Lögberg - 21.09.1899, Blaðsíða 3

LÖGBERG, FIMMTUDAGINN 21. SEPTEMBER 1899.
3
Vanskapningur ritstj.
l>aö er ekki ofheririt þó maður
kalli hann andlegan vanskapning,
þvættinginn er birtist í 22. númeri
»Bergm&!sin6“ útaf greinarstúf mfnum
t 29. nr. Lögb. Ég hú't ekki að nokk-
ur maður með heilbrigðri skynsemi
Wundi geta tvinnað saman aðra eins
),dellu“ og þessi , Bmáls“ grein er—
það, útaf nokkrum atriðum í grein
winni, sem hver óvalinn maður gat
séð hvaða merkingu hafði. Ritstj.
(eða sá sem ritaði fyrir hann) befur
s^nt með pessari fáránlegu grein
sÍDni, hversu ríkt porskeðlið er hjá
tionum; hsnn hefur bitið á agnið og
gleypt það—og óngulinn með; verði
Veslingnum að góðu.
I>að er broslegt pegar ritstj. tetr-
>ð ber mér á br^n, að ég skilji ekki
hvað orðin „hérlent sv< itar fyrirkomu-
lag“ pyðir. l>eir sem pekkja mig—
pað vill nú svo til að peir eru nokkuð
•oargir—munu geta nærri, hvaða
sannleikur er í slfku. Þá er sama
®ðið á mannskepnunni, andköfin og
blásturinn svo ferlegt, en pó hlægi-
legt, par sem hann er að s/na vits-
öiuni!! sfna og yfirburði—já pá yfir-
Wrði!!—með 'pví að útskjtra fáeinar
öJálsgreinar í spurningarformi, " sem
tver maður skilur; mikið andlegt
raikilmenni!! er pessi ritstj. „Bmáls-
>ns“. Hann fer samt alveg í hundana
•neð sjálfan sig og ritdóm sinn með
vitleysunni, sem hann kemur með —
vitleysu, sem er svo eftirtektaverð, og
öhætt að segja cinsdæmi í íslenzkri
blaðamensku og bókagerð—pví hver
getur lsgt trúnað & pað sem sá maður
segir um bækur, er gerir sig opin-
heran að annari eins vitleysu? l>eim
»>anni, er ritaði vanskapninginn, má
trúa til pess, hvenær sem er, að hann
slengi aftur út öðrum eins þvættingi
°g „della“ hans í „Bm.“, um mig og
greinarstúf minn í Lögb , er.
I>á er að minnast á persónulegu
»ieiðyrðín, en um pau skal ég vera
^áorður; að eins benda á eðli ritstj. til
bíta. I>ar sem hann minnist á
öraumabókina í sambandi við yit-
stníða-hæfileika mfna, pá reiðir hann
sleggjuna sem oftar. I>að er sitt
hvað aðþýða einhverja bók eða frum-
semja hana; ég pýddi nefnda bók;
pað er alt og sumt.
Dómurinn f „Svöfu“ um skóla-
stofnunina hér, sem segir, að „sé sá
e>ni sögulegi atburður par“ (liklega
Nýja Islands) er mesta fjarstæða, eins
°g allir heilvita menn munu játa.—
Þsr sem ritstj. dylgir um það, að ég
hafi ekki minst á verkahring sveitar-
stjórnarinnar, þ& er sú ástæða fyrir
Pvf, að alt, sem hana snertir, er geymt
* hókum hennar, og sama er að segja
Ur» skólana. Ritgerð mín var ekki
beinlfnis ætluð til að segja frá peim
atburðum hér, sem skýrteini eru ávalt
við hendina til að upp'ýsa. Það ætti
ritstj. að geta séð, ef hann getur séð
nokkura úlut róttu auga, sem gáruDg
arnir segja að vart muni eiga sér stað
að bann geti gert. Hitt var augna-
mið ritgerðarinnar, að tina saman pá
atburði sem hættast var við að töpuð-
ust í djúp gleymskunnar, og, sem
eðlilegt er, voru pað einmitt atburðir
er snertu frumbyggjana íslenzku, sem
mest áherzla var lögð á að færðir
væru í letur. Ritdómurinn í ,,Svöfu“
er pví bara gorgeirsfult rugl, sann-
nefndur andlegur kryplingur, og ætl-
ar ruglið í ,,Bmálinu“ að verða sams-
kyns útgáfa, ef ekki verri; og alt sem
blaðið græðir á að flytja aðrar eins
greinar og „delluna“ um mig verður,
að pað fær nafnið sorpblað sem auk-
nefni; pvf hver maður getur séð á
greininni, að blaðið hefur gert sitt
ýtrasta til að kasta á mig ópverra,
sem pví virðist nú orðið svo eiginlegt
að gera fleirum.
Gimli, í ágúst 1899.
Guðl. Magnússon.
* * *
Vér tökum deilugreinar ura þetta
mál nauðugur, en oss fanst, að það
væri ekki rétt að neita Mr. G. Magn-
ússyni um að bera hönd fyrir höfuð
sér í Lögbergi, par eð vér álítum, að
honum hafi verið gert rangt til f
„Svöfu“ og „Bergm.“ Ritgerð Mr.
Magnússon&r í síðasta Almanaki Mr.
Ö. S. Thorgeirssonar var fróðleg og
vol rituð, enda fékk hún þann dóm í
nokkrum íslenzkum blöðum, eins og
vér höfum áður skýrt frá í Lögbergi.
I>eir ísl. ritstjórar, sem hrósuðu rit
gerðinni, eru vafalaust fult svo færir
að dæma um hana eins og sá sem
skrifað. ritdóminn í „Svöfu“.
—Ritstj. Lögr.
SIGUlí ItOMIAXS.
Gigtin hafði verið búin að lialda hon-
um í heljar greipum svo árum
skifti og orsakaði honum óendan-
legar pjáningar.— Segir frá
hvernig hann var læknaður.
Eftir blaðinu ,, Acadian“, Wolfville, N.S.
Á meðal hinna mörgu hér í ná-
grenninu sem fullkomlega trúa ágæti
Dr. Williams’ Pink Pills sem læknis
lyfi við gigt, er Mr. John Stewart f
Hortonville. í samtali við fulltrúa
fri blaðinu „Acadian“ Mr. Stewart
sagði, að hann hefði verið kvalinn af
gigt í síðastliðin tuttugu &r. Fyrir
tveim árum síðan datt Mr. Stewart of-
au af heyhlassi og meiddist þá svo
mikið, að hann rnátti til með að leggj-
ast í rúmið. Á meðan hann var í
pessu ástandi kom gamli óvinurinu—
gigtin—og tók hann þeim heljartök-
um, að hann hafði óþolandi pínu í öll-
um liðamótum og lífið varð honum
næstum byrði. Hann hafði oft lesið í
blaðinu Acadian um lækningar sem
gerðar höfðu verið með brúkun Dr.
Williams’ Pink Pills og hugsaði sór
nú að reyna þær. Eftir að hann hafði
brúkað úr fáeinum öskjum fóru kval-
irnar að rninka og heilsa hans yfir höf-
uð að batna. Mr. Stewart héít áfram
að brúka pillurnar pangað til hann
hafði lokið úr átta öskjum. I>á voru
kvalirnar alveg horfnar og nýr sigur
& veikindum hafði verið unninn af
pessi óv.ðjsfnanlega meðali.
Blaðið Acadian getur bætt pví
við, að Mr. Stewart á pað fullkomlega
skilið að honum sé trúað. Hann er
bæði prýðisvel skynsamur maður og
sérlega vandaður. I>að dettur eng-
um f hug, sem pekkir hann, að efast
um að hann sé sannorður maður.
Almenningur er varaður við hin-
um mörgu Ijósrauðlituðu eftirlíking-
um af pessum nafnfrægu pillum.
Hinar ekta eru seldar að eins í öskj
um, og á umbúðunum standa orðin:
„Dr. Williams’ Pink Pills for Pale
Peopl j1. Ef lyfsalar yðar hafa pær
ekki pá getið pér fengið pær seDdar
yður (burðargjald borgrð) fyrir 50c.
öskjuna eða 6 öskjur fyrir $2 50.
Skrifið til The Dr. Williams’ Medi-
cine Co., Brockville, Ont.
Sendið Lögbergi $2.00 fyrir
næsta árgang Lögbergs, sem byrjar
í janúarmánuði 1900, og náið í nýju
skáldsöguna eftir Conan Doyle áður
an hún er uppgengin.
T OKUÐUM
nfliim t.il
TILBÖÐUM STÍL
uðum til undirritaðs og merkt
„Tender for Raising Barrack Build-
ings &c. Regina“, verður veitt mót-
taka hér á skiifstofunni par til mið-
vikudaglnn 27. sept. 1899, um a?
lyfta og byggja undirstöðu undir her-
búðina í Regina, N. W. T., ásamt
bænahúsinu og eldhúsi, sem hvort-
tveffgjaer Mast við herbúðina.
IJppdrættir og útskýringar par að
lútandi eru til sýnis hjá yfirmanni
lögregluliðsins í Norðvesturlandinu, f
Regina herbúðunum; á skrifstofu Mr.
D. Smith, skrifara opinberra starfa,
Winnipeg, Man., og hjá opinberra
starfa stjórnardeildinni í Ottawa____
Eyðublöð fyrir tilboðin fást einnig á
ofangreindum stöðum.
Tilboð verða ekki tekin til greina
sóu pau ekki skrífuð á par til ætluð
eyðublöð og ucdirskrifuð með hinu
rétta nafni pess, sem tilboðið gerir.
Sampykt banka-ávlsun, stfluð til
The Hon.the Minister of Public Works
og jafngildandi einum-tíunda parti i f
upphæð tilboðsins, verður að fylgja
tilboðinu. Bjóðandi tapar ávísuuinni
ef hann neitar að vinna verkið sé hon
um veitt það, eða fullgerir pað ekki,
en fái hann ekki verkið, p& verður
honum endursend ávísanin.
Deildin skuldbindur sig ekki til
pess að sæta lægsta boði né neinu
peirra.
Samkvæmt fyrirsk'pun,
E. F. E. ROY,
Secretary.
Department of Public Works,
Ottawa, Sept. 5th, 1899.
Fróttablöð sem taka pessa aug-
lýsingu án leyfis stjórnardeildarinnar,
fá enga borgun fyrir slfkt.
[AFNVEL DAUDIR iVIENN..
U MUNU UNDRAST SLIKAN VEBDLIST A
Djcr ættuð ekki að sleppa þessari mestu Kjörkaupa-
yeizlu í Norður-Dakota íramhjá yður.
Lesið bara pennan verðlista.
Góð „Outing Flannels*1................................ 4 cts yardið
Góð „Couton Flannels.................................. 4 cts yardið
L L Sheetings (til línlaka)........................... 4*cts yardið
Mörg púsund yards af ljósuin og dökkum prints á. .. 5 cts yardið
Háir hlaðar af fínasta kjólataui, á og yfir...........10 cts yardið
10 pnnd af góðu brenndu kafii...........................$1 00
10 stykki af af Kirks Comfort sápu fyrir................. 25
25 pund af mais-mjöli fyrir ............................. 50
og allar okkar vörur eru satt að segja með niðurskurðs verði.
L. R KELLY,
MILT0N,
N. DAKOTA.
jílulual Reserve Funfl
Mikid starf hæfilega
dýrt. Spareemi meiri
en ad nafnlnn.
Life Association
[LÓGGILT].
Fredcrick A. Burnliam, forseti.
Stödugar og veru- |
legar framfarir.
ATJANDA ARS-SKYRSLA.
31, DESEMBER 1898.
Samin samkvæmt mælikvar?anum á fylgiskjali “F” í skýrslu válryggingaryfirskoð-
unar deildarinnar í New York ríki, 1898.
TEKJUR ÁRID 1898 - - - $6,I34)32T.a7
DÁNARKRÖFUR GREIDDAR 1898 - $3,887,500,953SS
ALLS GREITT MEDLIMUM 1898 - $4,584,005,12
PENINGAR OG EIGNIE Á ÍÖXTUM.
[ad ótöldum óinnkomnnm gjöldnm, þdtt þan vaeri fallin í gjalddaga.]
Lán og veðbréf, fyrstu fasteignaveö....$1,195,580.11
Fasteignir, brezk, frönsk og Bandar. rikisskuldabréf $1,037,080.16
Peningar á bönkum, hjá fjárhaldsfélögum og tryggð-
um innheimtumönnum................$1,133,909.40
Allar aðrai eignir, áfallnir vextir og leiga &c. 24,473.05
EIS"k «1*................... $3,391,042,72
Eignir á vöxtum og peningar umfram allar vissar og
óvissar skuldir, 31. Desember 1898. $1,383,176,38
[í
med
eins <
LÍFSÁBYRr.DlK FEXGXAR OG í GILDl.
Beiðnir meðteknar árið 1898. . 14,366
Að upphæð.................. $37,150.390
Beiðnir, sem var neitað.frestað
eða eru undir rannsókn.. 1,587
Að upphæð.................. $ 5,123,000
Nýjar lífsábyrgðir árið 1898...
LIFSABYRGDIR I GILDI, 31. Des. 1898....
Skýrteini. Lifsábyrgðir.
12,779
102,379
$32,027,380
$269,169,320
Dánarkröt'ur borgaðar alls síðan félagið niyndaÖist
yfir prjjítfu og sjö miljónir (Io)Ijits.
Dp. M. Halldorsson,
Stranahan & Hamre lyfjabúð,
Park River, — fl. Dal^ota.
Er að hiíta á liverjum miðvikud.
í Grafton, N. D„ frá kl.5—6 e. m.
Stranahan & Hamre,
PARK RIVER, - N. DAK
SELJA ALLSKONAR MEDÖL, BŒKUK
SKRIFFÆRI, SKRAUTMUNI, o. s. úv.
Menn geta nú eins og áðnr skrifað
okkur á Sslenzku, hegar heir vilja fá meðöl
Munið eptir að gefa númerið af meyalinu
123
°K etiginn sá heldur líkama hans; en bæði liöfuðið og
^kaminn var horfið, en hvert, vissi enginn, nema poir
Bem voru af hinni göfugu Stefanopoulos-ætt; pví
Lvorttveggja hvarf algerlega, og leyr.dardómurinn
var vandlega hulinn.“
Ég las pessa klausu alla upphátt, og pyddi hana
í&fnótt og óg las. Þegar ég var búinn, dró Denny
&odann þungt og sagði:
„Ef pað eru ekki vofur í pessu húsi, pá er full
kstæða til að svo væri. Hvern skollann skyldu præl-
"'ennin hafa gert af líki lávarðarins frænda síns,
Éharley ?“
„t>að segir í ljóðunum, að peir hafi farið niður í
J5rðina“, sagði ég.
„Já, þeir hafa líklega farið niður í kjallara“,
Sagði Hogvardt, sem var alt annað en skáldlegur
I 8ér.
„En þeir gátu ekki látið líkið vera I kjallaran-
sagði óg; „og ef það var eins og höfundur ljóð-
&°na segir, að peir hafi einungis verið í burtu í
"°kkrar mínútur, pá gátu peir ekki haft tlma til að
gvafa gröf handa því. Og svo segir 1 ljóðunum, að
Þeir hafi fundið l&varðinn niðri 1 jörðinni.“
„Dað hefði vorið skemtilegra, ef þeir hefðu sagt
Álexander skáldi d&lítið meira um petta málofni“,
Bagði Denny. „En ég byst við, að hann huggi sjálf-
&ö sig síðar I ljóðunum útsf pessu?“
„Já, hann gerir pað“, ssgði ég. „Það kemur
sbax & eftir l>vl sein ég las, og par enda ljóðin“. Og
230
Phroso! Eg var búinn að gleyma styttingunni
af hinu gullaldarlega nafni gests mlns. Mér geðjað •
ist stytting cafnsins vel, og ég hafði pið mjúklega
eftir og sagði „Phroso, Phrosb!“ Og ég er hræddur
um að ég hafi horft á litla fótinn, sem hún hafði
stappað niður svo hraustlega.
„Ilann kallaði mig æfinlega Phroso“, sagði hún.
»Og ég vildi bara að hann væri lifandi! I>á mundi
Constantine—“
„Fyrst hann er ekki lifandi“, sagði óg og settist
á borðið við hliðina & Phroso (ég verð að skrifa nafn-
ið svona, pað ermiklu styttra)—rétt við handlegginu
á Phroso—„fyrst hann er nú ekki lifandi, pá skal ég
líta eftir Oonstantine. I>að væri nú samt synd að
eyðileggja petta hús, eða finst yður pað ekki?“
„Ég hef unnið eiðinn“, sagði hún.
„Kringumstæðurna: breyta eiðum“, sagði ég og
beygði mig að Phroso, paDgað til andlit mitt var
mjög nærri eyra hennar.
,,Ö, j&“, sagði Phroso álasandi, „það er einmitt
pað sem unnustar segja, pegar peir sjá aðra sem er
enn fegurri en fyrri unnusta peirra.“
Ég hrökk skyndilega burt frá eyranu á Phro30.
Þessi athugasemd hennar hæfði mig einhvern veginn
með sérlegu afli. Ég fór ofan af borðinu, stóð
frammi fyrir Phroso uppréttur, en klunnalega, og
sagði með rojög kuldalegri röddu:
„Ég neyðist til að spyrja yður í slðasta skifti,
bvort pér viljið segja mér leyndarmálið?“
119
tyrknesku stjóruarinnar til pess að heimta skattinnj
landstjórinn í Rhodes kemur ef til vill sjálfur. En
pað kemur enginn til eyjarinnar pangað til, nema e£
fáeinir fískimenn frá Cypress skyldu koma“,
„Fiskimenn?“ sagði ég. „Hvar lenda peir? f
höfninni?“
„Nei, fólki mínu hér er ckki vel við þá; en land-
stjórinn hótar að senda her hÍDgað ef við lofum peiui
ekki að lenda“, sagði hún. „Þeir koma pess vegna
iau 1 litlaækina, sem rennur í sjóinn & hinum end*
eyjarinnar, hinum megin við hæðina. Ab, hvað vor-
uð pér að hugsa um?-‘
Eins og Euphrosyne sá, pá höfðu orð henuap
vakið nyja hugsun hjá mér, pá hugsun sem sé, að ef
ég gæti komist yfir um eyna, að læk þessum, funditS
fiskimennina og fengið pá til að hjálpa mér eða flytj v
okkur burt af eynni, pá kynni enn að fara svo, að
hinn rétti maður yrði fyrir hengiugunni.
„Þér eruð að hugsa um, að þér getið komist til
fiskimannanna“, hrópaði hún.
„t>að lítur út fyrir, að pér séuð ekki viss uta
hvort pér óskið, að ég næði til þeirra“, sagði ég.
„Ó, hvernig ætti ég að vita hvað ég vil?“ sagði
hún. „Ef ég hjálpa yður, þá svík ég eyjarbúa. E£
ég geri pað ekki—“
„t>4 hafið pér fleiri en eitt mannsllf á samvizk-
unni og giptist hinu mesta prælmenni 1 Evrópu“,
bætti ég við sctningu bennar.
Húu lét höfuðið síga niður og fitlaði ópoliumóC-