Lögberg - 20.04.1922, Qupperneq 7

LOUBttKt. MmH
\ . l >
20. APRIL 1922.
01«. 7
Þessi maður gat
ekki gengið mílu.
WILLIAM GRAHAM HÆLIR
MJÖG DODD’S KIDDNEY
PILLS.
Meiddist 1919 og reyndi árangurs-
laust hin og J>essi lyf, þar til
hann fékk Dodd’s Kidney Pills.
Lindsay, Ont., apr. 17. (hraðfrétt)
Mr. William Graham, sem heima
á að 162 Queen Str., hælir
Dodd’s Kidney Pills eins og hann
framast má.
“pað var 1919,” segir Mr. Gra-
ham, að hann meiddi sig í vinstra
fæti og varð há'lf máttlaus. “Eg
gat ekki gengið mflu,” bætti hann
við, “án J>ess mér fyndst eg ætla
að rjúka um koll.
“Eg reyndi ellefu lækna og
fjölda meðala án nokkurs minsta
áarngurs. Svo fór eg að nota
Dodti’s Kidney Pills og þá skifti
fljótt um. pær sanarlega gerðu
mér gott. Nú get eg gengið
fimtán mllur. Eg get nú með
igóðri samvizku mælt með Dodd’s
Kidney Pills.”
Dodd’si Kidney Pills koma nýr-
unum í gott lag undir eins og
hreimsa blóðið, Hreint blóð er
. sama sem heilbrigði. Spyrjið
nágranna yðar um það, Ihvort
Dodd’s Kidney Pills, hreinsi ekki
nýrun.
kosning um þá Jóhannes og M.
Kr., og hlutu báðir 20 atkv., en
einn seðill auður. Hlutkestið vann
M. Kr., og hlaut hann þannig
tignina.
Bátur ferst.
Vélbáturinn Ása úr
ferst með allri
Hafnarfirði
áhöfn.
Frá íslandi.
Einar Jónsson frá Galtafelli
sýndi safn sitt í fyrsta sinni í
gær. Bauð hann til isín Al-
þingi og stjórn og skýrði Ágúst
prófessor Bjarnason verkin fyrir
mönnum. — Einar hefir unnið
lengi að því, að koma safninu fyr-
ir í Hnitbjörgum og er hann hafði
lokið jrví verki, vildi hann að Al-
þingi ,sæi það á undan öllum öðr-
um.
pingmönnum þótti mjög mikið
varið í verk Einars og dáðust að
þeim. Að lokum bauð húsráð-
andi þingmönnum til kaffidrykkju
og fór það samsæti hið bezta
fram. Einar bað þingmenn
vera velkomna, en Sigurður Egg-
erz mælti fyrir mínni listamanns-
ins, en Ágúst Bjarnason fyrir
minni frúarinnar og sagðist báð-
um vel. Sveinn ólafsson
varaforseti sameinaSsi þings
mælti og fyrir minni listamanns-
ins og þakkaði í nafni alþingis
manna fyrir Iboðið. Enn töluðu
nokkrir menn. Voru mlenn hug-
fangnir af Hnitbjörgum og öllu
því, sem þar er geymt, og eigi
síður af húsbændunum.
Sá sorglegi atburður varð síð-
astliðið fimtudagskvöld, að vél-
báturinn Ása úr Hafnarfirði fórst
á Stafnnestöngum milli Sandgerð-
is og Hafna og druknuðu allir,
sem á voru, en þeir voru þessir
sex:
Friðrik Benónýsson, skipstjóri,
ókvæntur, maður á besta aldri.
Hákon Dagsson, vélamaður, frá
Ólafsvík, 44 ára, kvæntur og átti
tvö börn.
Páll Kristinssoni, Hafnarfirði,
ókvæntur, 18 ára gamall.
Guðsveinn Jónsson, frá Tjörn á
Álftanesi, ókvæntur, 30 ára.
Daðvíð Ásmundsson, Hafnar-
firði, ókvæntur 23 ára.
Valdemar pórðarson frá Ólafs-
vík, 21 árs, ókvæntur.
Trúmálaerindi hafa verið flutt
á hverju kvöldi í Nýja Bíó, síðan
á mánudag. Stúdentafélagið hef-
ir gengist fyir þessum samkomum,
og skýrði formaður félagsins, Vil-
hjálmur p. Gíslason, frá tilgang
þeirra á mánudagskvöldið, áður
en fyrsta erindið var flutt. Síðan
talaði prófessor Sigurður P. Sív-
ersen, um rannsóknarguðfræði
nútímans. Á þriðjudagskvöld
flutti séra Friðrik Friðriksson er-
indijUm K. F. U. M., miðvikudags-
kvöld talaði sér Jakob Kristinsson
um guðspeki, fimtudagskvöld pró-
fessor Harldur Níelsson og Sál-
arrannsókarfélagið og í gærkveldi
talaði sér Bjarni Jónsson um Krist
og kirkjuna. 1 kvöld verður um-
ræðufundur um trúmál í Nýja Bíó,
og fellur myndasýningin þess
vegna niður. Er búist við, að marg-
ir taki til máls.
13. þ. m. andaðist á Stóra-Núpi
frú Katrín Helgadóttir Briem,
kona séra Ólafs Briem, 43 ára
görn'ul; hún hafði verið sjúk
lengstum í vetur.
15. þ. m. andaðist í Borgarnesi
frú Guðrún Björnsdóttir frá Bæ
í Borgarfirði, kona Vigfúsar Guð-
mundtssonar gistihúsistjóra, kona
á besta aldri.
Einar Jochumsson varð áttræð-
ur í gær. Ekki vissi Vísir um það
fyrr en í dag og svo m!un fleirum
hafa farið. Einar er hinn ernasti
enn og árna allir honum heilla
og hlessunar.
— Vísir.
tún tóku að grænka. í maí breytt- bestu þingmönnum. J?ví sárari er,
ist aftur til hins lakara, hvað tíð- ef skugga skyldi bera á það, vegna
arfar snerti og var sá mánuður ýmissa gerða hans sem ráðherra.
fremur kaldur og sumarið yfir- Kemur nú til okkar kasta að
leitt vont. Nýting á heyjum varð Völja í isætið, virðist best til fall-
því slæm, einkum töðunum. Haust- ið að senda bónda á þing, en þeir
ið var í betra meðallagi. Frá mið- munu þykjast hafa öðru að sinna
jum nóv. fram í miðjan desbr. var en sitja þing, og þraut mun það
einmuna góð tíð; en þá spiltist og hverjum manni, sem vill vera þar
gerði jarðbönn, svo að fé en nú tn gagns, að koma engu áleiðis
fyrir moldviðri málskrafsmanna
og sjá alt gufa upp í tildri og fá-
víðast hvar komið á gjöf.
Heyfenga*- manna varð í meðal-
lagi, tún ispruttu vel, en úthagi nýtu fullveldisglingri. pað er skilj
verr. Búfjárhöld urðu í meðallagi, anlegt þó menn vilji heldur sitja
en aflabrögð góð. Seint í júlí rak heima, en fara á þá rekafjöru.
þrítugan hval í Laxárdál hér íj_ En hvað skal segja? Við kvört-
svert- I um fyrir þinginu. En það verður.
Verzlun hefir verið mjög erfið,1 þó aldrei nema ispegilmynd af;
útlenda vara dýr en lítið verð á kjósendunum. Ef við viljurn bæta!
innlendri. Eftir því sem kaupfé- það, þá verðum við að leita uppi1
lögin eflast, okra kaupmenn meira. 0kkar bestu menn og fá þá til að
Lestrarfélag og kvenfélag hafa fara. Og þeir verða að fara og
starfað hér undanfarin ár, en berj- þeir gera það líka ef okkur er al-
ast nú Ibæði við dauðan. - vara með að fá þá. Nú eigum við
Um stjórnmál er lítið að segja, að byrja. En hvernig tekst okkur?
flestir hissa af gjörðum stjórn- T, , , , , ,,
arinnar gagnvart enska láninu. Ju> ^ er slæmt, þo blessuð
Margir hugðu gott til stofnun- í*1” leikl vlð okkur’ ?að er Ios 1
ar landbúnaðarbankane og álitu ^ e a^inu’ og rambar á
að hann væri öflug stoð fyrir ^“"barmi efnalega og hefir
landbúnaðinn, en sú von brást1 gert_nu 1 meir en ár; Pin«ið s.iðasta
Forsetakostning.
Forseti sameinaðs þings var
kosinn á laugardaginn, í stað Sig'
urðar Eggerz. Kosltninguna varð
að þrítaka, og Jauk henni svo, að
hlutkesti varð að skera úr.
í fyrstu atrennu hlaut Bjarni
Jónsson 7 atkv., Jóhannes Jóhann-
esson 16 og Magnús Kristjánsson
16, Magnús Guðmundsson 1. og
Magnús Pétursson 1. f annari at-
rennu: Ðjarni 6, Jóhannes 17 ogi
Dánardægur. Látinn er á gamll-
ársdag síðasta Kristján Sigurðs-
son bóndi á Grímstöðum á Hóls-
fjöllum, gegn bóndi og góður.
Kriistján var bróðir Helga Sig-
urðssonar bónda á Hólum í Lax-
árdal í S-pingeyjarsýslu, sonur
Sigurðar bónda er þar bjó. Krist-
ján andaðist á afmælisdagmn sinn
69 ára gamall.
Bréf úr fústilfirði.
Magnús Kristjánsson 17, einn’ Veturinn 1921 var hinn besti; í
seðill auður. pá fór fram bundin * aprílmjánuði var tíðin svo góð, að
V

, ^órcl N
THF. UNIVERS AL CAR
r
Vér getum nú selt yður á
HINU NÝJA LAGA VERÐI
Nýjar eða brúkaðar Ford-bifreiðar gegn vorum
auðveldu borgunarskilmálum.
Lítil Peninga-afborgun út í hönd.
og afgangurinn í smáum mánaðar afborgunum,
eða vér tökum gömlu bifreiðina upp í fyrstu
borgunina af þeirri nýju.
D0MINI0N M0T0R CAR C0., Ltd.
fslenzka töluð hjá oss
Comer Fort og Graham. Phone N 7316
Gagnvart Orpheum leikhúsinu
eins og fleira.
Á árinu voru gefin saman tvenn
brúðhjón: Ungfrú puríður Árna-
dóttir, Gunnarsstöðum, og hr.
Halldór Ólafsson, *s. st. Ungfrú
Halldóra Björnsdóttir, Sveinungs-
vík og hr. Jón Jónsson frá Ás-
mundarstöðum.
Trúlofanir eru alls engar, því
það er víist komið úr “móð” að
trúlofa sig.
30. marz varð gömíul kona úti,
Steinun Jónsdóttir frá Hermund-
arfelli, milli Flautarfells og Urð-
arsels. — Inflúenzan barst hing-
að snemma á slætti en væg. — 1
nóv. barst hingað barnaveiki og
dó 1 bárn. Um miðjan þennan
miánuð var bannsett, sýo hún
breiddist ekki út og að áliti hér-
aðslæknis, að þýðingarlitlu, en
mörgum til óþæginda.
Helstu mannalát á árinu eru
þessi: 1 febr. húsfrú pórhálla
Benedikisidóttiir, Gunnarsstöðum
frá 3. börnum ungum. f apríl Lár-
us Jónsson, Hvammi, rúmlega
tvítugur. í mai, Guðný Jónsdóttir,
Sýðra-Álandi, gömul kona. f nóv.
Ólöf Arngrímsdóttir, Hvammi um
sjötugt.
Á gamálársdag 1921.
Haki.
Dánardægur. Nýlega er látin
hér á sjúkrahúsinu Svanfríður
Jónsdóttir frá Kúlum. Á Ytri-
Tjörnum í Staðairtbygð er nýlega
látin 'ekkjan Sigríður Jónsdlóttir
í hárri elli. Sigríður var móðir
Kristjáns Benjamínssonar bónda
á Ytri-Tjörnum. Aðrir synir henn-
ar eru þeir Jón bóndi á Hóli, HaH-
dór bóndi á Rifkellsstöðum og
Benjamín umlsjónarmaður vatn-
leiðsunnar 'hér í bæ. 10. nóv. síð-
aistl. andaðist á heimili sínu Lóni
í Kelduhverfi ekkjan Björg Hjör-
leifsdóttir 74 ára gömul eftir því
nær 2 ára sjúkdómsilegu. Hún var
ljósmóðir í Kelduhverfi í rúm 40
ár og vel látin af öllum er kynt-
ust henni. Blaðið Tímlinn er beðið
að geta um lát hennar. pann 5.
des. síðastl. andaðist á Búlands-
nesi í Berufirði frú Kristín Thor-
lacius norðlenzk að ætt og upp-
runa. Hún var fædd á Steinsstöð-
um í Öxnadal 6. nóv. 1834 For-
eldrar hennar voru þau Tómas
bóndi Ásmundsson og Rannveig
Hallgrímsdóttir, systir Jónasar
Hallgrímssonar skálds'. Kristín
giftist Jóni presti Thorlaciuis í
Saurbæ í Eyjafirði 1856 en misti
mann sinn 1872. Hún var góð kona
og gáfuð sem hún átti ætt til og
hin mesta myndar kona í hvívetna
pann 5. þ. m. andaðist á heimili
sínu Víðigerði Kristján Hannes-
son bóndi þar eftir stutta legu.
Banameinið var krabbamein.
Ketsalan. Sala á islenzku salt-
keti en nú hafin á ný, en gegn
mun lægra verði en í haust, eins
og búist hefir verið við. Goðafoss
á að taka ket hér á norðurhöfn-
um ínæstu ferð sinni hingað norð-
ur fyrir.

'CJust as good ™ m
as the tea " W?
TRY IT
Úr Reykjadal.
Sunnan vindur og hláka er í dag!
Hann ætlar að fara að verða ein-
muna góður þessi vetur, hafa að-
eins komið tveir hríðarkaflar
stuttir og ekki veðurharðir. Má nú
heita snjólaust og veðuirblíða dag
hvern — nú síðustu dagana þýtt
nótt og dag.
Arnór Sigurjónsson heldur
unglingaskóla í þinghúsi okkar í
vetur, eru um 20 nemendur á hon-
um. Kennarar eru Arnór og Kon-
ráð Erlendsson.
Hefi Arnór verið utanlands nú
næst áður, að kynna sér skólamál
og búa sig undir kenslustörf. Hef-
ir hann mikinn áhuga á þeim, og
vill mikið fyrir þau gera.
Miklar og vondar fréttir þótti
okkur er við fréttum lát þing-
manns okkar, ráðherra Péturs
Jónssoriar. Hafði hann ætíð notið
virðingar og traust kjósenda sinna
og réttilega -talinn einn með okkar
sá það, en bar ekki gæfu til að
gera ráðstafanir til bóta. Stjórn-
in hefir séð það eða hefði átt að
sjá það og þó hefir hún getað
féngið sig til að bæta á það með
krossum og öðru slíku fánýtu full-
veldiisglingri. Nú fer að líða að
þingi aftur. Má nú vænta að þing-
menn verði glöggsýnni en síðast
og samhentari? Hljóta þeir ekki
að sjá að nú er oss því aðeins auð-
ið að rísa aftur á legg, að allir
leggist á eitt, og vinni með sparn-
aði og iðni, -bug -á þeim fjötrum,
sem kreppa að? Það þurfa járn-
henduir og stálvilja til að slíta þá
fjötra, en það teks-t ef við viljum.
Og á því veltur sjálfstæði okkar
en ekki því, hversu margar orður
og riddara krossa við höfum til að
hengja á okkur og aðra.
— Dagur.
Eins og kunnugt er rakst her-
skipið “Hampshire” með Kitchen-
er lávarð innanborðs, á tundur-
dufl skamt frá Orkneyjum 5. júní
1916 og sökk þar. Hefiir sannast að
það var þýski kaflbáturinn U. 75,
sem lagði þetta dufl út og mörg
önnur á þessu svæði. í “Times”
í desember er sagt frá því hver
örlög þessa kafbáts urðu síðar. í
Hvítahafinu,'og hvernig Kitchen-
er lávarðar var hefnt. Hljóðar sú
frásögn á þessa leið:
Hinn 4. maí 1917 var enska skip-
ið “Palmbranch” á leið til Kola
með skotfæri. Var besta veður um
daginn og höfðu menn engar
spurnir af því, að kafbátar væri
nálægir, en iskipstjórinn var gæt-
inn og lét hermenn standa við
fallbyssuna
Alt í einu sáu menn sjónpípu
kafbáts koma upp í yfirborðið
skamt frá og samtímiis kornu upp
loftbólur, er sýndu að kafbátur-
inn hafði skotið. Kúlan fór samt
2—3 fetum fyrir aftan skipið.
Kom nú kafbáturinn sjálfur upp
úr sjónum.
Fallbysisunni á “Palmbranch”,
var undir eins miðað. Fyrsta kúl-
an hitti neðst í turn kafbátsins
og reif gat á. Fimm sekúndum
síðar féll önnu-r kúla í sjóinn fast
við kafbátinn. Hann hjó eins og
í stórviðri, stefnið seig en skut-
urinn ilyftist og báturinn sökk.
En eigi voru allar hættur enska
skipsins úti .þrátt fyir þetta. Að
vörmu spori réðst annar kafbát
ur á skipið og slapp það með naum
indum inn í höfn í Kola.
pegar fyrri báturinn sökk flaut
uppi á yfirborðinu keilumyndað
rek, og giskuðu menn á að það
væri símabauja, eins og flestir
kafbátar ihöfðu, til þess að geta
talað uppi á yfirborðið þó bátarn-
ir sykkju. petta reyndist líka að
vera rétt. Fjórum vikum seinna
fundu sjómenn baujuna og hirtu
hana utan á henni var grafið:
“Má ekki opnast. Látið talsíma-
baujuna vera. Símið strax fumd-
arstaðinn til stöðvar kaflbátanna
Kiel. U 75 hefir sokkið hér”.
Sökkni kafbáturinn var þannig
U 75, sem samkvæmt opinberum
MINNINGARORÐ UM
Mrs. Stefaníu Kjartansson
Fædd að Garðar, N.D., 2. Jan. 1890,
Dáin að Fargo, N.D., 3. Apríl 1922.
“par sem a'S geisla bjartur bjarmi
blikar um skæra himinslóS
og alsktnandi ástar-varmi
alsæla gerir jarðar-þjóS,
I þeim sólbjarta sælu-geim
sjást þeir sem skilja hér i heim.”—Kr. J.
Hinn 3. apríl 1922 andaðist að Fargo, North
Dakota, Stefanía Friðrika Kjartanson (Kristjánsson/,
32 ára, koria Sigurðar Kjartanssonar, sem heima á i of-
angreindum bæ. — Þessi unga kona dó af afleiðingum
af barnsburði—fyrsta barnu
Stefanía Friðrika var dóttir heiðurshjónanna
Trausta Kristjánssonar og Sigrúnar konu hans, sem
lengi hafa búið i Garðar-bygð í North Dakota. Stefanía
Friðrika var ein af átta börnum,-,sem þau hjón hafa átt,
og eru nú sex á lífi. Börn þeirra eru þessi: Hjörleif-
ur. læknir í Milwaukee, Wis.; Thorsteinn, húfræðingur,
í Lakota, N. Dak.; Guðrún, Kristín, Kristján og Sig-
urður, öll heima hjá foreldrum sínurn, og Stefanía og
Esther, dánar.
Stefanía sál. átti mestalla æfi heima hjá foreldrum
sínurn á Gardar; naut nokkurrar mentunar og.gekk með-
al annars á “Business”-skóla í Grand Forks, N.D. 16.
júní síðastliðinn giftist hún myndarlegum og .efnilegum
ungum marini, Sigurði Kjartanssyni að nafni. sem haft
hefir á hendi pósthússtörf í Fargo. Hún var því ný-
farin úr föðurhúsum og rétf sezt að í nýja heimilinu
sinu, þegar hýn mátti taka sig upp í skyndi og flytja
með barnið sitt yfir landamæri lifs og dauða.
Stefanía Friðrika var sérlega lundprúð og skemti-
leg ung kona — jafnlynd og bjartsýn í hvívetna; ætíð
reiðubúin til að láta öðrum líða vel, ef í hennar valdi
stóð. Hún var frið sýnum og gæðasál og vönduð bæði
til orða og verka. Æfiferill hennar lá allur ennþá sól-
armegin, og því var það'sól og sumar, sem rikti í henn-
ar sál. Það var bjart yfir henni; og það lagði frá henni
birtu og yl til þeirra er hún umgekst og þekti, og þó
einkum til þeirra, sem hún elskaði og unni. Þeim mun
sárara er að svo sviplega syrti, er hún fölnaði og blikn-
aði sjálf ásamt nýútsprunginni æskurósinni sinni.
Hennar er nú minst hér með söknuði og harmi i
bygðinni sinni, þar sem hún ólst upp. Einkum harma
nú aldraðir foreldrarnir þessa framliðnu dóttur sína,
og það því fremur sem þessi sviplegi sorgaratburður
minnir svo átakanlega á annan eins, í janúar í fyrra, þá
er foreldrar jæssir mistu aðra dóttur sína, í svipuðum
kringumstæðum, sama mánaðar og á sömu klukkustund.
Langsárust mun ]>ó minningin ungum og einmana einka-
vininum hennar, sem hér sér í skyndi á bak ímynd alls
þess fegursta og bezta, sem sál hang á til, sem nú litur
kistulagðar ljúfustu vonirnar sínar.
Jarðneskar leifar móður og barns voru í sömu
kistunni fluttar til Gardar, N. Dak., þar sem að vegleg
og viðhafnarmikil útför fór fram 6. þ.m.
•Foreldrarnir biðja nú góðan guð að blessa fram-
liðna dóttur sína. Og maðurinn hennar felur nú alvöld-
um guði ástríka konu sína, og blessað barnið sitt litla,
sem dó.
Páll Sigurðsson.
Mrs.B.T.Wedd
er eins kát og
ung stúlka
Æska hennar og léttlyndi komið
ti/ baka af völdum Tanlac
— þyngist 21 pund.
“pegar eg byrjaði að taika Tan-
lac, vóg eg að eins 95 pund. pað
var blátt áfram undursamlegt,
hve fljót eg var að vinna aftur
heiilsu mína og krafta,” sagði
Mrs. B. T. Wedd, 1290 Thirteenth
Ave., East Vancouver, B. C.
“Frá þeim tíma er eg hafði
flúna fyrir ári eða svo, og þar til
eg tók að nota Tanlac, piátti svo
iheita, að mér ihefði tæpast liðið
þolanlega einn einasta dag. Eg
hafði sama sem enga matarlyst og
varð meint af öllu, er eg lét of-
an í mig, hversu létt og auðmelt
| eeip það var. Taugarnar voru
vitanllega í herfilegu ásigkomulagi
! og mér fanst eg vera að eins orð-
in skuggi.
“pað var ékki einasta að eg
1 þyngdist um tuttugu og eitt pund
við að nota Tanlac, heldur komst
j maginn í það horf, að eg gat þol-
j að hvaða fæðu, sem um var að
| ræða. Tugarnar styrktust brátt
| og eftir fáar ivkur var eg orðin
eins hamingjusöm og kornung
stúlka. Bg á Tanlac sannar-
lega mikið að þakka.”
Tanlac er selt í flöskum og
fæst í Ligget’s Drug Store, Winni-
peg. pað fæst einnig hjá lyf-
sölum út um land, hjá The Vopni
Sigurðsson, Limited, Riverton,
Manitoba og The Lundar Trading
Company, Lundar, Manitoba.
heitnum Einarssyni frá Hvassa-
hrauni í Viðeyjarsundi, og fengi
þeir í hana mikið af sandkola.
Síðan reyndi Páll nótina við þorsk
veiðar hér úti í flóanum. Fékk
hann mikið í fyrsta drætti. En í
öðruTrt draptti rifnaði nótin, því
það var venjuleg kolaveiðanót og
ekki til annara veiða. Páll drukn-
aði nokkru síðar, og segjir B. p.
að þess vegna hafi ekki orðið úr
því, að frekari tilraunir væru þá
gerðar hér með dragnótaveiðina.
Lík hefir fundist í höfninni við
leit að miönnunum tveimur, er
druknuðu af Haukstogurunum.
Er álitið að það sé af Eyþór Krist-
jánssyni vélstjóra.
Fisksalan. pessir botnvörpung-
ar hafa selt afla sinn í Englandi
nýlega: Austri fyrir 1600 pund
sterl., Kári 1800, Geir 170C1 og Ari
rúm 1600.
Egill Skallagrímsson kom af
veiðum nýlega með 900 kitti. Hann
kom með lík Bárðar Sigurðssonar,
þes® er druknaði á Flateyri í fyrra
mánuði. Hann var háseti á Agli.
á dag, og um 400 norskir sjómenn
týndu lífinu.
En þjóðirnar hafa lagt mikla
stund á að byggja skarðið og um
síðuistu áramót var norski flotinn
orðinn rúmlega eins stór og fyrir
skrásettur í Kaupmannahöfn, sem
þannig er ennþá mesta siglinga-
borg Norðurlanda.
—Morgunb.
Dragnótaveiðar.
stríð, eða 2.550.000 smálestir. Enl Gísli Johnsen konsúll hefir nú
nú er hann orðinn sjötti 1 röð j gert ráðstafanir til þess að reyna
flotanna því bæði Japanar ogj dragnótaveiðar við Vestmanneyj
ítalir eru komnir fram úr Norð- j ar og ætlar að gera út einn bát til j af~vöMum smámeíðsla
' þess, að stunda þær. Með Botníu
ftuickesf^
f^nealinq
skurð sem menn tfá við vinnu,
sár er ekki hefir verið hiirt um í
bygjun. pú getur tapað vinnu
mönnum. Hafa 35 skip, samtals
200 þús. smál. bæst við norska
flotann á síðasta ár en 85 þús.
smál. (36 skip) við daniska flot-
þýsipím "skýrslum hafi lagt~útT3 ann er hann nú orðinn fjórð-
tundurdufl vestur af Scapa-flóa ™*1 stærri en fynr ofnðinn og
árið áður. Tólf þeirra rak burtu, samtals 975X00 Sm'a!lestir- FLotl
en hið 13 varð “Hampshire” að)
Svía hefir á síðasta ári minkað
grandi. Enginn vafi er á því, að um 10-000 smalestlr’ enda hafa
U 75 er sami báturinn sem “Palm- >eir selt skip sem bera l00-000
branch” sökti, ,því engin önnur I smáL’ á ánnu‘ Alls hafa bæst 1
skip skýrðu frá því að þau hefðu j flota Norðurlanda 264 skip (þar
grandað kafbátum á þessum slóð- af 19 se?liskip) sem bera 559 >us-
um um sama leyti, og baujan fanst smálestir’ en seld hafa verið e^a
120 sjómílum fyrir austan stað- 6ýtt 199 skip’ Sem bera samtals
inn sem bátnum var sökt á mán-l 284 >úsund smalest^. Af hinum
nyju skipum hafa 150.000 smal.
verið smíðaðar á Norðurlöndum
uði áður og svarar það til að hana
hafi rekið 11—12 sjómílur á sól-
arhring, isem er mjög sennilegt.
Engin hlutlaus þjóð misti eins
mörg kaupskip í ófriðnum eins og
Norðmenn. Fyrir 1915 var floti
þeirra tvær og hálf miljón smá-
lestir og fjórði floti iheimisins að
stærð. En í kafbátahernaðinum
var norskum skipum sökt tugum
saman á mánuði og oft mörgum
og hafa Danir smíðað mest.
Mestu siglingabæirnir í Nor-
egi eru Kristjanía með 635.000
ismálestir, Bergen með 585, Töns-
borg með 303, Haugasund með
252 og Kristianssand með 112 þús
smálestir. 1 Sv(þjóð hefir
Gautaborg mestan flota, 446.C00
smálestir og mestur hluti danska
flotans eða 763.000 smálestir er
iZam-Buk tryggir þig gegn
slíku.
Dálítið af Zam-Buk borið í
sprungur, hrufur eða sár, diregur
undir eiins úr sviðanum og græðir.
Heima fyrir, er askja af Zam-
Buk ávalt nj'tsöm. þegar börn
sparnað að ræða. Fyrst og fremst eru að leíícum, rispa þau aig oft
| og hrufla á ýmsan hátt. pá er
næst, á hann von á dönskum manni
sem kann þessa veiðiaðferð, og á
hann að hafa stjórn á hendi.
Segir kon.súillinn, að ef þessi veiði-
aðferð hepnist hér, sem hann
væntir að verði, sé um stórmikinn
sparast vinnan við að beita lóð-
irnar, og í öðru lagi sparast kaup
á ibeitunni, sem memiur um1 2000
kr. á hvern vélbát. Við hvern
vélbát, sem veiði stundar, með
þeim tækjum, sem nú tíðkast hér
þarf 8 manna vinnu, en aðeins 4
ekkert betra en smyrsl þessi. Við
úthrotum, blöðrum, hrufum og
hringormum, er Zam-Buk bezta
meðalið.
Mr. J. W. Besnard, 539 Craig
, . . , , Str. E., Monfcreal, skrifar: “Eg
manna vmna við bat, sem .stundar ; , . ,.
v , ,. „ , . , 1 mrðnn mig 1 tvo fingur svo mjog,
veiði með dragnot. . Getur þvi . ; uxn* * , , , ,..
, ... , . G,. )a olæknirmn helt að taka S'rfti
dragnotaveiðm svarað kostnaði ,, , „ ,. „ „ ,
. * . ... , , ... Iþa af. Eg reyndi Zam-Buk og
þott mun mmna aflilst a ibátmn . , , „ „ . T
1* ■ • • ! bar Þae smyrsl a daglega. Inn-
en m/eð hinni aðferðmm. ; .
• v, t „ . m farra vikna voru fingurmr
J!r,n' í SS°_n _S .!Pa"TTí Ur , jafn góðir.” 50 cent askjan í öll-
segist hafa kynt sér nokkuð drag-
nótaveiðar á ferðum sínum um
Jótland 1900 og 1910, en þá ýoru
dragnætur aðeins notaðar við kola
veiðar. Hann keypti nokkuru siíðar
dragnót frá Helsingör nótavinnu-1
stöð og reyndi hana með Páli
um búðum.
ramBuk