Heimskringla - 25.08.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 25.08.1898, Blaðsíða 1
neimsknngla XII. ÁR WINNIPEG, MANITOBA, 25 ÁGÚST 1898. NR 46 Flotinn í New York. Mikið var nm dýrðir í New York á laugardaginn. þann 20. þ. m., þegar aðmíráll Sampson kom með flota sinn að sunnan og hélt upp Hudson-ána upp að legstað Grants. Það var auðséð á öllu að íbúar New York vildu sýna þessum heiðurs gestum sínum alla þá virðingu og viðhöfn, sem hægt var að láta í té. Löngu fyrir sólaruppkomu, og löngu áður en skotið var af fyrstu byss- unni hjá Castle Williama á Uovernors Island, var fólkiðí stórhópum farið að færa sig ofan að ánni, og New Jersey og New York strendurnar voru fljót- lega þaktar af fólki; á ánni og flóanum úði og grúði af allskonar listiskipum, frá minstu bátum upp í hin stærstu hafskip. -og öll sökkhlaðin með fólki. —Hátíðin byrjaði með því að nefnd manna frá New York var flutt á gufu- bát út að flaggskipinu New York, sem er skip aðmíráls Sampsons, og færðu þeir hinum fræga aðmírál og hinum hraustu mönnum hans á ölluin skipun- um hiðhjartnæmasta þakklæti þjóðar- innar fyrir framkomu sína í þessum ó- friði, og buðu þá svo velkomna heim aftur. Siðau hélt þessi bátur upp ána á undan herskipunum; var New York með Sampson aðmírál um borð fyrsta skipið, þá Brooklyn, tíagskip aðmírííls Schley, þar næst kom Massachusetts, þá Oregon, Iowa, Indiana og Texas, og á eftir þeim allar tegundir af skipum. Öll lei'tin f rá Governor s Island og til legstaðar Grants mátti heita ein sigurför fyrir þessi óskabörn föðurlands sins. Fallbyssurnar voru látnar syngja sinn gamla tón þeim til heiðurs; hver einasta gufupípa í borginni orgaði og drundi og reyndi að tilkynna þeim á þann máta ánægju fólkshrs, sem ekki gat verið við athöfnina. ' Bakkarnir fram með *Hudson-ánni voru alveg þaktir af fólki, sem gerði [aitt til að auka hávaðann með einlægum húrra- ópum þegar hvert herskip fór fram hjá. Þegar komið var að legstað Grants, skutu öll skipin kveðjuskotum, og var þeim svarað frá landvirkjunum. Á þessum stað höfðu safnast saman hátt á annað hundrað þúsund manns, sem allir stóðu þar hrifnir af hinni veg- legu sjón, er þessir tröllauknu verndar- ar Bandaríkjanna fóru framhjá legstað hins mikla herforingja. Þegar þar var komið snéru skipin við og hélda til baka aftur, og stönsuðu ekki þar til þau voru komin í berskipalagi, og vörpuðu þar akkerum. Frjettir. Markverðustu viðburðir hvaðanæfa. I fyrra þegar Laurier var heima á Englandi við Jubilee-hátíðina, samdist svo til á milli þeirra stjórnarformann- anna frá hinum ýmsu nýlendum Breta og Salisburys lávarðar, að heppilegt væri að breyta til með hermenn innan hins brezka veldis, þannig, að hermenn á Englandi eða Skotlandi yrðu sendir í einhverja nýlenduna, en nýlenduher- menn aftur til Englands. Nú nýlega hefir komið fyrirspurn frá Englandi, hvort Canada sé tilbúin að senda stór- skotalið sitt th En.glands, og ef að svo sé, þá verðisendir hingað stórskotaliðs- menn þaðan. Talið er víst að þetta muni gerast bráðlega. Ætlast er til að þessir hermenn verði tvö ár i stað, og hvorir um sig fái sama kaup eins og þeir höfðu heima hjá sór. Einnig erá- skilið að þessir menn skuli ekki sendir í aðrar heimsalfur til að berjast, þó að ófriður komi upp á þessu tveggja ára tímabili. General Hutton. sem verið hefir skipaður yfirhershöfðingi i Canada, kom frá Englandi til þess að taka viðstöðu sinni á sunnudaginn. General Hutton hefir verið hér í Canada áður og cr þvi kunnugur ölluin háttum hér. Hann er persónulega vinur Lord Minto, hins nýja landstjóra Canada. Gufuskipið Glenford, sem kom til iSdii Fransisco á Iaugardaginn frá Kína færði þær fréttir fiá Honohilu, að Banáaríkjafáninn hafl verið dreginn þar upp alstaðar a eyjunura þann 12. þ. m. Eyjarskeggjar héldu stóreflis þjóðhátíð þennan óskadag sinn, og þökkuðu forsjóninni að þeirvoru orðnir meðlimir þess blómlegasta og frjálsasta veldis í heimi. Fjarskalegir hitar hafa gengið á Frakklandi núna fyrirfarandi. Veik- indi hafa orðið fjarskaleg þar af leið- andi og f jöldi fólks dó af sólshigi. A eftir þessum hitum komu voða þrumu veður, sem eyðilögðu miklar eignir og drápu bæði menn og skepnur. Fullyrt er nú að Bretar og Rússar séu orðnir ásáttir með járnbrautabrask Rússa innan Kínaveldis, og að Bretar fái þar á móti einhver ítök annarstaðar í Kína. Það skaðast því en^inn neitt, nema ef til vill Kínverjinn, sem fyrir löngu ætti að vera búinn að sjá hver forlög sín muni verða, ok kippir sér því að líkindum ekki upp við það, þó Evr- ópu þjóðirnar smá-narti í hann og þó stykkin sem þær klípa út úr fari altaf heldur stækkandi. Gríðarleg tollsvik eru nýkomin upp í Vancouver, og eru það Japanar og Kínverjar sem eiga þar hlut að máli. Toll-umsjónarmaður Canadastjórnar gizkar á, að í síðastliðin sex ár hafi stjórnin verið svikin um toll sem nemi $100.000. Akaflegur hiti var í Chicago á þriðju- daginn. 8 manns biðu bana af og marg- ir urðu veikir. Aðmíráll Dewey á að halda til Hong Kong með öll sín herskip, og setja þar í stand alt sem aflaga hefir farið á þeim. Leyfi Breta er þegar fengið fyrir þvi að nota skipakviarnar i Hong Kong. Ríkjafundurinn, þar sem mæta sendiherrar Bandaríkjanna. Bretlands og Canada, var settur í Quebec á þriðjudaginn. Hershell lávarður var kosinn forseti fundarins. Bæjarstjór- inn i Quebec bauð gestina velkomna og svöruðu þeir Senator Fairbanks fyrir hönd Bandarikjanna og lávarður Hers- chell fyrir hönd Breta. — Það er búist við miklum árangri af fundi þessum, en það þarf ekki að búast við að neitt sögulegt gerist i nokkrar vikur, að minsta kosti. Sendiherrarnir þurfa að hugsa málin vel, áður en þau verða tekin til umræðu. Eftirfylgjandi er veikindaskýrsla frá general Shafter á Cuba, fyrir Xgúst- mánuð, sem birt var 22. þ. m.: Sjúk- lingar samtals 1110; af guluveikinni 817 ; af þeim sem hafa legið í guluveik- inni hafa 91 frískast og gengið í her- þjónustu á ný ; 7 dauðsföll. Margir af helztu mönnunum í Ha- vana æskja eftir að Bandaríkin sleppi ekki verndarhendi sinni af Cuba fyrst um sinn. Þeir óttast nppreistarmenn- ina, telja víst að þeir verði aldrei ánægð ir hvað vel sem geit er við þá, en þeir vita jafnframt að ef Bandamenn halda í taumana, þá þori þeir ekki annað en hlýða. Sumir heldri borgarar bæjarins hafa fengið bréf með ókendum nöfnum undir, er skýra þeim fra að dagar þeirra séu þegar taldir, og að þeir megi kjósa sér á hvaða tré þeir vilji verða hengdir. Hans hátign Prinsinn af Wales er lasinn í hnénu enn þú, þó er talið víst að hann verði ekki haltur allaæfí. Hið konunglega listiskip Osborne á að fara stutta skemtiferð með prinsinn ; á ]>; ð að koma við í nokkrum bæjum oi; þar á prinsinn að aka í kerru, eftir fyrirskip- un læknanna. Fregn frá Kaupmannahöfn segir að hræðilegt þrumuveður hafi átt sér stað á Jótlandi þann 23. þ. m., og liafi það oisakað dauða sex manna og ej-ðilagt 89 útibyggingar og 18 íveruhús fyrir bændum. M. De Staal sendiherra Rússa á Bretlandi, er búist við að leggi niður embætti sitt bráðlega, og um leið talið alveg vist að greifi Cassini, sem nú er sendiherra ,Rússa í Bandaríkjunum, muni verða settur i hans stað. Breyt- ingin er sagt að staíi af þrætunni sem nú er á niilli Breta og Rússa út af yfir- ráðum í Kína, og að Cassini greifi sé flestum Rússum kunnugri um alla málavöxtu í Kfna, því þar var hann sendiherra í 5 ár áður en hann var færð ur til Bandarlkjanna. Það er ætlast til að honum takist betur en öðrum að miðla sto málum framvegis milli þess- ara stórveld*, að engin vandræði hljót- ist af Kína.nálinu. Mrs. Annj' Blizzard, sem heima á hjá McDonaid Point Queens Countj- í New Brunswick, hélt 10G. afmædg- inn sinn í vikunni sem leið. Hún fædd ist í þessu sama bygðarlagi 1792 og ólst þar upp hjá foreldrum sínum þar til 1811, að hún giftist 19 ára gömul. 16 börn átti hún með manni sínum, sem dó fyrir 30 árum síðan. 10 af börnum hennar hafa komist til f ullorðins ára og aukist og margfaldast, svo gamla kou- an á nú um 70 barnabörn og hátt á ann að hundrað barna-barna-börn. Mrs. Blizzard hefir góða heyrn, góða sjón og er frísk á fæti, en titring má heyra á röddinni þegar hún talar. Þing Bandaríkjanna vevður beðið um að veita 50 miljónir dollara meira til herskipasmíða, og er talið víst að sú upphæð fáist greiðlega. Ætlast er til að 15 ágæt herskip verði búin til fyrir þá upphæð. Þar af eiga 8 að vera bryndrekar lík og "Oregon" nema enn þá tröllauknari. Fimm skip af þeirri stærð eiga Bandamenn nú, fjögur meir, þau Alabama, Arkansas, Keer- sarge og Kentucky), eru þegar fullgerð, svo með þessum 3 nýju verður sá flotí alllaglegur. Þar við eiga að bætast 12 "Cruisers," sem taka öll- um skipum af þeirri tegund fram, og sem smíðuð verða svo fljótt sem hægt er þegar fjárveitingin er fengin. Svo eru fleiri tegundir af skipuin af öllum gerðnm sem nú eru í smíðum, og sem áður er búið að veita fé til. Þetta er nokkuð stórt stig í hernaðaráttina, en samt að öllu leyti nauðsynlegt úr því Bandamenn eru að færa út kvíarnar. Blöðin í Evrópu lýsa undrun sinni yfir hinum þreklegu tilþrifum "unglingsins í Ameríku," og sumum þeirra óar við áhrifum þeim sem þetta geri áaustræna málið. Þau viðurkenna, að með aukn- um flota og góðum herstöðvum í Hawai ogManiIa, ];á geti 'Tncle Sam" ráðið miklu á Kyrrahafinu, og ekki síst þar sem talið er víst að Japanítar og Bretar verði í sambandi við þá. Fimm Bandaríkjahermenn voru drepnir og 41 særðir í bardaganum við Manila. Einn af þeim sem féllu var lúðurþeytari úr 13. herdeildinni frá Minnesota. og tveir af þoim sem særð- ust eru kafteinar í sömu herdeiidinni. Minnesota-herdeildin fær raikið hrós fyrir framgöngu sina í þessuin bardaga enda var henni líka skipað þar sem or- ustan var sem áköfust. — Hr. B. B. Gíslason frá Minneota var í þessari her- deild, og vér bíðum óþreyjufullir eftir fréttabréfi frá honum. Hinn svenski konsúll Mr. Ward í Victoria fékk nýlega bréf frá kaftein Nordenskjöld, sem eryfirmaður manna þeirra sem fóru til Klondike frá Sví]>jóð tii þess að leita að heimskautsfaranum Andieé. Menn þessir eru nú í Dawson City, og gerir kafteinn Nordenskjöld ráð fyrir í bréfi sinu að halda sjálfur heim á leið bráðlega, en segir að félagar sínir muni biða þar í ein tvö ár lengur. Fréttir fra Vaticaninu í Róm segja, að páfinn sé orðinn svo hrumur. að ómögulegt sé að hann lifi lengihéreftir. Hann viöurkennir ]«tð sjálfur og veit það, að dagar hans eru þegar taldir. 10 ára gömul stúlka, Mabel Pollitt, á Pine St. í Kingston, Ont., gekk sof- andi út úr herbergi sínu, sem var á 2. lofti, og út mr gluggann : féll hún nið- ur um 20 fet, og þegar foreldrar hennar sein vöknuöu víð fallíð, komu að. Iá hún þar meðvitundarlaus niðri undir Hún var ekki neitt skað- Og þykir það hin mesta Minni Melitabygðar lesið upp á íslendingadagshátíð bygð- arbúa 17. Júní 1898. glugganum. lega meidd, furða. Hroðalegt járnbrautarslys vildi til hjá bænum Sharon í Mass .chusetts á sunnudaginn. Slysið vildi þaunig til, að ein járnbrautarlestiná New York, Xew Haven ogHartford brautinni, scm kölluð er MansfieldLocal, var lSminút um seinni en vanalegt er til Sharon, en einmitt á þeim tíma á önnur lest að koma þangað frá New Bedford, og var ætlast til að þeirri lest yroi gerð vís- bending um að fyrri lestin væri á braut inni fyrir, en einhverra orsaka vegna fórst það fyrir. svo að seinni lestin rann mcð fullum hraða á afturenda hinnar lestarinnar, Sem stóð kyr á járn- brautaistöðinni i Sharon. Ferðin var svo mikil á lestinni að gufuvagninn molbraut af tasta vagninn í hinni lest- inni og laskaði hina mikið. Fjórir menn li'tu þar líf sitt af meiðslum og sextán meiddust i'ikaílega mikiö, og deyja ef til vill s imir þeirra bráðlega i.f þeim meiðslum. Já, margur því spáði um Melitabygð, þar mönnum ei vært yrði að lifa. Og á haua hvervetna ausa þeir lygð, og á liennar stórgöllum klifa. Þeir segja' hana gráa með gróðurlaus flög, á grjótinu hvfirvetna bóla. Að landið sé óslétt með læki og drög, og lautir og dældir og hóla. En hefirðu séð hana um hásumars tíð, me5 hveitið í j-ðandi bylgjum. þá vestrænan andar utn aftaninn síð, sem elskendur tala í dylgjum, og þegar að froskarnir þreyta sitt gól, og þýtur í laufinu runna, og hæðirnar gullegan klæðast í kjól, er kj-ssir þær dej-jandi sunna. Við morgunsár þegar að bregður hún blund, sú bygðin m9ð dældir og hóla. og blómgresið tárast í ljómandi lund, þá lifnuð er sólej- og fjóla. Þar bjargvænlegt er þá frá búandans- sjón, þá búsmalinn rís upp í kvium, ]iá minnist hann á þetta farsældar frón með fögnuði og hugsunum hlýum. Þú hefir, já, séð það, en sjáðu nú til, ég sé hennar framtíð í anda; þá morgunsól glóir á gulmáluð þil og grjóthlaðnar bj-ggingar standa tsettum rððutn. að eagnlegt eé grjót, ifur þá loksins uð skilja, tír bæjarmenn peninga bjóða þvi mót, ídur ei sleppa því vilja. Þá verða tóm steinhús, sem standa' út um land, —í steinhöllum bæjarmenn lifa. því eldurinn ekki fær unnið þeim grand og aldrei þeim stormarnir bifa; þá verður sléttuð hver lavaxin laut, þá lifnar i flögunum einir, og eímknúðarhraðlestir bruna þa braut, seir. bolarnir troða nú seinir. Og stór verður orðin i bj-gðinni bær, og btendnrnir auði-ælir herrar, æki landneminn launin sín fær að lokum þ;i stríðinu þverrar, því leiðin var ervið, það lék við hann fátt, en Ijúft er að horfa til baka. l'á lirópar hann Húrra og húrra svo hátt. að heimurinn undir skal taka. Gaman að vera giftur. Blaðið New York World skýrði frá því nýlega. að í þorpinu O'NeiIl í Xe- brnska hefði "Níu-kvenna fundur" ver- ið haldinn þann 28. Júlí siðastl., og hefðu þær allar veiið konur eins og sama manns. Maður-þessi heitir Mar tin -lörgenson, og var umferöar erind- reki fj-rir verksUeði eitt mikið þar syðra Vei'k hans var að ferðast um landið og afara úr einu l>orpi eða bæ í annan mð járiibrautarlestum. og svo út af þeim, til l>ess að selja vörur félags þess, sem hann vann fyrir, og var kaup hans $100 uiu hvern manuð. Það var því svo sem hægt fj-rir hann að gifta sig, að því or efnin snerti. Hann ásetti sér þess vegna að festa sér konu, og það gerði liann áiið 1888, þegar hann gekk að eiga stúlku cna. sem vann að kjóla- saimi í þorpinu Beatrice íXebi'aska. At- vinna hennar var arðsðm, og er sagt að hún hafi unnið fyrir nærri eins miklu kaupi og maður heunar, og komu þau sér saman um það, þar eð bæði væru vel vinnandi og hann á sífeldu ferðalagi ])á væri bezt, að hún héldi áfram starfi sínu við kiólasauma. Jörgenson lagði henni enga peninga, en hún lét hann hafa um 825 á hverjum manuði. Með ri konu (No.l) átti hann ekkert bflrn, o'j; mun það hafa slegið töluverð- um skugga á hjónabandssælu hans. 2 árum Stíinna, 1885, giftist hann annari k<>nu, í þorpinu Midvale, Nebraska, og kvaðst þá litíita John B. White. Þessi kona (No. 2) var þá skólakennari og er það enn |)á. Hún hafði $10 laun um m&nuðinn, "og gat því ekki eftirlatið manni sinum niikið af þeim. Með þvi líki að hún hafði nú átt 2 börn með honum, sem hún sá um að öllu leyti án hans hjálpar. Arið 1886 .giftist hann aftnr, í bænuni Butte í Suður-Dakota. Þi's<i kona (Xo. 3) var emnig skóla kennari og hafði 850 um mánuðinn. Hún hefir átt 1 barn með manni sínum, sem hún hélt aðhéti Frank Scales, og hún helir l&tið liaim fá $15 á mánuði siðan þau giftust. Einni viku eftir að hann giftist Xo. 8, átti hann erindi til bæjarins Longpine í Xebraska og var erindið þangað að g:inga að eiga ríka ekkju, að nafni Mrs Hepslback Scott. Við þá hatíðlegu athöfn nefndi hann sig (h'orge 'Ouiliiiti'. l'tíssi kona, No. 4. kvaðst hafa látið Jörgenson hafa um $3000 síðan þau giftust. Húri hefir eignast 2 liörn með honum. Ivonunni Wo. 5 giftist hann í bænum Richmond í Suður-Dal ; mætti hann henni af tilviljun á fei ð sinni þar titn bæinn. En svo stóð á að hún hafði um þann tíma enga atvinnu, og hefir því að sjálf sögðu litisr hjónabands tilboð Jörgen- sons rajög ákjósanlegt. En hann sá am að hún skj-ldi ekki verða byrði á sér. Hann útvegaði henni þvi atvinnu við bókhald og svo gott kaup fj-rir þann starfa. að hún gat vel unnið fj'rir sér þar til fyrir 1 mánuðum síðan, að hún fékk taugaveiki, og olli það Jörgenson talsverðum kostnaði. Þessari kouu sagði hanu að hann héti Hamilton B. Trewier. Mrs Trewier (No. 5) eignaðist 1 barn með bónda sinum. Konan No. 6 kendi á skóla í San- dance, Wj-oming. Jörgenson sagðist þar heita Walter Mach; fékk hann um $10 mánaðarlega hjá henni; hún hafði $45 i laun um mánuðinn. Ekki varð þeim barna auðið. No. 7 er söngkenn- ari í Fort Pierre, Suður Dakota. Hún giftist Jörgenson 1891, og hét hann þá Reddick McCullen; eiga þau hjón nú 4 börn. Hún hefir góða atvinnu, og ef til vill meiri laun en maður hennar, enda hefir hann haft út frá henni um $30mánaðarlega síðan þau giftust. Konan No. 8 býr á landi sem hún á iicálægt ba^num Bonested í Suður Da- kota. Jörgenson giftist henni 1893, og het þá HurryOid. Hún hefii lagt manni sínuiii um $30 á tnánuði síðastliðin 5 ár. Konunni Xo. 9 giftist Jörgenson i Júní s.íðastl., og þar strandaði alt hans hjúskaparbrall. Þessi !». kona var bóndadóttir, Hanna Murraj- að nafni. Faðir hennar er efnaður bóndi nálægt bænum Hermont í Suður Dakota, Jör- genson kvaðst þar heita Paul Went- worth. En svo sióð á að Mrs. Wentworth átti vinkonu í bænum, O'Neill, og eftir. að húu giftist Jörgenson, sendi hún þessari vinkonu sinni mynd af bónda sinum. Vinkonunni þótti mynd þessi vera undra-lík annari mynd, er henni hafði verið gefin nokkrum árum áður, af þá nýgiftri konu. En það var ma- dama Jörgenson, No. 1. Vinkonan skrifaði svo unðireins til No. 1 og sagði henni frá grun sínum. í tilefni af mynd inni frá Mrs. Wentworth, No. 9, og bað hana að finna síg. Eftir fundinn kom þeim saman um að senda eftir No, 9, og þegar konurnar hittust og fóru að bera saman æfisögur sínar í giftinga- standinu, kom þeim þá saman um það, að þær ættu nú báðar sama manninn. Þetta varð von bráðar hljóðbært, svo að það fréttist til nærliggjandi bj^gð.i með þeim afleiðingum, að konurnar No. -¦ ¦' ¦: til O'Neill á fund þeirra No. 1 og 9. Hið saniia komst brátt í ljós, og þær á- kváðu að láta taka Jörgenson fastan og höfða sakamál á móti honum. nema No. 5; hún skarst úrleik; kvaðst elska mann sinn, þrátt fj-rir alt og alt, ok ó- mögulega geta fengið sig til að auka á raunir bónda síns, með því að vera með hinum i málsókninni. Jörgenson er hinn rólegasti, og kveðst mimi geta talað hinar konurnar ofan af málsóknaráformi sínu, og þann- ig sloppið við allar afleiðingar þessa máls. Fréttabréf FRÁ BIRCH BAY, WASH. Fréttir eru nú heldur fáar hóðan í þetta sinn. Blöðin hér ræða ekki um annað, en stríðið og Klondike, og um tíma yfirskygðu stríðsfiéttirnar alt ann að, en svo komu nokkur gufuskip til Seattle, hlaðin með gullsand að norðau. og þá konist á nokkurt jafuvægi aftur hjá blaðamönnunum. Hér í i atcom County hafa fund- izt gullnámur nýlega (bæði quartz og placers) sem gamlir námamenn segja að muni vera eins auðugar og nokkrar aðrar námur í vestrinu. I>ær eru við rætnr fjallsins Mount Baker, fram með upptökum Baker-árinnar, Mörg hundr- uð manns eru dú þegar komin þangað, til þess að taka námulóðir og leita að gulli. Þoim þykir það nokkuð auðveld- ara, heldur en að fara alla Ieið til Klon- dike og vera þó ekktírt vissari um að finna gull þar, en rétt hér heima hjá sér. F.g hefi ekki farið sjálfur npp i namusvæðiðog get því ekki enn gefið greinilega lýsingu af þvi, né sagt hve auðugt það kann að vera. keruhorfur eru hinar beztu hér. Vorið var þurt og því auðvelt að sá snemma, svo uppskeja verður því fyr tilbúin- Gnægð af heyi fengu menn hér, því rigningin kom einmitt á réttiiin tíuia í vor til þcss að bætagras- vðx( og hjálpa korntegundum áfram. Hvað viðvíkur ávaxtarsektun, þá, lítur hún mjög vel út, mikið betur en búis+, var við. í fyrra bar hér töluvert mikið á alskonar oimum, sem eyði- lögðu mikinn part af ávöxtunum, en nú hefir tekist að fyrirbyggja það að miklu leyti, svo engir kvarta nú, nema þtíir tíi'iir stíiu litla hirðu hafa ligt við Það er i.iiO ávaxiaræktun eins og hvað annað, að umönnun og hirðiisemi þarf við það, ef arangurinn á að verða nokkur. Fiskiverzlunin ej-kst og blómgast uðugt; niðursuðuhús bjTgð og ýms ar aðrar umbætur þar að lútandi gerð- ar, Hér í nágrenninu eru scx niðnr- suðuhús, o^í eitt af þeim er sagt að vera það stærsta í heimi; eru þar fyltar á hverjum sólarhring 720,000 könn\ir af niðursoðnum fiski af öllum tegundum, Félagið sem á þetta niðursuðuhús heit- ir Alaska Packers Association. Á það félag mörg önnur niðursuðuhús hér og á Alaska, einuig allskonar veiðarfæri, mörg L'ufuskip, seglskip og flatdalla hef- ir það í förum, og mörg hundrnð manns vinnur hjá því árið i kring. I sumar verða Iagður um 15 mílur af brautum hér með möl og 'planks', Jarðvegurinn, lofftslagið og hið lága verð á borðvið hór, mælir alt "með því að brúkað só sem mest af borðvið til brautalagninga. Að endingu vil ég mælast til þess af vinum mínuin þar ej-stra, að þeiar sendi ruér línu sem allra fyrst, ég skal svara þeim rækilega. O. E. Lek. ílerskipasmíði. Þegar JBaiidamenn og Spánveriar byrjuðu striðið, sem nú er á enda, voru miklar röksemdaleiðslur „g spádómar um það, hvorir mjndu mega betur á sjónum. Englendingar, stím eru allra manna montnastir ojr þykjast hafa bet- ur vit á, en nokkrir aðrir, að dæma um alla mögulega hluti, ekki síst það er að hernaði lítur, voru ótrauðir í að liíta á- lit sitt í ljósi. Flestum bar þeim sam- an um, að tíotarnir væru nokkuð jafnir þegará alt væri litið. Bandamenn höfðu fleiri herskip á f j-rstu stærð, en svo höfðu þeir enga þessa voðalegu ej-ði- leggjara, torpedo destroj-ers, scm Sjián- verjar höfðu, og var þetta viðkvæðið hjá þeim: "There will be a tragedj' on the Sea": Það verður sorgarleikurá sjónum. Þó var eitt sem þeir færðu flota Spánverja til gildis, og hugðu þeir að það mundi ríða baggamuniiin,og það var það, aðhin beztu skip Spánverja voru smíðuð á Englandi. En nú fór þetta alt á aðra leið, eins og b i halloka, að ekkert er til í veraldarsög- unni, sem líkist öðrum eins ósköpum. En þó er þetta alt eðlilegt, ef það er satt sem einn af helztu sjóliðsforingjum Bandamanna sagði við málsnietandi Englending, er staddur var í Washing- ton nú nýlega. Það sem hann stað- hæfði er á þessa leið : "Okkar skip ern þrisvarsinnum bet ur stálklædd, en fyðar skip, nærri því eins gangmikil, með margfalt betri byssur. Þaö er ekki maður í flota vor- um, sem ekki er sannfærður um, að skipið okknr Alabama gæti molað j-kk- ar skip Majestic mjölinu smærra. Þér kunnið samt að smíða góða brj-ndreka (cruisers), þvi New Orleans okkar er gott skip, og það hafið þér smíðað. En fyrir sjálfa ykkur hafið þið ekki smíðað þvílíkt skip. Það kemur í raig hrollur og ég hefi skolfið, þegar ég hefi séð j-kkar feiknastóru skip svo að segja al- veg byssulaus. Viljið þið ekki drepa ó- viui j-kkai? Það er okkar ésetningur, þegar því or að skifta. Sprengikr'ilur okkar og öll skot eru 20 pr.cents sterkar-en ykkar. Þið er- uð of vanafastir og haldið j'kkur of mik ið við það sem gamalt er. Littu bara á. j-ðar góða skip Canopou, sem hefir að eins 8 þuml. þykkar stálplötur á hliðunum, sem ev sama þykt og Cristo- bol Colon hafði, og kúlur vorar smugu það sem ekkert væri, en Alabaina okk- ar hefir 17 þuml. þykkar stálhliðar, og það er betra stál en þið búið til. Það er eins og ég hcfi sagt yður; þér eruð of miklir íhaldsmenn — ekki nógu til- brej-tingagjarnir. Þér smiðið skip með gífurlegri stærð. en hafið pau illa brynj uð og byssulaus. Þó hljótið þið að við- urkenna að það eru bj'ssurnar og hlif- arnar sem sigra, þegar í bardagaim er komið. Hér eftir verðum vér látnir smiða öll herskip heimsins", Þetta hér að framan cr tckið eftir canadi8ku blaði, og bætir litstjóri þess þvi við, að því miður muni þetta vera satt. Haim getur þess að ýmsir í sjó- liði Breta kvarti stórum undan þvf, ad mikill hluti flotans hatí ekkert af skot- tólum annað en eldgamla byssuhólka, sem hlaðnir eru að framan (franihlaðn- inga), cii enga Uyssu nieð tilbúnum skotum — afturhleðninga fj nú tíðkast. Floti Englendinna vii öú-t þvi ekki vera eins voðalefiur eins o.r inargir halda. En hvað viðvíkur spádóminum um herskipasmiðar A ianna hér eftir, getnr ritstjórinn þess, að bæði Rússar oí Japanítar séo búnir að semja við þá um smiðai á uokkrum her skipum nú þegar, S. J. A.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.