Heimskringla - 04.12.1913, Blaðsíða 5

«
heimskrikgla
WINNIPEG, 4. DES. 1913.
5. BLS.
BYGGINGAVIÐUR
Af öllum tegundum fæst
gegn sanngjörnu verði.
The Empire Sash & Door Co., Limited
Phone Main 2510 Henry Ave. East. Winnipeg
TILKYNNING
Hérmeð er almenningi f Arborg og nær-
liggjandi stöðum, gefið til kynna að hin
vel f>ekti hesta og gripa kaupmaðar S. B.
Levin hefir komið hér á fót Sale Stable.
Ég hef til sölu 20 25 hesta, og skifti einnig á hestum og
vinnu uxum og markaðs gripurn.
Eg sel hesta með góðum skilmálum. Sömultiðis borga
ég hæðsta vefð fyrir mjólkurkýr og aðra nautgripi.
Ég ábyrgist að gera yður ánœgða. • Fjósið er opið hvern
dag og hestar og nautgripir keyptir og seldir.
S. g. LEVIN
EIGANDI
Thomas Sigurðsson, umboðsm.
Þegar deginum er lokið
Eyðir þú kvöldinu upp á herbegi,
eða sækir þú Y.M.C.A. fundi ?
sé svo þá kemur þú ofan á Vaughan St. Klubb-sal þér til
hressingar.
Beztu áhöld til íþrótta æfingar.
Stærðar sund pollar.
Kensln-tímar.
Skemtistofur.
að öllu þessu fœrð Þú aðgang fyrir $12.00
Drengir teknir fyrir $5X0
SKRIFIÐ EFTIR UPPLÝSINGUM TIL
IV/JCY/Z>£-G
establ/shed
1000 námsmenn innritast árlega. Tveir skólar.
Aðal skólinn :
HORNI POKTAGE OG FORT« STREET
St. Johns Brnnch:
HORNI ATLANTIC OG MAIN ST.
Smithers, B. C., og Bulkley
dalurinn.
LESIÐ ÞETTAI
Gróðafyrirtæki mun þaS efa-
laust reynast, aö kaupa lóðir í
Smithers bæ í British Columbia ;
er bær s4 í myndun, en hefir mikla
framtíð fyrir liöndum, þar sem
hann er skiftistöð á Grand Trunk
brautinni.
Smithers bær liggur í hinum
frjófga Bulkley dal, sem víðkunn-
ur er fyrir gróðursæld og náma-
auðlegð, og er það á allra vitund,
að bctta hvorutveggja e}rkur mik-
ið á verðmæti og framtíðarmögu-
leika Smithers bæjar.
Ggand Trunk félagið er að baki
I þessa bæjar, og liefir þegar varið
um 300 þúsund dölum til bygg-
inga, og mun, er frá líður, hafa
fjölda manna í þjónustu sinni þar.
I bænum eru nú um 600 íbúar,
og fer þeim fjölgandi með degi
hverjum. Verzlun er þar í blóma
og fjöldi bygginga í smíðum.
Auglýsiningin um Smithers, sem
j hér er á öðrum stað í blaðinu,
| segir nánar frá háttum þar, og
það er bæjarstæðið sjálft, sem
auglýst er, en ekki nein úthverfi,
sem svo oft lrefir viljað brenna
við, þegar bæjgrlóðir í nýjum bæj-
um hafa verið auglýstar.
Aldrei hefi ég áður haft jafnmik-
ið og fjölbreytt úrval af hlýjum
hús-kvenskóm (Ladies’ House and
Bedroom Slippers) af allskonar lit
og gerö. Mun naumast hægt, að
velja vinstúlkum sínum smekk-
legri og betur jægnar Jólagjafir,
og um leið öllum fært að kaupa,
hvað verðið snertir. Karlmönnun-
um hefi ég líka séð fyrir hússkóm,
að bregða upp á sig kvöld og
morgna.
Að sjál'fsögðu' hefi ég nægðir af
öðrum skófatnaði, sem ég sel eins
vægu verði og mögulegt er. Reyn-
ið þið litlu skóbúðina á Sargent
Ave. áður en þið faríð ofan í bæ-
inn til skókaupa. það getur sparað
vkkur tima og peninga.
Gleðileg Jól!'
J. Ketilsson,
623 Sargent Ave.
Atvinna.
Roskin kona, hreinlát og vön
hússtörfum, getur fengið vist um
óákveðinn tírna. Húsverk lítil, að
eins einn maður í heimili, er stund-
ar bæjarvinnu. Óskaö er eftir, að
umsækjandi hafi lipra geðsmuni og
komi vel fyrir. Kaupgjald eftir
samkomulagi. Umsækjandi getur
snúið sér bréflega eða munnlega til
Runólfs Sigurðssonar,
Box 45, Cavalier, No, Dakota.
TAPAÐ
þann 18. nóv. — líklega á Vaughan
stræti — mórautt peningahylki
með dálitlu af peningum í og kven
gullúri. Úrið er vinargjöf og uppá-
haldsgripur. Finnandi gjöri svo vel
og skili hlutunum, gegn fundar-
launum, að 475 Spence St.
Til leigu
Tvö herbergi til leigu, að 653
Simcoe St. öll þægindi. Upplýsing
um leigu fæst á ofangreindum
stað.
H. Bjerring, 653 Simcoe St.
Stórt og gott herbergi, uppbúið,
til leigu að 630 Sherbrooke Street.
Öll nýtízku þæaindi ásamt talskna
eru í húsinu.
EINA ISLENZKA HUÐABUÐIN I WINNIPEG
Kaupa og verzla með húðir, gærur. og allar tegUDdir af dýraskinnum, mark-
aðs gengum. Líka með ull og Seneca Roots, m.fl. Borgar hæðs'a verð.
fljót afgreiðsla.
J. HENDERSON &: CO. - 236 KING STREET, WINNIPEG.
TIL ÍSLENDINGA
Vér undirritaðir vonum að allir landar vorir muni eftir
íslenzku klæðskerunum á Sargent Avenue. Vér saumum
jafnt karla sem kvenna fatnaði. Vér gerum við föt,
pressum og hreinsum, og breytum gömlum fötum í ný.
LODFATNADUR
alskonar lagaður og hreinsaður. Allur fatnaður sóttur og
fluttur til baka ef óskað er. Vér vonurrt að íslendingar
láti oss njóta viðskifta sinna.
Jónsson & Sigurðsson
677 SARGENT AVE.
PHONE SHER. 2542
Kjósendur í þriðju
kjördeild.
Atkvæða yðar, við í höndfarandi
kosningu óskar
ARNI
Anderson
LÖGMAÐUR
Hann sækir um fulltrvia stöðu í
borgarráðinu fyrir þriðju kjör-
deild.
STEFNA HANS í BÆJARMÁLUM
1. Framkvæmdir nauðsynlegra umbóta í kjördæminu, evo sem:
(a) —framlenging lokaðra stræta.
(b) —-framlonging og breikkun Livinia Ave.
(c) — bygging Arlington britar.
(d) --fratnlenging Sargent Ave steinlagning og strætisvagna braut.
(e) —steinlagnlng peirra straúa sem nauðsyn krefur.
2. Árleg iðnaðar sýning, undir nýjn fyrirkemulagi. sem sé samboðin Winni.
peg og vesturlandinu.
3. Kannsókn, hæfra tnanna á einokunar sölu á mjólk og öðrum nauðzynjum^
Kornið snemma á kjörstaðina^
sem verða opnir frá kl. 9. f.h. til
kl. 8. e.h.
NEFNDARSTOFUR:
700 Portage Avenuc, Telephones hher. 5188--5192
Cor. Sargent & Furby, Telephones Sher. 5190--5191
Kosningadagur 12. Des.
48
Sögusafn Beimskringlu
Jón og Lára
49
50 Sögusafn Heimskringlu
‘Ég held ég verði að neita mér um þá ánægju,
að drekka te’, sagði hann. Sampsons borða kl. 6.
‘þ>að er langt þangað til’, sagði Celia, sem aldrei
vildi missa karlmenn úr nálægð sinni. ‘þangað má
ganga á 10 mínútum’.
‘þér hljótið að vera í meira lagi harðgengar, ung-
Irú. Jæja, ég vil eiga alt á hættu fyrir tebolla’.
þay gengu inn í snoturt herbergi með tveim stór-
um gluggum, sem vissu út að garðinum. Herbergi
þetta var kallað bókaherbergið, af því það var ekki
nógu stórt til að heita bókhlaða. Frá gólfi til lofts
náðu skáparnir, troðfullir af bókum, engar ferðasög-
ur, engin pólitík, alt saman skáldsögur og önnur rit
eftir Scott óg Byron ; mikið af þýzkum og frönskum
ritum eftir Macaulay, Lamartine, Victor Hugo og
ótal marga aðra höfunda ýmissa þjóða. Húsmunirnir
voru snotrir og margar blómakönnur stóðu þar inni
hingað og þangað.
Jón sat í lágum stól við lítið borð hjá gluggan-
um og drakk teið sitt með hægð ; honum fanst eins
og lífið væri að byrja fyrir sig, eins og hann væri
barn í vöggu, með óljósa meðvitund um dagsbrún til-
verunnar ; enginn þungi hvíldi á huganum né sam-
.vizkuOni ; ekkert band og engin hindran, engin skuld-
binding upp á æru og trú ; autt rúm framundan og
bak við hann, að framan : lífið, fegurð - jarðarinnar,
ástin, heimili og alt, sem tilveran á í eigu sinni handa
þeim manni, sem fæddur er til að njóta gæfunnar.
(Meðan á þessum hugardraumi stóð, drakk hann
þrjá tebolla. þegar klukkan sló þrjá fjórðu stundar
til sex, stóð hann snögglega upp, setti bollann sinn á
borðið og kvaddi Láru.
‘iSg skal ganga þenna spótta á 10 mínútum’,
sagði hann við ungfrú Clare um leið og hann kvaddi
hana. '
‘það er skemst fyrir yður að ganga gegnum á-
vaxtagarðinn’, sagði Lára.
Jón fór að ráðum hennar og gekk yfir garðinn,
þegar hann kom að hinum enda hans, varð fyrir lion-
um litla hliðið, sem hann hafði séð opnáð um vetur-
inn á dularfullan hátt.
‘fig er viss um, að ekkert óheiðarlegt hefir verið
í sambandi við þann leynifund’, hugsaði Jón. ‘Ég
hefi nú horft inn í elskulegu augun hennar, og er
sannfærður um, að hún geymir eiiga vanvirðandi
hugsan, auk heldur annað’.
‘þú ert undarleg stúlka’, sagði Celia um leið og
liún helti tei í bollann sinn í fjórða skifti. ‘Hvers
vegna hefirðu aldrei sagt mérr hve elskuverður hr.
Treverton er að öllu leyti ? ’
‘Góða Celia, hvemig á ég áð vita, hvað þú mein-
ar með ‘elskuverður að öllu leyti’ um ungan mann ?
í)g hefi heyrt þig hrósa svo mörgum margvíslega.
Ég hefi sagt þér, að hann væri.prúðmenni og liti vel
út’.
‘Liti vel út! ’ sagði Celia, ‘hann er algerlega full-
kominn. Að sjá hann sitja í stólnum þarna, drekka
te og horfa út í garðinn fallegu augunum sínum! ö,
það er voðalega yndislegt. HV:firðn tekið eftir, hvern-
ig augun hans eru lit ? ’
‘Um það hefi ég enga hugmynd’ ^
‘þau erti grá-græn og skifta lit á-hverri mínútu,
verða stundum mó-blá ; ég hefi aldrei séð það fyr.

Jón og Lára
51
að dást aö fegurð lands, stjörnunum, tunglinu, sjón-
um sólsetrinu. Hvers vegna má þá ekki dást að
manni ? 1 mínum augum ert þú sú öfundsverðasta
stúlka, sem ég hefi heyrt getið tim’.
,Fyrir hvað er ég öfundsverð?’
‘Af því að þú eignast rnikinn auð og Jón Trever-
ton fyrir mann’.
'Ég vil að þú minuist ekki á þetta, Celia, ef þú
a annað horð getur þagað vfir nokkru’.
‘Kg get ekki varist því’, sagði Celia.
‘það er alls ekki víst, að ég giftist Treverton’.
‘ÆHlarðu að vera svo heimsk að neita honum?
‘það. tjáir ekki að liugsa um I.áru’, sagði hann
við sjálfan sig, ‘við verðum að skilja, og ef til vill
finnast aftur fyr en eftir hálfa öld, og þá höfum við'
gleymt hvort öðru’>
þetta skj-ldi vera síöasta kvöldið hans i Ilazle-
hurst, og hanh ætlaði að fara til Manor House til
að kveðja Láru og vinstúlku hennar. þegar þangað
kom gekk ltann í kringutn húsið og ætlaði í blórna-
garðinn, en heyrði þá mannamál.
Ein röddin var karlmannsrödd, sem ltonum geðj-
aðist ekki að, og svo heyrði hann Geliu hlæja. þegar
ihann kotn fyrir húshornið, sá hann Láru og Celiu
‘Eg samþykki ekki bónorð hans, nema ég sé viss|sitja á stólum, en við fætur þeirra lá karlmaður í
ttm, að honum lítist betnr á mig en nokkra aðra i grasinu.
stúlku, er hann hefir áður séð’. Lára stófj upp og rétti honum hendi sína.
‘Og það gerir hann auðvitað’, sagði Clia. ‘Ilr. Clare, hr. Treverton’, sagði hún.
‘það verður nægur tími til að tala um þetta,j Édward Clare leit upp og kinkaði kolli, en Jón
þegar Jón Trevertnn er búinn að biðja mín’. jhneigði sig alvarlega fyrir þrestssyninum, og nam
‘Ó, það skeður á einu augnabliki, og þá verð ég staðar við stól Láru.
ekki til staðar að hjálpa þér. þess vegna er þér | ‘l?g vona þér misvirðið ekki að ég kom svona
betra, að ráða þetta við þig fyrirfram’. jseint’, sagði hann, ‘ég er kominn til að kveðja’.
Ég mundi fyrirlíta Jón Treverton, ef ltann bæðij Hún leit til hans alvarlega, og Jón ímyndaði sér
min áður en hann þekkir mig betur en hann nú gerir. jað ltún væri hrygg.
I5n nú banna ég þér að minnast á þetta efni aftur’. • ‘þér hafið ekki dvalið hér lengi núna’, sagði
Enn einu sinni ók Jón Treverton um landeign hins jhún.
framliðna ættingja síns, er honum sýndist nú þúsund _ ‘Hér dvelur enginn til lengdar, sem ekki er neydd-
sinnum fegri heldur en þegar hann skoðaði hana umlttr til þess’, sagði Celia. ‘Hvernig gátuð þér haldið
veturinn. Sterk löngun til að eignast þetta, kviknaði út, að dvelja hér heila viku?’
Og hörundið, þessi gagnsæi', ljósrattði litur þcss erjnú hjá honum. Að eiga Láru Malcolm fyrir kontt og: ‘Mér hefir alls ekki leiðst hér’, sagði Jón og sneri
ósegjanlega fagur. Nefið líkist grísku nefi og munn- þessa landeign ásamt öllu lausafé, áleit ltann þá'sér að Celiu.
urinn er Ijómandi og stundum dreymandi. Sást þú mestu sælu, er sér gæti hlotnast. ‘þá hljótið þér að vera eitt af
hann verða hugsandi, Lára?’ J Sú sæla, sem hann gæti notið — ‘ef að’ —. Hvað Celia.
‘þú ert of hjákátleg, Celia. Ég skil ekki, hvernig var þetta ‘ef aö', sem stóð gæfu hans í vegi ? ‘Hverju?’
ókttnnur maður getur vítkið þessa aödáun hjá þér’. j Hann gerðl sér von um, að Lára mundi taka sigj ‘Annaðhvort hljótið þcr að vera
‘Hvers vegna ætti algerleiki ókttnns manns að frarn yfir flesta aðra menn ; en milli hans og þessar- eruð alvarlega ástfanginn’.
vera forboðið ttmhugsutiarefni ? Menn hafa leyfi til_ar þráðu gæfu stóð önnur persóna. j ‘Ég er ekki skáld, ttngfrú Clare’
tvennu’, sagði
skáld eða þér
svaraði Jón,