Heimskringla - 28.11.1918, Blaðsíða 3

WINNIPEG, 28. NOV. 1918
HEIMSKRINGLA
3. BLAÐSiÐA
Eiríksjökull
FerSasaga eftir Gm. Magnússon.
Til eru þær fyrirætlanir, sem
maSur hefir ekki orS á við neinn,
af þeirri einu ástæðu, að hætt er
við að ekkert verði ai þeim.
Þannig var 'því farið, þegar eg
var að hugsa um það, að ganga
upp á Eiríksjökul í sumarleyfinu
mínu. Eg þorði engum að segja
frá því. Ekki vegna þess, að það
væri neitt ljótt, og ekki gat það
heldur verið nokkrum manni til
eniska. En eg var hræddur um,
aS eg mundi aldrei fá því komiS í
hamkvæmd, og væri því betra aS
aS hafa látiS þaS ótalaS.
Því að þaS er margt, sem til
greina hlýtur aS koma, er ganga
•kal á há fjöll og jökla. Fyrst og
fremst veðriS. Enginn getur séð
þaS fyrir hér heima í Reykjavík,
hvernig þaS muni verSa, er maSur
kemur í nánd viS f jallið eftir 2—3
dagleiSir, en ekkert vit aS leggja
»pp á fjöll í hálf-ófæru veSri eSa
dímmviðri. Þar næst gat þaS farist
lyrir, aS eg fengi nokkurn mann
til aS fara meS mér. Heyskapar-
annríkiS var í þann veginn aS
byrja, og þá eru menn ekki ljúfir
á þaS, sem ekki er von, aS kasta
f*á sér verki á beztu dögum hins
stutta sumars fyrir annan eins "hé-
góma”, enda þótt einhver borgun
sé í boSi. — Og í þriSja lagi var
þaS tvísýnt, þótt alt annaS færi aS
óskum, aS eg findi mig mann til
aS ganga á fjalliS þegar á reyndi.
Tlg iSka éklki fjallgöngur daglega;
«9cki einu sinni árlega. Nærri má
þvf geta, aS eg er ekki eins vel viS
þeim búinn og þeir menn, sem
dagsdaglega ganga í fjöllum. Þar
aS auki er eg nú hálf-fimtugur og aSi meS mér: Gott var þaS, aS eg
feitlaginn, enda á eg mest viS hafði ekki orS á þeirri flónsku við
kyrsetur aS búa. Ekki mátti því nokkum mann, aS eg ætlaði upp á
mikið út af bera til þess eg teldi | þetta fjall, því aS eg er viss um
mig ófæran til slíkrar þrautar, aS þaS, aS eg 'kemst þaS aldrei.
Þetta var fyrsta ferS “Skjaldar”
til Borgarness. ViS lögðum á staS
frá Reykjavík snemma morguns,
sunnudaginn 14. júlí. Fjöldi fólks
stóS á hafnarbakkanum, þegar viS
fórum, sem hafði fylgt okkur til
skips. Og á skipinu var svo troS-
fu'lt, aS varla varS komist um þil-
fariS. Blæjadogn var er viS fór-
um út úr höfninni, en fyrir utan
eyjarnar kom á okkur kuldastrekk-1 geta komið
ingurinn út úr HvalfirSi og jókst
eftir því sem vestar dró. Fóru þá
margir aS verða sjóveikir. Skjöld-
ur tók mikiS á sig og hallaðist
mjög á hléborða, en kulborSs-
megin skullu bárurnar á flötu skip-
inu og sletist úr þeim inn á þilfar-
iS. Rann því jafnan dálítill sjór
eftir láþiljunum til óþæginda fyrir
þá, sem þar þurftu aS hafast viS.
Og köld var vistin á þilfarinu, þar
sem ekkert skýldi, einkum sjóveiku
fólki, konum, börnum og gamal-
mennum, því aS ekki var noroan-
nepjan blíS ofan af snæþöktum
fjöllunum. Lang mestur hluti
fól'ksins gat einskis skýlis notiS.
Nú mátti heita bezta sjóveður og
kvikulaust, en nærri má geta
hvernig fólki líSur á slíkum sjó-
ferSum, þegar veSriS er ilt og
verulega slæmt er í sjóinn.
ViS Akranes gafst sjóveika fólk-
inu nokkur hvíld, því aS þar varS
svo sem hálfrar stundar viðstaða.
Þegar kom norSur fyrir Akra-
nesiS og BorgarfjörSurinn var op-
inn fyrir, varS mér það fyrst fyrir
aS líta til fjallanna og skoða þau í
sjónauka mínum. Þar bar Eiríks-
jökull langt af öllum fjöllunum og
gnæfSi yfir þau. Svam hann í skýj-
um og bar hátt viS austurhimininn,
dimmblár hiS neðra en hveliS
mikla skínandi bjart Svo var hann
þá mikill og ægilegur, aS eg hugs
héraða nær BorgarfirSinum aS
sviptign og tilbreytinga-auði. Eyja-
fjarðardalurinn, miShéraðiS úr
SkagafirSi og MiSdalimir í Dala-
sýslu eru alt einkar fögur héruð
og búsældarleg, en þau hafa ekki
slíka prýSi til aS bera sem Borg-
arfjörSurinn. Margar einstakar
sveitir eru yndislega fagrar, en þær
eru þá of litlir blettir til þess aS
til samanburSar viS
þetta mikia héraS, sem auk þess
aS bera í faSmi sínum ótal fagra
bletti, er einmitt fegurst og svip-
mest þá á þaS er litiS sem heild.
Eg á hér viS alt héraSiS fyrir
ofan Borgarnes alt til fjalla, eSa
þaS, sem í daglegu tali er kallaSur
BorgarfjörSur, en þar fallast í
faSma meginsveitir tveggja sýslna.
Hvítá skiftir sýslunum. Þessi skift-
ing er aS eins til í héraSsstjóm-
inni; þeir sem ferSast til þess aS
njóta náttúrufegurSarinnar, verSa
iS eitthvaS skakt). I þetta skifti
var hásjáva mjög, svo aS síkið var
langsamlega ófært frammi viS
ána. VerSur þá aS þræSa inn meS
því langan veg, þar til kemur aS
brú—ef brú skyldi kalla. Brautin
yfir mýrina fram aS brúnni er
sokkin í feniS, svo aS ekki sér örla
á henni á löngum kafla. Þar verS-
ur hesturinn aS vaSa mórautt leir-
vatn í kviS, og veit maSur varla
hvort hauin er á brautinni eSa eigi;
en til beggja handa kvaS vera
hestum á sund. Mér lagSist þaS
til í þetta skifti, aS hesturinn var
þessari ófæru kunnugur og óS hik-
laust; enda lét eg hann ráSa. Á
ókunnugum hesti hefSi eg ekki
þoraS aS fara þetta. En skringi-
legt hefSi þaS veriS, aS þurfa aS
kalla um ferju þeim megin viS bæ-
innl — Frá Hvítárvöllum var mér
fylgt upp fyrir Grímsá, því aS mér
sagSur vegur “slitróttur” á
þeim kafla. Já, hann var slitrótt-
aflinn -gengur og hvernig hann nýt-1 ýmsa þaS aS kalla SigurS próf
ist. Margir voru um þaS Ieyti aS
fá kaupafólk sitt, sem þeir höfSu
auSvitaS ráSiS til sín fyrir löngu.
Nú sátu þeir uppi meS þaS og
höfðu ekkert handa því aS gera.
Þetta var því sárara, sem kaupa-
fólk er miklu dýrara nú, en þaS
hefir nok'kurn tíma áSur veriS.
GrasleysiS var fyrirsjáanlegt. Jafn-
vel þótt eitthvaS kynni úr aS ræt-
ast síSari hluta sumarsins, voru
engar líkur til, aS heyfengurinn
yrSi meira en sem svaraSi þriSj-
ungi til helmingi þess, sem hann
er í meSalári. HvaS átti þá aS
hennar ekki varir. — HeraSinu i , , , , , ,,
, ,, r * u,,•* c * ' ur, þvi hann var a longum katla
hallar tra baoum hhoum otan ao | n.u_______ _ ,
Hvítá og stefna þar öll vötn aS
einum ósi. U ndirlendiS gengur
langt inn í landiS, svo aS flóSs og |
fjöru verSur vart í Hvítá upp
alls enginn. Pilturinn reiSáundan
í yfir endalausar mýrar og skurSi—
i aS mér fanst — upp meS ánni,
’ þar til hann loks kom aS vaSinu.
miSju héraSinu. Þetta undirlendi
er allbreitt um mitt héraSiS, en úr
ganga upp á eitt af hæstu fjöllum
kindsins.
Eg komst nú samt upp á Eiríks-
jökul og ætla eg aS segja frá því
i þessum línum, ef ein'hverjum af
þeim, sem stytt hefir sér stundir
▼iS fyrri ferSasögur mínar, kynni
að þykja gaman af þessari líka.
Siglingunni inn BorgarfjörS ætla
eg aS leiSa hjá mér aS lýsa. ÞaS
er vafalaust versta skipaleiSin, sem
, | til er hér á landi og mikiS böl aS j umgjörS
“Skjöldur”
heitir gufubátur sá, sem nú fer
póstferSirnar um Faxaflóa meSan
"Ingólfur” er í lamasessi. ÞaS er
Mtill bátur, heldur minni en Irtg- saman
ólfur, mjór og lsrngur og hefir orS
fyrir aS vera valtur. Hann hefir
góSa vél og gengur vel, en lítiS er
þar um þægindi fyrir farþega, eins
og von er til, í jafnlitlu skipi; en
þar hefir nú Ingólfur ekki héldur
upp á mikið aS bjóða. Mér leiS
ágætlega meSan eg var á þessu
litla skipi, og engan heyrSi eg
■kvarta yfir skipinu.
ÞESSI SÆRANDI HÓSTI
I>ér viti'8 hve
hættulegur hann
er. Yt5ur langar
auSvita'ð til atS
teppa hann sem
fyrst. Makit5 þá
brjóst y?5ar vel
m e ?5 Chamber-
lain’s Liniment
og taki?5 Cham-
berlain’s Cough
Remedy inn. Og
sárlndi og verk-
ur í brjósti mun
hverfa og hóst-
inn stöbvast —
hættan er liöin
hjá.— Chamber-
lain’s mebul eru
ó s a k n æ m, og
fcregtiast ekki vonum yöar.
CHAMBERLAIN’S
LINIMENT
þurfa aS nota höma
hætta fólki og flutningi í slíka
tvísýnu, sem oft verSur aS gera
þar. Stórum skipum verSur ekki
viS komiS vegna skerja og grunn-
sævis, en þau skip, sem þar geta
flotiS, of lítil til aS mæta því, sem
þar getur boriS aS höndum. Þess
vegna tefst oft pósturinn vikum
á nærri því öllum tímum
árs viS þaS, aS ófært er um Borg-
arfjörðinn. Mér blöskraSi aS sjá
öll þessi sker, og sá eg þó þau
ein, sem upp úr stóðu. Hin eru
því skerast síSan dalir í þrjár höf-
uSáttir inn í hálendiS umhverfis.
Allir þessir dalir eru meira og
minna skógivaxnir. HeiSarnar eru
ekki mjög háar, en breiSar og
bunguvaxnar, svo aS fjöllin sjást
hvarvetna yfir þær í hæfilegri
fjarlægS.
ÞaS er einmitt þetta, sem gerir
BorgarfjörSmn svo fagran og svip-
mikinn, aS hann ber af öllum hér-
uSum landsins: HéraSiS sjálft í
miSjunni, gróSursælt og broshýrt,
meS blikandi ám og vötnum, sem
hvíslast um alt, landslagiS meS ó-
þrjótandi breytileik, flæSiengi,
skógar og klettaborgir hvaS innan
um annaS, býlin alstaSar, hvert
öSru fegra, og umhverfis þetta alt
saman dimmbláar heiSar meS
fögrum dalamynoum en himin-
gnæfandi tindar og meginjöklar
utan um alt saman. I jafndýrSlegri mér var
________er ekkert héraS lands-
þurfa aS jns; J norSri eru Mýrafjöllin og
Baula sem drotning þeirra. Fyrir
öllu austrinu gnæfa jöklarnir viS
himinn. OkiS skagar ofan undir
sjálfa bygSina. I suSrinu er Skjald-
breiS, er sést víSa úr nyrSri 'hluta
héraSins yfir heiSarnar, og Súl-
urnar og SkarSsheiSin í suSvestr-
inu -- einhver hæstu og fegurstu
bygSafjöll, sem eg þekki 'hér á
landi.
En þótt BorgarfjörSurinn sé svo
fagur yfir aS líta, sem þegar er
Þetta hefSi eg aldrei komist einn
saman. En vaSiS er ágætt og áin
lítil.
gera viS skepnurnar? Samtök voru
þegar byrjuS aS afla sér fóSur-
bætis, einkum síldar. En hún er
dýr og mörgum erfitt aS kaupa
hana. Gamall maSur, sem eg átti j
miklu fleiri, sem eru í kafi, en
brýtur á þegar sjór er úfinn. LeiS-
ina verSur aS þræSa eftir merkj-
um og miSum, og rata hana ekki
nema nauSakunnugir menn. Til
allrar hepni er ekki þokusælt á
þessum stöSvum, enda skil eg ekki
hvernig menn færu aS þræSa sig
þetta í blind-þoku.
BálviSri var á móti okkur inn
BorgarfjörSinn og tafSi þaS skip-
iS nokkuS. Samt vorum viS ekki
nema tæpar fimm klukkustundir á
leiSinni af töfinni aS Akranesi
meStalinni. ÞaS er ekki löng sjó-
ferS, en þó munu þeir hafa veriS
á skipinu, og ekki all-fáir, sem ekki
þótti hún orSin nægilega löng.
BorgarfjörSurinn
er tvímælalaust sumarfegursta
‘héraS landsins. Þau héruS, sem
komiS geta til greina til saman-
burSar, eru FljótsdalshéraSiS og
SuSurlandsundirlendiS (Árn. og
Rang.v. sýslur), en hvorugt þeirra
TILKYNNING1
Under “THE MUNICIPAL ACT”
Municipality ot Bifröst.
OPINBER TILKYNNING er hér me3 gefin, að atkvæðagreiðsla
fer fram um Aukalög No. 1, í Lundi skólahéraði, um að gefa út
Skuldabréf (Debentures) á alt skattskylt land innan vébanda
Lundi Skólahéraðs No. 587. Skuldabréfin eru upp á Tólf
Þúsund Dollara ($12,000.00) og eru borganleg árlega í Tuttugu
Ar. Þessi Skuldabréf eru gefin út til þess að byggja nýjan skóla
innan skólahéraðsins. — Atkæðagreiðslan fer fram í Lundi
Skólahúsi á milli klukkan 10 fyrir hádegi og klukkan 5 eftir
hádegi, Laugardaginn 30. Nóvember, 1918.
Dagsett aS Árborg, 30. dag Október mánaSar, 1918.
I. INGALDSON,
No- 7-9 Sec.-Treas., Bifrost Municipality.
lýst, 'fer því mjög fjarri, aS alstaS-
ar sé greiSfært um hann aS sama
skapi. Eg get ekki varist þeirri
hugsun, aS mér finst svo efnaSar
sýslur hafa lagt helst til litla alúS
viS aS bæta vegi og brúa torfærur
innan héraðs. En málsbætur munu
þar vera einhverjar, og skal því
ekki fara um þaS fleiri orSum.
Lökustu farartálmarnir eru auS-
vitaS árnar, sem renna um héraSiS
þvert og endilangt, og eru þær
hver annari vatnsmeiri. En ofætl-
un er þaS sýslufélagi, aS brúa þær
á hentugum stöSrum. öSru máli
er aS gegna um fen og mýrasund,
sem víSa verSa fyrir manni, og eru
ókunnugum mönnum afar hvim-
leiS. En þar eru auSvitaS líka
málsbætur. MeSan brýr vantar á
árnar og brúarstæSin eru ekki á-
kveSin, verSur öll vegagerS um
héraSiS aS bíSa, nema þá eitthvert
kostnaðarlítiS bráSabirgSakák.
— Ef nokkuS einkennir þetta hér-
aS öSrum fremur, sem eg hefi
fariS um, þá eru þaS fen og sýki
— straumlaus uppistöSusýki, sem
liggja úr ánum inn í mýrarnar og
árnar flæSa inn í. Mýrasundin
sjálf eru full-ill. Þar sjást sjaldan
troSningar, því aS menn fara þar
á víS og dreif og þræSa þaS sem
þeim finst færast. Gatan hverfur
út í mýrina og ókunnugir menn og
fylgdarlausir eru í vafa um hvar
fara skuli, því blautt er undir
fæti og rótlítiS. Þó tekur út yfir,
aS hitta svo í mýrinni eitt eSa tvö
eSa fleiri af þessum endemis síkj-
um, annaS hvort óbrúuS meS öllu
eSa svo illa brúuS, aS vænlegra er
aS sneiSa hjá brúnni. Þetta er alt
of títt um miSbik héraSsins. Sá
farartálminn, sem eg man bezt
eftir í svipinn, er rétt viS bæinn í
Ferjukoti á ef. r fjölfarinni leiS.
Þar er sýki í miSju mýrarsundi, er
áin flæSir upp í. Um fjöru er far
iS yfir það frammi viS ána og
tekst þaS vel, ef vel er fjaraS út.
En þar hefi eg líka fengiÖ þaS
því á sund og svo sand-
Þétta mýra- og síkjaskraf er nú
orSiS full-langt, og biS eg menn
aS afsa'ka. Þetta stendur til bóta.
Og ef eg fer oftar yfir þetta svæSi,
verSur þetta orSiS betra.
Oft hefi eg áSur fariS um Borg-
arfjörSinn og ætíS í júlímánuSi.
Þá hefir þar alt veriS vafiS í grasi unum’
og gróSri. Nú var því miSur öSru
aS heilsa. Aldrei hefi eg séS ann-
að eins grasleysi, aldrei séS jörS-
ina jafn ömurlega bera og kalda.
Túnin voru því nær alveg ónýt.
Hvergi get eg sagt, aS fyrir mig
bæru blettir, sem gætu gallast slá-
andi, og þar sem nokkurt gras var
'sprottiS, var þaS gisiS, lamiS og
bælt af langvarandi kuldastorm-
um. Stórar skellur í túnunum voru
hvítar af kali. Stórar plægjur, sem
áburSi hafSi veriS haugaS á, og
sagt aS síSasta sumar
hefSu boriS hnéhátt gras, voru nú
svartar og sviSnar eSa þá gul-
grænar af arfa. Enginn maSur
þóttist muna túnin eins til reika.
Á stöku bæjum var byrjaS aS bera
Ijá í túnin, en þaS sem af egginni
hrökk, var ékkert. Hver flekkur-
inn æpti til annars og grasiS svo
smátt, aS litlar líkur voru til aS
þaS tyldi í reipum. Flestir létu
túnin standa enn þá óhreyfS. Hag-
ar og þurengi var lítiS betra. Gras
var aS eins sæmilega sprottiS þar
sem þaS stóS í vatni. Á löngum
leiSum var varla farandi af baki
fyrir grasleysi. Til fjallanna lá
snjór lengra niSur en eg hefi nokk
tal viS, sagSist ekki sjá fram a
annaS, en á sínum bæ yrSi aS lóga
hélmingi fénaSarins. Hann hafSi
búiS á hörSu árunura 1881—2 og
kvaS grasleysiS nú enn verra en
þaS var þá.
Samt virtist fólkinu veitast þaS
furðu létt aS hrista þessar áhyggjr
uur af sér og vera meS glöSu
bragSi. HéraSiS á sinn mfkla þátt
í því. Fagurt land og fagurt víS-
sýni gerir menn vafalaust léttlynd-
ari og glaSlyndari. Og þótt
kuldinn hleypti kjnrkingi í allan
grasvöxt, virtist hann ekkert bíta
á skógana; þeir stóSu venju frem-
ur vel og voru fallegir. Bjart var
yfir landinu á hverjum degi, þótt
kalt væri; þokan ekki nema á fjöll-
Alt þornaSi, sem þurka
þurfti, en þurkleysiS getur líka
orSiS sveitabændum meiraen lítiS
áhyggjuefni, því aS þeir þurfa
mkiS á þurki aS halda, ékki sízt
fyrri part sumars. Vegir voru svo
greiSfærir, sem þeir'gátu framast
veriS, og fjöldi gesta í héraSinu.
ViS þetta bættist aS laxveiSin í
ánum var meS mesta móti.
or. Þar eT staSarlegt heim aS hka
og sést skólinn víSa aS úr héraS-
inu beggja megin Hvítár. Hvítár-
bakkaskólinn er einstakt dæmi ua
þaS, hvaS einbeittur vilji og orka
efnalítils manns fær til vegar kom-
iS. Þótt ekki sé á annaS litiS ea
þessar byggingar, þá er þaS undra-
vert hversu hann hefir fengiS þeim
| upp komiS meS sáralitlum styrk.
En þar gefur einnig aS líta allmikil
bókuisöfn, náttúrusöfn og
kensluáhöld. SigurSur sýnir þaS
sjálfur í ritverkum sínum, aS hann
hugsar meira og er sannfróSari t
ýmsum greinum, en títt er um al-
þýSukennara. Eg er ekki í nein-
um efa um þaS, aS skóli hans hefir
góS áhrif.
Eg kom aS Deildartungu og gis*i
þar. Þar lærSi eg þann sannleika,
aS vegurinn upp í Hálsasveit lægi
fram Reykholtsdal. ÞaS vissi eg
ekki áSur;—hélt í einfeldni minni
aS vegurinn fylgdi Hvítá eftir.
En nú er Borgarf jarSar 'brautia
komin alla leiS fram aS Reykholti.
ÁSur var fariS átta sinnum yfir
Reykholtsá milli Reykholts og
Deildartungu — yfir allar bugS-
urnar. Nú er aldrei fariS yfir hana
á þeirri leS.
Á einum bæ skamt fyrir innan
Deildartungu, er heitt hveravam
leitt inn í bæinn til hitunar og gefst
vel. Ef til vill gæti þaS tekist
víSar.
vTramih.)
— Logrétta.
-------o-------
urn tíma fyr séS um þetta leyti.
Skaflarnir
SkarSsheiSinni aS
Frá sjó tfl f jalla.
Á ferS minni upp eftir héraSinu
bar ekki margt til tíSinda. Eitt-
hvaS verS eg bó aS telja.
Eg kom aS Ferjukoti. Húsbónd-
inn þar var nýkominn heim úr
veiSiför norSan af heiSum, ásetmt
3 mönnum öSrum. HöfSu þeir ver-
iS 4 daga aS veiSum í Þverá þar
norSur frá og fengiS tonn af laxi.
BorgfirSingar eru því ekki óvanir,
aS sjá íraman í laxinn; þó þótti
þetta allmiklum tíSindum sæta.
Eg kom aS Hvítárvöllum, sem
einu sinni ekki alls fyrir löngu var
barónssetur. Hefir engu höfuSbóli
Iandsins hlotnast sá frami á seinni
öldum. Hvítárvellr eiga framann
fullkomlega skilið, því aS betri
jörS og búsældarlegri er engin til
hér á landi. Húsbóndinn þar ætti
vafalaust líka þann heiSur skilið,
aS vera gerSur aS baróni, því aS
norðan náðu niður aS fjallsrótum, kaS eiga allflestir BorgfirSingar,
og snjóflóS voru enn aS hrynja Pe,r hefi k>mni af-
þar niSur á morgnana, meSan sól- Eg kom aS Hvítárbakka, þar
in skein norðan á fjalliS. Fram á sem SigurSur Þórólfsosn hefir lýS-
brúnir á Ok-öxlinni lágu skaflar, skóla sinn. Hann var eitt sinn
og heiSarnar bæSi fyrir norSan og kallaSur lýSháskóli, og henti þá
sunnan héraSiS voru meS stórum
mjallhvítum sköflum. Árnar voru
litlar og nærri því al-tærar —
enginn jökullitur á þeim, því aS
ekert leysti til fjalla. Þrálátur, ís-
kaldur norSanbelgingur meS þoku
á fjöllunum herjaSi þéraSiS daga
og nætur, svo aS aldrei varS hvíld
á. Sólin skein á daginn, en hennar
naut ekki vegna stormsins og kuld-
ans í loftinu. Hvergi var hlýtt,
hvergi friSur fyrir þessari þyndar-
lausu norSannepju. Og á hverri
nóttu var hitastigið niSur viS frost-
mark. Þannig var þaS í tíu daga,
sem eg var í BorgarfirSinum, og
þannig hafði þaS veriS lengi á
undan og þannig hélzt þaS enn um
marga daga. Nærri má geta,
hvemig veslings fólkinu hefir veriS
innanbrjósts, sem á alla velgengni
sína undir því komna, hvernig hey-
Haldið vananum
Á þeim fjórum vikum, se«
spanska veikin geysaði, ávarni
Triner’s American Elixir of Bitler
Wine sér marga vini. Frá mörguw
pörtum landsins streymdu bréf til
vor frá fólkinu, látandi í ljós á-
nægju sína yfir afleiðingum á brúk-
un þessa meðals. Mumð eftir
þessu! Triner’s American Elixir er
ávalt ábyggilegt meðal. Það
hreinsar þarmana, skerpir lyst-
ina, styrkir meltinguna og útrýnúr
öllum hættulegum efnum úr líkam-
anum. Fæst í lyfjabúðum og kost-
ar $1.50. Triner’s Liniment er hið
bezta meðal til að halda yður heil-
brigðum; gigt, fluggigt,, bakverk-
ur, tognun, mar, bólga og alt þess
konar mun hætta að ónáða yður.
Kostar 70 cts. Joseph Triner Com-
pany, 1333-1343 S. Ashland Ave.,
Chicago, 111.
Hafið þér
Borgað
Heimskringlu?
NYTT STEINOLÍU U0S FRÍTT?
BETRA EN RAFMAGN EÐA GASOLÍN OLÍA * 111 1 1 *
Hér er tæklfæri aS fá hinn makalausa Aladdtn
Coal Oil Mantle lampa FRITT. SkrifiS fljótt eftir
upplýsingum. Þetta tilbolS verhur afturkallaS
strax og vér fáum umboSsmann til atS annast söl-
una i þínu héraöi. Þaö þarf ekki annaö en sýna
fólki þennan Aladdin lampa, þá vill þaö eignast
hann. Vér gefum ytSur einn frltt fyrir aö sýna
hann. Kostar ytSur litinn tíma og enga peninga.
Kostar ekkert aö reyna hann.
BRENNUR 70 KL.ST. MEÐ EINU GALL0NI
af vanalegrl steinolíu; enginn reykur, lykt né há-
vaöi, einfaldur, þarf ekki aö pumpast, engin hætta
á sprengingu. Tilraunir stjórnarinnar og þrjátiu
og fimm helztu háskóla sanna ati Aladdin gefur
þrlsvar Mlnnum meira Ijóa, en beztu hólk-kveiks-
lampar. Vann Gnll Medalfu á Panama sýning-
unni. Yfir þrjár miljónir manna nota nú þessa
undra lampa; hvit og skær ljós, næst dagsljósl.
Abyrgstir. Minnist þess, at5 þér getiö fengiti lampa
fln þe»« ats borga eltt elnaata cent. FlutningsgjaldltS Vár n<Lnm O X fí
er fyrir fram borgatS af oss. SpyrjltS um vort fria 10- i*r Oílíllin 30 13
daga tilbotS, um þatS hvernig þér getitS fengitS elnn af [IMRnnSMFNN
þessum nýju og ágætu stelnoliu lömpum ókeypia. — UlTIOUiiOillLltll
MANTLE LAMP COMPANY, 3«8 Alnddln Bulldlng WINNIPEG
Stærsta Stelnoliu Lampa VerkstætSl i Helmi.
nærn
bleytu í kaupbæti (hefi líklega far-
Sögusafn Heimskringln
Elati yflr •l(«r, iea fUt Vfltur Vegar ............. 75c.
keyptar * akrlfatofu Helma- c ,, . , .
kriaglu.—vtr bo„.» burtl- Spellvirkjarnir .......... 50c.
argjaid. MórauSa músin............. 50c.
LjósvörSurinn ............ 50c.
Kynjagull................. 45c.
Jón og Lára ............. 40c.
yi |[- Dolores.................... 35c.
Sylvia .................. 35c.
VIKING PRESS, ltd. BróSurdóttir amtmannsins..-. 30c.
T** CHERBRooK strcet ÆttareinkenniS............. 30c.
WINNIPEG. -. CANADA Æfintýri Jeffs Clayton..... 35c.
• •
• •
MUNIÐ AÐ B0RGA HEIMSKRINGLU
• •
• •