Lögberg - 19.12.1895, Blaðsíða 6

6
LOGBERO, FIMMTUDAGINN 19 DESEMBER 1895
Ymislegt.
MlSSISSIPPI FI.JÓTIÖ.
Msiður einn sem ritar í Longman's
Mmjazine segir: Mississippi fljótið
hefur á liðnum öldum flutt ofan f'á
fj tllununi Ofr hálendinu, sem vatn
rennur af í pað, nójr efni til að mynda
409,000 ferbyrningsmílur af nyju
purlendi með pví að fylla upp fjörð
J>*nn, sem upphaflejra gekk inn í land-
ið frá Mexico-flóanum og lá 500 mflur
norður í landið, og seni var frá 30 tij
40 mílur að breidd. Fljótið er enn
pann dag í dag að flytja föst efni (leir
o. s. frv.) út í Mexico tióann, og pað,
8am fljótið panm’gber úter að mynda
leiru í flóanutn, sem er í laginu eÍDS
o f blævæDgur,. og liggur meðfi-atn
ströndinni á löngum vegi. t>að, sem
fljótið pannig ber út, á flóann, nemur
332 milljónum ,,tons‘' á ári, eða sex
BÍnnum meiri jörð en hreifð var úr
stað pegar Man chester skipaskurður-
inn var byggður, tða nóg til að
mynda eina ferhyrningsmílu af nyju,
purru landi, pó að það þyrfti að gera
J>að á 40 faðma dypi. Menn fá dálitla
hugmynd um f>að afl, sem hjer er að
vinna, pegar menn athuga J>að, að
suuit af pessu jarðefni hefur flutzt
meir en 3000 mflur. Ef flytja ætti
illan þennan jarðveg í bátum eða
skipuin fyrir hið allra lægsta flutnings-
gjald, stm tíðkast á \ötnum og ám í
Norður Ameríku fyrir flutning á
þungavöru, eða segjum fimrnta part
úr centi tonnið hverja mflu, helming-
inn af nefndri vegalengd að jafr.aði,
pá mundi pað kosta yfir 1,190 millj.
dollara á ári! Fljótið rennur í 6ta!
bug im gegnnm |>etta stóra svæði,
sem J>að sjálft hefur pannig myndað,
og vegalengdin er hartDær 1,200 mfl-
ur, eða meir en helmingi leDgri en
vegalengdin er í beina línu, og jetur
alltaf úr bökkum sínum á einum stað
og myndar úr J>vf efni nyja bakka á
öðrum stað.
Eliiiiraunix í Idaiio.
Nokkrir íslendingar fmynda sjer,
að hraunin á íslandi sjeu ef til vill
hin stórkostlegustu f veröldinni, að
þar sjeu hinir mestu jöklar, merkileg-
ustu hverir, fallegustu fossar og
hærstu fjöll. En pessu er enganveg-
inn svo varið. ísland er ekki nógu
stórt land til J>ess, að petta geti átt
sjer stað. Allt petta er t'l í miklu
stæiri siyl hjer í Norður-Ameríku, en
pað er tiltölulega mjög stutt síðan, að
hvftir menn pekktu hin ýmsu nátt-
úru-undur á meginlandi Norður-Am-
erlku. t>ess vegna er engin lysing
til af slíku í íslenzkum landafræðis-
bókum, sem eru I álfa öld eða meira á
eptir tfmarium. í petta sinn ætlum !
vjer aðeins *ð minnast á eitt hraun
hjer í No'ður-Ameríku, en sleppa!
öllu öðru.
Fyrir mörgum — hver veit bvað
mörgiim — ö'ditm síðan, rann ákaf-
lpga mikið flóð af bráðnu grjóti niður
eptir ldaho-iíkinu. Flóð petta var
yfir 400 mílur á lengd (lengra en ís-
land er frá norðri til suðurs eða austri
til vesturs), yfir 100 ir.ílur á breidd
og frá 300 til 900 fet á dypt. Eptir
að flóð petta storknaði, eða varð að
hrauni, hefur vatnsfljót mikið smátt
og smátt rutt sjer braut í mörgum
kvíslum f gegnuin hraunið. I>etta
mikla fljót befur upptök sfn í hinum
stórkostlega fjallaklasa sem nefnist
Tetons, og lennur um veg, sem skipt-
ir hundruðum mflna,í gegnum hraun-
ið, og á leiðiurii veltir pað sjer fram
af mörgum hjöllum og stöllum, pang-
að til pað kemur að hærsta hjallan-
um, og steypist par fram af, par sem
hinn nafntogaði Sboslione-foss mynd-
ast. Foss pessi er 210 fet á hæð, og
er bæði stórkostleg og fögur sjón,
og sker af hinu eyðilega landi um-
hverfis.
Að fleyta sjek á vatni.
t>eim, sein óvanir eru nokkru
nema stöðugutn bátum, ofbyður að
sjá menn róa (eða öllu heldur moka
sig áfram) á binum svonefndu barkar-
bátum, er Indíánar almennt nota, eða
róa liinum mjóu kappróðra-bátnm.
En ennpá meikilcgra pykir peim, að
sjá menn standa á mjöu, sfvölu trje
og fleyta sjer eptir 4m og yfir ár eða
stöðuvötn á svona löguðum trjebút.
Þetta gera peir menn pó dagsdaglega,
sem vanir eru við að fleyta trjábútum
eptir ám að binum ymsu sögunar-
mylnum hjer í laridinu. En maður
sá, sem að líkindum er leiknastur í
peirri list, að fleyta sjer ásívölum spír-
um, er John Casack, einsetumaður á
dálítilli ey í stöðuvatni einn, er
, Moosehead Lake“ heitir, í ríkinu
Maine. Hann hefur opt leikið pá
list, ýmist fyrir veðmál eða að gamni
sínu, að fleyta sjer yfir ár á spfru, sem
vagur 35 pund eða minna. Hann
stendur ápessari örmjóu spíru og hef-
ur ár til að róa sig áfratn með. Það
er bonum eins eðlilegt, að ferðast um
ár og vötn á trjebút á, eins og
öðrum mönnum er að róa á bát eða
aka f vagni 4 landi. Einu sinni var
gufubáturinn, sem gengur eptir
„Moosehead Lake“, á ferðinni eptir
vatninu í miklu hvassviðri og kviku,
og sáu skipverjar mann út á rniðju
vatninu, og var hann f kati upp undir
mitti eg syadist vera að elta ofur-
lítinn hund, sem var ögn á undan
honum, og sem virtist sitja alveg of-
an á vatninu. Mönnum á gufubátn-
um virtistpetta svo undarlegt, að peir
stýrðu bitnum par að, sem peir sáu
manninn, til pess að bjarga honum, en
pá fengu peir að vita, að petta var
John Cusack, setn var á forðinni á
gömlum trjebút, sem rótin hangdi
við, og hafði hann p4 pegar farið um
4 mílur paunig og haft hundinn fyrir
farpega. .Tohn Cussack stóð á peim
endanum á trjenu, sem rótin var á, og
lypti pannig hinum endanum upp ú-
vatninu, og sat hundurinn á honum.
í>að er sagt, að pað sje hversdagsleg
sjón, að sjiCusack áneðri enda vatns
ins ferðast pannig, og hundurinn hans
hefur lært pá hst, að setjast á pann
endann á trjenu, sem upp úr stendur,
pegar hús-bóndi hans segir honum að
gera pað.
NOTID OKKAR
MIKLU DESEMBERSQLU.
Á pessum mánuði höfum við hugsað okkur að selja meiri vörur en
nokkru sinni áður. Og höfum við pvf ásett okkur að selja alla
ALNAVÖIíU, FATNAÐ og SKÓTAU með 25 PRO. CENTU AF-
SLATT frá vanalegu verði.
Kaupið Jólagjafir ykkar hjer, par sem pið fáið alla nytsama hluti
hvort heldur fyrir konu, móðir, systir, eða börnin, allt MEÐ
LÆGSTA VERÐI.
Aldur trjánna.
Hinn mikli pyzki skógafræðing-
ur, Gericke, segir, að pað sje afdrátt-
arlaust sat i að, að trje hafi lifað frá
500 til 570 ár. Til dsmisliafi grem-
trje 1 Bæheimi og f Noregi og Svía-
rfki náð siðastuefndum aldri. Þar
næst komi silfur-furan í skógunum f
Bæheimi, sem baíi lifað og prifist í
hjer um bil 400 ár. Hin svonefndu
,,larch“-trje f Bavaria hafa náð 275
ára aldri. Af lauftrjám lfti út fyrir,
að eikin nái hærstum aldri. Bezta
synishornið sje Ugræna eikin í As-
choffenburg, sem hafi náð 410 ára aldri.
Hann segir, að önnur eikitrje á Þyzka-
landi hafi lifað frá 315 til 320 ár.
Hann segir ennframur, að rauðu
b«ikitrjen f Aschoffenburg hafi orðið
245 ára gömul, og að á öðrum stöðum
hafi pau náð 225 ára aldri. Af öðrjm
trjátegundum hafi askurinn náð hærst-
um aldri, nefnil. 170 árum, birki orðið
160 til 200 ára, ösp 220 ára, fjalla-
„maple“ 225 ára, álmur 130 ára og
rauður ,,alder“ 145 ára.
THOMPSON & WING,
CRYSTAL, - - N. DAK
ASSESSMEffT SYSTEM. tyUTUAL PRINCIPLE.
IGfur fyrr.i Uelmini;i yflrstandandi árs tekið lífsábyrgð upp á nærri ÞRJÁTtU CfG
ÁTTA MILLIÓNIR. Nærri NÍU MILLJONUM meira en á sama tímabili í fyrra,
Viðlagasjóður fjelagsins er ntí meira en lifilT fjórdu tnillióll Uoliars.
Aldrei hefur það fjelag gert eins mikið og ntí. Hagur þess aldrei staði O eins vel
Ekkcrt lífsábyrgðarfjelag er nú í eius miklu áiiti. Ekkcrt slíkt fjelag hefur
komið sjer eins vel á meðal hinna skarpskygnustu íslcndiuga. Yflr J>ú nnd af
þeim hefur ntí tekið áhyrgð í því, Marsrar )>iísiindir hefur það ntí allareiðu greitt
íslcilding m, Allar rjettar dánarkröfur greiðir það iljótt og skitvislega.
Upplýsingar um hetta fjelag geta menn fengið hjá
W. II. PAULSON Winnipeg, p. S BAEDAL, Akra,
Gen. Agent Man. & N. W. T. Geu. Agent N.& S. Dak. & Minn.
A. II. McNICHOL,
McIntyre Bl’k, Winnifeg,
Gkn. Manager fyrir Manitoba. N. W. Terr., B. C., &c.
VETRAR KYNNISFERDIR
------3I1CÐ------
HÆSTA
VERD
NORTHERN PACIFIC R. R.
-TIL-
- - borgað fyrir - -
IIUDIR <>íí
SAUDARGÆHUR
ONTARIO, QUEBEC, NOVA SCOTIA, og
- - NEW BRUNSWICK. - - -
ALLSKONAIl KJÖT selt með
sanngjörnu verði.
33. SHULEY,
Edinburg, N. Dakota.
CAN I OBTAIN A PATEXT f For a
prompt answer and an bonest opinion, write to
MIIN N & CO«f wbo have bad cearly flfty years*
experience in tbe patent business. Communica-
tions strictly confldential. A liondbook of In-
íormation conceminf? Pntents and how to ob-
taln them sent free. Also a catalogue of mcchan-
ical and scientlflo books sent free.
Patents taken throuprh Munn & Co. receive
Bpecial notice in the Scientific Aniertcnn, and
thus are brought widely before the public with-
ont cost to the lnventor. This splendid paper,
issued weekly, elegantly illnstrated, has by far tlie
laríre8t circulation of any scientiflc work in the
wcrld. $3 a year. Samplc copies sent free.
Building Kdítion, monthly, $2.50 a vear. Single
copies, ‘«i.> cents. Kvery number contains beau-
tlrul plates, in colors, and photographs of new
houses, with plans, enabling builders to show the
latest desiims and secuie contracts. Address
MU.NN St CO., NjfiW Youk, 3ÖI Bboadwat.
þann 1. DESEMBER byrjar Nortbern Pac.fic járnbrautar fjelagið að selj
sín árlegu vetrar kynnisferða farbrjef, yfir St. PAUL og tlllfA(iO
til staða í Austur Canada fyrir vestan Montreal
$40 fapL°/ $40
Og til staða fyrir austan Montreal með því að bæta vanalegu fargjaldi
aðra leiðina við ofannefnda upphæð fyrir ferðina fram og aptur. Far-
brjefin verða til sölu á hvetjutn degi fram að árslokum,
Farbrjetin gilda í þrjá mánuði og menn geta staðið við á ýmsum
stöðum báður leiðir.
HIEXti C.ETA KOSID IH FLEIRI BRAETIR
IIOKD FEKD
ÞÆCILEGAR LESTIR
Oj: margt ad sjá á leidinui.
TIL OAWLA LAMISIVS—Sel jura vjer farseðla fram og aptur með niður-
settu verði yfir Halifax, Boston, New Yorlc og Philadelpbia.
Til að fá frekari upplýsingar komi menn á farseðlastofu vora að 486
Main stræti hjer í bænum eða á járnbrautarstöðvar vorar bjer eða snúi
sjer skriíiega til
H, SWINF0RD, General, Agent, Winnipeg, Man.
182
um J>ig síðan aft fyrst jeg kynntist pjer. og jeg vona
að mjer þyki væut um f>ig á meðan að jeg lifi, en
jeg verð að segja pað, að geðslag pitt er svipminna
en nokkurrar gáfdðrar manneskju, sem jeg pekki.
Hvað sem á geDgur, pá tekur pú pví bægt og ró-
lega, eins og pað væri einmitt pað sem pú ættir von
á og pað sem pú vildir að skeði, og pó hefur pú
aldrei síðan jeg pekkti pig fengið neitt af pví, sem
pú óskaðir eptir“.
„I>jer skját!ast“, ssgði Gdna, „jeg hef fengið
nokkuð, sem jeg æskti eptir“.
„Og hvað er pað?“ spurði Mrs. Cliff.
„Hom kaptein“, svaraði Edna.
Mrs. Cliff hló hálfgerðan kuldahlátur og sagði:
„Ef pú átt nokkurn tíma að hafa nokkra ánægju af
pví, að eiga hann, pá verður hann að breyta mikið
tóninum í brjefum sfnum. Hann hefur gefið pjer
nafn sitt og nokkuð af peningum sínum, og gefur
pjer ef til vill meira af peim, en jeg verð að segja
pað eins og pað er, að injer hafa brugðist vonir mín-
ar með hanu“.
Edna sneri sjer snögglega að Mrs. Cliff og
hrópaði: „Svipmiuna!“ En hún komst ekki lengra,
pví að í peim svifunum kom Ralph hlaupandi aptur
eptir pilfarinu til peirra og sagði: „Undarlegur
blutur hefur skeð; pað vantar einn sjómanninn, og
pað er einn af mönnunum sem sótti okkur í land.
Deir hafa ecga hugmynd um, hvað af honum hefur
wðið, pví að stýrimaðurinn segist vera viss um, að
187
„guano“-sekkjunum. Sumir sjómennirnir röltu d4-
lftið um, pegar peim varð ofurlítið 4 milli, en peir
höfðu sjeð svona eyðiströnd áður, og vildu pví held-
ur hvfla sig en rangla um hana; en hvert sem peir
fóru, hafði kapteinninn ekki augun af peim.
Sveitingjarnir virtust enga löngun hafa til að
fara til hellisins, og kapteinninn hafði bannað
Maka að minnsst nokkuð á hann við sjómennina.
t>að var enginn vandi að hlýða pessu boði, pví að
pessir piltar, sem voru eins mikið landvinnumenn
eins og sjómenri, fyrirlitu svertingjana og vildu eng-
in mök hafa við pá. Kapteinninn hafði sagt Maka,
að hann hefði fengið brjef frá skipbrotsfólkinu sem
ljet hann viti að paðjiefði komist mjð heilu og höldnu
til Acapulco, og pes3 vegua væri ekki til neius að
eyða tfmanum í að fara að vitja hins gamla hsim-
kynnis pess.
í pessu purra, regnlausa loptslagi var ónauð-
synlegt að hafa pak yfir varningi kapteinsins, og
pess vegna var sekkjunum hlaðið í tvær langar tvö-
faldar ríðir á sljettum bletti á sandinum, pannig, að
peir stóðu upp á endann og bölluðust hver upp að
öðrum, ea á railli raðaana var bil, svo hægt var að
ganga á milli peirra.
Skipstjóranum frá Chili geðjaðist vel að pessu
fyrirkomulagi og sagði á illri spönsku: „Jeg sje
vel að pjer eruð vanur pessu verki. Skipshöfn get-
ur komið í land og borið pessa sekki burt, án pess að
œenn flækist bver fyrir öðrum. Það er ágætt að
186
tveimur eyjum meðfram ströndinni og safna pví hjer
saman, pangað til liann hefði nóg af pessari daun-
miklu vöru í stórt skip, er hann ætlaði síðaa að senda
með farminn til Batidaríkjanna og Mexico. Hann
Basfðist velja pennan blett af pví, að hann pyrfti enga
leigu að borga fyrir að geyma varning sinn J>ar.
E>að befði verið mjög erfitt—ef ekki ómögulegt
—að lenda skipsfarminum nálægt hellrunum, eða
par sem skipbrotsfólkið fyrst leuti, enda var kap-
teininum alls ekki annt um, að hafa vörugeymslustað
sinn svo hættulega nærri hinu gullna augnamiði
pessa leiðangurs sfns. En litla vfkin, sem Rackbirds
höfðu notað fyrir höfn, fullnægði áformi hans ná-
kvæmlega, og par ætlaði hann pví að lenda „guano“-
sekkjum sínum. Hann kom með hæfilegan efnivið
í dálitla brygorju á skipinu, og svo hafði hann með
sjer stóran bát til að flytja farminn frá skonnortunnij
par sem hún lá við akkeri, upp að bryggjunni.
Það leit út fyrir, að kapteinninn ætlaði sjer að
búa um sig parna til að verzla með ,,guano“ í stórum
stýl í framtiðinni. llann flutti með sjer tjald og
heilmikið af matvælum; og að dæma af pví,
hvernig hann sagði fyrir verkum, var auðsjeð, að
hann hafði komið sjer nákvæmlegi niður á pví fyrir-
fram, hvernig hann ætti að haga öllu.
Dað var orðið nærri dimmt pegar skonnortan
lagðist, og snemma morguninn eptir voru allir, sem
vetlingi gátu valdið, settir í að byggja bryggjuna, og
þegar J>ví var lokið, var strax byrjað á að lemla