúst (í gær) í garði Mr. Baldvins Jónssonar; var þar saman kominn mesti fjöldi fólksá öllum aldri; ekki er hægt að segja með vissu hvað það var margt, en gizkað var á að það hafi verið nær 300. Þar var lif og þar var fjör, veðrið var líka hið ákjósanlegasta, leikvöllurinn hinn bezti og hinar rúmgóðu bygginga'r Baldvins öllum velkomnar. Forseti dagsins, Mr. Gestur Odd- leifsson. setti samkomuna með lipurri tölu. Var svo strax tekið til að skemta sér með hlaupum. stökkum af ýmsum tegundum, knattleik, aflraun á kaðli og svo var dans að síðustu og unnu þeir verðlaun sem framúrsköruðu í íþrótt- um. Nokkrir monn, sem vanalega hafa verið við íslendingadag okkar, og hefðu enn getað það. skutust í "annað veldi', og urðu því að "óþektum stætðum"al menningi; en það gerði nú ekkert til, liafði engin deyfandi áhrif á samkoin- una. Gamla laudsins var minst af ^\Ir. Jóni Sveinssyni, fengum við þar góða tölu hjá gamla manninum, var þá sving- ið minni Tslands, eftir Kr. Jónsson "ís land, Island" o. s. frv. Söngur var betri en vanaletra meðal vor, því góðir söngmenn tóku þátt í honum, svo eiga fíólín-spilararnir miklar þakkir skilið fyrir góða skemtun, Icel. River Geysir og Árnes fólk tók heiðarlegan þátt í skemtuninni og sýndi drengilegan félagsskap, þó Gest- ur Oddleifsson gerði það mest og allir eiga þeir þakkir okkar Breiðvikinga skilið. Alt gekk reglulega ng friðsamlega og mér mun vera óhætt að segja að allir hafi farið heim til sín ánægðir með daginn. Enginn guðForðagaukur var við- staddur og enginn svo andlega fátækur að hann gerði svo litið úr sér að minn- ast á 17. júní sér til minkunar eða Öðr- um til miska, eins og átti sér stað í Selkirk 17. í sumar, enda virtist mér það eina þar að. Gjaldkera Isl.dagsins okkar frá í fyrra þóknaðist að hafa það líkt og Kr. ykkar Ólafssyni, hann lét hvorki sjá sig né sjóðitm til afnota á þessari samkomu, vissi hann þó vel að hér var ekki um annan dag að ræða sem íslendingadag, en 2. águst,—en hann er svo sem ekki á óvissum stað. KAFLI URBREFIUR SHOAL LAKE-BYGÐ. ...... Næst er að minnast á missions- ferð R. Marteinssonar hingað út; hann messaði hér í bygð i báöum skólahús- unum og þótti mælast vel. Síðan fór hann eftir messu að minnast k hvc nauðsynlegt væri að mynda söfnuð. ingar, og ekkt sinn. en það hafðis því, að hann gat ótviræðilega skilið það að menn vildu onga trúboða senda út fram vegis, neina þeir væru pantaðir af fólki Ekki veit ég hvort það verður okkur Shoal Lake búum til hróss, en, um það hirðum vér lítið. Eftir því sem ég kemst næst verða talsvert deildar skoðanir manna um ís- lendingadagsmalið, þó er það sannfær- ing mín að2,Ágústhafi heldur fleiri fylgjendur eins og stendur, og eitt er víst, sem er það. að fáir eru hér vinir Sigtryggs, þykir hann lítt við alþýðu- skap og óvandur að orðum er hann mótspyrnu mætir, og er það álit all- margra að það félag eigi ekki mikil völ aóðra leiðtoga, er enginn fæst betri en Tryggur, ÚR BTiEFI FRÁ NÝJA ÍSLANDI, dags. 5. Agú^t: — "Islendingadags- samkomur voru haldnar bæði a Gimli og að Hnausnm. —eiginlega Kyrkju- bæ. ábýlisjörð hia. Baldvins Jónsonar, h mílu fyrir norðan Huausa-kauptún,— 2. þ. m. Maniifjöldi töluverður var samankominn í báðum stöðum, og skemtu menn séi eftir föngum, En undirbúningur var litill sem enginn á hvorugura staðnum og "prógramm" því hvergi nærri eins gott eins og vera mátti. Alment fagna menn yfir að sjá járn brautina frá Stonewall tosast norður eftir bygðinni. Eru nú m«iri likur til en nokkru sinni áður. að hún fáist ein- hversstaðar inrr i Nýja island áður an langt liður. því frá fyrirhuguðum enda brautarinnar í hanst verða ekki nema 2-1—26 mílur tll Gimli. Það eru margir fulltrúa þess, að áður en vetur gengur í garð annað haust, verði brautin komin. aðGimlÍ, og hin langþráða stjórnar- bryggja þá einnig uppkomin á Gimli. Grasspretta er lé.leg yfirleitt, er hinn makalansi regnskortur veldur. í Júlí rigndi talsvert, en það regn kom of seint. Þess er vert að geta hlutaðeigend- um til heiðurs, að undir forgöngu Magn úsar Siguiðssonar (Hafliðasonar) og Kristjáns Jónssonar (Sveinssonar) tóku 20— 25 skóladrengir í Geysibygð sig saman og heyjuðu fyrir skólakennara sinn, herra J, M. Bjarnason. Hann hefir verið heilsulasinn í vor og sumar, og í því skyni að jafna leikinn tóku drengirnir sig saman til að geia hon» um þennan höfðinglega greiða.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.