Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 26.04.1888, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 26.04.1888, Blaðsíða 2
70 t/, sig meiru skipta, hverjir par sitji úr henn- ar flokki, en hún hefir gjört hingað til. J>ess andvígari sem stjórnin er öllum pjðð- framförum vorum, hvort sem er af van- pekkingu hennar eða öðru verra, pess ein- beittara parf pingið að vera. J>að gagnar lítið, pótt hver í sínu horni nöldri um ó- dugnað pingsins eða hverfiyndi og ódreng- skap einstakra pingmanna. Annaðhvort verðum vér að viðurkenna, að vér eigum ekki ndgu marga hæfa menn til pingsetu, eða vér verðum að kenna sjálfum oss að rniklu leyti um pað, oí pingið reynist dug- litíð eða ótrútt köllun sínni. J>að eru kjós- endurnir, sem ráða pví, hverjir á pingi sitja af pjóðarinnar hálfu, og pingið er eptir pví, hvernig peir neyta kosningarréttar síns. Almenningur má ekki láta sig pað litlu skipta, hverjir kosnir eru á ping, eða hvernig peir fara með umboð sitt frá pjóðinni, og pað pví síður, sem stjórnin hefir jafnan harðsnúinn fiokk á pirigi gegn pjóðinni í öllum peim málum, er horfa til pess að auka sjálfstjórn vora og losa oss undan yfirráðum hinnar dönsku stjórnar. |>að riður pví mjög á pví. að pjóðin sendi pá menn á ping, cr fylgi fram málum hennar með staðfestu og stillingu, hvort sem stjórn- inni er pað ljúft eða leitt. Vilji pví kjós- endur ekki bera ábyrgð á pví, pött pingið eða einstakir pingmenn hlaupi í lið með stjórninni til að drepa niður hin mestu vel- ferðarmál vor, mega peir ekki leyfá einum einasta manni á ping, sem ekki hátíðlega lofar pví, að halda af alefli fram pjóuritt- indum vorum gagnvart öllum yfirgangi og réttarsynjunum stjórnarinnar. J>eir, sem samt sem áður eru peir ódrengir, að bregð- ast loforðum sínum og trausti pjóðarinnar, á pá eiga kjósendur pegar að skora, að peir leggi niður uroboð sitt. Ver megum ekki hugsa of mikið um frið og rósemi í pingmálum vorum; pað er við pví að búast, að pað kosti ærna baráttu, að losast úr peirri sjálflieldu, er hið er- lenda vald heldur oss í og vill hneppa oss enn fastar f. Oss hefir kostað pað milli 30 og 40 ára harða baráttu, að fá pau iéttindi viðurkennd, sem vér nú höfum, en pessi réttindi eru bæði af skornum skammti og að mestu leyti ekki nema á pappírn- um; vér megum pví ekki láta oss blöskra pað, pótt pað jafnvel k^nni að kosta oss eins langt stríð, að fá rétt vorn til sjálfs- forræðis í öllum vorum serstöku málum við- urkenndan meir en í orði kveðnu. J>að er við pví að búast, að danska stjórnin og hennar liðar hér á landi gjöri sitt, til að gjöra pann kostnað sem ógurlegastari i aug- um landsmanna, er stjórnbötatilraunir pings- ings hafaí för með sér, en pað ætti hrerj- um sönnum íslendingi að skiljast, að peim tfma og peningum er vel varið, sem ver brúkum til að vernda pjóðerni vort og lands- réttindi fyrir árásum erlendrar stjórnar; pótt alpingi verði af sumum nefnd land- plága, getnm ver látið oss pað í léttu rúmi liggja, pegar pað er einungis gjört til pess að svæfa oss undir vængjum peirrar al- ríkiseiningar, cr leitt hefir hinar mestu landplagur yfir ísland; slikar' raddir pagna fyr eða síðar, ef rér að eins látum pær hvetja oss, en ekki letja, til að kollvarpa á löglegan hátt pví stjórnartildri, er hin danska stjóYn hefir lirofað upp á stjörnar- skránni frá 1874. Vér erum fyrir löngu bjúnir að sja, að pað getur aldrei blessast að eiga mál vor undir dönsku ráðgjöfun- um, og hvað sem peir glamra um alríkis- eininguna, pá mun hvorki Danaveldi detta í mola né ísland kollsteypast, pótt ver fá- um sjálfir að ráða Iandsmálum vorum í sameiningu við konung vorn einan. |>að lítur líka út fyrir, að danska stjórnin hafi í nógu mörgu að snúast heima fyrir, pótt hún ekki se að vasast í hinam sérstöku landsmalum vorum, sér til lítils heiðurs, en oss til óbætanlegs tjóns. |>INGVALLAFUNDUR I SUMAR. Gátan er ráðin. J>ingvallafundur verður haldinn i sumar. Eins og kunnugt er orðið af blöðunum, höfðu menn úr ýmsum hóruðum landsins, bæði alpingismenn og aðrir, lagt pað undir álit hinna helztu pingskörunga vorra, sem busettir eru i |>ingeyjarsýslu, að kveða upp úr með pað, hvort fundurinn skyldi hald- inn i ár, eða fyrst fyrir alpingi að ári. Og úr pessu hafa peir nti ráöið vel og drengilega, sem peirra var von og vísa, og á pann hátt, sem fiestum inun að geði. Hinn 26. marz p. á. átti forseti hins sameinaða alpingis Benedikt Sveinsson, for- seti neðri deildar Jón Sigurðsson á Gaut- löndum og m'nginenn J>ingeyinga, séra Bene- dikt Kristjánsson og J n bóndi Jónsson á Arnarvatni, fund með ýnisum málsmetandi í>ingeyingum að Einarsstöðum í Reykjadal, og var par í einu hljöði ályktað að koma á J>ingvallafundi í sumar síðari hluta ágúst- mánaðar. Samkvæmt pessari ályktun fund- arius sömdu pingmennirnir pví næst á3kor- anir til málsmetandi manna í hinum ýmsu kjördæmum landsins um að gangast fyrir kosningu á fulltnium til fingrallafundar, og sendu mann með pær gagngert um Skaga- fjarðar-, Húnavatns-, Stranda-, Dala-, Mýra- og Borgarfjarðarsýslur, alla leið til Reykja- TÍkur. Ur Dalasýslu voru áskoranirnar aptur sendar til ísafjarðar- og Snæfells- nessýslna. í>að er tillaga forgöngumannanna, að kosningunum sé, ef auðið er, hagað svo, að i hverjum hreppi gangist hinir beztu menn fyrirpví, að hver kjósandi kjési skrif- lega með eigin hendi & alpingiskjörskránni 2^—3 fulltrúa til kjördæroisfundar, en síðan kjósi hinir kjörnu fulltrúar hreppanna í>ing- vallafundarmenn, einn í peim kjördsemuin, sem einn kjósa alpingismann, en tvo i peim, er tvo pingmenn hafa. A pennan hatt myndu urslit kosninganna til Jpingvallafund- ar verða alveg samhíjóða pví svari, er stjfirnin hefði fengið, ef hún hefði leyst upp alpingi, til pess að grennslast eptir skoðun kjósanda í stji'írnarskrármálinu. ]pað er vonandi, að kjósendur láti nti eigi sitt eptir liggja, heldur noti petta tæki- færi, til pess að sýna dönsku stjórninni og hennar fylgifiskum á sem ápreifanlegastan hátt, hve hvimleið allri alpýðu eru afskipti hennar af Islands sérstóku málum. Aldrei fremur en nú rfður á að verða samtaka, svo að pjóðin geti pvegið af sér pann blett, sem hringlandaháttur sumra fulltriia vorra setti á hana í sumar, er leið. Ahugi á kosningum til J>ingvallafundar ætti að verða meiri, en kosnigarahugi til alpingis hefir nokkru sinni áður rerið. J>að á að sýna sig, og pað hlýtur að sýna sig, ef kjósendur nenna að gefa mál- inu gaum, eiiís og skylt er, að Islending- um er full alvara með að pagna aldrei á stjórnarskrármálinu, fyr en hinni réttlátu kröfu vorri um innlenda stjdrn er full- nægja gjör. OPIÐ BRJEF til ÍSFIRZKRA KVBNNA. Eptir stefntt |>jóðviljans, og sórstaklega nokkrum greinum frá konum, sem í hon- um hafa birzt, virðist oss ísafjarðarxýsla vera nálega hið eina hérað, par sem konur eru farnar að vakna til moivitundar um hag sinn. Af pví hin sama hreifing hefir '

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.