Lögberg - 23.07.1896, Síða 6

6
LÖGBERG. FIMMTUDAGINN 23. JULÍ 1896,
Enn um sarabandn-kosn -
ing’arnar.
Vjer diápuna á f>að 1 síðasta
blað', að síðan kosninCTarnar sýndu
f>að, að fðlkið 1 Quebec fylki læ'ur
ekki bihk'ipana selja sig eins og sauð-
fje e^a aðrar skepnu'1, eins og aptur-
halds nenn vonuðu, þá hafi aptur-
halds-málgðgnin „stór og s ná“ hrak
yrt hin t fransk-cinadisku meðborgara
1 lan linu. Aðal blað apturhalds-
flokktios, The M'úl anrl Ernpire í
Toront>, hefur verið fremst I flokki
að reyna að vekj i hatur oor fordótna
hjá e ískumfelandi fólki í Canada gegn
fólki iu I Quebec útaf því, að pað var
svo eindrejrið ineð frjálslynda flokkn-
um, og hin m&lgögnin svo tekið undir
og spaogólað eptir sömu nótum.
Bltðið The Jonrn'il í Ottawa, sem
æ iulega hefur verið hlynnt aptur-
h tlds stjórninni og apturhalds flokkn-
um, hefur nú tekið spursmálið um
niðurstöðu kosningannt til athugunar,
og komist að allt annari niðurstöðu
en The Mail atul Empire, og sú
nið irstaða er reglu'egisti snoppung-
ur fyrir pað blað og hin apturhalds-
m vlgögnin. Nefnd ritstjórnargrein í
71 te Journal um þetta efni er svo
viturlega rituð og sönn, að vjer álítum
r^e't að pýða bana lesendum vorum til
fróíleiks og leiðbeiningar. Greinin
birtist skðmmi' eptir kosningarnar og
hljóðar sem fylgir:
„ The Mail and Enipire heldur
áfram að ota |>ví fram, að sigur Mr.
Laurnrs og hrakfarir apturhalds-
st órnarinnar sje að kenna pjóðernis-
ópimi t Quebec fylkinu.
Þvð þarf ekki annað til að sýna,
hve mikil fjarstæða þessi ástæðulausi
hugirbu -ður b'aðsios er, en að benda
á,að aoturhald3 flo'tkurinn tapiði bara
einu pingsæti minna í Ontirio-fylk-
inu — sem Thi Mail and Etnpire er
gefið út í — en í Quebec.
Þegar pingið var leyst upp höfðu
ap'.urhaldsmonn 29 pingsæti í Quebec
(af 65), en hafa nú 16, og töpuðu þann-
ig 18 sætum við kosningarnar 23.
júuf.
t>egar pingið var leysjt upp höfðu
apturhaldsmenn 56 sæti í Ontario
(af 92) en hafa nú 44, og töpuðu
pannig 12 sætum við kosningarnar
23. júnf.
Tap apturhalds flokksins f hinum
öðrum fylkjum í Canada var tiltölu-
lega meira en f Quebec og Ontario.
Flokkurinn tapaði við kosningarnar 5
sætum f Nova Scotia, 5 f New Bruns-
wick, 3 í Manitoba og Norðvestur-
landinu og 4 f British Columbia. Og
flokknum jókst ekki styrkur í neinu
fylkinu, nema ef vera skyldi 1 ping-
maður f Prince Edwards-ey, og hann
óháður apturhaldsmaður.
Vjer bendum á pennan sannleika
af pví, að apturhtlds flokkurinn ætti
að skilja og má til að skilja, ef
hann á að geta barist að nokkru gagni
fyrir völdunum framvegis, sem nú er
allt upp á móti aðsækja, aðorsakirnar
til pessara hrakfara voru ekki pjóð-
ernislegar, voru ekki bundnar við
neitt sjerstakt fylki, og að pessar
hrakfarir voru engin hending eða
tilviljun. Hrakfarirnar voru fyrst og
fremst og aðallega pví að kenna, að'
almenningur bar ekki traust til flokks-
foringjanna, sem höfðu reynst óniftir,
bruðlunarsamir og ósvffnir. í>að er
apturhalds flokknum mjög gagnlegt,
pað er gagnlegt fyrir pað, sem ætti
að vera fyrir ofan alla flokka, og sem
allir góðir borgarar ættu að taka fram
yfir flokk sinn, nefnilega velferð
landsins í heild sinni, að engar dulur
sje dregnar á hinar sönnu orsakir
pessara hrakfara.“
Síðan ofanprentuð grein birtist f
The Journal hefur pað komið 1 ljós,
að hrakfarir apturhalds flokksins hafa
verið enn meiri f Ontario en blaðið
gengur út frá, pvf f staðinn fyrir að
flokkurinu hafði 56 sæti f Ontario,
pegar pingið var leyst upp, pá hefur
hann að eins 42 ,sæti par, og hefur
pannig tapað 14 sætum í pvl fylki, en
ekki nema 13 í Quebec. Sama er að
segja um Manitoba og Norðvestur-
landið, að flokkurinn hefur tapað hjer
5 sætum,t staðinn fyrir 3, sem Journal
telur—og á eptir að tapafleirum bæði
lijer og f Ontario áður en málaferlum
peim, sem rísa út af koS'dngunum, er
lokið. Ofanprentuð trrein úr The
Journal sýnir, hvað mikið er að marks
sprangól apturhalds- málgagnanna
viðvíkjandi orsökum hrakfara aptur-
halds flokksins. Það sern nefnt apt-
urhaQs blao (Journal) segir um or-
sakirnar, komur alveg heim og saman
við pað, sem Lögberg hefur sagt um
sama efni.
Svart á hvítu.
í öllum viðskiptum, sem nokkru
nema og á nokkurn hátt líkjast samn-
ingi, ætti glöggur reikningur og, ef
mögulegt er, skriflegur samningur
vera gerður, svo að meining máls-
partanna sjáist „svart á bvftu“. Hver
sem fær lánaða pó ekki sje nema Í5,
skyldi ætfð bjóða handskript, og sá
sem lánar ætti æfinlega að pyggja
hana. Borganir skyldu ætíð vera
gerðar með banka ávfsunum og kvitt-
anir heimtaðar og gefnar. Við öll
peningalán er áríðandi að tiltaka
ákveðinn borgunardag, og báðir máls-
partar skyldu ætíð líta á pann dag
sem sjálfsagðan gjalddaga. Enginn
skyldi ganga í annar3 pjónustu, nje
pyggja annars pjónustu, nema fyrst
sje sarnið um kaupgjald. í viðskipt-
um dugir ekk: að taka hlutinaeins og
sjálfsagða. Mönnum hættir svo opt
við að leggja ólíka meiningu í sömu
orðin, og minnið vill opt svfkja. Ef
rnenn gerðu sjer meira far um aðgera
samninga sfna glögga, pá væri sjaldn-
ar nauðsynlegt að að snúa sjer til
dórastólan na. Enginn getur sagt hjá
hvé mörgu illu mætti komast, hve
mörg svik, armæðu og kostnað nætti
umflyja, ef menn væru hirðusamari
með að ganga vel frá samningum um
viðskiptin, sem peir eiga hvorir við
aðra.—Sanctum Seldctiona.
Islands frjettir.
ísafirði 16. maí ’96.
Tíðarfae. Hagstæð og p/ð
sunnan-veðrátta hefur haldist hjer
vestra, síðan sfðasta nr. af blaði voru
kom út.
Aflabröoð hafa um hrfð verið
fremur reitingsleg hjer viðUt -Djúpið,
en vel að fiska á kúfiskinn í Mið-
djúpinu.
í önundarfirði fremur tregt um
afla í vor; 12. p. m. var par t. d. tíu.
tfu liæst á skip.
Hvalaveiðarnar hafa, pað sem
af er pessu ári, lánast mun ver hjer
vestra, en næst uudan farin ár.—H.
Ellefsen, sem mest liefur aflað, kvað
enn eigi hafa fengið meira en 40
hvali.
ísaf. 30. maí 96.
Tíðarfar. Sfðan síðasta nr.
blaðsins kom út hefur tíðin verið
mjög stormasöm og kaldhryssings-
leg, og suma dagana enda komið
hagl eða snjókrap úr lopti, og stafar
pessi kulda-tfð óefað af haffsnum,
sem jafnan er slæmur gestur.
Dý komið frá Khöfn til Flateyrar, en
hefur ekki komist hingað norður,
vegna hafissins, svo að kaupmennirnir
Á. G. Asgeirsson pg I. M. Riis, sem
komið höfðu með skipinu fra Kliöfn,
komu hingað landveg að vestin í
gær.
10 hvalib liggja tiú lijei inni á
Pollinum, með pvi að gufuskip H.
Ellefsen’s ,Einar Simers1 liggur lijer
með 6 hvali, og gnfuskip Berg’s
,Heimdal‘ með 3 Irvali, og 1 lá bjer
fyrir, sá er skn. ,Litla Lovfsa* fann,
eins og skýrt er frá hjer að framan.
Eptir Djóðv. Unga.
GIGT LÆKNUÐ A EINUM
degi.— South American Iíheumatic
Curo læknar uigt og Huggigt á 1—3
dögum. Áhrif lyfs pessa á Ifkamann
er dularfallt og mjög merkilegt. Á
skömmum tíma eyðir pað orsökum
sjókdómsins svo að hann hverfur und-
ir eins. Hin fyrsta inntaka gerir
stóran bata. 75 cent3.
Tannlæknar.
Tennur fylltar og dregnar út án sárs
auka.
Fyrir að draga út tönn 0,50.
Fyrir að fylla tönn |il,00.
& BUSH
627 Main St.
PRENTA
FYRIR YKKUR. Vjer
erutn n/bút.ir að fá rnikið
af NÝJLJM LETURTEG-
UNDUM, og geturn pvf
betur en áðtir prentað hvað
helzt sem fyiir kemur, svo
vel ÍHri.
V jer óskum eptir, að
íslendingar sneiði ekki hjá
oss pegar peir purfa að fá
eitthvað prentaA. Vjer
gerum allt fyrir ein^lágt
verð og aðrir, ogsumtfyrir
lægra verð.
Liögberg Print. & Publ.Co.
OLE SIMONSON,
mælir með sfnu nfja
Scandiiiaviau Hotel
718 Main Street.
Fæði $1.00 á dag.
GOODMAN & TÆRGESEN,
hafa til sölu liinar ágætu og billegu
CRAND JEWEL MATREIDSLU-STOR.
SÍLD OG AFLABRÖGÐ. Síðan Um
miðjan p. m- hefur öðru livoru veiðst
vel af sfld f vörpur hjer á Pollinum,
og hefur aflast fremur vel á hana hjer
við Út-Djúpið, svo að ýms skip hafa
aflað 4—6 hundruð á dag, en sum
aptur minna. Inni f Djúpinu er
síldin enn eigi farin að afl rst, og peir,
sem par hafa róið með síld, segja par
tregara um aflann, en hjer út frá.
Ennfrarnur allar tegundir af
El R, BLIK OC CRANIT VORUM, VA TNS-
PUMPUR, )>VOTTAVINDUR og fleira.
Setja inn kjallaraofna (Furnaces).
Corn. Young & Notre Dame Ave.
Hvalbeki. Bláhvalur, fertugur
milli skurða, náðist í Ísvök f Reykjar-
firði á Hornströndum nú um sumar-
málin, og var rekinn par á land.
Hval, dauðan, fann fiskiskipið
,Litla Lovfsa‘, skipstjóri Bjarni Jó-
hannsson, fyrir skömmu á hafi úti, og
var hann fluttur hingað til kaup-
staðarins.
Hafís. 28. p. m. fyllti Skutul-
fjörð, og allt Út-Djúpið að vestan
verðu, með hafís, svo að allar skipa-
ferðir hingað til kaupstaðarins hafa
sfðan verið tepptar, og róðrar verða
ekki stundaðir í vestan verðu Djúp-
inu, eins og nú stendur.
Gufuskipið „Á Ásgeirsson“ er ’
A. P. BUCHANAN
. . . Crystal, N. D.
Verzlar með hina frægu og óviðjafnanlegu
Deering SjAlfbindara,
Deering Sláituvjeler,
Deering Heyhrifur og
Deeringf Plóga af öllum stærðum.
Enn fremur vagna, kerrur o. s. frv. Deering vjelar eru alltt a^
að ryðja sjer meira og meira til rúms, og eru áreiðanlega hinar
beztu sein peningar geta keypt....
DEERINC Htállirifuiia nýju, sem við erum nýbúnir að fá sýnishorn
af, ættuð pjer að koma og skoða. Hún gisnar ekki og fer ekki úr
lagi eins og trjehrífum er svo gjarnt.
JOHN GAFFNEY.^SS
512
iná sáu þau oíurlitla svarta pústu suður á veginum,
sem bráðum varð svo glögg, að pað sást að pað var
kerra, dregia af litlum, úfnum hesti. Hún færðist
nær og nær, pangað til pau gátu heyrt skvampið í
klárnum og kerrunni, pegar pað fór yfir blettinna,
p^ sem vatnið rann yfir veginn, og skröltið í henni
pegar hún hrökklaðist yfir steinana á veginum, og
pá sáu pau sjer til undrunar, að pað voru tveir menn
1 kerrunni í staðinn fyrir einn, sem pau áttu von á.
I>au hugsuðu með sjer að Sawney, pilturinn sem ók
kerrunni, hefði kannske lofað einhverjum ferðamanni,
sem var á norðutleið, að sitja f kerrunni.
I>að var, eins og pau gátu til, ferðamaður, sem
pilturinn hafði tekið upp á leið sinni, og sem hafði
pótt vænt um að fá #ð hvíla sig í kerrunni á heiðinni,
pangað sem ferðinni var heitið. Maður pessi var
kviklegur í öllum hreifingum sínum; hann var f pykkri
regnkápu, og var kraginn brettur upp á eyrun.
Strax og kerran stanzaði stökk hann úr henni
Og gekk til mannanna, sem stóðu í dyrunum á kof-
anum, og sagði við pá, um leið og hann benti á
gömlu konuna:
„Er petta elkjan McLeish?“
t>eir svöruðu honum að svo væri, og pá gekk
hann tafarlaust til hennar og sagði:
„Eruð pjer Margrjet McLeish?“
Hún horfði á hann eins og í hálfgerðum draumi,
en kinkaði samt kolli og svaraði: „Já, jeg er hún.
Eruð pjer kominn til að heimta borgun fyrir kerru
Jánið? Ef svo er, pá verð jeg að ganga“.
547
skyldu peir segja honum að hann hefði fengið fulla
borgun með pví, að láta bera sig út, og ef hann
vildi fá aðra borgun, pá mætti hann blístra eptir
henni, og að ef hann vildi ekki gera pað sjálfur, pá.
gæti hann sent ráðsmann sinn til Killimontrick og
látið hann blfstra par á götunni pangað til hann
feugi leiguna.
„Komdu Sawney, drengur minn,og láttu böggl-
ana mfna báða í kerruna“, sagði Mrs. McLeish sfðan.
„Hjálpaðu mjer svo upp í kerruna; maðurinn frá
Edinborg á að keyra, og jeg ætla að sitja við hliðina
á honum, en pú getur setið í hálminum aptast í
kerrunni, — og eruð pjer vissir um, að jeg á að fá 2
pund gterling um vikuna, herra minn?“ sagði hún
um leið og hún sneri sjer að kornumanni, sem full-
vissaði hana um, að svo væri. Siðan sneri hún sjer
að Sawney og sagði: „Jeg ætla að gefa móður
þinni gjöf, sem hjálpi henni að komast af í vetur.
Jeg veit hún parf pess með, vesalings gamla konan“.
Svo var litla hestinum snúið í sömu átt og hann
kom úr, og varð hann nú að draga enn pyngra hlass
en pegar hann kom. Kerran skrölti yfir steinana og
1 gegnum vatnið á veginum, en á dfmmu skýin, sem
hangdu yfirhærstu fjöllunum hinu megin við lieiðina,
kom dálftil rifa, sem lioiður himininn sást í gegnum,
eins og að birtan af gulli „lnca“-anna hefði jafnvel
prengt sjer inn f potta skuggalega hjerað.
ENDIR.
546
með 1. október, og nú er 1. nóvember, svo pje eigið
nú inni 8 pund 8terling‘\
„Átta pund!“ hrópaði hún eptir d&litla um-
hugsun, „pað hlýtur að vera maira en pað, pví pað
eru 31 dagar í október!“ *
„t>jer hafið rjett að mæla, Mrs. McLeish'‘, sagði
komumaður; „jeg skal borga yður upphæðina, sem
yður ber með rjettu; en jeg álft rjettara fyrir yður
að fara inn í hús yðar, pvf veðrið ætlar að verða
vont pað sem eptir er af deginum, og jeg verð að
fara heimleiðis aptur eins fljótt og jeg get. Jeg
ætla að fara til baka í sömu kerrunni og jeg kom f;
pví pjer purfið hennar nú ekki við“.
Mrs. McLeish rjetti úr sjer eins mikið og hún
gat 9g leit á hina tvo menn, sein borið höfðu hana
út. Svo jós hún yfir pá reglulegum stóryrða-straum
á gaelisku (máli peirra, er búa á hinu svonefnda há-
lendi á Skotlandi). llún fullvissaði pá um, að heldur
en að fara aptur inn í pennan litla, fyrirlitlega kofa,
skyldi hún liggja úti á heiðinni. Ilún sagði peim
að fara til herra sfns og segja honum, að hún kærði
sig ekki um kofann, og að hann gæti búið sjálfur í
honum ef hann vildi; að hún ætlaði að fara 1 kerr-
unni til Killimontrick, og að hún ætlaði að fá sjer
herbergi & gestgjafahúsinu par pangað til hún gæti
fengið sjer hús til að búa í, sem hæfði móður annars
eins manns og Andy sonur sinn hefði verið; og að
ef húsbóndi peirra hefði nokkuð meira að segja við-
vfkjandi leigunni, som hún skuldaði honum, pá