Lögberg - 23.07.1896, Síða 2

9
LÖGBERO FIM MTUDAGINN 23. JÚLÍ 1898.
Islands frjettir.
Rvik, 13. júní 189(>.
Hafsk ii‘>\KvfARMÁi.in. Búið er
að útvejra danskan hafnarmannvirkja-
fræðinjr, ungan, en vanan hafnargerð,
til f>ass að rtinnsaka pg segja álit sitt
um hafnarkviaráformið hjer. Er vænt-
anlegar í næsta mánuði.
Rvfk, 17. júní 1896.
Bránar-Esr.\ uiidi.usktn'ino. Slæmar
frjettir úr Selvogi, af bölusetningar-
tilraun [ a^, framkvæmtlri af t>órði
Stefánss_)ni, f>eim stma sem tökst svo
ágætlega í vetur f Borgarfirðinum.
Af rúm'ega 200 fjár,. er bólusett var
f>ar 4 nokkrum bæjum (í Selvogi) nú
fyrir skemmstu, drúpust um 70, 4 2.
og 3. sólarhring 4 eptir; bólgnuðu
a'lar upp off spilltust 4 ymsan vég.
Er þess getið til, auðvitað út í bláinn
samt, að íjeð hafi verið of magurt (í
vorholdum) til pess að pola sama
skammt, er ella hefur reynst hæfilegur.
S/nir petta slys, að mjög mikla var-
færni þarf að hafa f þessari grein,
m iðan ekki er fastari og vissari rek-
sp >lur komiun 4 nýlundu p9ssa, sem
annars er svo mikils um vert.
Rvík, 20. júní 1896.
Lands VEöAtíERO. Að vegagerð
á landsjóðs kostnað er unnið f sumar
4 4 stöðum, með allmiklu liði.
Stærsti flokkurinn,nær 70 manns,
hrfur l>yrjað f vor 4 Flóavogiuum,
milli brúnna 4 Í>jórs4 og ölfusá.
Fyrir honum ræður Erlendur Zakarf-
ass m. Verkið hafið við ölfusárbrúna
hj4 Selfossi.
I>4 er aonar flokkurinn 4 Mos-
felleheiði, nær 40, undir forstöðu Ein-
ars Finnssonar, sem er við 12. mann
að afmá hinn alkunna Kárastaðastfg,
ofan f Almannagjá. I>arf að sprengja
mikið af einstfginu niður f gjána og
j ifnframt hlaða upp vegginn til muna
eptir gjánni,til pess að fá hallann ekki
meiri en lög mæla fyrir. Sfðan 4
vegurinn að liggja austur úr gjánni 4
sama stað, sem nú, og pá austur með
b ekkunni og yfir ána rjett fyrir
seðan fossinn, austur 4 vellina. £>ar
verður nú 16 álna brú 4 ánni. Sumir
eru 4 pví,að veginn hefði helduráttað
leggja miklu nær vatninu, l>ingvalla-
vatni, par sem Almannagjá er nær
horfin; en par kvað samt vera til
vegarstæði.
I>4 vinnur einn flokkur vestur f
GeirdaJ, og fyrir houum Árni Zakarí-
usson. I>eir munu vera uni 30 saman,
þar af 20 vanii verkamenn sunn-
lenzkir.
Loks er Páll Jónsson með nokkra
menn austur í Múlasyslum.
Aflabrögð. I>eir fáu, sem sjó
ístunda um pessar mundir hjer í suður-
veiðistöðunum, afla dável, mest ýsu.
.Fólkið (vinnandi fólk) er farið 4 brott
nnestallt, til Austfjarða 11—1200, og
vestur sjálfsagt nokkur hundruð.
Akurnesingar fiska líka dável,
fcft eiga langt að aækja, fram hjá
botnvörpuvarginum, sem lagt hefiir
undjr sig peirra vanalegu mið. ,
Rvlk, 27. iúnf 1896.
HrÓÍ>ALEG SJÁLFSMOKÐ.SSAGA. Gam-
éll maðuí einn f I>andeyjum, Jón
fírundsson i Ey, er áður bjó lengi í
Ffflholti vestra, drekkti sjer 8. p m. í
,,fljóti“ úr pveri pax skammt frá
bænum, en skar áður .'eiðtie«t sinn 4
liáls og sömuleiðis kú, sem !>ann átti.
Hann ,'iafði sama morgun riðið inn ?ð
Breiðabólsstað í Fljótsalfð, að hitta
par fyrverandi fylgikonu sína og
liarosmóður, er Steinunn heitir Sig-
virðardóttir. S4 heimafólk 4 Ey hann
koma peysandi paðan aptur um miðj-
an dag og að hann reið út í stóð í
mjfri skammt frá hænum, og elti pað
ietigi. Hokkru síðar er hann beitn
kom.nn og sjest ganga eitthvað frá
bænum með ljá í hendi; var haldið að
Siann ætlaði uð fara að ditta eitthvað
að koía, Bcm hann átti par úti 1
túuinu; hanii hafði skepnur í heyjum,
æn var búlaus. En litilli stundusfðar
ganga konur, er heima voru við bæ-
iua, fram á rciðbest han« Jiggjandi f
blóði sfnu fyxir ncðan túogarðinn
íneð ■ölhiin reiðtýgjum, skorinn 4 háls
<>g steÍDdauran. Pær hraða sjer 4
fund bónda og sonar Jóns gamla, er
voru að verki skammt frá bænum, og
er brugðið við pegar að svipast eptir
karli. Finnst liann von bráðar liggj-
andi f hnjedjúpu vatni í fyrnefndu
„fljóti“, með nokkru lifsmarki, að
peir hjeldu, og var pví sent pegar
eptir bjeraðslækni, að Stórólfshvoli;
en steindauður reyndist hann, er
læknirinn kom. Sama kveld vantaði
úr kúnum í Ey kú karls, og fannst
hún af næsta bæ morguninn eptir
dauð úti í haga, með Ifkum frágangi
og hesturinn—skorin 4 háls og mænu-
stungin.
Sjálfsmorðingi pessi, er kominn
var utn eða umlir sjötuot, hafði verið
alorkumaður og búhöldur góður, en
ólifnaðarmaður mikil’: verið t. d.
sektaður fyrir hórbrot í 5. sinn fyrir
nær 30 árurn, og sætt nú fyrir fám
missirum hegningarhússvist fyrir harn-
getnað f meinum við fyrnefndri Stein-
unni, er hann hafði átt með 7 börn á
árunurn 1882—1892; hún var pá
vinnukona lians og hafði átt fám árum
áður barn með syni Jóns, Brandi að
nafni. Voru pað allt sömuleiðis hór-
brot, með pví að sfðari kona Jóns,
Þuríður, sem hann átti einnig mörg
börn með—um 20 að sögn með báð-
um konunum—var pá enn 4 lífi, en
sfðan varð snöggt um hana: hún
fannst dauð einn morgun í sama
fljótinu, sem karl fyrirfór sjer nú f,
og grunaði surna, að pað væri beint
af völdum karls, en flestir 4 pvf, að
hún mundi hafa fyrirfarið sjer sjálf,
hálf sturluð og gugnuð af illri viðbúð;
hafði horfið úr rúiui. sfnu um Lánóttina.
Svuntan af henni fannst 4 árbakk-
anum. (Epti ísafold).
Koma og fara.
Epiir Henry Ward Beecher.
Einu sinni komu tveir fuglar
hingað í akurinn okkar—tveir fuglar,
sem aldrei höfðu byggt sjer hreiður,
og aldrei höfðu sjeð vetur. Ó, hvað
allt var fagurt! Akrarnir voru paktir
blómum og grasið var að verða svo
bátt, og byflugurnar suðuðu allsstaðar.
E>4 fór annar fuglinn að syngja; og
hinn fuglinn sagði: ,.Hver sagði
pjer að syngja?“ Og fuglinn, sem
söng, svaraði: „Ðlómin sögðu mjer
pað, og byflugurnar sögðu mjer pað,
og vindarnir og laufin sögðu mjer
pað, og hið bláa lopt sagði mjer pað,
og pú segir mjer pað—segir mjer að
syngja.“ E>4 sagði hinn fuglinn:
„Hvenær hef jeg sagt pjer að
syngja?“ Og hann svaraði: „í hvert
skipti sein pú hefur flutt heim mjúk
strá f hreiðrið, og í hvert skipti sem
pú hefur flogið aptur f burtu til að
sækja hár eða fiður til pess að fóðra
með hreiðrið okkar—já í hvert einvsta
skipti hefurðu sagt mjer að syngja.“
„En um hvað eitu pá annars að
syngja?“ spurði hinn fuglinn. Og
hann svaraði: „Jeg er að syngja um
allt og ekki neitt. I>að er af pvf jeg
er svo glaður, að jeg syng“.
Og bráðum voru fimm dröfnótt
egg f hreiðrinu; pá sagði kvennfugl-
inn: „Er nokkuð f öllum heiminum
eina fallegt og eggin mfn?“ Svo litu
báðir fuglarnir niður og sáu fólkið,
sem var að fara hjá, og peir kenndu í
brjósti um aumiogja fólkið, af pvf
bað var ekki svo hamingjnsamt að
vera fuglar og eiga hreiður með eggj-
um í, Og karlfuglinn söng pá sorg
legan söDg, af því hann kenndií
brjósti um aumingja fóikið, $em átti
sjer í>ngin hreiður, en varð að búa f
húsum.
Svo var pað einn dag, pegar
karlfugljon kom heim, að kvennfugl-,
inn sagði: „Ó, hvað heldurðu nú að
hafi komið fyrir?“ „ííú, pvað?“
„Baraaðeitt af eggjunum mfuum hef-
ur verið að hreifa sjgj“ Og bráðum
hreifðist annað egg, undir fiðrinu
hennar, og svo annað til, og enn ann-
að, unz fimm dálitlir fuglar voru
fæddir.
Nú söng karlfuglinn hærra og
bærra en nokkrii sinni áður. Kvenn-
fuglinn langaði til að syngja lfka, en
hún hafði engan tíma til pess, svo
h,ún sn.eri öllum sfnum söng f vinnu.
Svo matlystugir voru pessir litlu
fuglar, að foreldrarnir höfðu fullt í
fangi með að fæða pá. Og báðir eldri
fuglarnir .flugu f allar áttir til að leita
ungunum sínum fæðu. Og undir
eins og litlu fuglarnir heyrðu pytinn
af vængjum foreldranna, pá opnuðust
fimm gulir munnar—peir opnuðust
svo myndarlega, að ekkert sást nema
fimm gulir munnar.
„Getur nokkur verið hamingju-
samari?“ sagði karlfuglinn. „Við
skulum allt af búa í trjenu pví arna,
pví hjer er ekkert mótlæti til. l>eti,a
er trje, sein alltaf gefur af sjer yndi
og gleði“.
Eu daginn eptir datt einn unginn
út úr hreiðiinu, og köttur 4t hanti 4
svipstundu, svo ungarnir voru nú ekki
nema fjórir; og eldri fuglarnir voru
daprir, og par var enginn söngurallan
pann dag, og ekki heldur daginn par
4 eptir. Bráðum urðu litlu fuglarnir
nógu stórir til að geta flogið; og mikil
var gleði foreldranna, pegar peir sáu
ungana slna fara úr hreiðrinu og
hoppa grein af grein. E>á var mikið
um dýrðir par f trjenu. Og maður
hefði getað ímyndað sjer, að báðir
eldri fuglarnir væru franskir dans-
kennarar, par sem peir voru að masa
saman, og ávfta litlu fuglana, og
knyja pá áfram til að fljúga einir.
Unginn, sem fyrstur áræddi að fijúga,
flaug frá einni grein til annarar, og
foreldrarnir hrósuðu honum á allar
lundir; og hinir litlu fuglarnir undr-
uðu sig stórlega yfir pví, hvernig
hann annars gæti petta. Og pað kom
metnaður í litla fuglinn, sem foreldr-
arnir hrósuðu, svo hann gerði aðra
tilraun, og hann ílaug og flaug, og
gat ómögulega stöðvað flugið, fyr en
hann datt niðurhjá dyrunum & húsinu,
sem par var nærri; og pá kom dá-
lítill drengur, náði honum og bar hann
inn í húsið; svo nú voru að eins prír
ungar eptir. E>á fannsFeldri fuglun-
um, að sólin ekki vera eins björt og
hún hafði áður verið, og peir sungu
nú ekki eins opt og &ður.
Og smátt og smátt höfðu litlu
fuglaruir, som eptir voru, lært að nota
vængf sfna; og peir flugu langt, langt
f burtu, og leituðu sjer sjálfir fæðu,
og bjuggu sjer sjálfir rúm til að sofa
f; og foreldrarnir sáu pá aldrei frarnar.
E>á sátu gömlu fuglarnir hljóðir,
og horfðu hverá annan lengi, lengi.
LoksÍDS sagði kvennfuglinn:
„Hví syngur pú ekki?“
Og hann svaraði:
„Mjer er ómögulegt að syngja.
Jeg get ckkert annað en allt af verið
að hugsa.“
„Og um hvað ertu pá að hugsa?“
„Jeg er að hugsa um pað, hvern-
ig allt breytist. Nú eru laufin að
falla af trjenu pví arna, og br&ðum
verður ekki lengur neitt pak yfir
böfðum okkar; blómin eru á förum,og
í nótt var frost, Flestir fuglar eru
nú flognir í burtu hjeðan, og mjer
finnst mig langar til að fljúga eitt-
hvað langt, langt í burtu“.
„Við skulum pá fljúga hjeðan!“
Svo risu peir ldjóölega á fætur
pg hófu sig langt upp í loptið. E>eir
jorfðu til norðurs: og langt f burtu
sáu peir sojóinn kotria. Eíeir horfði;
til suðurs: par s&u peir græn lauf, og
jlóm. Allan daginn fluga peir, og
peir flugu Jfka alla nóttina, og peir
flugu pangað til peir fundu land, par
sem enginn vetur er til, heldur eilíft
sumar, par sem rósirnar eru allt af f
blóma og fuglarnir syogja árið um
kring.
En fuglarnir, sem orðið höf lu
eptir, fundu fljótt, að dagarnir voru
að styttast, og næturnar að verða sp
lengri, og að veðrið yar að kólna.
Marg>r peírra dóu af kulda; aðrir
skriðu inn J sprungur og holur, og
láu f dvala. Þá var p^.ð augljóst, að
jað yar be)tra að fprp en að verp.
J. Magijús BlÁPNASqif,
Hvaíyana*frt.
AUir pekkja söguna um Galilei,
sem varð að apturkalla pá kenningu
sína, að jörðin snerist kringum sólina.
J>á voru pað prestar, som börðust
gegn uppgötvunum vísindauna. En
pað er líka altítt, að forkólfar vfsind-
anna hafa vakið hina megnustu mót
spyrnu gegn pýðingarmestu uppfutido
ingunum og framförunum. I>að er
ihugunarveit, að ef til ht-fð i verið f
Norður&lfunni, eins og nitö.d Forn
ISgypta, visindamanna- fj-lög, sem
hefðu haft vald til að bæla niður og
banna pað, sem þeim virtist ósatt eða
óhugsandi, pá hefði heiinuiiun meðal
annars pann dag i dag fariö á mis við
járnbrautir, guftiskip og vtfuaðar- og
spunavjelar. Allar pessar uppfundn
ingar liafa orðið að ryðj i sjer braut
gegn mótspyrnu nafukenudra vfs
indamanua. Að rafuimagnsuppfundu
ingar sfðH. tu ára bafn mætt svo lltilli
mótspyinu er víst pvl að pakka, að
meun liafa dagloga fyrir augum pann
sigur, seui gtlfan hefur uunið, prátt
fyrir alla baráttuna gegn henni og
allar liraksp&rnar. Vísindamenn, sem
ekki hafa jafnframt gáfu ti! að ryðja
nyjar brautir, virðast opt, pegar frá
líður, freistast til að gera sig ánægða
með alla pessa pekkingu, sem pegar
er fengin, pekkingu, sem peir hafa
manna bezt lært að gera sjer grein
fyrir. £>eim hættir opt við að hafa
nokkra óbeit á nyjungunum, er raska
hyggjuvits-kerfunum og koma pekk-
ingunui um stundarsakir & ringulreið
vjer sotjuro hjer fáeio af dæmum
peim, er enska ttmaritið eitt minnist 4.
I>egar StephoDson fann upp gufu
hreifi'7jelina, „sönnuðu“ stærðfræð-
ingar og eðlisfræðingar, að sllkt
kæmi ekki til nokkurra rnála. E>að
væri blátt áfram órnögulegt, að hún
gæti komist neitt áfratn.
E>egar fyrst var farið að tala um
að leggja járnbraut i Bandarlkjunum,
rjeð einn af mestu og lærðustu mönn
um par í landi, Chancellor Livingston,
mjög alvarlega frá pvf. E>að yrði
ekkert annað en kostnaður, og pað
væri nær að verja pví fje á einhvern
annan hátt, sem reynsla hefði feogist
fyrir. Hann gaf út langt rit til peés
áð sanna, hvað vitlaus pessi jfirn-
braatarhugmynd væri. Fyrst og
fremst pyrfti að vera steinhleðsla
undir allri brautinni, ef hún ætti að
vera hæfilega triult, og pað væri afar
dyrt; 1 öðru lagi yrðu lestirnar svo
örðugar meðferðar, að ekki yrði unnt
að stöðva pær íyr en pær væru komn-
ar margar rastir framhjá járnbrautar-
stöðvunum;og í priðja lagi myndi
enginn óvitluus maður leggja líf sitt 1
aðra eins hættu og p4 að aka allt að
20—25 rastir á klukkustund.
Einhver mesti stjórnfræðingur
Bandarlkjanna, Danlel Webster, var
líka mótfallinn járnbrautum. Meðal
annars hjelt hann, að ómögulegt yrði
að komast neitt áfram, ef vatn hefði
frosið á járnbrautarteinum. Annað
hvort mundu hjólin snúast í slfellu,
án pess vagninn færðist neitt úr stað,
eða að ekki yrði unnt að stöðva lest-
ina, pegar hún væri einu sinni komin
af stað.
E>egar Murdock datt 1 hug áð
nota gas til gatnalysingar, pótti Sir
Henry Davy, efnafræðingnum rniklfr,
pað vera í meira lagi hlægileg hugg-
un. Og Sir Walter Scott, skáldið
nafnfræga, hæddist mjög að peirki
heimsku, að senda „ljós gegnufii
]>lpur á götunum“ eða „lysa Lundúná-
horg með kolareyk“.
pað eru ekki nema f& 4r siðán
vísindamenn „sönnuðu11 pað reikú-
ingslega, að ómögulegt væri að skipta
rafurmagnsstraumi svo, að unnt vaejri
að nota hann til lysingar með glóðk-
lömpum. Litlu síðar syndi Edison’ I
verkinu, að reikningur peirra vséri
ekki annað en heilaspuni. Qg $<i
gengur ágiptlpga að skipta straump-
um og lamparnir virðast innan skamms
ætla að bera birtu um allan heim. :
(Eptir ísafold).
BORGAR SIG BEZT
aö kaupa skó, sem eru að öllu l®3l
vHDiiaðir, ojr sem fara vel a f®,
IAtið mig inla til handa yður s»
sem endast í tieiri ár. Allar
ir á skótaui með mj 3g vægu veröi-
Stefán Stefánsson,
625 Main Sthf.f.t. Winí''11’®
IIJARTVEIKI LÆKNUÐ Á 30
mínútum.—Dr. Agnews hjartveikis
lyf lækna í öllum tilfellum hjartveiki
4 30 mÍDÚtum svo að sjúklingurinn
fær algerðan bata. E>að er óviðjafn-
anlegt meðal við hjartslætti, andar-
teppu og andarteppuflogum, við sting
{ vinstri siðunni og öllum eiukennum
að hjartað sje sjúkt. Kin innt^ka
mun sannfæra yður,
MANITOBA
fjekk Fyrstu Vkrdlaun (gullmelta'
líu) fyrir hveiti 4 inalarasýningunDJ’
sern haldin var 1 Lundúnaborg 18$
og var hveiti úr öllum heiminiim 9ýot
par. En Manitoba er ekki að e>D9
hið bezta hveitiland 1 hoimi, helduf ct
par einnig pað bezta kvikfjárrækt»r‘
land, sem auðið er að fá.
Manitoba er hið hentuga®4*
svæði fyrir útflytjendur að setjast
I, pvl bæði er par enn mikið af ótek11
Jm löndum, sem fást gefins, og upp'
vaxandi blómlegir bæir, par sem gott
fyrir karla og konur að fá atvinuu-
í Manitoba eru hin miklu
fiskisælu veiðivötn, sem aldrei breg®"
ast.
í Manitoba eru j&rnbrautirmi^"
ar og markaðir góðir.
í Manitoba eru ágætir frískól*r
hvervetna fyrir æskulyðinn.
í bæjunum Wiunipeg, Brand°B
og Selkirk og fleiri bæjum n>u|ia
vera samtals um 4000 íslending»r'
— í nylendunum: Argyle, PipestoBe>
Nyja íslandi, Álptavatns, Shoal L»^e’
Narrows og vesturströnd ManitoL*
vatns, munu vera samtals um 40ö6
rslendingar. í öðrum stöðum 1
inu er ætlað að sjeu 600 íslending^'
í Manitoba eiga pví heima um 8600
íslendingar, sem eigi munu iðr#st
pess að vera pangað komnir. í M»oí'
toba er rúm fyrir mörgum sinnUin
annað eins. Auk pess eru í N°r®
vcstur Tetritoriunum og Britisb L°"
lumbia að miunsta kosti um 1400 i*
lendingar.
íslenzkur umboðsm. ætlð reiðu
búinn að leiðbeina Isl. innflytjeDduU’'
Skriftð eptir nyjustu u[>piyst0$
um, bókum, kortum, (allt ókeyp19) ®
Hon. THOS. GREENWAV.
Minister ef Agriculture & Immigr**'110
WlNNIPItG, MANITOBA.
Northern Paeifie R. ft
time oaed.
Taking effect on Sunday, April 12, 18°®'
Read Up. MAIN LINE. ReadVo£
North Bound.
2 8 . mS e, í 6 3 % S5 O - ö a a 0 . * 85 £ ♦» H «0 W « ö BTATIONB.
1. 2op 2-4SP . .. Winnipcg....
KMia t.o8p ... Morris ....
8.ooa l2.oop . . Emerson .. .
7.ooa U-Sop . .,. Pcmbina....
U.o5p 8.20a . .Giand Forks. .
l.3op 4-4oa 8.30P 7.30p 8.00p 10.3Op Winnipeg Junct’n .. Minneapolis... .... Duluth .... .... St. Paul.... .... Chicago.... ’.
H-35P
l.o»P
•2.0ðP
2.16P
5.4SP
9.30p
6.40 a
8.00 a
7.l0a
9-3SP
marris-brandon branch.
East Bound STATIONS. West^
u Ör* ÞmS £4 S i hí £ H 6 if « r A *
1.20p 2.45p ...Winnipeg. . U,35a
7,5op 12.55p l.lop
5.23 p il.59p ,,,, Roland .... 2.07 p
3.58 p 11.20a .... Miami 2.37P
:2.15P 10.40a 3.2SP
U.ST|P 9.35a .... Baldur .... 4.34p
11.12 a 9.41 a .... Belmont.... 4-SSP
8.493 8.35a . .. Wawanesa.. . S-35P
7.50 a 7 40a ... .Branden.... 6.3OP
Wes* Bouná- STATIONS.
jjlsedNoMá,- every <1ay 8unday»
5.45 p m 8.30 p m ... Winnipeg. .. Portage la Prairie
Numbers 107 and 108 have throug*1 ^
man Vastibuled Drawing Room SIeepin?
between Winnipeg and St. Paul and
apoiis. Also ralace Dining Cars. Close
nection to the Pacific coast
For rates and full information eor>c€t,'iv1
connections with other lines, etc., apply t0
agent of the company, ou,
CHAS. S. FFE. H. SWINFORDr.
G. T. &T,A„St. Paul. Gen.Agcnt, Win1*’?^
CITV OFFICE.
486 Main Stieet, Winnipeg.