Alþýðublaðið - 29.06.1960, Blaðsíða 9

ð
i gleyma
•andi . .
'andi. —
d. alveg
fyrrver-
Brigitte
un og ól
1 er „still
nn hefur
:a í nýrri
►rdus, —
gi, snotri
náunga,
einu og
:kan hans
var kall-
íli, sem í
im alveg
nn var
æði, sem
og dóm-
nn ekki’
:ga sam-
ir hann
úkuna.
ikk á að
ín, hvort
fyllilega
að greina
að hefur
eð eigin
ís heyrt
Llt í lagi,
:tum við
arinn og
sínum.
þér fædd
g aðeins
rra dóm-
ÞAÐ var einu sinni
lítil eyðiey. Hún var,
þar sem eyðieyjar eru
vanar að vera, þ. e. a. s.
langt úti í Kyrrahafi.
Auk hins sjálfsagða,
sígilda pálma voru sex
kofar á eynni. Þeir voru
byggðir af gömlum flek
um, sem rekið hafði
þarna einhvern tíma
á land, en þök þeirra
voru fléttuð úr pálma-
blöðum. í einum kofan-
um bjó írinn, Hugh O’
Neill, ungur, rauðhærð-
ur sjómaður, sem fyrir
nokkrum vikum hafði
orðið skipreika og skol-
að þarna á land.
Nú ber frá því að
segja, að eyj'm var ekki
algjörlega óbyggð og
auð, þegar hann bar
líka orðið of mikið af
því góða — því síðast-
nefnda. Einnig því —
og jafnvel fyrir íra. —
Eftir mánaðartíma lok-
aði O’NeilI sig inni í
kofanum sínum og lét
ekki sjá sig úti, hvað
vel sem fegurðardísirn
ar báðu hann um að
koma út.
Hungur er hættulegt,
og eftir vikutíma fór
það að sverfa að. Brátt
sá hann, að þetta gaí
ekki gengið lengur, —
og þá fékk hann fyrir-
taks hugmynd. Hann
hafði lært nokkur orð í
móðurmáli stúlknanna,
og þessi orð björguðu
honum eiginlega.
Hann reif frá dyrun-
um, það sem hann
einkenni-
naðurinn,
verzlun í
eingöngu
)g skamm
sagði af-
— Jafn-
:r kaupir
ur nábúi
skamm-
S
s
s
s
S
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
>
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
t
•)
s
s
s
s
s
Stúlkurnar
frá Ahuura
þarna að. Þar bjuggu
nefnilega sex, óvenju-
fagrar, ungar stúlkur af
Polynesaættum, sem
höfðu flúið ti’ þessarar
eyjar Þær höfðu á sín-
um tíma búið á Manihi-
kieyjunum en þar átti
að færa þær eldgúðn-
um að fórn. Því höfðu
þessar ungu, fallegu
stúlkur ekki minnsta á-
huga á.
O’Neill hafði liðið
hræðilega þarna á
eynni, því ekki lét
hann fyrr sjá sig úti
fyrir, en stúlkurnar réð
ust að honum, og allar
vildu þær fá hann til
sín. Það er nú einu sinni
svo, að maður lifir ekki
bara á kókoshnetum, —
yams og hua-hua-fisk.
Dálítil ást verður einn-
ig að vera með í spil-
inu.
Aftur á móti getur
hafði sperrt við hurð
ina að innanverðu, —
gekk út og kallaði allar
stúlkurnar til fundar
við sig. Hann hélt ann-
arri hendinni hátt í loft
og sagði:
— Hi e hoahoo. —
Bíðið, stúlkur! Ég hef
tillögu fram að færa, —
sem ég vil ræða við ykk
ur. Ég vil skíra ykkur:
Mánudag, Þriðjudag,
Miðvikudag, Fimmtu-
dag, Föstudag og Eaug-
ardag. Tu na ianoo? —
Skiljið þið?
En þær skildu hvorki
upp né niður í því. sem
hann var að segja.
Þá benti hann á þá,
sem hann hafði skírt
Mánudag. Svo benti
hann á kofann.
— Hoi mai nara. Á
hverjum mánudegi átt
þú að sofa hjá mér,
Teroerii, þú verður hjá
mér á þriðjudögum. Tu
ni ianoo? Skiljið þið
nú?
Allar kinkuðu kolli
brosandi. Sú eina, sem
virtist dálítið niðurdreg
in var sú, sem skírð
hafði verið Laugardag-
ur. Það var nefnilega
mánudagur og því allt-
of langt til laugardags-
Sekúndu-
sagan
ins. En þar sem þetta
var skynsöm stúka, sem
var fús til að deila súru
og sætu með vinkonum
sínum, samþykkti hún
tillöguna an frekarj at-
hugasemda.
Þar með komst ró og
spekt á á eynni Ahuura,
sem á polynesisku þýð-
ir Eyja ástarinnar.
Hálft ár leið, en þá
gerðist dálítið, sem
breytti miklu um hag
O’NeilIs. Hann stóð og
hallaði sér upp að pálm
anum á eynni, við hlið
hans stóð Teana, ungfrú
Laugardagur, og bæði
horfðu dreymandi út á
hafið.
Það var hlýtt í lofti,
og blómailmur barst að
vitum þeirra. Öldurnar
gjálfruðu notalega við
hlýjan sandinn Takt-
föst tónlist frá strengja-
hljóðfærum, og seiðandi
söngur gæddi lífið trega
fullum yndisleika. Ter-
oerii var að syngja um
yndisega, hvíta mann-
inn með miklu vöðv-
ana.
— Areoi, hrópaði Te-
ana og starði út á haf-
ið Timburfleka bar
stöðugt nær eynni. —
Brátt sást, að á honum
sat ung stúlka, sem veif
n.ði handleggjunum him
inlifandi.
— Hvur sk ..... .
hrópaði O’NeilÍ sár-
gramur. — Þetta var
það versta, sem fyrir
gat komið. — Þar fóru
sunnudagarnir líka . . .
Eftir
Willy
Breinholst
s
S
$
s
s
s
s
s
s
s
s
S
s
$
s
s
s
N
s
s
s
s
$
s
b
i
s
s
S
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
i
s
s
\
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
Skólavörðustíg 21 — Sími 11407
Nýkomin:
Þýzk „DIOLEN“ storesefni, slétt, munstruð. ~
Þarf ekki að strauja. — Þarf ekki að strekkja. —>
Þýzk gluggatjaldaefni. — Bönd — Fóður.
GJÖRIÐ SVO
VEL OG
LÍTIÐ INN í
SÍMAR OKKAR ERU
' 24745 - 18662
SANDBLÁSTUR & MÁLMHÚÐUN,
Eysteins og Bjarna, Tripolikamp 13.
Lokað vegna sumarleyfa
trá 4. júli til 2. ágúst
Fafapressan Venus,
Hverfisgötu 59.
VIDTÆKJAVINHUSIOFAN
er flutt frá Hverfkgötu 117 að
LAUGAVEGI 178.
VEGNA BREYTINGA
á verzluninni seljum við á morgun og næstu daga
eftirtaldar vörur á mjög hagstæðu verði:
Ullarúlpur frá kr. 695,00
Ullarkápur — — 785,00
Poplínkápur — — 395,00
Dragtir — — 795,00
Kjólar — — 295,00
Pils — — 95,00
Peysur — — 49,00
Kjólaefni, pr. mtr. — — 14,00
Notið þetta einstaka tækifæri.
Eygló
Laugavegi 116.
AugSýsSngasími
Alþýðublaðsins
er 14906
Alþýðublaðið — 29. júní 1960 Q