Lögberg - 09.07.1925, Page 5

LÖGBERG FIMTUDAGINN,
9. JÚLÍ. 1925
Bte. 5
citruÖu venjur eru fullþroska meS-
al vor — blót og ragn hefir sterk-
ar rætur meöal þjóöarinnar.
Hvern dag æfi minnar heyri eg
menn hugsunarlaust bölva matn-
um, sem þeir eta, hlutunum, sem
þeir lifa á, konum sínum, börnum
sínum og hverju, sem heiti hefir.
Þeir saurga ræöu sína með orðum
svo ljótum, að ljótari geta eigí
fundist, með svo miklum óþverra
orðum, að sálin veikist, þegar þau
velta fram af vörum mælandans.
Hví vilja menn gjöra þetta?
Heyrðu, vinur minn, sem blót-
ar. lofaðu mér að tala við þig dá-
litið, meðan eg er að spyrja þig að
nokkrum spurjungum:
Er skemtilegt að blóta?
Er það ábatasamt?
Bætir það siðferðið?
Eflir það timanlegan hag þinn?
Léttir það þér ömun?
Eg ve'it, þú getur ekki annað en
neitað öllum þessum einföldu
spurningum. En eg hefi ekki tal-
að út við þig enn. Vertu ekki ó-
þolinmóður og farðu ekki burtu í
fússi; stattu heldur við, og ræddu
málið til lykta. Nú ’koma ein eða
tvær spurningar:
Er það heimili, þar sem eitthvað
er af ljótu orðbragði, nokkurn tíma
hamingjusamt?
Hvaða áhrif hefir blót og ragn
á konuna þina?
Hver er afleiðingin fyrir börn
ykkar ?
Er ekki konan svívirt og auð-virt
með því að ausa yfír hana blóts-
yrðum ?
Er ekki börnunum spilt, án þess
von sé um breyting og alt of oft
eyðilögð, bæði á sál og líkama?
Hvers getur þú vænzt af börn-
um þínum, er lifa í hinu óhreina
andrúmslofti, er hversdags ragnar-
inn andar frá sér og að sér, er
fyrsta babb þeirra er eftirmyndun
af út austri hinnar “svörtu tungu?”
Getur þig furðað, þótt þau með
aldrinum verði að þorpurum og
pest mannfélagsins og endi líf sitt
í fangelsi eða gálganum?
Vissulega liggur ekki nema eitt
svar til allra þessára spurninga og
vel væri það gjört, áf þeim sem
hafa “svarta tungu”, ef þeir vildu
þagna og hugsa. Ef þeir gjörðu
það, þá hlýtur afleiðingin að verða:
Peir snúa bakinu við hinni vondu
og gagnslausu venju.
Ahrifamikill rithöfundur nokk-
ur lét fyrir nokkrum árum í ljós
hjarta mitt verður þungt, er eg
heyri það. En þeir, sem vanir eru
við, veita þessu ekki eftirtekt; þeir
eru ofhertir og þeir halda áfram
að drekka eitrið, án þess að vita
um eða skeyta um hinar ibanvænu
afleiðingar.
Ef einhver, sem nú hefir vanið
sig á ljótan munnsöfnuð beiskyrði,
vill vita hve þessi siður er i sann-
leika viðbjóðslegur og' ó(ttalegur,
hann ætti að hætta við hann um
einn mánaðartíma.
Ef auðið er, fari hann þangað,
er hann getur heyrt þetta—að
minstæ kosti getur hann að nokkru
leyti forðast aðra, er hafa “svarta
tungu” — og sé í næði; og þegar
mánuðurinn er liðinn, þá mun
hann finna eins og Woodward, að
formælingar og það, að leggja
Guðs nafn við hégóma, er út-
austur frá illum anda, ósamboð-
inn manni, er skapaður er eftir
Guðs mynd.
“Ef auga þitt hið hægra hneyksl-
ar þig, þá sting það út,” sagði frels-
inn, qg hann sagði lika: “Það sem
út af manninum fer, það saurgar
hann.” Hugsið um þetta, þér, sem
hafið “svarta tungu”, sem ástríðu-
lega hrakyrðið og leggið Guðs nafn
við hégóma; þér, sem andið ó-
þverra orðum frá yður og það þó
þér séuð í rólegu skapi; — þetta
kemur út af manninum og saurg-
ar hann.
Að endingu vil eg benda á, hver
staða vanabllótsmmannsins er í
mannfélaginu:
Enginn heiðvirður maður getur
lagt lag sitt við hann.
Nágrannar hans forðast hann.
Og hann ber á sér markið:
“blackguard”,, hvert sem hann fer.
Bölvið snýr aftur til bölvand-
ans; blótið verður stjórnari manns-
ins, ef því er ekki veitt mótstaða.
Eigandi “svartrar tungu” er þvi
þræll og það þræll hinnar dóna
og auðvirðilegustu háttsemi á
jörðu. Hinn aumasti stráklingur
hinn niðurbrotnasti mannsmaður
í heiminum nýtur frelsis í saman-
burði við þann mann, sem hefir
gefið venju hins ljóta orðbragðs
sál sína og likama.
Þetta er staða þín, lesari minn,
ef þú hefir “svarta tungu”. Guð
gefi þér hið nauðsynlega fulltingi
til að hreinsa hana.
“Þótt syndir yðar væru rauðar
sem purpuri, þá skyldu þær verða
kaflar:
“Síðan þann 18. hefi eg beðið
eftir þér. Eg vonaði að þú kæmir
til Milano. Orustunni við Borg-
etto var naumast lokið, þegar eg
þeysti á stað að hitta þig. En þú
varst þar ekki. Mér fanst eg yf-
irgefinn af öllu og öllum á jörð-
inni. Eg hefi aldrei fundið til að
hálfu leyti.......Vegna þess að
geysivöxtur er í Tessina ánni, varð
eg að fara til Tortne, til þess að
mæta þér þar. En alt árangurs-
laust. Á hverjum degi hefi eg
farið þessa vegalengd
Síðan er því lýst í fám orðum,
hvernig þeir félagar björguðu
skipshöfninni af Viscount Allenby
og er sú frásögn í fullu samræmi
við skýrslu Wren's skipstjóra, sem
birtist i Vísi í vetur.
taka saman L. G. og Werner Hau-
bold, ritari Germania, sem ^ hefir
dvalið hér við íslenzkunám i 4 ár.
“Over Passet og andre Porteœll-
ingef” heitir smásögusafn, sem
Lárus Sigurbjörnsson Gíslasonar
hefir skrifað á dönsku og gefið út
hjá dönsku forlagi.—Mbl.
Þjóðvcrjar og Islendingar.
Um það efni birtir Morgunbl.
Eftir því sem næsta bréf ber j nýlega samtal sitt við Dr. Karl
með sér, þykjr liklegt, að Napó
leon hafi féngið _fregn um, að
Josephina væri veik, því nú verða
bréfin á alt aðra lund. Segir svo
i þvi næsta:
. .. .“Þegar eg heyri, að þú sért
ekki framar i lifenda tölu, hætti
eg að reyna að lifa. Engin skylda,
ekkert mun framar binda mig við
lífið. Mennirnir eru svo lítilmót-
legir. Þú ein hófst mannlífið á
hærra stig í mínum augum......”
.... Án þin — án þín er eg
til einskis gagns. ,,Þá má hver sem
vill elska frægðarljómann og virð-
inguna og völdin, og vinna sínu
föðurlandi — eg afber ekki að
lifa, þegar þú ert dauð.
Silex á þessa leið
Þjóðverjinn Dr. Karl Silex,
blaðamaður við þýzka stórblaðið
“Deutsche Algeúieine Zeitung”,
er nú aftur horfinn heim til sín úr
för sinni hingað og til Norður-
landa. Skömmu áður en hann fór,
áttum vér tal við hann um förina.
Lét hann mjög vel af dvöl sinni
hér, en harmaði að verða að
hverfa héðan svo bráðlega; annir
leyfðu eigi lengri dvöl að sinni.
Barst talið brátt að íslandsmál-
um á Þýzkalandi. Birtum vér hér
aðalatriði ummæla hans.
I Þýzkalandi er nú meiri og al-
mennari áhugi fyrir málum Is-
lendinga og Islands en nokkru
“Eg get ekki hugsað skýrt, sinni fyr. Varð það beinlínis til
- -1___ ________________:i___* , .• - ... * , , *
og greinilega nú, ekki reiknað út
áhlaup hers míns né styrk hans.
Tár mín streyma niður á myndr-
ina af þér. Eg hefi sífelt borið
hana á brjóstinu, og mun aldrn
skilja hana við mig.” ....
—Margli.
ísland úti og inni.
Grettir Algarsson. luettir við
norðurhcimskatitsflugið.
Grettir Algarsson hefir hætt við
að fljúga til pólsins sökum þess,
hve lengi hefir dregist að fullgera
loftskip hans,—segir Visir, eítir
Internews.
11 UIil 1 II , 1 ' , •/ 1 / , . 1
, 11' ... . hvitar sem snjor, og þott þær væru
þann lærdom, er mjog studdi blot , ,, ,
íauðar sem skarlat, þa skyldu þær
verða hvítar sem ull.”
og formælingar fyrir sjómanninn.
Hann sagði: “Ein er tunga fyrir
(prédikunarstólinn og eirt tungan
fyrir þá, sem eru á skipum.” —
Getur vel verið að aðrir hafi látið
þennan Jærdóm ná til verzlunar-
húsannna og verkamannabúðanna,
og með því gjört djöflinum mik-
inn greiða; en lofið mér að spyrja
hermanninn, sjómanninn, verkvéla
smiðinn og erfiðismanninn að
einni eða tveimur spurningum: ,
Viltu, að til þín sé talað kurteis-
lega og blíðlega, þá þú ert beðinn
um þjónustu eða greiða, eða viltu
heldur fá heimtandi öskurskipun
blandaða blóti og ragni ?
Dáist þú að þeim manni og heiðr
ar hann, sem ekki getur ávarpað
þig, nema hann kalli niður yfir
höfuð þitt hinu beiskasta bölvi og
ragni, .sem eys yfir þig á hverjum
degi og hverri stundu hinum hrak-
legustu bolvunum ?
Þú kynnir að segja: “Það er
ekki alvara hans — það er vani,
það er siður þess konar manna,”
og eg svara þér á þennan veg:
Vaninn er viðbjóðsíegur og því
fyr sem hann er aflagður, því
betra fyrir hinn, sem verður að
ljá eyru sín móttöku hfnna óþverra-
legu orða.
Það er enginn afbötun, að þetta
er orðinn siður og vani.
Hver maður, hvort hann er rík-
f ur eða fátækur, veit, að blót er Ijót
háttsemi, og að það kemúr af illri
uppsprettu og má leljast með hin-
um dónalegustu löstum.
Það hefir ekkert, sem mælir
því bót.
Aðrir lestir hafa sínar tæling-
ar — blót hefir engar. Að þeim
manni, sem gagntekinn er af feg-
urðar eða sómatilfinningu, kemur
engin snöggleg freisting til þess,
að ganga út á veg hins ljóta orð-
bragðs. Vaninn vex stoðugt vegna
hinnar sífeldu og ósjálfráðu rækt-
unar hins frjósama illgresis, sem
skemmir og kæfir alt það, sem
fagurt og ásjálegt er í kringum
það.
Það er synd gegn hinu öðru boð -
orði.
Það dregur alt unaðslegt og
skemtilegt hjá æskumanninum.
Það auðvirðir mannskapsaldur-
inn f'miðaldurinnj.
Það niðurlægir ellína og sví-
virðir.
Fyrirheitið er gefið og er á-
reiðanlegt til eilífð&r; pulrpura-
synd og svört tunga munu hvort
tveggja frá hreinsun; og sá, sem
þarf, mun fá hjálp hér að ofan, ef
hann í auðmýkt lejtar hennar, eins
og Guð hefir fyrir sagt.
H. E. B. \
Ástarbréf frá Napoleon.
Nýbýlamálið.
Um það segir Vísir 5. júní:—
Samþykt var í gær á bæjarstjóm-
arfundi samningur um leigu á
landspildum til nýbýla í Sogamýri.
Stærð býlanna verður 2—3 hekt-
arar (6—9 dagsláttur). Árgjald
er 10 krónur fyrir hvern hektara
fyrstu 10 árin, en að liðnum þeim
árum, greiðist fjárhæð, er jafn-
gildi verðmæti 180 lítra af mjólk
eftir hvern hektara. Land þetta
verður tætt sundur með þúfnabana
áður en það er selt á leigu. og
verður byrjað á því nú þegar
þess að hvetja mig til íslandsfar-
ar. Árlega fer eg til annara landa
mér til hressingar og í erindum
fyrir blað mitt. I fyrra leitaði eg
suður í lönd, en lagði nú leið mína
norður til íslands, til þess að sjá
með eigin augum landið og þjóð-
ina. sem eg hafði lesið og heyrt svo
mikið um. —
Áður en eg fór, las eg nýjustu
bókina um Island, bók dr. Mohr:
iVas ich in Island sah, fÞað, sem
eg sá á íslandi). Varð iiér þeg-
ar ljóst, að margt er í henni at-
hugavert. Vart hafðí eg stigið á
land hér, er eg sannfærðist um, að
fjölmargt er þar rangt og villandi.
Eg dvaldi hér ekki nógu lengi til
þess að eg telji mig færan um að
dæma um hana í öllum atriðum;
en næg gögn hefi ^g i höndum til
þess að hrekja fáránlegustu vill-
urnar og mun eg, er heim kemur,
ríta um hana i blað mitt.
“Svört tunga” er eins og Upas-
tréð, það eitrar alt innan skugga
síns.
Sum orð eru mjög í tízku, — eg
þarf ekki að tilgreina þau hér, —
sem ekki eru meiðandi á sínum
rétta stað, en er þau eru sögð fyiý
utan hinn rétta tíma og tækifæri,
eru þau hneykslandi' eða gremju-
vekjandi. Eitt’er einkum haft svo
oft af sumum mönnum til að veita
ræðunni áherzlu, að það er heim-
fært til hvers sem verá skal. Eg
hefi farið gegn um nokkur ná-
grenni, þar sem loftíð virðist fult
af því; menn, konur 0g jafnvel
börn, viðhafa það á alla vegu um
sjálfa sig, hver um annan og um
hvern þann hut, er þeir ræða um.
Svo þrumandi, svo grenjandi eða
hneykslandi er mér þetta, að
Fæstir munu hafa trúað þvi, að
nokkrar nýjar upplýsingar fengj-
ust um Napóleon; svo mjög var
búið að rannsaka æfiferil hans og
rita um hann og ‘skýra skapgerð
hans. En nýlega hafa þó komið
fram nokkur bréf frá honum til
Josephínu, sem hann hafði skrif-
að fyrir og eftir brúðkaupið. Bréf
þessi hafa verið birt i franska
tímaritinu '“L’Europe Nouvelle”,
og hafa fundist í skjalasafni hall-
arinnara Sagan.
Þessi bréf bera það með sér, að
Napóleon hefir ekki að eins verið
kaldur og harður herforingi, held-
ur líka tilfinninganæmur og við-
kvæmur, svo að nærri gengur kven-
leika. Þau sýna og það líka, hví-
lík óhemju áhrif Jósephína hafði
á hann, því eftir bréfunum að
dænja hefir það áreiðanlega verið
ást hans til Jósephínu og þrá hans
til að vera með henni, sem knúði
hann til að vinda svo bráðan bug
að ítalíuherförinni, að allur heim-
urinn stóð á öndinni af undrun.
Jósephína hafði lofað að konia til
Italíu, og þar ætlaði Napóleon að
hitta hana. En hún kom aldrei,
og þess vegna skrifar hann henni
eitt ásökunarbréfið eftir annað, og
gerir þar m. a. grein fyrir því,
hvernig hann lítur á frægð og völd,
ef hann fái ekki að njóta Jóseph-
ínu.
Fyrsta bréfið er skrifað í Mi-
lano í maí 1796, og segir þar með-
al annars:
“Þú ætlaðir að fara frá París
þ. 5. Þú ætlaðir að fara þ. II. Og
samt ert þú i París þ. 12. Sál mín
hafði því likt sem opnað sig í fögn
uði—en nú hefir hún lokast í
sorg. Allir sendimenn mínir hafa
komið aftur, án þess að færa mér
bréf frá þér. Og þá sjaldan þau
koma, er engin djúp tilfinning í
þeim. Þú hefir ekki elskað mig
nema um stundarsakir......... Eg
hraðaði mér svo sem unt var, að
ljúka herferð minni. Eg gerði
ráð fyrir, að þú yrðir í Milano þ.
13. maí. En enn þá ertu í París!
Eg dreg mig inn í sjálfan mig, og
kyrki þá tilfinningu í fæðingunni,
sem mér finst mér ósamboðin..
Óhamingja mín er i því falin, að
eg hefi þekt þig of lítið, og að þú
hefir lagt sama mælikvarða á mig
og aðra menn, sem þú hefir þekt.
En meðalmensku hefir hjarta mitt
aldrei þekt. En þú hefir fylt jiað
með takmarkalausri ást. Hugs-
unin um þig yfirskygði alt annað.
Vilii þinn varð mér heilagt lög-
mál, og að sjá þig, varð hina eina
hamingja mín.” ....
I hinum bréfunum eru þessir
íslenzkur skákkappi.
Ungverski skákmeistarinn, Geza
Maroczy, var i Winnipeg í marz-
mánuði. Á taflmóti er hann tók
þátt i þar, vann hann 75. en gerði
3 jafntefli og var eitt þeirra við Is-
lendinginn Agnar Magnússon. 1—
Maroczy hefir einu sinni áður ver-
ið í Winnipeg. Var það árið 1906.
Tefldi hann þá 78 skákar á fjórum
kvöldum, vann 70, gerði jafntefli
7, en tapaði einni. Var það Is-
lendingurinn Magnús
vann hana.—Mbl.
Smith, sem
“Hraustir Islendingar.”
Svo heitir grein, sem birtist í síð-
astl. maímánuði í Sunday Times,
London, þar sem sagt er frá því,
að Bretakonungur hafi sæmt fimm
íslendinga silfur - minnispeningi
þeim, sem veittur er “fyrir björg-
un brezkra þegna úr lífsháska”.
Þessir menn eru Þorleifur Guð-
mundsson í Þorlákshöfn, Sigurð-
ur sonur hans, Guðmundur Sig-
urðsson, Guðmundur Gottskálks-
son og Runólfur Ásmundsson. —
Hugur Þjóðveria i garð íslend-
inga er mjög vinveittur og hlýr,
og er yður óhætt að fullyrða les-
endur blaðs yðar um, að bók þessi
breytir engu þar um. Frásögn
höfundarins er þess eðlis, að eng-
um dylst að bókin er rituð af van-
þekkingu og misskilningi. I þýzku
eru til margar ágætar og ábyggi-
legar bækur um Island og Ísíend-
inga og ferðir hér á landi. Á þýzku
hefir einnig mikið verið rætt og
ritað um íslenzka tungu og bók-
mentir, og standa þýzkir vísinda-
menn framarlega í hópi þeirra, sem
bezt hafa rannsakað þær. Mörg
íslenzk rit frá fornöld og nútíð
hafa verið þýdd á þýzka tungu, t.
d. íslendingasögur fi Thule-safn-
inu: forlag E. Diederi^h í Jena)
o.s.frv. Sést af þessu, að nægar
bækur eru til á þýzku fyrir þann,
er vill afla sér þekkingar á sögu
íslendinga, tungu þeirra og bók-
mentum. Aftur á móti skörtir
meira á fræðslu um atburði þá, er
gerst hafa á síðustu árum í stjórn-
málum, viðskiftum o.s.frv. Get-
ur það haft hina mestu þ ýðingu
fyrir ísland, að erlendum þjóðum
berist héðan tíðar og ábyggilegar
fregnir um íslenzk mál.
Framvegis vona eg að úr þessu
verði að nokkru bætt. Mun eg
fyrir mitt leyti stuðla að því. —
Einnig mun formaður isl.-þýzka
félagsins Germania, Lúðvíg Guð-
mundsson, senda mér iðulega frétt-
ir héðan, til birtingar í þýzkum
blöðum. Auk þess er í haust von
á pésa á þýzku um ísland, sem þeir
Noregsför glímumannanna.
Um hana segir Morgbl. 3. júní:
—Glímumennirnir komu til Björg-
vinar seint á þriðjudagskvöldið i
fyrri viku. Fyrstu glímusýning-
una héldu þeir á miðvikudags-
kvöld. Björgvinjar blöðin lúka öll
upp einum munni um það, að á-
horfenduinir hafi haft hina mestu
skemtun af glimunni.
Glimusýningin var í “Turnhall-
en”, sem er æfinga og samkomu
hús leikfimisféla^nna i Björgvin.
Var þar hvert sæti skipað. Jón
Þorsteinsson útskýrði og sýndi
helstu brögöin, áður en gliman
hófst. Studdist hann við leiðar-
visirinn, er prentaður var hér áður
en þeir fóru að heiman. Var hann
seldur áhorfendum með aðgöngu-
miðunum. Glímdar voru 3D
glímur. Lófaklappið jókst þvi
lengur sem glimt var. Norðmenn-
irniir undruðust og dáðust jafnt
að fimleikanum, snarræðinu og
karlmensku glimumannanna. — Að
flokinni glímunni hélt Johan Blytt
nafnkunnur kaupmaður, snjalla
ræðu fyrir minni íslands.
Að glímusýningunfli lokinni, var
gengið til veizlu á Gimli. Er það
stærsta samkomuhús ungmennafé-
laganna i Björgvin. Var þar margt
manna saman komið auk glímu-
manna, íþróttamenn og ungmenna-
félagar, Islendingar nokkrir, setn
búsettir eru i Björgvin o. fl. Þar
hélt Johannes Laviki ritstjóri ræðu
fyrir minni íslands. Hann minf-
ist m. a. á glímuiþróttina, og skýrði
frá því, að hennar gætti nokkuð i
ýmsum brögðum og leikjum, sem
enn tíðkast í sveitum Noregs. —
Þvinæst flutti Joh. Blytt kvæði til
glimumannanna. Fleiri ræður
voru haldnar. Þakkaði Sigurður
Grei|5sson viðtökurnar með stuttu
ávarpi. — Á fimtudagskvöldið var
áKormað að halda glímusýningu
undir berum himni, en það fórst
fyrir vegna þess, að veður var
vott þann dag. Var sýningin því
endurtekin i “Turnhallen”. — Frá
Berglen fóru glimumennirnir til
Oslo og komu við á Storð, í Hauga-
sundi og Voss á leiðinni.
þessu sinni. Mynd þessi er hvort-
tveggja í senn bæði fræðandi og
skemtandi, og ættu sem allra flest-
ir að koma á Province og horfa a
hana þar. Miss Hawley er fræg í-
þróttakona, sem leitar til fjalla
með byssu um öxl og kann ekki að
hræðast. —
Leiðréttingar.
Prentvillur eru þessar í grein
minni: Enn um mæðradaginn:
ekta í lund, og ekta foreldri; á að
vera: ekta í lund og af ekta for-
eldri.
í tilfærðu erindi eftir Tennyson
stendur “pire” á að vera “fire”.
í öðrum dálki 18. línu að neðan
er hreimgóða, á að vera hreimgaða
í 3. dálki 24. línu: “Falleg voru
í þér augun greyið” — á að vera:
“Falleg eru------”
Setningum slengt saman í 3
dálki 7. og 8. línuá að vera púnktur
á eftir “margir”.
í 4. dálki 43. línu að ofan 3tend-
ur: heldur móður; a að vera:
hrelda móður. í 73 línu: Þá lækk-
ar hún; á að vera: hér lækkar hún.
í 13. línu að neðan af gæðum lífs-
ins, á að vera: og gæðum —
I fyrsta erindinu eftir St. G. St.
síðustu línu:og þreyttur; á að
vera of þreyttan —
f síðustu tilfærðu erindi eftir
•sama höf. stendur land, land; á að
vera land, sæst fyrir sæzt, mæst
fyrir mæzt.
Leiðréttingu a orði í síðasta
dálki, vil eg biðja fólk, sem lesið
hefir þessa grein að gera svo vel
og athuga. Það er í lú. iínu að
ofan. Þar stendur, glaður dagur;
á að vera: glataður dagur. f 37.
línu, skal þeim, á að vera; skal
þinn”—
Nafn mitt er Sigoiörnsson, ekki
Sigurbjörnsson.
R. K. G. S.
HINDENBURG QG DROTN-
ING SVÍA.
Drotning Svía, Victoria frá Ba-
den, þótti helzt til hlutdræg og
Þjóðverjaholl á stríðsárunum. Átti
hún oft örðugt með að stilla um-
mælum sínum í hóf, er rædd voru
mál Þjóðverja.
Þegar Hindenburg hafði náð
kosningu til forseta, sendi drotn-
ing honum heillaóskaskeyti, log
kemst hún þar m. a. svo að orði:
“Guð almáttugur hefir aðstoðað
góðan málstað.”
Skeyti þetta vakti allmikiö um-
tal í Sviþjóð. ■ Þótti jafnaðar-
mannastjórninni það vera óvið-
feldið, að drotningin léti þannrig
upp álit sitt á þýzkum stjórnmál-
um, ekki sízt, er henni tókst ekki
betur að koma orðum að því, sem
hún vildi sagt hafa, því ef þakka
ætti einhverjum sérstökum það,
að Hindenburg komst að, þá væri
rétt að beina þakklæti sínu til
kommúnista,—^Mbl.
Lítt kannað eyland
New Guinea eyjan, eða Papua,
eins og hún stundum er kölluð,
liggur norðan við Ástralíu og er
enn alþjóð manna tiltölulega lítt
kunn. Ekki nema lítill hluti henn-
ar, hefir verið mældur, sem stafar
af því hve afarörðqg hún víða er
yfirferðar, ef ekki með öllu ófær.
Innan við þúsund hvítra manna
eiga búsetu á eynni og sleppa
fæstir þeirra við hina alræmdu
hitasýki, er geyffar þar árlega.
Enda þola fáir hvítir menn. lofts-
lagið þar til lengdar. Miðbik eyj-
arinnar er bygt innfæddum villi-
lýð, sem lítt er kunnur að öðru en
iví, að brytja niður menn og
leggja sér þá til munns Margar
Province leikhúsið.
Myndin, sem sýnd verður a
Province leikhúsinu næstu viku,
nefnist “The Man Who Played
Square,” eftir Buck Jortes, með
Wanda Hawley í aðalhlutverkinu.
Hefir mynd þessi vakið almenna
aðdáun, hvar sem hún hefir sýnd
verið og mun svo einnig verða að
;ir- -—
IIMII!
immiHiiiiHnimnmmiTiiHimmniimHiniaiiiHiin
11
iiiiii
TIIMliIII
Drekkid
‘White Seal’
• • _
OL
Ljúffengur drykkur, sam-
vizkusamlega búinn til í
hinu splunkur nýja og
f ullkomnasta ölgerðarhúsi.
sem til er í Canada.|
Fáið kassa heim í dag. Bílar vor-
ir koma við hvar tem vera skal.
Símið N 1888 og fá leyfishaf-
ar þá ölið sent heim,
Kiewel Brewin£Company, ILtd.
ST. BONIFACE, MAN.
tilraunir hafa gerðar verið, til
hess að rannsaka ætterni og hátt-
semi eyjarskeggja, en flestar hafa
þær farið út um þúfuv Enda hefir
sú alla jafna orðið raunin a, að
landkönnunarmenn hafa oftast
komið næsta fáliðaðir til baka,
hafa annaðhvort fanst úr hita-
sýki, eða orðið hinum innfæddy
villimönnum að bráð. —.• >
Þingmannasambandið.
Þinmenn Norðurlanda hafa með
sér sérstakt samband, er nefnist:
“Det nordiska interparlamentar-
iske Forbund.” Heldur það venju-
lega einn fund á ári; í sumar verð-
ur fundur þessi haldinn í Helsing-
fors, dagana 11. og 12. ág. íslend-
ingar hafa eigi ennþá gengið i
þetta sarmband, en gera það vænt-
anlega á fundinum í Helsingfors
í sumar. Á hverjum fundi, sem
haldinn hefir verið undanfarir. ár,
hefir íslendinga verið saknað, og
n ikið mælst til þess. að þeir
gengju í sambandið.
Á fundum þeim, sem þingmenn-
irnir Iií.lda, eru rædd ýms mikjls-
varðandi mál, sem allar 'þjóðir
Nrðurlanda varða mjög svo það
getur haft mikla þýðingu fyrir
lslendinga að vera í þessu sam-
bandi. T. d. verður á fundinum í
Helsingfors í sumar rætt um geng-
ismálið m. a., hvaða stefnu beri
að taka í því máli o. s. frv.
Morgunblaðið.
Úr ársskýrslu forseta kirkjufélagsins.
“Þann 19. nóv. síðastl. varð séra Halidór E. Johnson, prestur í
Blaine, Wash., fyrir þeirri þiingu sorg, að kona hans, frú Þóra, aiul-
aðist eftir stutta legu á sjúkrahúsi í Bellingham. Frú Þóra var vel-
metin kona og manni sínum samhent í starfinu. Höfðu þau hjón áunnið
sér almennar vinsældir þann stutta tíma, sem þau höfðu dvalið þar
vestra. F.r þetta þungbær missir fyrir þróður vorn, séra Halldór, og
á hann óskifta hluttekningu alls vors fólks. Eina fósturdóttur áttu
þau hjón, barn að aldri. Söfnuðir séra Halldórs hafa reynst hon-
um frábærlega vel í mótlæti þessu, og komið honum til hjálpar með
miklu örlæti. Veit eg, að, eg tala fyrir hönd alls kirkjufélags vors, í
að votta séra Halldóri hjartans samhygð.”
Ofangreindur kafli féll af vangá úr skýrslu forseta, og eru .allir
hlutaðeigendur beðnir velvirðingar á þessu.
K. K. Ólafsson.
*
ÁNÆGJA ÁBYRGST
---------- ------------
ef þér sendið oss
RJÓMANN
Vér greiðum hæzta, verð,* Vér ábyrgj-
umst að borga yður, og senda dúnk
yðar til baka innan 24 klukkut'rra fiá
móttöku.^*
Skrifið á merkiseðilinn þannig
T. Elliott Produce Co. Ltd.
Victoria Street, Winnipeg

Swedish-American Line

>vv
mwwmw
niamiBiii
?
T
T
T
T
T
T
T
T
T
T
T
T
X
HALIFAX eða NEW YORK
Ss Drottingham REYKJAVtK Ss Stockholm
2. og 3. farrými ISLANDI v 2. og 3. farrými
Á þriðja farrými $122.50.
Fáið farhréf yðar hjá næsta umboðsmanni,
eða hjá
Swedish-American Line
470 Main Street, WINNIPEG, Phone A-4266
*
f
f
f
t
f
f
f
♦!♦
IIMIIIII
itawi
2 '+>+X“+*^^**+”>++*^*>^^*+**>*+*>*>^'>*+**+**+**+**+*<>*+*’