Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 27.04.1912, Blaðsíða 7

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 27.04.1912, Blaðsíða 7
XXVL, 18.-19. ÞJÓÐVILJINN. 75' Fólk var komið í svefn, og bjargaðist með naumindum úr eldinnm, — sumt með bruna- sárum. Engu varð bjargað af innanstokksmununum, og vora þeir eigi vátryggðir. — Húsið kvað 4 hinn bóginn hafa verið í eldsvoða-ábyrgð. Þilskip ferst. 14 mtnn drukkna. I ofsa-rokinu aðfaranóttina 14. apríl þ. a. viJdi það slys til, að frakknesk skúta sigldi á fiskiskipið „Svaninn". eign H. P. Duus-verzlunar, og urðu svo mikil brögð að, að „Svanurinn" brotnaði, og hefir tigi sézt eíðan, — óefað sokkið nær sainstundiis. Skipverjar á „Svaninum" voru alls 26 að tölu og voru 12 þeirra uppi k þilfarinu, er asigling- in varð, og fengu þeir bjargnð sér yfirífrakkn- esku skútuna, er flutti þá siðan til Reykjavíkur. Hinir 14 voru á hinn bójrinn undir þiljum niðri, og hafa allir farizt með skipinu. Kafaldshríð var, er slysið varð, og sáu skip verjar á frakknesku skútunni, að „Svanurinn" bvarf snögglega, hvort er því heíir þá fremur valdið, aö hann var sokkinn, eða hríðin befir huJið hann sýn. Mennirnir, Be.m drukknuðu voru: 1. Bjarni Guðmundsson, Akurnesíngur. 2. Eiríkur Ingvarsson,frá Ánanfiustum í Reykja- vík. 3. Eirlkur Jónsson, úr Reykjavífc. 4. Hallgrímur Eyjólfsson, frá Bakkárholti i Ölfusi. 5. Jóhann Hjörleifssoh, úr Roykjavík. 6. Jón Pálsson, Keflvikingur. 7. Magnús Magnússon, Akurnesingur. 8. Magnús Olafsson, sömuleiðis af Akranesi. 9. Óiafur Jónsson, frá Gígjarhóli í Biskups- tungum. 10. Sveinn Davíðsson, Akurnesingur. 11. Sigurmundi Helgason, sömuleiðie af Akra- nesi. 12. Teitur Gíslason, Akurnesingur. 13. Jon P&ll Jónsson, Keflvíkingur. 14. Vigfúa Magnússon, Akurnesingur. Skipstjóri, og stýrimaður, komust baðir lífs af. — Hét hinn fyr nefndi Guðjón Guðmunds- son (Grettisgötu nr. 12, Reykjavík), en hinn síðar nefndi Sig. Sigurðsson (Grettisgötu nr. 22, Reykja- vík). Skiphetrann tjáist hafa látið kalla til þeirra, er niðri i skipinu voru, er séð var, »ð eigi yrði komist hjá ásiglingunni. en hana bar þá svo brátt að, að alls ekkert svigrúm var. Slys þetta er mjög hörmulegt, — ekki Bízt þar sem mannskaðinn af „Geir" var nýlega á dottinn. Hve margt hinna drukknuðu hafa verið kvænt- ir menn, vitum vér eigi að svo stöddu, en óefað eiga hér margir um sárt að binda. Frá fsafirði. Þaðan að frétta fremur góð aflabrögð i þ. m. (april). FÍNkifélagsdeild var stofnuð á ísafirði á ann- ann dag páska, og urðu félagsmenn um fimmtíu. Maður drukknar. Ikitt út, úr vélarbát. — 17. apríl þ. á. vildi það slys til, að maður datt útbyrðis úr vélaróát frá Súgandafirði og drukknaði þegar. Maður þessi kvað hafa heitið Þorvaldur Jóns- son, og verið úr ísafjarðarkaupsfað. Maður skaut sig til bana. 16. apríl síðastl. skaut sig maður til bana á fiskiskipinu „Hildur", — eign Jóns Laxdal's, íyrrum verzlunarBtjóra. Maður þessi bét Dam'el Jónsson, ættaður úr Hainarfirði, og var hann skipherra á „Hildi". Þilskip í'erst. Menn halda lífi. í ofsa-veðriuu 14. apríl síð- astl. rak þilskip á land vostur í Arnarfirði — og brotnaði i spón. Skipverjar — tólf að tölu — komust í skips- bátinn, og varð það til bjargar, að vélarbát bar þar að, er þeir voru, og bjargaði þeim. „ísl. orðabók". ísl. oiðabókina, sem alþm. Jón Olafsson hefir haft i smiðum, kvað nú vera byrjað að prenta, og á i vor, eða í sumar, að koma út 25 arka hspti í 4 blaða broti, en áframhaldið er svo a- formað, að komi út smám saman á n»stu árum. Enskur botnverpingur strandar. Aðfaranóttina 20. þ. m. strandaði enskur botnverpingur í grennd við Sólheimasand i Vestur-Skaptafellssýlsu, — fyrir vestan mvnni Jökulsár á Sólheimasandi. Skipið rakst þar k sker, Og brotnaði að inun. Talið er Hklegt, að skipverjar hafi komið sér í skipsbátinn, en allir farist. Nafn skipsins er „Kingfisher", og var það frá Hull. „Sláturfélag Suðurlands". „Sláturfélag Suðurlands" hélt nýlega aðal- fund sinn að ÞjórsArtúni i Rangárvallasýslu. Félagið hefir nú i huga, að koma sér upp frystivélum. Sunnudaginn fyrstan i sumri — scgir sagan — að þeir ætli sét að ganga saman til altaris fyrverandi ráðherrarnir, Björn og- II u n n es. „Þjóðv." fullyrðir þ<5 ekkert nm það, livort sagan reynist sönn. Reykja,vlk. —o— 27. april 1912. „Sterling" lagði af stað héðan til útlanda 14. þ. m. — Meðal farþegja, er héðan fóru með skipinu, var ÞorvaJdur læknir Pálsson. Hann tók sér far með skipinu til Bretlands. Málverkasýningu ætlar Einar málari Jóns- son að hafa i Bárubúðinni nokkra daga. 132 vír!" vnkið afekaplega aðdáun, og var hán því þegar orðin þ)óðkuci5 í LunrhinTim. En einu sinni, er hún var að syngja vísu þessa á leiksviðinu, kom hún of dsbití lömpunum, svo að föt hennar stóðu þegar í ljósum loga, og fékk hiin brunasár hér og þar. Leikhús-foretjórinn hatði þegar látið vitja til henn- ar þióðkunns lspkcis, og hafði hann nú, er hér var komið, gengið til hennar í fjórar vikur. Var hún og þegar á góðum batavegi, en þó eigi lengra komið en evo, að hún gat tæpast hreift sig, nema hún nyti aðstoðar hjúkrunarkonunnar. Hjúkrunarkonan var yfir henni nótt og dag, og ekoðaði leikkonan hana fremur, sem himneekan engil, ea sem jarðneska veru. Hún var enn tæpast hálf-þritug, og var auðsætt, að henni höfðu snemma mætt miklar eorgir. Dr. Burton hafði útvegað hjúkrunarkonuua á sjúkra- húsinu. Hjókrunarkonan, sem bét Hetty, hafði í svip vikið sér eitthvað út ár stofunni, og hallaði leikkonan höfðinu á meðan á koddann. „Æ, systir!" mælti "leikkonan, er hjúkrunarkoDan kom aptur inn. nMér finnst einatt svo einmanalegt, er þér eruð ekki hjá mér! En nú hlýtur dr. Burton þegar að fara að koma!" „Liklega eptir hálf-tíma!" „En hvað tíminn er lengi að líða!" „Á jeg ekki að lesa fyrir yður?u mælti hiúkrunar- konan. „Þakka yður fyrir!" mælti sjáklingurinn. Er kvöld- ,Komið honum þá 129 til vinar mins, er dr. Vítue ntínist. — Hann býr skammt héðan!* „Jæjs! Koma honum þá þangað! Jeg sé um borg- unina !« Þegar dr. Burton kom aptur, frétti hún, að maður- inn, sem slasaðist, héti Studly. „Kapt. Studly?" mælti hún. „Þekkið þér hann?" spurði læknirinn. sJá!u svaraði húnu. Hann er faðir vinkonu minne.r!'4 Henni datt nú í hug, að hann kynni að geta frætt sig eitthvað um Önnu. „Gæti jeg fengið, að tala nokkur orð við hann?", mælti hún. Dr. Burton hrissti höfuðið. „Það leyfir vinur minn, dr. Vítus, tæpast! Áitand hans er hættulegt! En vera má, að hann hressist!". „Imyndið yður ekki, að eg óski þessa af forvitni!" mælti hún. Að nokkrum dögum liðnum, sagði dr. Burton Hng- frúnni, að nu gæti hún fengið, að tala við sjúklinginn. Fylgdust þau síðan þangað, er hann lá, og mæltist hann þá til þess, að mega tala við ungfrú Middleman i einrámi. „Hvað viljið þér mér?u m»lti Graee, er þau voru orðin tvö ein. „Komið nær!u hvíslaði hann. „Eruð þér jungfrá Middleman, sem voruð í skóla með dóttur minni?u „Já!" svaraði Grace. „Jeg rak hana, vesalinginn, í dauðann!" „Þó að þér hafið syndgað mjög gegn henni, þurfifl)

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.